فیدیبو نماینده قانونی شکیب و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب جمع سپاری، برگرفته از کتاب

کتاب جمع سپاری، برگرفته از کتاب
Crowdsourcing

نسخه الکترونیک کتاب جمع سپاری، برگرفته از کتاب به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب جمع سپاری، برگرفته از کتاب

در این کتاب، جمع‌سپاری را به عنوان یک مدل آنلاین تولید و حل مسئله تعریف می‌نماییم که هوش جمعی جمعیت‌ها‌ی آنلاین را به منظور برآورده ساختن اهداف سازمانی خاص به کار می‌گیرد. به جمعیت‌ها‌ی آنلاین این فرصت داده می‌شود که به فعالیت‌ها‌ی جمع‌سپاری که توسط سازمان مطرح گردیده است، پاسخ دهند، و همچنین آن‌ها‌ تشویق می‌شوند که به دلایل مختلفی در این فعالیت‌ها ‌مشارکت کنند. این تعریف دقیق به منظور کمک به انجام تحقیقات تجربی در خصوص موضوع جمع‌سپاری و مفاهیم برگرفته شده از آن به کار گرفته می‌شود، اگرچه بسیاری از افراد به منظور پیشبرد اهداف خود، همچنان این تمایزات و تفاوت‌ها‌را تحت عنوان جمع‌سپاری می‌آورند.

ادامه...
  • ناشر شکیب
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 0.98 مگابایت
  • تعداد صفحات ۱۱۵ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب جمع سپاری، برگرفته از کتاب

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

مقدمه

یکی از مسائل قابل توجهی که از دوره ی به اصطلاح وب ۲.۰ بیرون آمده است، خود ابزار نمی باشد بلکه شیوه های طراحی مجدد روابط ما با یکدیگر و با سازمان ها است که اهمیت می یابد. مدت ها ست که اینترنت محلی بوده است برای شکوفایی فرهنگ مشارکتی، اما در اوایل دهه ۲۰۰۰، برای نخستین بار ما شاهد افزایش ناگهانی علاقه ی سازمان ها به استفاده از هوش جمعی جمعیت های آنلاین به منظور خدمت رسانی، برآورده ساختن اهداف کسب و کار، ارتقای مشارکت عمومی در راهبری (حاکمیت)، طراحی محصولات و حل مشکلات بودیم. کسب و کارها، سازمان های غیرانتفاعی، و آژانس ها ی دولتی مرتباً انرژی های خلاقانه ی جمعیت آنلاین را در عملیات روزانه گنجانده اند، و بسیاری از سازمان ها کاملاً بر پایه ی این قبیل اقدامات بنیان نهاده شده اند. این ترکیب تعمدانه ی فرایند خلاقانه ی باز و از پایین به بالا با اهداف سازمانیِ بالا به پایین «جمع سپاری» نام دارد.
جمعیت ها ی آنلاین، منابع زایایی از نوآوری و نبوغ می باشند، و در سال ها ی اخیر تحقیقات علمی در خصوص چیستی و چگونگی عملکرد جمع سپاری افزایش یافته است. علی رغم وجود چنین رشدی در تحقیقات تجربی درباره ی جمع سپاری، خبرنگاران و صاحب نظران همچنان درباره ی این پدیده می نویسند بی آن که این یافته های مهم را در نوشته های خود بگنجانند. این مسئله تا حدّی به تعاریف و تفاسیر متفاوت از جمع سپاری برمی گردد، و بخشی دیگر نیز به خاطر ماهیت میان رشته ای تحقیقات جمع سپاری می باشد. بهره برداری از آن چه که محققان تجربی درباره ی جمع سپاری فهمیده اند، آسان نیست. هدف کتاب حاضر به هم متصل ساختن این مطالعات گسترده با یکدیگر بوده و یک بازبینی منسجمی از جمع سپاری که در پژوهش ها به آن پرداخته شده است، ارائه می دهد. امیدوارم که ایجاد یک بنیان مفهومی مستحکم برای جمع سپاری، توجه تحقیقات و نرم افزارهای جمع سپاری را بر حل برخی از مهم ترین مشکلات در جهان، تسریع نوآوری برای کسب و کارها، و تقویت مشارکت مردمی متمرکز سازد.

