فیدیبو نماینده قانونی نشر قطره و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب نکات کاربردی در فرزندپروری - جلد اول

کتاب نکات کاربردی در فرزندپروری - جلد اول
شیرخوارگی، کودکی

نسخه الکترونیک کتاب نکات کاربردی در فرزندپروری - جلد اول به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب نکات کاربردی در فرزندپروری - جلد اول

در دنیای پیشرفته‌ی کنونی که فرزندان ما امکان دسترسی به اطلاعات را از طریق تکنولوژی دارند، روش‌های سنتی فرزندپروری با چالش‌های فراوانی روبه‌رو شده است و گاه والدین احساس ناتوانی، ناامیدی و شکست می‌کنند یا جدال‌هایی طاقت‌فرسا شکل می‌گیرد که نتایج آن به ضرر کل خانواده و به‌خصوص فرزندان می‌شود. این مجموعه به والدین و درمانگران کمک می‌کند تا با استفاده از روش‌های مبتنی بر شواهد علمی معتبر و‌روزآمد، چالش‌های فرزندپروری در مقاطع مختلف زندگی را مدیریت کنند.

ادامه...
  • ناشر نشر قطره
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 1.54 مگابایت
  • تعداد صفحات ۳۰۶ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب نکات کاربردی در فرزندپروری - جلد اول

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



فصل یکم- کلیات

والدبودن

***
والدشدن دستورهایی برای تمام چیزهایی را که با آن مواجه خواهید شد، با خود همراه ندارد. فرزندپروری یکی از مهم ترین و مشکل ترین کارهاست و بهترین پاداش ها را نیز به دنبال دارد. بزرگ کردن یک کودک مسئولیت عظیمی است که معمولاً بر عهده ی والدین گذاشته می شود، از این رو نیاز به آموزش دارد. اکثر والدین هنگام انجام این وظیفه و تحت تاثیر طرز بزرگ شدن خود، خوانده ها یا مشاهدات شان، راه و روش فرزندپروری را می آموزند، حال آن که آزمون و خطا در چنین مسئولیت مهمی ممکن است نتایج جبران ناپذیری داشته باشد. شیوه های فرزندپروری ممکن است متفاوت باشند، ولی هدف همه ی آن ها مشترک است. ما می خواهیم کودکان مان سالم، شاد، سازگار، موفق، راستگو، حمایت کننده و مسئولیت پذیر بار آمده و قادر باشند با مشکلات به خوبی کنار بیایند. این خواسته ی زیادی است. کودکان شما و جامعه برای انجام موفقیت آمیز این مسئولیت، روی شما حساب کرده اند.
***

احساسات شما

یکی از مهم ترین وظایف در فرزندپروری طرز برخورد شما با آن است. آیا دوستش دارید، احساس ترس نسبت به آن دارید یا از آن لذت می برید؟
شما به عنوان یک والد، احساسات بسیاری را تجربه خواهید کرد که همگی طبیعی اند، هر چند ممکن است احساسی مانند سوارشدن روی یک چرخ و فلک به شما دست بدهد! شما نه تنها احساس عشق، لذت و غرور خواهید کرد، بلکه ترس های شدیدی مانند خشم، هراس، ناامیدی و نفرت، را نیز تجربه می نمایید. اغلب والدین احساس می کنند که کودکان قدرشناس نیستند و دیگران هم ارزش کارهای شان را درک نمی کنند.
چنین هیجاناتی در شما احساس گناه بر جای گذاشته یا موجب این فکر می شوند که والد خوبی نبوده اید. اکثر والدین گاهی احساس خستگی و غمگینی کرده و می پرسند که این ها چه تجربیاتی اند؟ نکته ی بسیار مهم این است که به خاطر داشته باشید: قرار نیست که شما بی نقص باشید و همه ی والدین گاهی رفتار اشتباهی می کنند، ولی نکته ی مهم تر تلاش برای بیش تر دانستن و تصحیح اشتباهات به منظور بهتر عمل کردن به عنوان یک والد است.

