فیدیبو نماینده قانونی انتشارات مینوفر و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب تاثیر آموزش ریاضی به شیوه بازی بر بهبود عملکرد درس ریاضی در مقطع ابتدایی

کتاب تاثیر آموزش ریاضی به شیوه بازی بر بهبود عملکرد درس ریاضی در مقطع ابتدایی

نسخه الکترونیک کتاب تاثیر آموزش ریاضی به شیوه بازی بر بهبود عملکرد درس ریاضی در مقطع ابتدایی به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

با کد تخفیف fdb40 این کتاب را در اولین خریدتان با ۴۰٪ تخفیف یعنی ۴,۲۰۰ تومان دریافت کنید!

درباره کتاب تاثیر آموزش ریاضی به شیوه بازی بر بهبود عملکرد درس ریاضی در مقطع ابتدایی

تدریس و یادگیری ریاضی، فقط در انتقال مفاهیم و تعاریف به دانش‌آموزان خلاصه نمی‌شود، بلکه برنامه ریاضی همچنین مسئول توسعه و تعمیم مفاهیم ریاضی، ایجاد انگیزه، پرورش قدرت خلاقیت، به کارگیری و ایجاد ارتباط بین آموخته‌های دانش‌آموزان است، تا در نهایت حل مسأله به مثابۀ نیروی حیاتی آموزش ریاضی، به طور جدی در دانش‌آموزان تربیت شود. با این حال مشاهده می‌شود که روشهای سنتی تدریس ریاضی با وجود تجربه، سالیان متمادی نتوانسته است وظیفه خطیر یادگیری و آموزش برای عموم دانش‌آموزانرا به خوبی انجام دهد. محققان همواره به دنبال یافتن پاسخی برای پر کردن خلأهای یادگیری، رفع مشکلات و کمبودهای ناشی از نقص در فرایند تدریس و یادگیری بوده‌اند.آنها به دنبال راههایی بوده‌اند که تمرینات روزمره، خسته کننده و کسالت آور را به تجربیات یادگیری تعاملی و لذت بخش برای دانش‌آموزانتغییر دهند، به صورتی که دانش‌آموزانمبانی اساسی و لازم و مفاهیم عمیق ریاضی را درک کنند . تدریس به شیوه‌ی بازی، که کودکان به آن علاقه‌مند هستند یکی از بهترین روش‌ها برای تثبیت و شتاب دادن به یادگیری ریاضی می‌باشد. در طول دهه اخیر توجه فزاینده‌ای به نقش کارکردهای اجرایی در دوره کودکی شده است و بر همین مبنا نیز اعلام شده که رشد و آموزش درست کارکردهای اجرایی، نقش مهمی در رشد اجتماعی، موفقیت تحصیلی و آموزشگاهی کودکان دارد.

ادامه...

بخشی از کتاب تاثیر آموزش ریاضی به شیوه بازی بر بهبود عملکرد درس ریاضی در مقطع ابتدایی

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



فصل اول: کاربردشیوه بازی بریادگیری درس ریاضی

دراین فصل:
- مقدمه
- اهمیت کاربردی تاثیر بازی بریادگیری ریاضی
- حافظه وانواع آن
- تعاریف مفاهیم واصطلاحات
بررسی وتاثیر شیوه بازی بریادگیری درس ریاضی بیان می شود.

