کتاب آسیب شناسی بازنمایی ازدواج در سینمای ایران اثر علی جعفری نشر پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات

اگر چه کارکرد اصلی ازدواج در عموم تعاریف مربوط بدان، اعطای مجوّز تعامل و تلذّذ جنسی به ضمیمۀ تغییراتی در احوالات شخصیّۀ طرفین است با این حال وجه اجتماعی و فرهنگی ازدواج بدلیل گره خوردن با واقعیتی بنام «خانواده» مهمتر می‌نماید و تلذّذ جنسی را فقط به بخشی از مؤلفه‌ها و کارکردهای زندگی خانوادگی(و نه بالعکس) تبدیل می‌کند. در رویکرد اسلامی، خانواده مهم‌ترین واحد اجتماعی جامعه است و نظام اجتماعی(در اینجا ایران) همواره به اتکای آن در مسیر فرهنگی اصیل قرار گرفته است. اهمّیّت ویژه «خانواده» به نوبه خود در ارتقای منزلت «ازدواج» به‌مثابه درگاه انحصاری ورود به خانواده دخالتی تامّ دارد. بررسی فهرست اجمالی احکام و توصیه‌های ریز و درشت مندرج در روایات معتبر اهل بیت علیهم‌السلام درخصوص ارکان و مراحل مختلف ازدواج، اوج حساسیّت اسلام را نسبت به این امر مهم نشان می‌دهد. در این مطالعه، کل فیلم‌های سینمای ایران از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۹ را که در آن یکی از نقش‌های اصلی به نحوی از انحاء با مسئلۀ ازدواج برای خودش درگیر می‌شود در بر می گیرد. در بررسی اولیه این فهرست شامل ۲۵۰ فیلم می‌شد، اما پس از بازبینی فیلم‌ها مشخص شد که کمتر از ۱۵۰ فیلم از نوع فیلم‌هایی است که در آن‌ها یکی از نقش‌های اول آن به هر دلیلی با مسئلۀ ازدواج برای خود درگیر می‌شود. از میان ۱۵۰ فیلم تعدادی که در دسترس بود حدود ۱۱۶ فیلم بود که درعمل جامعه آماری تحقیق را شکل داد. این کتاب ابعادی از وضعیت مقوله ازدواج در قاب سینمای ایران را توضیح می‌دهد.