فیدیبو نماینده قانونی ذهن‌آویز و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب خاطره‌درمانی

کتاب خاطره‌درمانی
هنر گفتن و نوشتن خاطرات روانشناسی

نسخه الکترونیک کتاب خاطره‌درمانی به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب خاطره‌درمانی

خاطرات تو، گاهی به زخم‌ها اشاره دارد و گاهی هم‌آغوش با عشق است. حالتی‌ست که تو را به موزه‌های شخصی‌ات می‌برد. خاطره‌نویسی مثال آسانسوری است که تو را به قعر و پایین‌ترین سطح ناخودآگاه‌ات می‌برد و می‌توانی آنجا با خود واقعی‌ات ملاقات کنی و از آنجا سوار دوچرخه‌ای بشوی و ییلاق و قشلاق کنی. آنجا متوجه می‌شوی که چه بسیار کلاغ‌ها، لک‌لک‌ها، گنجشک‌ها، قناری‌ها روی درخت خاطرات تو نشسته‌اند و لانه کرده‌اند و می‌خوانند. گاهی با ازدحام صداها روبه‌رو می‌شوی. خاطراتت را می‌بینی که پر از رؤیا هستند. پر از آرزوهای سرکوب شده و فقط تنهایی را تجربه می‌کنند. حیرت می‌کنی از اینهمه اختلاف طبقاتی خاطرات، در تعجب می‌شوی که گاهی خاطرات تو، شکلی از جهنم است. اشک ندامت می‌ریزی، احساس گناه می‌کنی. دوست داری با طناب، خودت را حلق‌آویز کنی. پر از عادت‌های زشت شده‌ای. پر از الفاظ بی‌معنی و گاهی رکیک شده‌ای. خاطرات تو، گاهی استدلال می‌کند و گاهی مثل شتر، واژه‌ها را نشخوار می‌کند. تو با این خاطرات، به خیلی جاها وصل می‌شوی. گاهی خاطراتت مثل عزرائیل احساسی را قبض‌روح می‌کند. اما امروز، لزومی ندارد مثل پشکل‌پرستان هند از این دست خاطراتت دفاع کنی و برای حفظ آنها غیرت به خرج بدهی. خاطرات نوعی از شناسنامه هر انسانی است. همیشه یک صفحه سفید به دست خاطراتت بده تا سیاه‌نامه ذهنش را بنویسد و تو آن را به زبان ساده ترجمه کن! خاطره درمانی یک سفر درمانی خودیار است، با من همراه شوید.

ادامه...
  • ناشر ذهن‌آویز
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 0.62 مگابایت
  • تعداد صفحات ۲۶۴ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب خاطره‌درمانی

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

به نام خداوند جان و خرد
خاطره درمانی
«هنر گفتن و نوشتن خاطرات روان شناختی»
با خاطره نویسی به روان درمانی خود بپردازید!
برای کسانی که به خودشناسی علمی علاقه مندند.
برای کسانی که دوست دارند، تمرین نویسندگی کنند.

دکتر علی شمیسا
(روان درمانگر)

[ پیشگفتار ]

