فیدیبو نماینده قانونی انتشارات قانون‌یار و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب نقش تامین اجتماعی در پیشگیری از ارتکاب جرایم

کتاب نقش تامین اجتماعی در پیشگیری از ارتکاب جرایم

نسخه الکترونیک کتاب نقش تامین اجتماعی در پیشگیری از ارتکاب جرایم به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب نقش تامین اجتماعی در پیشگیری از ارتکاب جرایم

کتاب حاضر به بررسی ضرورت توجه سایر حوزه‌های مؤثر در پیشگیری از وقوع جرم در تعامل با قوه قضائیه می‌پردازد. یکی از این حوزه‌ها توجه به نقش وزارت رفاه و تأمین اجتماعی در پیشگیری از وقوع جرم می‌باشد. محور قرار دادن برنامه‌ها و طرح‌هایی که وزارت رفاه و تأمین اجتماعی به موجب قوانین و آیین نامه‌ها و دستورالعمل‌ها به منظور پیشگیری از بزهکاری انجام می‌دهند و نیز پاسخ‌گویی به این سؤالات که این وزارتخانه چگونه و با الهام از کدام مدل پیشگیری در امر پیشگیری از بزهکاری نقش ایفا می نماید و دیگر اینکه وزارت رفاه در راستای پیشگیری از بزهکاری زنان و کودکان و طلاق و اعتیاد چه برنامه‌ها تدوین و ارائه می‌نماید. این اثر در چهار فصل تنظیم شده است، فصل اول (کلیات) که در آن به طرح موضوع، اهمیت موضوع، هدف تحقیق، سؤالات و فرضیه‌های تحقیق پرداخته شده است و فصل دوم به مباحثی همچون مفهوم پیشگیری،‌ معانی لغوی و تعریف و انواع و فایده پیشگیری در فصل سوم به ساختار و بررسی اهداف تشکیل وزارت رفاه و تأمین اجتماعی در پیشگیری از جرم مورد بررسی قرار گرفته.

ادامه...
  • ناشر انتشارات قانون‌یار
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 1.2 مگابایت
  • تعداد صفحات ۱۷۴ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب نقش تامین اجتماعی در پیشگیری از ارتکاب جرایم

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



فصل اول: کلیات

۱-۱. بررسی مفهوم و کلیات

مسئله بزهکاری و انحراف اطفال و نوجوانان از دیرباز در جامعه بشری مورد توجه اندیشمندان بوده است همزمان با گسترش انقلاب صنعتی وسعت دامنه نیازمندیها، محرومیت هایخاص از عدم امکان تامین خواستها و احتیاجات زندگی موجب توسعه و دامنه دار فساد، عصیان، دزدی و... در اطفال و نوجوانان شده است.هرروز صفحه حوادث از متنوع ترین صفحات روزنامه ها است که خوانندگان بسیاری دارد. آمار جرم و جنایت خشونت، طلاق و... بی محابا در آنها نوشته می شود. برخی از دانشمندان عوامل محیطی و اجتماعی را منشا جرم تلقی کردند. لذا این گونه مسایل امروزه برای کشور ما هم مطرح است و آثار مهلت آنها در سیمای جامعه آشکار است کودکان و نوجوانان سرمایه های جامعه هستند و سلامت روح و جسم آنها تضمین کننده سلامت جامعه آینده است.با عنایت به نکته فوق پیشگیری از بزهکاری و انحراف اطفال و نوجوانان در حقوق ایران وجاهت قانونی دارد چرا که خبرگان قانون اساسی و قانونگذار در افکار حقوق جزا مبانی قانون پیشگیری از جرم را پیش بینی کرده اند. قطعاً پیشگیری از وقوع جرم در کاهش جرایم، بستن مفاسد جرم زا و کاهش ورودی پرونده ها بسیار موثر است اما مسلماً حرکت در این مسیر نیازمند همکاری مشترک سه قوه است تا نتیجه مطلوب در پیشگیری از وقوع جرم حاصل شود.درک این واقعیت کافی است تا نیاز به تحقیق جامعی که نقش وزارت رفاه و تامین اجتماعی که به مثابه اصلی ترین و تاثیرگذارترین نهاد جامعه مدرن در زمینه رفاه و مسائل اجتماعی است و نقش موثری در پیشگیری از جرم دارد گردآوری نموده و به تجزیه و تحلیل آن بپردازد.در این تحقیق سعی شده تا تمامی راهبرها و سیاستها و برنامه هایی که وزارترفاه و تامین اجتماعی در مقوله پیشگیری از جرم بکار برده را به صورت یکجا در دسترس علاقمندان و پژوهشگران قرار گیرد.