ظهور و همهمه

در ماه ژوئن ۲۰۰۶ که شماره ی دیگری از مجله ی وِرد(۱) بیرون آمد، جف هاو(۲)، که یکی از ویراستاران مجله بود، در مقاله ی خود با عنوان «ظهور جمع سپاری(۳)»، برای نخستین بار واژه ی جمع سپاری را (که خودش ساخته بود) مطرح نمود.. وی هم زمان با آن مقاله، وبلاگی را نیز با عنوان جمع سپاری: ردیابی پیدایش آماتور(۴) راه اندازی نمود. وی کارخود را بر مبنای کتاب سال ۲۰۰۴ جیمز سورویسکی(۵) تحت عنوان خرد جمعیت ها(۶) و دیگر کارها، بنیان نهاد؛ هاو در کتاب خود به شرح این موضوع در مقاله پرداخت و در وبلاگش نیز مطالبی قرار داد که حاکی از پدید آمدن شکل سازمانی جدیدی بودند. شرکت ها از طریق یک فراخوان عمومی به جمعیت ها ی آنلاین، عملیاتی را که زمانی توسط کارکنان انجام می شدند را به بیرون یعنی به دیگران می سپردند. جمع سپاری یک واژه ی دورگه ی مناسب بود زیرا که دو مفهوم (یکی برونسپاری و دیگری جمعیت آنلاینی از افراد) را با هم جمع می کرد به منظور این که یک واژه ی جدید بسازد. هاو در مقاله و وبلاگ خود، پدیده ی جمع سپاری و تعدادی از موراد آن را نشان داد. چهار مورد از پدیده های جمع سپاری، یعنی تردلس دات کام، اینوسنتیو دات کام، آمازون مکانیکال ترک، و آی استاک فوتو دات کام(۷)، از نمونه ها ی آغازین مدل جمع سپاری در تحقیقات در این زمینه می باشند.
همانند بسیاری از اصطلاحات جدیدی که در مجلاتی مثل وِرد ظاهر می شوند، جمع سپاری نیز به سرعت رواج یافت و طولی نکشید که به طور گسترده بر سر زبان ها افتاد. هاو در وبلاگ خود نوشت که جستجوی واژه ی جمع سپاری در گوگل، از نشان دادن سه نتیجه ی مرتبط با مقالات در خصوص جمع سپاری در یک روز، در عرض یک هفته، به بیش از ۱۸۰.۰۰۰ نتیجه رسید. امروزه، بیش از ۱۶.۰۰۰ نتیجه را فقط گوگل اسکولار(۸) نشان می دهد، که این امر، نمایان گر رشد و شکوفایی سریع تحقیقات علمی در این خصوص در یک دوره ی شش ساله می باشد.
واژه ی جمع سپاری به سرعت توسط وبلاگ نویسان و رسانه ها ی معروف مورد استفاده قرار گرفت. ناگهان، نمونه ها ی جدید رسانه ای که به لحاظ ساختاری، جمع سپاری محسوب نمی شدند از قبیل ویکی پدیا، یوتیوب، فیلکر، سکندلایف، نرم افزار مبع باز، و وبلاگ ها(۹)، همگی جمع سپاری نامیده شدند. نمونه ها ی تاریخی (مثل جایزه ی آلکالی در دهه ی ۷۰، و فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد در دهه ی ۸۰) و شعارهای پوچ و ترفندهای بازاریابی (مثل دیوموکراسی(۱۰)، و مسابقات ماه مارس به منظور انتخاب رنگ ها ی جدیدِ ام اند ام(۱۱))، همگی با این واژه تلفیق شدند. و خیلی زود انجام هر کاری که مستلزم مشارکت گروه زیادی از افراد بود جمع سپاری نامیده شد و بسیاری از این صداهای بلند اما گمراه از قبیل فوربز(۱۲)، بیزنس ویک(۱۳)، و رسانه ها ی جمعی بی شمار، یک پیام ضد و نقیض را درباره ی چیستی جمع سپاری منتشر ساختند.
به بیان دقیق تر، چه چیزی جمع سپاری محسوب می شود و چه چیزی جمع سپاری محسوب نمی شود؟
در این کتاب، جمع سپاری را به عنوان یک مدل آنلاین تولید و حل مسئله تعریف می نماییم که هوش جمعی جمعیت ها ی آنلاین را به منظور برآورده ساختن اهداف سازمانی خاص به کار می گیرد. به جمعیت ها ی آنلاین این فرصت داده می شود که به فعالیت ها ی جمع سپاری که توسط سازمان مطرح گردیده است، پاسخ دهند، و همچنین آن ها تشویق می شوند که به دلایل مختلفی در این فعالیت ها مشارکت کنند. این تعریف دقیق به منظور کمک به انجام تحقیقات تجربی در خصوص موضوع جمع سپاری و مفاهیم برگرفته شده از آن به کار گرفته می شود، اگرچه بسیاری از افراد به منظور پیشبرد اهداف خود، همچنان این تمایزات و تفاوت ها را تحت عنوان جمع سپاری می آورند