بهترین استاد دائو طبیعت است. چرا که هر انسان واقع گرا، قوانین زندگی زمینی و آرامش خود را از او می گیرد و هماهنگی با قوانین طبیعت، سبب خوشبختی اوست. یکی از قوانین دائو این است که هر روز خودت را «تخلیه و پاکسازی کن!» جسم مکانیسم خود را دارد و هر روز شما، اجبارا فضولات جسم را برون ریزی و تخلیه می کنید. حال سوال اینجاست، شما چگونه ذهن تان را تخلیه می کنید؟ شما چطور روح تان را از آلودگی های روانشناختی پاکسازی می کنید؟ و زمانی که این رفتار پاکسازی ذهن و روح صورت نمی گیرد، به مرور زمان، ذهن شما دیگر دوست شما نیست، بلکه در نقش دشمن خانگی برای شما ایفای نقش می کند. دائو این فرهنگ را به ما یاد می دهد که دوره به دوره، زمان به زمان، فصل به فصل، هفته به هفته، ماه به ماه، بایستی راهکارهایی خلاق برای برون ریزی احساس های تخریبی پیدا کرد. وجود احساس های خودتخریبی مثل خشم، نفرت، احساس گناه، ناامیدی و... مثل خوره به ذهن شما می افتد و به مرور ذهن تان را دچار آفت های گوناگون می کند و زمانی متوجه می شوید که به جای رفتار خلاق دست به رفتارهای خودتخریبی می زنید.
خاطره نویسی یا خاطره گویی هدفمند، شکلی هنرمندانه از پیروی از تخلیه ذهن است. با همین یادداشت های روزانه و هفتگی که از تجربه های شخصی خود می نویسید، به نوعی شما ذهن تان را پاکسازی می کنید. دیگر اجازه نمی دهید که سطل آشغال های گوناگون در ذهن تان جا خوش کنند. ذهن زمانی که حجمش از خاطرات روان شناختی تلخ و ناخوشایند پر شود، به نوعی دچار بیماری وراجی ذهن می شود، و به طور اتوماتیک، واژه ها و حرف ها و خاطرات گذشته را نشخوار می کند؛ یک خاطره را ده ها بار برای این و آن تکرار می کند. ذهن مساله اش با آن خاطره حل نشده، مثل زخمی است که درمان نشده و مرهمی روی آن گذاشته نشده است. در صورتی که ذهن باید به شیوه های خلاقانه درمان شود. خاطره نویسی را هر فردی باید جدی بگیرد. حداقل برای سلامتی و بهداشت ذهن خودش. وقتی می نویسی احساس آرامش می کنی، احساس می کنی گویی استفراغ ذهنی کرده ای، بالا می آوری، فحش می دهی، هذیان می گویی، خشمت را برون ریزی می کنی و بعد قلمت خود به خود می ایستد، آرام می گیری، احساس لذت به سراغت می آید، به خود می گویی، آه، آرام شدم. داشت ذهنم را می خورد. و این داستان ادامه دارد. انسان مدرن خاطره نویسی خلاق را دوست دارد.
انسان نوشتن احساساتش را دوست دارد. روی سنگ باشد؛ خاک و ماسه کنار دریا باشد؛ روی وبلاگ و صفحات اینترنتی باشد؛ روی کاغذ باشد. به نوعی می خواهد خودش را با نوشتن خاطرات روان شناختی اش به ثبت برساند و احساساتش را با دیگران تقسیم کند. حال اگر فرد به این فرم نوشتن تجربیات و خاطراتش انضباط بدهد و خلاقیت را چاشنی آن بکند، چه بسا نوشتن خاطراتش به مرور به یک اثر هنری تبدیل بشود که در طول تاریخ از این موارد بسیار می توان مثال زد. کافیست حس های درونی ات را با ادبیات و هنر، انس بدهی. به یکباره حس ات به شعری بی نظیر تبدیل می شود، تجربیاتت به رمان پرفروش و مانا مبدل می شود. به یک نظریه جهانی بدل می شود. پس دائو می گوید به حس ها و تجربیات و خاطرات خود احترام بگذار! آن ها را با نوشتن هم ثبت کن و هم ذهنت را تخلیه کن. مهم پاکسازی و برون ریزی از ذهن است که مساحتش بی نهایت است. سعی کن با فرهنگ نوشتاری خاطره نویسی آشنا شوی و قدم به قدم آن را به یک عادت سودمند تبدیل کنی و قلم و کاغذ و صفحات اینترنتی را دوست و آرامبخش خود بدانی. این کتاب تلاش می کند که درصدی تو را در این حوزه تکان بدهد و تو را با این فرهنگ درمانی آشنا سازد.
خاطرات تو، گاهی به زخم ها اشاره دارد و گاهی هم آغوش با عشق است. حالتی ست که تو را به موزه های شخصی ات می برد. خاطره نویسی مثال آسانسوری است که تو را به قعر و پایین ترین سطح ناخودآگاه ات می برد و می توانی آنجا با خود واقعی ات ملاقات کنی و از آنجا سوار دوچرخه ای بشوی و ییلاق و قشلاق کنی. آنجا متوجه می شوی که چه بسیار کلاغ ها، لک لک ها، گنجشک ها، قناری ها روی درخت خاطرات تو نشسته اند و لانه کرده اند و می خوانند. گاهی با ازدحام صداها روبه رو می شوی. خاطراتت را می بینی که پر از رویا هستند. پر از آرزوهای سرکوب شده و فقط تنهایی را تجربه می کنند. حیرت می کنی از اینهمه اختلاف طبقاتی خاطرات، در تعجب می شوی که گاهی خاطرات تو، شکلی از جهنم است. اشک ندامت می ریزی، احساس گناه می کنی. دوست داری با طناب، خودت را حلق آویز کنی. پر از عادت های زشت شده ای. پر از الفاظ بی معنی و گاهی رکیک شده ای. خاطرات تو، گاهی استدلال می کند و گاهی مثل شتر، واژه ها را نشخوار می کند. تو با این خاطرات، به خیلی جاها وصل می شوی. گاهی خاطراتت مثل عزرائیل احساسی را قبض روح می کند.
اما امروز، لزومی ندارد مثل پشکل پرستان هند از این دست خاطراتت دفاع کنی و برای حفظ آنها غیرت به خرج بدهی. گاهی لازم است خاطراتت را در تابلوی نقاشی استفراغ کنی و در رمانی و یا داستان کوتاهی و یا طوری بنویسی که کسی نفهمد تو چه نوشته ای. خاطرات تو، گاهی فاسد می شود و بیان آن می تواند حال هر کسی را بد کند. خیلی ها خاطرات خود را به چند مجموعه شعر و گاهی وراجی های صد من یک غاز تبدیل کرده اند و زیر بغل خود گذاشته اند و هر جا می نشینند می خوانند. خاطرات نوعی از شناسنامه هر انسانی است. همیشه یک صفحه سفید به دست خاطراتت بده تا سیاه نامه ذهنش را بنویسد و تو آن را به زبان ساده ترجمه کن! خاطره درمانی یک سفر درمانی خودیار است، با من همراه شوید.