۱-۲- بررسی سوابق پیشین این اثر علمی

تاکنون تحقیقی به عنوان «نقش وزارت رفاه و تامین اجتماعی در پیشگیریاز جرم» وجود نداشته و یا حداقل نگارنده علیرغم تفحص موفق به پیدا کردن آن نشده است.
فقدان چنین تحقیق خود حاکی از ضرورت انجام آن است. در موضوع پیشگیری از جرم کتابها و مقالاتی تدوین شده است اما هیچ یک از این کتب و مقالات به بررسی نقش این وزارتخانه در پیشگیری از جرم نپرداخته است.

۱-۳- بررسی اهداف این کتاب

هدف از ارائه این اثر گردآوری و جمع بندی جامع و تحقیق و علمی و در عین حال مختصر از برنامه های پیشگیری از آسیب های اجتماعی وزارت رفاه و تامین اجتماعی از ابتدا تاکنون است.
اگرچه علم پیشگیری از جرم تاریخچه بسیار کوتاهی دارد ولی به سبب اهمیت مسئله از یک سو و از سوی دیگر به علت تحولی مبتنی بر علم در حال تکامل پیشگیری از حساسیت بسیاری برخوردار است با عنایت به این نکته موضوع کتاب را «نقش وزارت رفاه و تامین اجتماعی در پیشگیری از جرم» قرار داده ام و خواست قلبی ام این بوده که یادآور تکالیف و خدمات این وزارتخانه در برابر مردم باشم. در نهایت سوالات اساسی این کتاب در چند محور قابل طرح است:
۱- آیا وزارت رفاه تامین اجتماعی نقش موثر در پیشگیری از جرم دارد.
۲- آیا پیشگیری از جرم در این وزارتخانه قبل از وقوع جرم است یا بعد از وقوع جرم.
۳- این وزارتخانه از چه نوع مدل پیشگیری استفاده می کند.
همچنین فرضیه های اولیه ما در این کتاب عبارتند از موارد زیر:
۱- وزارت رفاه و تامین اجتماعی به مثابه یکی از اصلی ترین و تاثیرگذارترین نهادهای جامعه مدرن در زمینه رفاه و توسعه نقش موثری در پیشگیری از جرم و آسیب های اجتماعی باید داشته یاشد.
۲- پیشگیری از جرم در این وزارتخانه می توان گفت هم قبل از وقوع جرم و هم بعد از وقوع جرم می باشد.
۳- این وزارتخانه از مدل پیشگیری اجتماعی استفاده می کند.

فصل دوم: پیشگیری از بزهکاری (مفهوم، مدل ها، ویژگی ها)

۲ -۱- مفهوم پیشگیری

برای پاسخ به سوالات فوق، ضروری است در ابتدا مفهوم پیشگیری توضیح داده شود. برای پیشگیری تعاریف متعددی ارائه شده که مبتنی بر بینش صاحبان تعاریف است. دو جهت گیری عمده در پیشگیری قابل توجه است: ۱. مفهوم و استنباط موسع؛ ۲. مفهوم و استنباط محدود و مضیق.