کارهایی که فرزندپروری را آسان تر می کند:

۱. ببینید چه چیزهایی را نمی دانید
  • روند رشد و نمو طبیعی کودکان را بیاموزید.
  • همیشه این را در نظر داشته باشید که می توان به شیوه ای دیگر هم عمل کرد.
  • آن قدر قوی باشید که بگویید برخی چیزها را نمی دانید.
  • آن قدر بزرگوار باشید که از دیگران اطلاعات کسب کنید یا نصیحت پذیر باشید.
۲. به خودتان اعتماد کنید
هرکسی درباره ی شیوه های تربیت فرزندان، عقاید مخصوص به خود را دارد. گاهی ممکن است به آسانی سردرگم شوید یا حس کنید که اشتباه می کنید. به نظرهای سایر افراد گوش فرا دهید (این شیوه ای است که همه ی ما از این طریق می آموزیم)، اما هم چنین به آن چه که فکر می کنید در مورد شما و کودک تان مصداق دارد، عمل کنید. به قضاوت خودتان اعتماد کنید.
۳. برای خودتان ارزش قایل شوید
شما در حال انجام وظیفه ی مهمی هستید، از این که هر روز کوشش می کنید، به خود ببالید، مهم نیست کارهایی که انجام می دهید تا چه حد مهم اند. وقتی با دوستان تان در مورد فرزندپروری صحبت می کنید عجز و ناله نکنید، چرا که این کار چیزی را تغییر نمی دهد. رویکرد دیگری را بیازمایید. هرگز فراموش نکنید کاری که می کنید تا چه حد مهم است.
۴. احساسات تان را بپذیرید
بدانید که داشتن احساسات مختلف امری طبیعی است. در زمان هایی که تحت فشار قرار دارید، یا در خانواده تغییری رخ می دهد، ممکن است احساسات خاصی را بیش تر تجربه کنید. گاهی هم ممکن است احساس بدبختی یا گناه کنید. در چنین وقتی، دسترسی و صحبت کردن با یک دوست، همراه، عضو خانواده یا هر کس دیگری که در ماجرا مستقیماً درگیر نباشد، بسیار کمک کننده است.
۵. به خودتان استراحتی بدهید
روزانه دست کم یک کار که به شما احساس خوبی بدهد، را انجام دهید. از کسی بخواهید تا به شما کمک کند که بتوانید مدت کوتاهی حتی در حد سی دقیقه هم شده، فارغ از کار، دوشی بگیرید، مجله ای بخوانید، ورزشی کنید، قدمی بزنید یا با دوستی حرف بزنید.
۶. با خودتان حرف بزنید
شیوه ای که با خود حرف می زنید، مهم است. چنان چه بگویید: «کودکم می کوشد مرا تحت سلطه اش درآورد» یا «چرا من باید اول کوتاه بیایم؟»، نسبت به موقعی که می گویید: «اگر با کودکم این طور برخورد کنم چه بر سرش خواهد آمد؟»، موضوع کاملاً فرق خواهد کرد. اغلب صرفاً با تغییر دیدگاه نسبت به موضوع، می توان آن را طور دیگری دید.
۷. بر اساس ارزش های خودتان عمل کنید
ارزش ها و باورهای شفاف و روشن، در شکل گیری پایه های استوار برای تربیت فرزندان خیلی مهم اند. چنان چه با همسرتان اختلاف عقیده ای دارید، برای رسیدن به وحدت نظر با او، تلاش کنید.
درک روشن و مشترک از فرزندپروری مانع از سردرگم شدن کودک تان می شود. چنان چه با همسرتان اختلاف دارید، سعی نکنید یک دیگر را بکوبید.
۸. کمک بگیرید
فرزندپروری بدون کمک سایر افراد بسیار دشوار است. چنان چه احساس تنهایی می کنید و فردی از خانواده نمی تواند پشتیبان تان باشد، کسی را بیابید تا با او در مورد نگرانی های تان حرف بزنید. از درخواست کمک نترسید، این نشانه ی شکست نیست، بلکه کاری است هوشمندانه. اغلب می فهمید که دیگران هم احساسی مشابه شما دارند.
۹. دسته بندی و حل مشکلات
والد بودن حتی وقتی که همه چیز روبه راه باشد، مشکل است، چه رسد به این که گاهی مسائل مشکل سازی هم در میان باشد. چنان چه خشونت خانگی، مشکلات مالی، بیماری، دعوا با همسایگان یا همکاران در محیط کار وجود دارد، بکوشید مشکلات را دسته بندی کنید. از انجام کارهایی که احساس بدتری را دنبال دارند، دوری کنید. این ممکن است به این معنی باشد که چنان چه نتوانید آن را درون خانواده حل و فصل کنید، برای اولین بار در زندگی تان، نیاز به راهنمایی یک متخصص داشته باشید.
۱۰. ارتباطات تان را حفظ کنید
یکی از بهترین کارهایی که می توانید برای کودکان تان انجام دهید، این است که به دنبال نیازهای خودتان برای حمایت شدن و عشق باشید. نزدیک ترین ارتباط احتمالاً با همسر و شریک زندگی تان خواهد بود، ولی گاهی ممکن است ارتباط با یک دوست صمیمی نیز کمک کننده باشد. زمانی را به طور منظم برای ارتباطات اجتماعی خودتان، بدون حضور فرزندان تان اختصاص دهید، طوری که بتوانید از آن ساعات لذت ببرید و کارهایی را انجام دهید که دوست دارید، در مورد اتفاقات روزانه گپ بزنید، عقاید و احساسات تان را در میان گذاشته و فقط آرامش داشته باشید. این موقعیت ها برای روشن کردن سوءتعبیرها و رفع نگرانی ها مهم اند و یکی از بهترین آموزش هایی است که شما می توانید به کودک تان بدهید. کودکان نحوه ی برقراری ارتباط را از طریق چیزی می آموزند که بین افرادی می گذرد که با آن ها زندگی می کنند.