علی شمیسا
زمستان ۹۱

فصل ۱:ضرورت و مزایای خاطره نویسی / خاطره گویی

۱ ـ خاطره نویسی و خاطره گویی، شکلی از درمان است.
۲ ـ تخلیه هیجانی، یکی از قوانین طبیعت است.
۳ ـ گزیده ای از اظهارات افراد در مورد خاطره نویسی.
۴ ـ نوشتن خاطرات روزانه.
۵ ـ خاطره گویی و یا خاطره نویسی شکلی از مراقبه است.
۶ ـ خاطره گویی در گروه درمانی.
۷ ـ مهارت نوشتن خاطرات روان شناختی.

۱

[ خاطره نویسی و خاطره گویی، شکلی از درمان است ]

قسمتی از زندگی هر فردی را روزهای گذشته تشکیل می دهد و اکنون هم، گذشته آینده است. گذشته تو را، خاطرات تشکیل می دهند و این خاطرات می توانند خوشایند باشند؛ یعنی زمانی که شما آنها را به یاد می آورید، احساس شور و شعف و سرور و شادی درونی به شما دست می دهد. شما خاطرات بسیار خوشی از دوران کودکی خود دارید که بسیار هم تاثیرگذار بوده و حتی زمانی که آنها را یادآوری می کنید، اشک شوق و شادی می ریزید و گاهی دچار نستالژی (غم غربت) می شوید یا غم آن روزها به شما دست می دهد. دوران دبستان و دوستانی که هر کدام خاطره های بسیار زیبایی را در ذهن تان تداعی می کنند، این خاطرات، به نوعی خاطرات کودک درون شما در بزرگسالی است که می توانند خاطراتی تلخ نیز باشند. چرا که با یادآوری آنها، شما، احساس غم، اندوه، گناه، افسردگی و اضطراب و خشم و ناامیدی می کنید. خاطرات روان شناختی دوران کودکی درصدی از افراد، حاوی زخم ها و تاول هایی است که هر یک درد روانی خود را دارند، خصوصا زمانی که زخم ها درمان نشده اند و به صورت رنج روانی و شرمندگی مزمن درآمده اند که فرد با یادآوری ناخودآگاه آنها، دچار عدم ثبات خلقی می شود ــ یک روز عالی و یک روز تلخ و زهرماری. این زخم ها اگر جدی گرفته نشوند، در بزرگسالی شما یا همین امروز، در حوزه های مختلف زندگی مثل روابط زناشویی، فعالیت های اجتماعی و تفریح، در برابر روحیات و خلقیات شما، قدعلم می کنند.
امروزه روان شناسان در حوزه درمان به این نتیجه رسیده اند که بررسی خاطرات یک اصل روان درمانی است که ابتدا باید خاطرات گذشته، به زمان حال آورده شوند و مورد تجزیه و تحلیل قرار بگیرند و با کمک خود فرد، درمان شوند. همچنین خاطرات اکنون نیز، باید مورد توجه و تجزیه روانکاوانه قرار بگیرند تا فرد بتواند با آنها کنار بیاید. در دایره خاطرات روان شناختی هر فرد، مجموعه ای از زخم ها، دردها، ناله ها، غصه ها، شادی ها و عقده ها وجود دارند. گره های کوری که هر کدام ساعت ها کاردرمانی و بالینی می طلبد. اگر امروز شما پیش یک روان درمانگر خبره بروید و قصد او روان درمانی شما باشد، ابتدا شرح حال گذشته تان را می خواهد که همان خاطرات روان شناختی شماست. به شما می گوید: از دوران کودکی ات بگو؛ هرچه یادت می آید! شما چند دقیقه ای حرف می زنید. اما انگار که سخت است. مکثی می کنید و از او می پرسید: «می شه شما سوال کنید تا من جواب بدم؟»
روان درمانگر به شما می گوید کمی به حافظه خود فشار بیاور و هر چه به ذهنت می آید، بگو، چاره ای ندارید. زبانت باز می شود و شروع می کنید. به یکباره متوجه می شوید که یک ساعت گذشته و شما تازه گرم گفتن خاطرات خود شده اید. گاهی لابلای بازگویی خاطرات، می خندید و گاهی اشک می ریزید و بعد از مدتی، احساس می کنید تخلیه شده اید و آرام می گیرید.