۲ -۱ -۱- مفهوم موسع پیشگیری

مطابق این مفهوم، هر آنچه که علیه جرم بوده و آن را کاهش دهد، پیشگیری محسوب می شود. لذا مجازات، ترمیم خسارت مجنی، علیه و فردی کردن مجازات توسط قاضی، پیشگیری به شمار می آیند. لذا طیف وسیعی از اقدامات کیفری و غیرکیفری را در برمی گیرد..

۲-۱-۲- مفهوم مضیق پیشگیری

امروزه جرم شناسی پیشگیرانه، در چارچوب مفهوم مضیق از پیشگیری قرار می گیرد. پیشگیری در این مفهوم، مجموعه وسایل و ابزارهایی است که دولت برای مهار بهتر بزهکاری از دو طریق مورد استفاده قرار می دهد: ۱. از طریق حذف یا محدود کردن عوامل جرم زا؛ ۲. از طریق اعمال مدیریت مناسب نسبت به عوامل محیطی، فیزیکی و محیط اجتماعی که به نوبه خود فرصت های مناسبی را برای ارتکاب جرم ایجاد می کنند. در این تعریف، پیشگیری از تکرار جرم مورد نظر ما نیست. اقداماتی که اشاره می شود، ناظر به قبل از ارتکاب جرم است. بنابراین، مجازات، صدور حکم کیفری و اجرای مجازات از شمول مفهوم پیشگیری خارج می شود. پیشگیری یکی از وسایل و امکانات سیاست جنایی برای کنترل جرم است.به عبارت دیگر، در کنار پیشگیری خارج از نظام کیفری از جرم (پیشگیری غیرکیفری از بزهکاری)، پیشگیری کیفری نیز وجود دارد. اما این پیشگیری کیفری از شمول پیشگیری موردنظر جرم شناسی خارج است. چرا که با این که ارعاب ناشی از مجازات بی تردید جنبه پیشگیرانه دارد، لیکن این امر مدنظر ما نمی باشد، بلکه آن پیشگیری مدنظر ماست که خارج از دستگاه قضایی و پلیس قضایی به اجرا درمی آید.به عنوان نتیجه گیری، کیفر و رسالت های آن، بازپروری مجرم، کیفرزدایی، اصلاح بزهکاری و جایگزین های مجازات سالب آزادی، از آنجا که جملگی در چهارچوب نظام قضایی اعمال می شوند،. از شمول مفهوم مضیق خارج می باشند و در چهارچوب مفهوم موسع قرار می گیرند. بحث ما مفهوم مضیق پیشگیری است.

۲-۲- معنای لغوی و اصطلاحی پیشگیری

پیشگیری یک معنای لغوی و یک معنای علمی و اصطلاحی دارد. معنی لغوی آن دو چیز است: ۱. جلو وقوع چیزی را گرفتن؛ ۲. هشدار در مورد وقوع چیزی.در معنای اول، یعنی به استقبال چیزی رفتن. ممکن است جرم شناسی پیشگیرانه همراه با روش های مختلفی بکار گرفته شود. در این صورت هشدار نسبت به وقوع جرم، می تواند به عنوان یک فن پیشگیری بکار آید. مثلاً هشدار به مردم در حفاظت از اتومبیل ها. از این رو، هشدار یک نوع تدبیر فنی است که در بسیاری از موارد پیشگیری می تواند مورد استفاده قرار بگیرد. اما آنچه که در اینجا مدنظر ماست، معنای اول آن می باشد.
از نظر علمی و اصطلاحی، مفهوم پیشگیری به مفاهیم مختلطی تعلق دارد. یعنی ترکیبی از تئوری و تجربه است. در ابتدا پیشگیری به صورت نظری مطرح می شد. فری پیشنهادهایی در زمینه دفاع جمعی در مقابل بزهکاری ـ که در واقع طرح تغییر جامعه است ـ را پیشنهاد می کند؛ یعنی عرف و عادات باید دگرگون شود. پاره ای از این نظریات کم و بیش به اجرا گذاشته شده و تجربه می شوند. به دنبال این تجربه، ارزیابی تاثیر این تجربیات مطرح می شود. به دنبال ارزیابی این تجربیات، امکان اصلاح و جرح و تعدیل نظریه قبل فراهم می شود و به این ترتیب، مفهوم پیشگیری یک مفهوم منطقی و عملی است.

