فیدیبو نماینده قانونی انتشارات تیسا و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب قدم‌به‌قدم تا موفقیت در هنر تیراندازی

کتاب قدم‌به‌قدم تا موفقیت در هنر تیراندازی
تراپ المپیک- جلد سوم

نسخه الکترونیک کتاب قدم‌به‌قدم تا موفقیت در هنر تیراندازی به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب قدم‌به‌قدم تا موفقیت در هنر تیراندازی

این کتاب تنها می‌تواند نقش یک راهنما را ایفا کند. کتاب که جای خود دارد، حتی آنچه ورزشکار در آموزشی رو‌در‌رو از مربی می‌آموزد، برای آن است که بتواند از نقطه مناسبی آغاز کند. تیرانداز باید در ابتدای راه تکلیف خود را روشن کند. او دو راه در پیش‌رو دارد. نخست اینکه نقش ضبط صوتی را ایفا کند که همواره گوشش به دهان مربی است، تا آنچه می‌گوید را مانند یک روبات اجرا کند و یا نقش دانشجویی را ایفا کند که اصول کلی را از استاد دریافت می‌کند، خود، به بررسی آن پرداخته، به نتیجه می‌رسد و پس از آن نیز برای هر کاری که انجام می‌دهد، حجتی درونی دارد. مهمترین نکته در تمرین، یادگیری مهارت نیست. مهمترین نکته، کشف روش یادگیری است. اگر توانستید روش یادگیری را کشف کنید، پس از آن قادر خواهید بود در زمان بروز مشکلات، دوباره راه را پیدا کنید و پس از اِعمال تغییر مقررات در محل برگزاری مسابقه، دستگاه پرتاب بشقابک و... به روش و اصول پیروزی دست یابید.

ادامه...

بخشی از کتاب قدم‌به‌قدم تا موفقیت در هنر تیراندازی

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



فصل اول: استادی در هنر تیراندازی تراپ

گام اول: هدف فنی تمرین چیست؟

بیشتر تیراندازان و مربیان، نخستین گام برای آغاز آموزش تیراندازی تراپ را، آشنایی با سلاح می دانند. این بدان معنا است که ایشان تصور کرده اند هدف فنی تمرین مهارت در تیراندازی تراپ المپیک به خاطر وضوح زیاد، به بیان بیشتر نیازی ندارد. لطفاً کاغذی بردارید و پیش از خواندن بقیه صفحات این کتاب، نظر خود را در مورد هدف از یادگیری مهارت تیراندازی تراپ المپیک در آن بنویسد.
ممکن است نظر شما چیزی شبیه به جملات زیر باشد:

* کسب مدال المپیک
* شکستن تمامی اهداف
* شکستن اهداف با صرف کمترین انرژی و با کمترین خطا؛
* تبدیل بشقابک به دود با تیر اول.

برای آنکه تصور درستی به دست آوریم، مختصات رشته تراپ المپیک و ابزارهای مربوط به آن، یعنی سلاح ِ ساچمه زن بدون خان، فشنگ۲۴ گرمی گیج ۱۲، اندازه هدف، سرعت و جهت حرکت آن را دوباره بررسی می کنیم.

* جهت و سرعت پرواز هدف مشخص نیست.
* پرواز هدف در ۳۰ متر اول، کمترین نوسانات را به دنبال دارد.
* عوامل محیطی در ۳۰ متر اول، کمترین تاثیر را بر هدف خواهد گذاشت.
* ابر بهینه ساچمه شلیک اول (قطر ابر، توزیع ساچمه در درون ابر) در فاصله بین ۲۵ تا ۳۵ متری به دست می آید.
* ابر بهینه ساچمه شلیک دوم (قطر ابر، توزیع ساچمه در درون ابر) در فاصله بین ۳۶ تا ۴۲ متری به دست می آید.
* حداقل زمان برای واکنش انسان در مواردی که افزون بر تشخیص حرکت، جهت حرکت نیز تشخیص داده شود، حدود ۳/ ۰ ثانیه است.
* پس از تشخیص، برای دستیابی به بشقابک حداقل ۲۰ /۰ ثانیه مورد نیاز است.
* برای موفقیت در مسابقه، باید مهارتی را بیاموزیم که ظرفیت دستیابی به تمامی بشقابک ها (۱۰۰%) را داشته باشد.