۱-۱- مقدمه

ریاضیات پیش از آنکه به عنوان یک موضوع درسی مطرح باشد، روش تفکری است که بر اساس توانایی فهمیدن و ارائه موقعیت های مسئله، توضیح مفاهیم زیر بنایی مسئله، سازماندهی و طبقه بندی اطلاعات مورد نیاز و تبیین چگونگی حل مسئله شکل می گیرد. در برنامه درسی سنتی و مرسوم آموزش ریاضیات، این شاخه از دانش بشری صرفاً به عنوان مجموعه ای از واقعیات و رویدادها در نظر گرفته می شود که یادگیرندگان ملزم به کسب طوطی وار آن ها هستند. اما در رویکردهای جدید آموزش بر اهدافی مانند درک مفهوم، ایجاد ارتباط میان درک و استدلال ریاضی و استفاده از فرایند اکتشاف در جریان حل مسئله به منظور تقویت و گسترش دانش مفهومی و راهبردی دانش آموزان تاکید می شود. مبنای نظری این غایت آموزش و پرورش بر اصول نظریه شناختی در یادگیری و روانشناسی "فراشناخت" بنیاد شده است(پترسون(۱)، ۱۹۹۶؛ به نقل کدیور و کمالی زارچ، ۱۳۸۴).
یکی از عواملی که در فرایندهای یادگیری و در نتیجه در وضعیت آموزش ریاضی در دوره ابتدایی تاثیر می گذارد، روش های یاددهی و یادگیری این درس است(صحرایی، ۱۳۸۶). بازی برای کودکان یک نیاز اجتناب ناپذیر است. به بیان دیگر بازی برای کودکان همان اهمیت را دارد که آب برای ماهیان و اکسیژن برای تمامی موجودات. اما هر کسی، حتی اگر نتواند تعریف دقیقی از بازی ارائه دهد، مفهوم آن را به خوبی می داند(تبریزی، ۱۳۹۰). در واقع بازی، فعالیت طبیعی دوران کودکی و احتمالاً موثرترین وسیله یادگیری است. از نظر کداسن(۲) و شفر(۳) بازی، تمرینی برای زندگی واقعی است و انعطاف کافی را برای سازگاری با وقایع، افراد و موقعیت ها به وجود می آورد. در بازی به وسیله ایفای نقش و تمرین رفتاری، همدلی در کودک رشد می کند. صحنه های مختلف بازی، امکانات متعددی را برای تمرین و یادگیری فراهم می آورد که در شیوه های درمانی دیگر وجود ندارد(ترجمه صابری و وکیلی، ۱۳۸۹).
تدریس و یادگیری ریاضی، فقط در انتقال مفاهیم و تعاریف به دانش آموزان خلاصه نمی شود، بلکه برنامه ریاضی همچنین مسئول توسعه و تعمیم مفاهیم ریاضی، ایجاد انگیزه، پرورش قدرت خلاقیت، به کارگیری و ایجاد ارتباط بین آموخته های دانش آموزان است، تا در نهایت حل مساله به مثابه نیروی حیاتی آموزش ریاضی، به طور جدی در دانش آموزان تربیت شود. با این حال مشاهده می شود که روشهای سنتی تدریس ریاضی با وجود تجربه، سالیان متمادی نتوانسته است وظیفه خطیر یادگیری و آموزش برای عموم دانش آموزانرا به خوبی انجام دهد. محققان همواره به دنبال یافتن پاسخی برای پر کردن خلاهای یادگیری، رفع مشکلات و کمبودهای ناشی از نقص در فرایند تدریس و یادگیری بوده اند.آنها به دنبال راههایی بوده اند که تمرینات روزمره، خسته کننده و کسالت آور را به تجربیات یادگیری تعاملی و لذت بخش برای دانش آموزانتغییر دهند، به صورتی که دانش آموزانمبانی اساسی و لازم و مفاهیم عمیق ریاضی را درک کنند (یاوری و همکاران، ۱۳۸۵).