۲- ۳- تعریف پیشگیری از جرم و محدوده آن

با توجه به معیارهای گفته شده، می توانیم پیشگیری را تعریف کنیم:
«مجموعه اقدام های سیاست جنایی به استثنای اقدام های کیفری، که غایت و هدف انحصاری یا لااقل جزئی از آن اقدامات، محدود کردن امکان وقوع مجموعه ای از جرایم باشد.»
محدود کردن امکان وقوع جرم از سه طریق امکان پذیر است:
۱ـ غیر ممکن کردن ارتکاب جرم؛
۲ـ اجتناب کردن از ارتکاب جرایم؛
۳ـ کاهش احتمالات ارتکاب آن جرایم؛
این تعریف دارای چند رکن می باشد:
۱ـ مجموعه اقدامات به استثناء اقدامات کیفری؛
۲ـ هدف مطلق و نسبی پیشگیرانه جرایم؛
۳ـ مجموعه ای از جرایم.
۲ -۳- ۱- تفکیک پیشگیری از نظام کیفری
نظام کیفری و مداخله آن به مناسبت وقوع جرم، از شمول پیشگیری خارج است. زیرا پیشگیری یک امر کنشی است و جلوی ارتکاب جرم را می گیرد، حال آنکه نظام کیفری ماهیتاً بعد از وقوع جرم مداخله می کند و جنبه واکنشی دارد.
مداخله نظام کیفری، اعمال مجازات، حضور پلیس در جامعه و تشریفات دادرسی قضایی نیز بی تردید در پیشگیری از جرم نقش دارد، لکن این پیشگیری ناشی از عبرت آموزی مجازات ها ست که در قالب جرم شناسی حقوقی قابل توجه است. حال آنکه در پیشگیری، اقداماتی مدنظر است که قبل از وقوع جرم بکار گرفته می شوند.
پیشگیری فردی از تکرار جرم نیز از شمول جرم شناسی پیشگیرانه خارج است. به عبارت دیگر، پیشگیری فردی از جرم زمانی اعمال می شود که محکومیتی صورت گرفته و به دنبال جلوگیری از سقوط مجدد محکوم علیه در ورطه بزهکاری اعمال می شود. کلیه اقداماتی که نسبت به افراد در معرض خطر ارتکاب جرم هم اجرا می شود، در قالب جرم شناسی بالینی قرار می گیرد. خسارت زدایی از بزه دیدگان (مهرداد، ۱۳۸۱) و امداد رسانی نیز در چارچوب جرم شناسی پیشگیرانه قرار نمی گیرد. زیرا این اقدامات بعد از وقوع جرم صورت می گیرد. کمک رسانی به بزه دیده در جهت بازپروری مجنی علیه اعمال می شود و این هم در چهارچوب جرم شناسی بالینی صورت می گیرد.
۲- ۳- ۲- تفکیک پیشگیری از کنترل بزهکاری
اما تردید موجود در تعریف پیشگیری آن است که آیا کنترل و نظارت رانیز در برمی گیرد؟ آیا گشت های پلیسی در خیابان ها که در مقام کنترل مردم است، می تواند پیشگیری محسوب شود یا خیر؟ در پاسخ به این سوال، دو جهت گیری وجود دارد:
عده ای عقیده دارند گشت های پلیس بیشتر جنبه حفظ نظم دارد و از طرف دیگر پلیس یادآور نظام کیفری و دستگاه قضایی است. از این رو، این فعالیت ها از شمول پیشگیری خاص موردنظر ما خارج است.اما عده ای دیگر عقیده دارند گشت های پلیس فی نفسه می تواند از وقوع بعضی جرایم جلوگیری کند. لذا قابل تشبیه به پیشگیری است. بر هر جرمی یک اوضاع و احوالی حاکم است. بزه دیده، جزئی از این اوضاع و احوال ناظر به ارتکاب جرم است که از آن به عنوان وضع ماقبل بزه نام برده می شود. لذا گروه اخیر عقیده دارند حضور پلیس، اوضاع و احوال ارتکاب جرم را به نفع بزه دیده و علیه مجرم تغییر می دهد، و به این ترتیب، لااقل در همان محل از وقوع جرم جلوگیری می شود. بنابراین، معتقدند پلیس و گشت های کنترل کننده، رکنی از پیشگیری وضعی است. زیرا در پیشگیری وضعی فرض بر این است که بزهکار به دنبال یک سلسله محاسبات و هزینه هایی است که ارتکاب جرم برای او دارد و بر این اساس تصمیم به ارتکاب جرم می گیرد. از نظر کیفری نیز باید مجازات معادلات مجرم را بهم بزند.