در مقاطع مختلف دیگر برنامه آماده سازی، اهداف میان راهی دیگری نیز تعیین می شود که در بخش مربوط به برنامه ریزی تمرین، به بیان تفصیلی آن خواهیم پرداخت. به عنوان نمونه هدف میان راهی هر یک از مسابقات، شکستن تمام بشقابک هایی است که در نوبت تیراندازی شما پرتاب خواهد شد. اما پرسش ما، هدف تیرانداز در مسابقه نبود.
پرسش این بود: هدف فنی تمرین چیست؟ حال می توان به این پرسش، پاسخ داد که هدف فنی تمرین تیراندازی تراپ چیست؟

هدف آن است که بتوانیم با صرف کمترین انرژی، همه اهداف را با شلیک اول در بازه زمانی ۰.۵۵ تا ۰.۶۵ ثانیه یعنی فاصله ای بین ۳۱ تا ۳۵ متر و با شلیک دوم در فاصله ای بین ۳۶ تا ۴۲ متر مورد اصابت قرار دهیم

چنین هدفی انگیزه مناسب برای ادامه تمرین را ایجاد خواهد کرد. پس از آن شکستن تمامی بشقابک های پرتاب شده در تمرین نیز کافی نخواهد بود.
اجازه دهید از سوی مخالف به مسئله نگاه کنیم. اگر هدف از تمرین، تنها شکستن بشقابک ها باشد، پس از شکستن درصد قابل قبولی از آنها رضایت تیرانداز جلب خواهد شد و ضرورتی برای رفع نقاط ضعف موجود در تمرین وجود نخواهد داشت. با تعیین این هدف شکستن بشقابک، سبب ایجاد رضایت در تیرانداز و نشکستن هدف ها، وی را مایوس می سازد.
در صورت بروز هر یک از این نتایج، انگیزه و فشار تمرین برای ارتقای مهارت تیرانداز کافی نخواهد بود. آنچه در این نوشته به عنوان هدف از تمرین معرفی شد، امری فراتر از شکستن بشقابک است. تیرانداز با این هدف، کاری به مراتب دشوارتر در پیش رو دارد؛ چراکه اجرای مهارت با مختصات کمّی و روشن به عنوان هدف تمرین تعیین شده است.
حال که هدف مناسبی تعیین شد، روش نگهداری سلاح ، نوع حرکت های بدن تیرانداز و دیگر فعالیت های جسمانی و ذهنی تیرانداز همه و همه برای چنین هدفی تنظیم خواهد شد. در اسکیت و تراپ دوتایی نیز این نوع هدف گذاری مورد قبول بیشتر تیراندازان است، به خصوص در اسکیت المپیک مدت زیادی است که مربیان و تیراندازانِ برتر، تمرین های خود را بر همین اساس شکل داده اند. اگر جلد دوم این کتاب را خوانده باشید، منظور مرا بهتر درک خواهید کرد. در اسکیت:

هدف آن است که با صرف کمترین انرژی، هدف اول در فاصله حدود ۳ متری (+/- ۱ متر) نقطه تقاطع اهداف و هدف دوم در فاصله حدود ۳ متری (+/- ۱ متر) پس از نقطه تقاطع اهداف بشکند.

و در تراپ دوتایی :

هدف آن است که با صرف کمترین انرژی، هدف اول در فاصله ۲۵ تا ۲۷ متری تیرانداز و هدف دوم در فاصله ای حدود ۳۱ تا ۳۳ متری تیرانداز بشکند.

برای آنکه درک دقیقی از اهمیت هدف گذاریِ درست پیدا کنیم، لازم می دانم با استفاده از هدف گذاری تمرین در اسکیت، توضیح مختصری ارائه دهم. اگر هدف در اسکیت شکستن بشقابک ها در فاصله ۳ متری نقطه تقاطع باشد، در تمرین تفاوتی میان مهارت های پایه مورد نیاز برای شکستن بشقابک های ایستگاه ۲ و ۴ وجود نخواهد داشت. در حالی که اگر هدف تنها شکستن بشقابک ها باشد، تیرانداز می تواند اهداف هر ایستگاه را با شیوه ای متفاوت مورد اصابت قرار دهد. هیچکدام از افرادی که هدف دوم را انتخاب کردند، در عرصه قهرمانی اسکیت باقی نماندند.

گام دوم: استقرار

تیرانداز باید سلاح را به نحوی مورد استفاده قرار دهد که بتواند هدف تمرین تراپ را که در گام نخست گفته شد، محقق سازد. به دو روش می توانیم در ایستگاه مستقر شده و سلاح را روی شانه بگذاریم.

* ابتدا نحوه قرار دادن سلاح بر شانه را بیاموزیم و پس از آن بدن خود را با آن تطبیق دهیم.
* ابتدا همه اجزای استقرار در ایستگاه را تنظیم کرده و سپس مهارت قراردادن سلاح بر شانه را بر اساس آن بیاموزیم.