مطالعه گران، معتقدند که بازی ها به عنوان ابزار تدریس، به دانش آموزان کمک می کند که مسائل را حل کنند، انجام بازی برای آنان شانس درگیر شدن با مسائل و تدوین راهبردهایی را، برای حل مشکلات در محیطی به دور از تهدید فراهم می سازد(اسماعیلی و رنجگر، ۱۳۸۷). با توجه به این مسئله که ریاضی درس خاصی می باشد که در اکثر دانش آموزان با هیجان منفی همراه است، بنابراین تلفیق آموزش درس ریاضی با بازی می تواند روند یادگیری ریاضی را تسهیل نماید(تبریزی،۱۳۹۰).
با توجه به نقش سازنده ای که بازی در رشد کودکان دارد و به این اهمیت و ضرورت از طرف متخصصان، صاحب نظران و بزرگان تاکید فراوان شده است، توجه به آن لازم و ضروری می نماید. خانواده و مدرسه در مسیر تربیت دانش آموز در بیشتر موارد می توانند از بعد بازی وارد شده و تربیت مناسبی را روی وی اعمال نمایند.ریاضیات هم برای تدریس و هم برای یادگیری عرصه ای دشوار است. یکی از چالش هایی که دبیران ریاضی با آن روبرو هستند کمبود انگیزه و علاقه در بعضی دانش آموزان برای یادگیری و پیشرفت در درس ریاضی است (پویا منش، ۲۰۱۲).
پیچیدگی عمل تفکر و یادگیری انسان و طبیعت نسبتاً دشوار و مجرد مقولات ریاضی، یادگیری ریاضی را با دشواری های بیشتری نسبت به علوم نظری و تجربی مواجه کرده است. تجربه نشان داده است که با ایجاد شرایط و محیط مناسب، یادگیری ریاضیات برای بسیاری از افراد می تواند لذت بخش باشد(علم الهدایی،۱۳۸۱).
به تجربه ثابت شده است که پیچیده ترین مسائل ریاضی وقتی در غالب معماهای تفریحی و بازی های فکری عرضه شوند، نه تنها کسالت روحی به دنبال نخواهند داشت، بلکه وسیله ای برای رفع خستگی های ذهنی خواهند بود. اگر بچه ها از یادگیری لذت ببرند دیگر در اندیشه ی نمره و امتیاز و مدرک تحصیلی نیستند. با استفاده از بازی های ریاضی، آموزش مفاهیم اساسی ریاضی یک کار کسل کننده تلقی نمی شود که دانش آموزان با نفرت آن را فراگیرند، با این کار کنجکاوی دانش آموزان تحریک خواهد شد و برای آموختن بیشتر، شوق و حرارت افزون تری از خود نشان خواهند داد(پویا منش، ۲۰۱۲).
از نظر لچ(۴) و همکاران (۲۰۰۴) استفاده از بازی ها در کلاس درس به منظور تسهیل یادگیری، سال ها میان معلمین متداول بوده است. بلوم و یاکوم(۵)(۱۹۹۶) معتقدند که بازی، راهبردهای انگیزشی دانش آموزان را جهت تمرین مهارت ها بهبود می بخشد و پایه ای قوی برای یادگیری آن ها بنا می سازد(به نقل اسماعیلی و رنجگر، ۱۳۸۷). کودکان پیش دبستانی و دبستانی از طریق بازی های عددی اطلاعاتی را در مورد اعداد کسب می نمایند(هریس و باتروث(۶)، ۲۰۱۰؛ ترجمه تبریزی و همکاران، ۱۳۹۱).
مربیان و آموزگاران در دوره پیش دبستانی و دبستان می توانند از بازی جهت تکمیل و تقویت فعالیت های آموزشی در کلاس ریاضی استفاده نمایند(خدایی خیاوی، ۱۳۸۰).
پستالوزی(۷) معتقد است بازی یک تمرین تکاملی وظایف و مهارت های دوران بلوغ است (تبریزی، ۱۳۹۰). با توجه به نظریه ی میشل و میسن(۸) بازی را می توان به چند دسته تقسیم نمود:

۱- نظریه های مربوط به انرژی اضافی.
۲- نظریه های مربوط به تنش زدایی و ایجاد آرامش.
۳ –نظریه های مربوط به تجدید تکامل.

در باز پروری آموزش کودکان می توانیم از بازی استفاده نماییم. بازی نه تنها می تواند در برگیرنده فعالیت هایی باشد که هدف ماست، بلکه اگر بازی را با یک فعالیت درسی همراه نماییم، خوشایندی حاصل از بازی با درس مورد نظر پیوند می خورد و کودک به درس علاقه مند می گردد(تبریزی، ۱۳۹۰).
تدریس به شیوه ی بازی، که کودکان به آن علاقه مند هستند یکی از بهترین روش ها برای تثبیت و شتاب دادن به یادگیری ریاضی می باشد(سلیمی و همکاران، ۱۳۸۳؛ به نقل پویا منش،۲۰۱۲). در طول دهه اخیر توجه فزاینده ای به نقش کارکردهای اجرایی در دوره کودکی شده است و بر همین مبنا نیز اعلام شده که رشد و آموزش درست کارکردهای اجرایی، نقش مهمی در رشد اجتماعی، موفقیت تحصیلی و آموزشگاهی کودکان دارد(بلایر(۹)، ۲۰۰۲؛ به نقل علیزاده و سیف نراقی، ۱۳۸۸).
کارکرد اجرایی(۱۰)، یک کارکرد عالی شناختی و فراشناختی است که مجموعه ای از توانایی های عالی، بازداری(۱۱)، خود آغازگری، برنامه ریزی راهبردی، انعطاف شناختی و کنترل تکانه را در بر می گیرد(بارکلی(۱۲)، ۱۹۹۸؛ به نقل قمری گیوی و همکاران، ۱۳۸۸).
کارکرد اجرایی مجموعه ای از توانایی های عالی شامل خودگردانی(۱۳)، خود آغازگری(۱۴)، برنامه ریزی(۱۵)، انعطاف شناختی، حافظه کاری(۱۶)، سازماندهی(۱۷)، ادراک پویا از زمان، پیش بینی آینده و حل مسئله هستند که در فعالیت های روزانه و تکالیف یادگیری به کودکان کمک می کنند(علیزاده، ۱۳۸۵).
به طور کلی اکثر مطالعهگران پذیرفته اند که کارکردهای اجرایی، کارکردهای خود تنظیمی هستند که توانایی کودک را برای بازداری، خودتغییری، برنامه ریزی، سازماندهی، استفاده از حافظه کاری، حل مسئله و مهارت های فراشناخت برای انجام تکالیف و فعالیت های درسی نشان می دهند(عابدی، ۱۳۸۹).
کارکردهای اجرایی را می توان به عنوان شاخصی برای انجام دادن عملکردهای رفتاری «چگونه» و «چه وقت» انجام دادن عملکردهای رفتاری عادی توصیف کرد (لوفتیز(۱۸)، ۲۰۰۹) که به افراد برای برنامه ریزی اهداف، خود گردانی، بازداری پاسخ نامناسب، انعطاف پذیری و رفتار آینده مدار کمک می کنند(گارنر(۱۹)، ۲۰۰۹؛ به نقل میر مهدی و همکاران، ۱۳۹۰). کارکردهای اجرایی برون دادهای رفتار را تنظیم می کنند که معمولاً شامل بازداری و کنترل محرک ها، حافظه کاری، انعطاف پذیری، برنامه ریزی و سازمان دهی است (دنکلا(۲۰)، ۲۰۰۳).
توانایی های کودکان برای ذخیره و دست کاری اطلاعات در حافظه کوتاه مدت، ارتباط نزدیکی با موفقیت های تحصیلی آن ها در سال های مدرسه دارد. بین این توانایی های حافظه کاری و موفقیت در حوزه های خواندن، ریاضیات و درک زبان ارتباطاتی مشاهده شده است(الهی و همکاران، ۱۳۹۰) از جمله این کارکردها حافظه کاری و برنامه ریزی می باشد.
بحث رابطه حافظه کاری و مسائل حساب، علاقه روز افزون به بررسی نقش توانایی های شناختی در حل مسئله را نشان می دهد(ترونسکی(۲۱)، ۲۰۰۵). حافظه یکی از اولین موضوعات مورد توجه روان شناسان بوده و در سه دهه اخیر توجه و غنای بسیاری برخوردار شده و حجم گسترده ای از مطالعات علمی و آزمایشگاهی مربوط به روان شناختی را در برگرفته است(الهی و همکاران،۱۳۹۰). حافظه یکی از فرآیندهای عالی شناختی است که از طرفی با ادراک و توجه در ارتباط است و از طرف دیگر با حل مسئله و تفکر درگیر می باشد(کرمی نوری، ۱۳۸۳).
حافظه کاری یکی از ابعاد حافظه می باشد. ساختن راهبرد جدید، محاسبه ی راه حل مسائل ریاضی، درک خواندن و غیره همه در حافظه کاری اتفاق می افتد. اطلاعات وارده از حافظه ی حسی با اطلاعات ذخیره شده در حافظه ی دراز مدت ترکیب و شکل جدیدی پیدا می کند(زیگلر و آلبالی(۲۲)، ۲۰۰۷؛ به نقل قلی زاده و همکاران، ۱۳۸۹).
حافظه کاری شامل یک مجری مرکزی و چند سیستم فرعی است. مجری مرکزی یک سیستم کنترل توجه می باشد که در هماهنگ نمودن و سازماندهی عملکرد تکالیف مختلف، توجه انتخابی، جا به جایی توجه، بازداری توجه و برنامه ریزی درگیر است(ترونسکی، ۲۰۰۵).
حافظه کاری نظامی با ظرفیت محدود است که اطلاعات در آنجا برای مدت کوتاهی اندوخته می شوند. حافظه کاری یک نظام سه بخشی است و وقتی انسان مشغول انجام تکالیف شناختی است، اطلاعات را به صورت موقت نگه می دارد. حافظه کاری حکم یک "میز کار" ذهنی را دارد که دست کاری شدن اطلاعات و جمع شدن اطلاعات روی آن امکان فهم زبان مکتوب و شفاهی، تصمیم گیری و حل مسائل را به ما می دهد. حافظه کاری مثل یک انبار اطلاعات قفسه بندی شده نیست که منتظر بماند تا اطلاعاتش به حافظه بلند مدت بروند(نایبرگ(۲۳) و همکاران، ۲۰۰۲).