۲- ۴- انواع پیشگیری

ارائه تعریف از پیشگیری این امکان را به ما می دهد انواع اقداماتی را که برای پیشگیری از جرم لازم است را طبقه بندی کنیم، چرا که ماهیت این اقدامات یکسان نیست. بنابراین، در چارچوب جرم شناسی پیشگیرانه، با عنایت به معیارهای مختلف، پیشگیری را به ۶ دسته تقسیم بندی کرده اند.
این تقسیمات گاه به خاطر برداشت مضیق و گاه برداشت موسع از پیشگیری است که بعضاً با یکدیگر تداخل نیز دارند:
۲ -۴ -۱- طبقه بندی اول: پیشگیری بر اساس معیار سن
۱ـ قدیمی ترین و شاید مهمترین پیشگیری، بر اساس سن می باشد. البته علت این تفکیک به خاطر اهمیتی است که سن در مطالعات جرم شناسی دارد. سن یک متغیر ذاتی است که در جرم شناسی به دوره های مختلف تقسیم شده است و تبعات آن مشخص گردیده است. از آنجا که اطفال از لحاظ شخصیتی در حال شکل گیری بوده و استعداد جامعه پذیری دارند، برای جلوگیری از بروز رفتارهای منحرفانه در آنها، لازم است اقدامات خاصی در نظر گرفته شود. جالب اینکه سازمان ملل نیز در مجمع عمومی سال ۱۹۹۰، قطعنامه ای تحت عنوان اصول راهبردی ناظر به پیشگیری از بزهکاری اطفال و نوجوانان تصویب کرد. این قطعنامه، به قواعد ریاض(۱) نیز مشهور است. زیرا متن این قطعنامه در یک کنفرانس بین المللی در ریاض تصویب شد. قواعد پکن است که مربوط به آیین دادرسی اطفال می باشد(مهرداد، ۱۳۸۱).
مساله پیشگیری از جرایم اطفال، با توجه به طبیعت خاص آنها، مشمول اقدامات خاصی می شود. بر اساس کنوانسیون حقوق کودک (۱۹۸۹) که مجلس شورای اسلامی در سال ۱۳۷۲ آن را به تصویب رساند، طفل به کسی گفته می شود که کمتر از ۱۸ سال کمتر داشته باشد. در همان کنوانسیون ذکر شده است «مگر اینکه این سن بر اساس شرایط مقرر توسط دولتها بطور دیگری تعیین شده باشد».مجلس یک حق رزرو برای خود قائل شد با این مضمون که این کنوانسیون مادامی که مخالف موازین شرعی نباشد قابل اجراست.در قانون آیین دادرسی کیفری مهر ۱۳۷۸ در فصل مربوط به جرایم اطفال قانونگذار قدمی برداشته است که افراد زیر ۱۸ سال را مشمول دادرسی خاصی قرار داده است. هر چند بلوغ همان بلوغ شرعی است لیکن افراد زیر ۱۸ سال طبق قانون آد.ک در دادگاههای عمومی خاص محاکمه می شوند. در عمل شعبی که به جرایم اطفال اختصاص داده شده، این افراد را مشمول اقداماتی قرار می دهند که اطفال زیر سن بلوغ را به آن اقدامات می گمارند (مهرداد، ۱۳۸۱).در همین طبقه بندی، پیشگیری عمومی را از پیشگیری اطفال جدا می نمایند.
۲ -۴- ۲- طبقه بندی دوم: پیشگیری عام و خاص
منظور از پیشگیری عام یک سلسله اقدامات است که علیه عوامل جرم زا به کار می رود. پیشگیری خاص شامل یک سلسله عوامل برای یک جرم خاص است.