«وای خدای من، چقدر حرف زدم! بعضی حرف هایم هم، گویی رازهای اخلاقی بود که عمرا به کسی نگفته بودم و سر دلم مانده بود. احساس راحتی می کنم.»

وقت تان تمام می شود و بقیه حرف های تان به جلسه دیگر موکول می شود و این بازگویی و یادآوری و بازیابی خاطرات در عمق ناخودآگاه تان خود به خود، شروع روان درمانی شما است.
ظرفیت روانی هر فرد، گنجایش متفاوتی دارد. گاهی فرد در خاطراتش، خودخوری می کند و خاطرات تلخ روان شناختی خود را به بیماری های جسمی و انواع تیک های عصبی تبدیل می کند و بعضی افراد هم این خاطرات را در قالب شعر و یا نثر زیبا و یا حرف های بیهوده بیرون می ریزند و گاهی نیز فرد این گذشته تلخ و شیرین را به روی کاغذ می آورد و یا در دنیای امروز در قالب وبلاگ ها و صفحات شخصی می ریزد و خودش را تخلیه هیجانی می کند.
این کتاب با این ادبیات و ذهنیت نوشته شده است که شما نوشتن یادداشت های روزانه خود را در حوزه آگاهی بیاورید و آنها را هدفمند بنویسید و به نوعی با نوشتن و حتی گفتن، انواع احساس های هیجانی ناسالم را از ناخودآگاه خود پاک کنید و با برون ریزی حالات غمگینانه خود، به فردی فعال و شاد تبدیل شوید و دست از رفتار منفعلانه بردارید.
خواندن این نوشته ها، باید بتواند در شما انگیزه هایی به وجود بیاورد که از همین امروز، دست به خاطره نویسی و یا خاطره گویی هدفمند بزنید. من یک روان درمانگرم، که علاقمندم با نوشتن این کتاب به درمان درصدی از حالات و روحیات روان شناختی نامتعادل شما کمک کنم تا بتوانید با این روش درمانی، سفر در عمق ناخودآگاه خود را یاد بگیرید. به شما آدرس های مختلف در حوزه های روان شناختی تان را داده ام. سعی کنید تمرینات را قدم به قدم انجام بدهید. از زاویه ای دیگر مفاهیم این کتاب، شما را به یک نویسنده موضوعات روان شناسی تبدیل خواهد کرد. خیلی از افراد در مورد دیگران راحت می گویند و می نویسند اما زمانی که می خواهند در مورد روحیات و خلقیات خود بنویسند، توقف می کنند. اینجاست که شما بایستی با مفاهیم و متدولوژی خودشناسی آشنا باشید و این کتاب خود به خود، شما را به صورت مقدماتی، درگیر این حوزه می کند. این فرم نوشتن برای عده ای می تواند سخت باشد که با تمرین پی درپی، دست و ذهن تان راه می افتد، فقط کافی ست قلم را به دست فرمانده ذهن یعنی ناخودآگاه خود بسپارید. ناخودآگاه خود مسیرهای اصلی و فرعی را به شما یاد می دهد.

نوشتن خاطره 
...

نظرات کاربران درباره کتاب خاطره‌درمانی

کتاب خوبیست ممنون
در 2 سال پیش توسط علی زیدی
کتاب چیز خاصی برای ارائه نداره؛ میشه کلشو تو یکی دوصفحه جمع کرد.
در 4 ماه پیش توسط S.M.Mahdi Ziaei