مدیریت خشم

در زندگی تمام والدین زمان هایی پیش می آید که به شدت احساس خشم کنند. اکثر اوقات والدین قادر به کنترل آن هستند، ولی هر گاه عصبانیت از کنترل خارج شود، ممکن است خطرناک باشد. خشم، همیشه با احساسات دیگری مانند گناه، ناکامی، غمگینی، احساس ناخواسته بودن، احساس مورد سوءاستفاده قرار گرفتن، در هم آمیخته است. بکوشید آن چه را که موجب خشم شده برطرف سازید. ببینید در چه زمانی احتمال بیش تری برای عصبانی شدن وجود دارد و برای این که در چنین اوقاتی چگونه خودتان را کنترل کنید، چاره اندیشی کنید، مثلاً وقتی تازه از سرکار به منزل می رسید. علایم جسمانی تان را هنگام شروع عصبانیت بشناسید و قبل از این که از کنترل تان خارج شود، وارد عمل شوید، کمی آن را به تاخیر بیندازید... برای قدم زدن یا دویدن، به بیرون از منزل بروید. در چنین زمان هایی چنان چه کودک تان خیلی کوچک است و کسی را ندارید که مراقبش باشد او را با خودتان ببرید.

توجه: چنان چه کنترل تان را از دست دادید و به کودک تان آسیب زدید، یا نسبت به سایر افراد داخل منزل خشونت به خرج دادید، بسیار مهم است که از کسی درخواست کمک کنید.