۲-۴-۳- طبقه بندی سوم: پیشگیری انفعالی و پیشگیری فعال
پیشگیری انفعالی در واقع نوعی هشدار و اخطار به جامعه برای جلوگیری از قربانی شدن و بزهدیدگی است. هشدار به جامعه برای مصون سازی خود در مقابل جرم، یک فن و روش در جلوگیری از وقوع جرم است. بنابراین، اخطار در مورد جرم همراه با اقدامات عملی نیست، یعنی از وقوع جرم جلوگیری نمی شود و فقط همین هشدار کفایت می کند. در پیشگیری فعال جهت جلوگیری از وقوع جرم عملاً اقدامات مثبتی، را انجام می شود. در سال ۱۹۶۳، در یکی از اجلاس پلیس بین المللی، این طبقه بندی مطرح شد. تفاوت دیگری که بین این دو نوع طبقه بندی وجود دارد، این است که در پیشگیری انفعالی به دادن هشدار کفایت می کنند و این هشدار ناظر به کسانی است که بالقوه استعداد قربانی شدن جرم را دارند و در واقع یک نوع اطلاع رسانی به بزهدیدگان جرم است و شاید بتوان گفت که این نوع پیشگیری، یک نوع پیشگیری از قربانی شدن جرم است(۲) در حالی که در پیشگیری فعال اقدامات جامعه عملی می گردد.
۲ -۴- ۴- پیشگیری بر اساس الگوی پزشکی
براساس الگوی معمول در پزشکی که به سطوح سه گانه پیشگیری نیز معروف است. این مباحث برای نخستین بار در سال ۱۹۶۷ وارد بحث های جرم شناسی پیشگیرانه شد. این الگو شامل پیشگیری اولیه، ثانویه و سوم است. پیشگیری اولیه شامل اقداماتی می شود که جهت گیری آن بر هم زدن اوضاع و احوال جرم زا در محیط فیزیکی و اجتماعی است. پیشگیری ثانویه یا سطح دوم، عبارتست از مداخله در حالت های خطرناک. مداخله در حالت هایی که در آستانه وقوع جرم قرار دارد. غایت این پیشگیری، تشخیص محل و وضعیتی است که در فراهم کردن زمینه جرم نقش فعالی دارد. این پیشگیری که در آستانه ارتکاب جرم است، مربوط به حالتی است که جرم در شرف وقوع است.
پیشگیری سطح سوم، تدابیری است که برای مهار آثار انفجار، بحران و انفجار حالت خطرناک اعمال می شوند، یعنی زمانی که جرم محقق شده حالت خطرناک به حالت مجرمیت تبدیل شده است، فلذا اقداماتی در مقام جلوگیری از استمرار حالت مجرمیت، به منظور خنثی کردن آثار آن بکار گرفته می شود.
پیشگیری سطح اول و دوم، در جرم شناسی پیشگیرانه مطرح می شود. در حالی که پیشگیری سطح سوم مربوط به جرم شناسی بالینی است. این نوع پیشگیری ها در سازمان بهزیستی مورد توجه قرار گرفته و در این سازمان مراکزی به نام مراکز مداخله قبل از بحران و مراکز مداخله بعد از بحران. به عبارت دیگر، در این سطوح سه گانه به نحوی کار می شود.
در قالب سطوح سه گانه ما، انواع دیگر پیشگیری را نیز می بینیم، یعنی پیشگیری اولیه و ثانویه نوعی پیشگیری اجتماعی از جرم است. اصلاح نهادهای اجتماعی، ایجاد ساختارهای جدید اجتماعی، بهبود شرایط زندگی و زیستی افراد، همه در آنچه که بعداً نام آن را پیشگیری اجتماعی خواهیم گذاشت، مورد توجه واقع می شود.پیشگیری سطح سوم، یعنی جلوگیری از تکرار جرم، به پیشگیری از تکرار جرم بزرگ سالان و کودکان تقسیم می شود.