به نظر من راه دوم مناسب تر است زیرا از این راه با اطمینان بیشتری به مقصود خود دست می یابیم. بیشتر تیراندازان راه اول را ترجیح می دهند. باید توجه کرد که در کشور ما بیشتر تیراندازان جدید از سلاح غیر اختصاصی استفاده می کنند و حتی در صورت به کارگیری قنداق قابل تنظیم، نمی توان مطمئن شد که سلاح مورد استفاده برای ورزشکار مناسب است. روش نخست سبب می شود که تیرانداز به جای عادت کردن به استقرار استاندارد، برخی از اجزای مهارت خود را برای سازگاری با سلاحِ نامناسب تغییر دهد.
به عنوان مثال:

* زاویه گردن را افزایش دهد تا مشکل طول زیاد قنداق را حل کند.
* زاویه گردن را افزایش دهد تا ارتفاع کم چشم از خط تسمه را اصلاح کند.
* موازی بودن امتداد ابروها با زمین را برهم زند تا قطر کم یا زیاد قنداق را جبران کند.
* اسلحه را روی بازو قرار دهد تا زاویه جانبی اضافی قنداق را جبران کند.
* زاویه بین محور شانه و کمر را تغییر دهد تا طول قنداق را اصلاح کند.

مثال های ذکر شده اتفاقاتی رایج به شمار رفته و بارها و بارها در میادین تیراندازی مشاهده می شوند. نتیجه چنین واقعیتی آن است که تیراندازان در مرحله ابتدایی آموزش، مهارت های پایه را به درستی فرا نخواهند گرفت و در بهترین شرایط تیراندازی متوسط تربیت خواهند شد.
حال با یادآوری دوباره اصل «خط هدایت»، آنچه در ادامه می آید را به عنوان نقطه ای برای شروع کار مورد توجه قرار دهید.
به یاد داشته باشید:

* هیچ مفصلی قفل نشود.
* عضلات واهلیده(۱) بوده و فشار یا کشش شدیدی بر آنها وارد نشود.
* بدن به نحوی تنظیم شود که تیرانداز مانند وضعیت استارت دونده سرعت آماده عکس العمل باشد.

با کمی دقت در وضعیت بدن رانندگان تازه کار، عدم رعایت هر سه خصوصیت بیان شده را مشاهده خواهید کرد.
اگر از پا شروع کنیم، اجزای مورد توجه در استقرار تیرانداز  راست دست به ترتیب زیر خواهد بود(۲):



وضعیت دو پای تیرانداز «راست دست» چیزی شبیه به شکل بالا است. موازی، با فاصله تقریبی به اندازه یک تا ۳ برابر عرض کف پا (البته این مطلب به وزن تیرانداز و قدرت بدنی وی بستگی دارد) و حدود ۴۵ درجه به راست منحرف شده است. مرکز ثقل بدن پشت انگشتان پا قرار خواهد گرفت که این قسمت در تصویر با رنگ قرمز نشان داده شده است.



وزن بدن به طور مساوی بر روی هر دو پا تقسیم می شود. برخی تیراندازان برای قرار دادن پا به این حالت، ناچار هستند فشار بر عضلات کناری ساق پای خود را تحمل کنند. از آنجا که احساس راحتی در ایستادن مهم است، آنها می توانند کمی پنجه های پا را به دو طرف باز کنند.



تصویر سمت چپ زانوی قفل شده، تصویر راست زانوی خم شده و تصویر وسط زانوی آزاد شده از قفل را نشان می دهد. توصیه می شود که زانوی خود را از حالت قفل رها کنید اما مراقب باشید خم نشود. در این حالت، عضلات ران و رباط های زانوی شما فعالانه وزن بدنتان را تحمل خواهند کرد.



خط فرضی بین دو مفصل ران، با سطح زمین موازی است. بدین ترتیب بدن تیرانداز به یک سو تغییر جهت نخواهد داد.



وضعیت کمر: بالاتنه کمی به جلو متمایل می شود. توصیه می شود از خم کردن نمایان کمر پرهیز شود.



بالاتنه از بالای سینه کمی به جلو قوس برمی دارد.



شانه ها بدون آنکه به بالا کشیده شوند، به جلو جمع می شوند و در این حالت شانه نسبت به محور بین دو حفره مفصل لگن در حدود ۲۰ درجه در جهت عقربه های ساعت می چرخد.

نظرات کاربران درباره کتاب قدم‌به‌قدم تا موفقیت در هنر تیراندازی