به خاطر بسپاریم:

* فرزندپروری برای تمام عمر ادامه دارد، از این رو پایه ها را محکم بسازید.
* در خصوص رشد کودک اطلاعات جمع کنید تا بدانید که منتظر چه چیزی باید باشید.
* فرزندپروری مثل دوی «ماراتون» است، پس تمرین کنید.
* به عنوان یک والد، شما موثرترین فرد در زندگی کودک تان هستید.
* اشتباهات تنها موقعی مهم اند که آن ها را تکرار کنید.
* وقت و انرژی را برای احساس گناه تلف نکنید، رفتارتان را تغییر دهید.
* از دیگران کمک بخواهید، ولی به خودتان اعتماد داشته باشید.
* چنان چه مشکل در کنترل خشم و خشونت دارید از کسی کمک بگیرید.

مادر بودن

***
«مامان» کلمه ی کوچکی است که معنای بزرگی برای همه دارد. قسمتی از این معنی به این بستگی دارد که ما چه احساسی نسبت به مادر و مادربزرگ خودمان داریم و جامعه از مادران چه انتظاری دارد. هر یک از ما تصویر ذهنی متفاوتی داریم که باید به عنوان یک مادر چگونه باید بود، یا می خواهیم چه طور باشیم. اکثر مادران هم چنان که نقش مادری خود را ایفا می کنند، تحت تاثیر شیوه های رشدی یا آن چه می خوانند یا از دیگران می بینند، می آموزند که چگونه باید باشند. کاری که مادران در شکل دادن و اثربخشی بر زندگی انسانی دیگر انجام می دهند، یقیناً باید مهم ترین چیزی باشد که هر فردی می تواند انجام دهد.
***

۱. مامان بودن

چگونگی مادر بودن در طول زندگی فرزندتان تغییر می کند و هر مرحله از رشد کودک تان دانش، درک، رضایتمندی و چالش های متفاوتی را با خود همراه می آورد. هم چنین، مادر بودن می تواند با هر کودکی در خانواده متفاوت باشد. وقتی مادر می شوید، نیازهای کودکان تان احتمالاً بر بسیاری از مسائل زندگی تان اولویت خواهد یافت. مادر شدن فرصتی طلایی را فراهم می سازد تا الگوهای خانوادگی یا کودکی تان بهبود یابند. شما می توانید در انتخاب نوع مادری که می خواهید باشید و نوع کودکی که کودک تان تجربه می کند، نقش داشته باشید.
هم چنان که شیرخوار رشد می کند، شاید احساس کنید که در سنین خاصی تجربیات او یادآور اتفاقی است که برای خودتان در همان سن رخ داده است. گاهی چنین وقایعی ممکن است دردناک و ناراحت کننده یا لذت بخش و خوشحال کننده باشند. خاطرات کودکی شما ممکن است در طرز برخورد شما با کودک تان تاثیر بگذارد.