۲- ۴ -۵- طبقه پنجم: پیشگیری اجتماعی و پیشگیری وضعی
رایج ترین طبقه بندی از پیشگیری، پیشگیری اجتماعی و وضعی از جرم است. از نظر جرم شناسی، پیشگیری اجتماعی مبتنی بر علّت شناسی جرم است. یعنی پیشگیری اجتماعی از جرم، مستلزم قبول این واقعیت است که عوامل مختلفی در تکوین جرم نقش دارند. عوامل اجتماعی باید این عوامل جرم زا را خنثی کند. عوامل محیط اجتماعی عمومی و شخصی، نقش عمده ای در بزهکاری دارند. پیشگیری اجتماعی، یعنی مداخله در محیط اجتماعی عمومی و شخصی. محیط اجتماعی عمومی مانند محیط های فرهنگی، اقتصادی، سیاسی که نسبت به همه مشترک است. محیط اجتماعی شخصی مانند محله، خانواده و.....
در پیشگیری وضعی (علی حسین، ۱۳۷۹) که مبنای نظری آن در جرم شناسی، وضعیت ماقبل بزهکاری است، ما با فرآیند گذار از اندیشه به عمل (acting out) مواجه هستیم و درصدد تغییر وضعیت مشرف بر جرم هستیم تا معادله جرم به ضرر مجرم شود. به عبارت دیگر، هدف اتخاذ اقداماتی است که فرآیند گذار از اندیشه به عمل را قطع کند.
پیشگیری اجتماعی مربوط به عوامل جرم زاست که به دو گونه عمل می شود: اول: شناسایی عوامل جرم زا، دوم: ساماندهی اقداماتی که هدفشان کانالیزه کردن و هدایت آثار این عوامل از طریق خنثی کردن و کنار زدن آنها می باشد.
در پیشگیری وضعی اندیشه اساسی اینست که گذار به عمل مجرمانه نه فقط به انگیزه های مجرم بستگی دارد، بلکه به خصوصیات وضعی، شرایط موضعی، شرایط موجود در اوضاع و احوال قبل از جرم نیز بستگی دارد. هدف، چیره شدن به اوضاع قبل از جرم است که فرد را در آستانه جرمی قرار داده است. به عبارت دیگر بهم زدن وضعیت ماقبل بزهکاری یا انجام تدابیری در آن وضعیت. این اقدامات عبارتند از:

اول ـ تقلیل وضعیت های ماقبل جرم

دوم ـ اعمال اقداماتی که منجر به بالا رفتن هزینه کیفری جرم برای مجرم بشود، یعنی مجرم از جرم خود سود نبرد.

در پیشگیری وضعی دو جهت گیری وجود دارد: ۱ـ مداخله در وضعیت ماقبل جرم ۲ـ ایمن سازی اهداف جرم، یعنی اقداماتی که از بزهدیدگی افراد جلوگیری می کند.
پیشگیری وضعی دو شکل دارد: ۱ـ جلوگیری از مجرم شدن افراد از طریق اعمال اقداماتی به منظور جلوگیری از ارتکاب جرم، ۲ـ پیشگیری از بزه دیدگی افراد از طریق مصون سازی اموال و جانشان.
در پیشگیری وضعی، از بزه دیده شناسی صحبت می شود. بزه دیده، در شق دوم این پیشگیری، خود عامل جرم زا است و یک فرد مظلوم و بیگناه نیست.

نظرات کاربران درباره کتاب نقش تامین اجتماعی در پیشگیری از ارتکاب جرایم