سازماندهی و برنامه ریزی کلید موفقیت در سال های میانی مدرسه می باشد اما برای بسیاری از کودکان یک هدف دست نیافتنی است(علیزاده ، ۱۳۸۴ ).
بنابراین چون دوران کودکی مهمترین و حساسترین دوران شکل گیری شخصیت هر فرد است بی توجهی به آن نتایج جبران ناپذیری به دنبال خواهد داشت زیرا پایه و اساس جامعه فردا را کودکان امروز تشکیل می دهند.(بابایی و همکاران، ۱۳۹۰).
ریاضیات، علمی با مفاهیم ذهنی و انتزاعی است(یعنی بسیاری از مفاهیم ریاضی، تصوراتی از اشیاء هستند که ترجمان آن ها به همان صورت ذهنی در دنیای واقعی میسر نیست). انتزاعی بودن علم ریاضیات امکان احساس برخی از مفاهیم آن را دشوار و در نتیجه آموزش و یادگیری آن را سخت کرده است به طوری که روش های آموزشی خاصی را می طلبد. روش های آموزشی در ابتدا باید حالت کاربردی داشته باشد تا دانش آموزان دوره ی ابتدایی بتوانند توانایی لازم برای درک آن ها را در خود ایجاد نمایند.
بسیاری از افراد به ویژه دانش آموزان به رغم تلاش زیاد در درس ریاضی، باز هم دچار بدفهمی یا نافهمی مطالب هستند و از بازده خوبی در کار ریاضی بهره مند نمی باشند. در میان عوامل پیش برنده و یا بازدارنده فراگیران در فعالیت های ریاضی، هیجان ها ممکن است مخل یا تسهیل گر جریان تفکر و رشد آدمی باشند. در این میان فقدان انگیزه عاملی مهم است که در یادگیری ریاضی علاوه بر صدمات فردی از جمله خدشه وارد آوردن به سازگاری عاطفی، عزت نفس، توانایی مقابله با مشکلات و ارزش های شخصی آسیب اجتماعی نیز دارد. کودک تجارب خود را از روش های گوناگون به ویژه، بازی ها در طی دوران رشد به دست می آورد. بنابراین، اگر بتوان به غنی سازی محیط و بستر سازی برای بازی های گروهی و حرکتی و ذهنی اقدام نمود احتمالاً به رشد و بهبود مهارت های تحصیلی و اجتماعی کمک خواهد شد.
یکی از عواملی که در فرایندهای یاد گیری و در نتیجه در وضعیت آموزش ریاضی دردوره ی ابتدایی تاثیر می گذارد، روش های یاددهی و یادگیری این درس است. امروزه سرعت رشد علم هر ثانیه افزایش می یابد، به همین جهت، روش های آموزشی متاثر از همین رشد و تحول تکنولوژی، همچنین تغییر سلایق، نیازها و انتظارات دانش آموزان تغییر می کند.
چون یاددهی– یاد گیری یک علم نیست، معلم می تواند روش های خاص خود را برای آموزش ریاضیات در دوره ی ابتدایی به کار ببرد. این روش ها باید طوری برنامه ریزی و ابداع شوند که بتوان به وسیله ی آن ها تمام منابع درونی کودک در حال رشد را پرورش داد. به عبارت دیگر در آموزش ریاضی در این دوره، باید از روش هایی بهره برد که توانایی ذهنی– ریاضی دانش آموزان را تقویت کند، باعث رشد فکر و ایده در ذهن آنان شود و در نتیجه یادگیری فعال ایجاد نماید(صحرایی، ۱۳۸۶).
شیوه ی آموزش برای ریاضیات بخصوص در دوره ی ابتدایی باید با کشاندن دانش آموز به راه کشف و شهود، آماده ساختن او به مطالعه، عادت دادن او به تفکر منطقی، تشویق او به پرسشگری و جستجوگری و با خلاق ساختن ذهن او همراه باشد و از آن جا که کاربردهای امروزی ریاضیات، از چار چوب موضوع های درسی این علم(عدد و شکل هندسی) پا فراتر گذاشته است، می توان مهارت های ذکر شده را با نمونه های جدی و آموزنده ای از کاربرد ریاضیات تلفیق کرد و بعد آن ها را به دانش آموزان یاد داد(صحرایی، ۱۳۸۶).
کودکان هنگامی که با بازی آموزش ببینند انگیزه یادگیری در آن ها افزایش می یابد و رغبت بیشتری به یادگیری پیدا می کنند. معلمان با استفاده از بازی های ریاضی دیگر در آموزش مفاهیم اساسی ریاضی دچار مشکل نخواهند بود، زیرا با این کار کنجکاوی دانش آموزان تحریک شده و برای آموختن بیشتر، علاقه و انگیزه بیشتری از خود نشان خواهند داد. این یعنی، تلقی درس ریاضی به عنوان یک درس کسل کننده به پایان رسیده است. موفقیت در مهارت های حرکتی ممکن است برخی افراد را برای تلاش بیشتر جهت موفقیت در کوشش های دیگری مانند کاوش ذهنی، تحریک کند. بسیاری از افراد، به ویژه کودکان دبستانی، تمایل بسیار به شرکت در فعالیت های بدنی از خود نشان می دهند. بنابراین، وقتی که فعالیت های بدنی به عنوان وسیله ای برای آموزش موضوع های آموزشگاهی به کار می روند در اغلب موارد، علاقه به یادگرفتن به میزان بسیار افزایش می یابد (آقازاده و تورانی، ۱۳۸۴).