۲. مادر شدن برای اولین بار

  • اگر اولین بار است که مادرمی شوید، با تغییرات زیادی در زندگی مواجه خواهید بود. این امر ممکن است بسیار مشکل بوده و با انتظاراتی که داشتید تفاوت زیادی داشته باشد.
  • ارتباط شما با همسرتان یعنی پدر کودک فرق خواهد کرد، چرا که فرد دیگری نیز در زندگی تان سهیم شده است.
  • بسیاری از زنان با مادر شدن چیزهای زیادی را ترک می کنند ـ مثل فرصت های شغلی، زندگی فعال اجتماعی، حس آزاد بودن.
  • خانم هایی که تازه مادر شده اند، ممکن است به دلیل از دست دادن «زندگی گذشته» دچار تاثر شده یا از «زندگی جدید» لذت نبرند، حتی اگر از قبل خود را برای آن آماده کرده باشند.
  • بسیاری از مادرانی که خارج از منزل کار ندارند، وقتی می بینند که خانم های دیگر برای کار کردن به بیرون از منزل می روند، ممکن است گاهی احساس کنند که منزوی شده و دچار تنزل منزلت اجتماعی شده اند.
  • بسیاری از مادرانی که به کار در خارج از منزل ادامه می دهند، ممکن است احساس کنند که خسته می شوند یا درمی یابند که نیاز به زمان و انرژی بیش تری دارند.
  • البته مراقبت ۲۴ ساعته از یک کودک کار آسانی نیست و بعضی از مادران گاهی احساس می کنند که کنترل همه چیز را از دست داده اند. ممکن است احساس ناتوانی و حس ناسازگاری داشته باشید. تقاضای کمک کرده و به پیشنهاد کمک «بله» بگویید.
  • برای توصیه های متناقض فراوانی که افراد مختلف می دهند آماده باشید. به آن ها گوش دهید، ولی شما کودک تان را بهتر از هر کس دیگری می شناسید. چنان چه برای شما و کودک تان مناسب اند، آن ها را به کار گیرید.
۲ـ۱. چه می توانید کنید
  • با همسرتان درباره ی احساسات و آرزوهای تان برای کودک جدید و هر گونه ناراحتی ای صحبت کنید که ممکن است به سبب از دست دادن زندگی تان به عنوان یک زوج باشد.
  • همسرتان را ترغیب نمایید تا مراقب نیازهای جسمانی و هیجانی کودک تان باشد. این کار موجب تقویت روابط آن ها شده و به کودک تان کمک می کند تا بیاموزد که هر دوی شما مراقبش هستید و او را دوست دارید.
  • بیاموزید که شیرخوارتان چه می خواهد به شما بگوید و به نیازهایش پاسخ دهید.
  • مادران دیگری را بیابید که با آن ها راحت هستید و در خصوص تغییراتی که در زندگی تان رخ می دهد با آن ها صحبت کنید. دانستن این که زنان دیگری در وضعیت های مشابه شما قرار دارند، برای تان مفید بوده و احساس راحتی ایجاد می کند و می توانید افکارتان را با آن ها درمیان بگذارید.
  • به یاد داشته باشید که یکی از مهم ترین کارها را انجام می دهید که هر قدمش جدید بوده و مجبور به آموختن هستید.
  • برای خودتان اهداف یا انتظارات غیرواقعی تعیین نکنید تا همواره احساس سازگاری و توانمندی نمایید.
  • زیاد نگران کارهای منزل نباشید. هیچ راهی وجود ندارد که خانه تان را مثل قبل نگه دارید، در حال حاضر این مهم ترین مسئله نیست. چند موضوع را انتخاب کنید، آن ها را تحت کنترل داشته باشید و بقیه را به بعدها واگذار نمایید.
  • خود را از انجام کارهای زاید دور کنید. افراد زیادی اند که می خواهند کودک تازه را ببینند، ولی شما فقط آن هایی را ببینید که کمک کننده و انرژی دهنده اند.
  • به پیشنهاد کمک «بله» بگویید. هر تازه مادری نیاز به حمایت دارد.
  • وقتی تحمل تان تمام می شود، استراحتی کنید. این کار به شما کمک خواهد کرد تا از شیرخوارتان نیز بهتر مراقبت نمایید. درصورتی که تحمل تان به طور مداوم تمام شد، بهتر است با فرد حمایتگری حرف بزنید.
  • اگر به این دلیل که هر دو خسته و درمانده شده و دیگر نمی توانید تحمل کنید، مجبور شوید شیرخوار گریان خود را در جای امنی گذاشته و برای چند لحظه از او دور شوید تا حس کنترل بر خود را به دست آورید، احساس بدی نداشته باشید، اما ابتدا مطمئن شوید که شیرخوارتان در امنیت باشد.
  • در صورت نیاز درخواست کمک کنید. چنان چه مشکلات شما در سازگاری با شرایط جدید بیش از لذت آن است و شما یا کودک تان تقصیری ندارید، زیاد اتفاق می افتد که درخواست کمک کنید. کسی از دوستان، اعضای خانواده یا فردی متخصص را بیابید که نگرانی تان را جدی بگیرد. به آن هایی که می گویند این احساس درماندگی در مادر بودن طبیعی است توجه نکنید. این طبیعی است، ولیکن چنان چه شاد نیستید، شما و کودک تان هر دو به کمک نیاز دارید. برای شروع به کسی نیاز دارید که به طور جدی و با دقت به نگرانی ها و احساسات تان گوش کند.
  • نقش مادری در درون شما رشد می کند، همان گونه که شیرخوار در درونش به سمت بالغ شدن، تکامل می یابد. اگر به محض تولد نوزاد احساس مادر بودن ندارید، نگران نشوید. شما یک شخص هستید و فرزندتان نیز فرد دیگری است و هر کدام از شما باید یک دیگر را به تدریج بشناسید. این روندی زمان بر بوده و آغاز ارتباطی است که در تمام طول زندگی تداوم خواهد داشت.

۳. نقش رابطه بین والدین در شکل گیری رفتار کودک

کودکان در طی رشد خود در مورد ارتباطات شان با دیگران از افراد دوروبرشان تاثیر می پذیرند، و به خصوص از آن چه که خود در خانواده تجربه می کنند. کودک هم چنین انتظار دارد به همان گونه رفتار کند یا با او رفتار شود که شما و همسرتان با یک دیگر رفتار می کنید. شیوه ای که شما دو نفر به هم احترام می گذارید و با یک دیگر صادقانه برخورد می کنید به کودک تان کمک خواهد کرد تا به همان شیوه در ارتباطاتش عمل کند. همان روشی که شما با تعارضات و تفاوت ها برخورد می کنید، به کودک تان نشان می دهد که چگونه رفتار کند.
۳ـ۱. چه می توانید کنید
  • جزئیات زندگی روزانه را به طور مشترک برنامه ریزی کنید. تعادل در کارهای معمول، مانند این که چه کسی ظرف ها و لباس ها را بشوید، خریدها را انجام دهد، بچه را از مدرسه یا مهدکودک بردارد و امثال آن ها می تواند وظایف هر کس را در خانواده معین کند.
  • زمانی را برای کارهایی اختصاص دهید که خودتان دوست دارید انجام دهید. بازسازی انرژی و لذایذ خودتان کمک می کند تا بتوانید آن ها را به دیگران هم بدهید.
  • بکوشید در مورد شیوه های برخورد با امور مربوط به کودکان تان به توافق برسید. وقتی والدین در مورد قوانین اتفاق نظر دارند، کودکان احساس ایمنی بیش تری خواهند کرد. اگر گاهی با یک دیگر توافق ندارید بسیار مهم است که جلوی کودک تان از یک دیگر انتقاد نکنید.
  • خشم تان را مدیریت کنید. ما همگی گاهی کنترل مان را از دست می دهیم و تمام خانواده ها، به خصوص هنگام تغییرات معمول زندگی مثل تعویض منزل یا استرس های دیگر، دعوا می کنند. چنان چه امور مهم برای طولانی مدت حل نشده باقی بمانند، به ندرت خودبه خود حل می شوند و درصورتی که با آن ها برخورد نشود، بدتر می شوند. اگر نتوانید آن را حل کنید، از کسی کمک بگیرید.

۴. مادران تنها

شما ممکن است به دنبال جدایی، طلاق یا مرگ همسر، مادر تنها (تک والد) شوید. ممکن است گاهی حس کنید که بر عهده داشتن مسئولیت کارهای منزل به تنهایی سخت باشد. از سویی دیگر ممکن است از این که به تنهایی تصمیم گیری می کنید و لازم نیست با بزرگ سال دیگری هماهنگی نمایید لذت ببرید. گاهی در زمان های متفاوت، هر دو حالت را تجربه می کنید. داشتن حمایت دیگران مثل خانواده یا دوستان، بسیار مهم است.

نظرات کاربران درباره کتاب نکات کاربردی در فرزندپروری - جلد اول

چرا فهرست کتاب رو تو نمونه نمی ذارین؟! من چجوری بفهمم این کتاب تا چندسالگی رو پوشش می ده و اصن درباره ی چی حرف می زنه؟ فقط مقدمه های بی خود رو گذاشتین تو نمونه :/
در 5 ماه پیش توسط asa....91