۲- اهمیت کاربردی تاثیر بازی بریادگیری ریاضی

عدم توجه به آموزش کافی و درست در دوره ی ابتدایی مشکل بزرگی است. چه بسیار دانش آموزانی که به سطح دوره ی راهنمایی راه می یابند و هنوز از درک یک مسئله ی ساده ی ریاضی عاجزند، به این علت که دوره ی ابتدایی، یک دوره ی حساس در آموزش محسوب می شود و در صورت توجه نکردن به آن، مشکلات زیادی در آینده برای فرد در زندگی شخصی و اجتماعی ایجاد خواهد نمود.



مشکلاتی که در روش های آموزش ریاضیات در دوره ی ابتدایی وجود دارد، ما را ملزم می سازد که به دنبال روش های نوین آموزشی باشیم، به طوری که بتوانیم با به کارگیری روش های جدید، مفاهیم ریاضیات را، آن طور که باید، در سطح دوره ی ابتدایی به دانش آموزان آموزش دهیم و از روش هایی استفاده نماییم که در آن انواع فعالیت ها لحاظ شده، همراه با فهم باشد و اندیشیدن را به آنان ارائه نماید.
یافته های حاصل از این مطالعه برای والدین، مشاوران، معلمان و تمامی دست اندرکاران تعلیم و تربیت به خصوص کسانی که با دانش آموزان سروکار دارند، کاربرد خواهد داشت. مهم ترین کمک مطالعه حاضر به والدین و معلمان(در جهت رفع مشکل یادگیری درس ریاضی که برای خانواده ها بسیار مهم و حیاتی به شمار می رود) می باشد.

نظرات کاربران درباره کتاب تاثیر آموزش ریاضی به شیوه بازی بر بهبود عملکرد درس ریاضی در مقطع ابتدایی

واقعا کتاب بدرد نخوری بود اصلا وقت و پولتون رو هدر ندید برای این کتاب،چون از اول تا آخر کتاب فقط داره توضیح میده که بازی برای یادگیری چیز خوبیه و فقط یه سری تعاریف از بازی آورده و کلا هیچ جنبه آموزشی ای نداره...واقعا پشیمونم از اینکه بابت همچنین کتابی پول دادم
در 3 ماه پیش توسط فیروزه ن