در مقاله ی جف هاو در مجله ی وِرد از تردلس نام برده شده و از آن به عنوان نمونه ی قدرتمندی از مدل جمع سپاری یاد می شود. تردلس یک شرکت پوشاک است که عمدتاً تی شرت ها ی گرافیکی با چاپ سیلک در وب سایت خود، تردلس دات کام، به فروش می رساند. تی شرت ها ی تردلس با ایده ای از سوی اعضای جمعیت آنلاین تردلس شروع می شود؛ بدین صورت که آن ها طراحی ها ی خود را در فوتوشاپ های قابل دانلود یا شابلون های ایلسترتر(۱۴) که در وب سایت تردلس موجود است، خلق می کنند. سپس این اعضا طراحی های خود را به یک گالری در وب سایت تردلس آپلود می کنند، و بقیه ی اعضای جمعیت تردلس بر مبنای یک مقیاس ساده ی یک تا پنج، طراحی ها ی موجود در گالری را رتبه بندی می نمایند. پس از یک هفته قرار گرفتن در گالری رتبه بندی، طراحی هایی که بالاترین امتیاز را کسب نمایند، در اداره ی مرکزی تردلس در شیکاگو بر روی تی شرت ها چاپ شده و از طریق یک ویترین آنلاین در سایت، به جمعیت فروخته می شوند. به طراحان برتر جایزه ی نقدی ۲.۰۰۰ دلاری و ۵۰۰ دلار گواهی هدیه ی تردلس اعطا می شود. کار جمع سپاری برای تردلس سودآور بوده و ریسک پایینی دارد. شرکت پیشنهادات محصول خود را از جمعیت می گیرد و همچنین یک فعالیت بازارپژوهی را نیز در فرایند می گنجاند، و قبل از آن که بداند آیا در میان پایگاه مصرف کنندگان، برای یک تی شرت خاص تقاضا وجود دارد یا خیر، هرگز اقدام به چاپ یک تی شرت نمی کند.
جمع سپاری محدود به کار طراحی گرافیکی نمی شود. در اینوسنتیو، (که نمونه ی دیگر جمع سپاری است)، شرکت ها می توانند چالش های توسعه ای و تحقیقات علمی سخت را به صورت آنلاین مطرح کنند و برای راهکارهای مناسب نیز پاداش اختصاص دهند. اعضای جمعیت آنلاین اینوسنتیو راهکارهایی را برای معماهای علمی ارائه می دهند، و شرکت ها به سرعت و از راه خیلی ارزان، درک و شناخت ارزشمندی نسبت به مشکلات خود پیدا می کنند حال آن که دانشمندان داخلی آن شرکت ها بسیار کوشیده بودند که به یک راهکار مناسب دست یابند اما به این مهم نائل نگردیده بودند. و آمازون مکانیکال ترک به سازمان ها اجازه می دهد که وظایف را به جمعیت آنلاینی از افراد واگذار نمایند؛ که این کار برای آن ها ارزان تر تمام شده و کارآمدتر خواهد بود؛آن ها از نیروی کاری استفاده می کند که خدمات ترجمه ارائه می نمایند، پاسخ های نظرسنجی ها را می دهند، اطلاعات جمع آوری می کنند، و دیگر کارها و وظایفی را انجام می دهند که یک انسان بهتر از عهده ی انجام آن برمی آید تا یک ماشین.
در رابطه با خلق کالاها و ایده ها در جمع سپاری، مرکز کنترل در بین سازمان و جمعیت است؛ و جمع سپاری فرایند مشترک خلق باز از پایین به بالا(۱۵) توسط جمعیت، و مدیریت از بالا به پایین(۱۶) توسط کسانی که در خدمت منافع راهبردی یک سازمان هستند، می باشد. این تقسیم قدرت بین یک سازمان و عموم مردم، جمع سپاری را از دیگر فرایندهای خلاقانه ی مشابه متمایز می سازد. در تردلس، در فرایندی باز و خلاق که تحت رهنمون های قوانین و الزامات رقابت تردلس، جمعیت در آن شرکت می کنند، پوشاک طراحی و تولید می شود؛ و همه ی این کارها در جهت خدمت به منافع کسب و کار تردلس می باشد و در عین حال، به طراحان برتر نیز جوایزی اهدا می گردد. در اینوسنتیو، یک فراخوان عمومیِ ارائه ی راهکار برای مشکلات و چالش های علمی سخت، با قوانین مرتبط با چالش ها و پارامترهای راهکار ترکیب می شود؛ که این قوانین مرتبط با چالش ها و پارامترهای راهکار را تردلس و شرکت هایی که در جهت منافع راهبردی خود، چالش هایشان را مطرح می کنند، وضع کرده اند. و در مکانیکال ترک، افراد به وظایف و کارهای باز پاسخ می دهند؛ که این نوع کارها توسط سازمان های متقاضی مدیریت می شوند، به منظور برآورده ساختن نیازهای آن سازمان مربوطه می باشند و در عین حال در قبال انجام کار، مبالغ اندکی پول به افراد پرداخت می شود.
بنابراین، برطبق تعریف من، ویکی پدیا و پروژه های نرم افزار منبع باز به لحاظ فنی جمع سپاری محسوب نمی شوند زیرا که سازمان دهی عموم مردم از پایین به بالا است و مرکز کنترل در میان جمعیت است. این تعریف همچنین بدین معناست که تلاش های بازاریابی به منظور مشارکت دادن مصرف کنندگان در انتخاب یک طعم نوشابه یا رنگ شکلات از طریق فقط یک نظرخواهی ساده نیز جمع سپاری محسوب نمی شود، چرا که در این گونه اقدامات مرکز کنترل اساساً در درون سازمان است، و حداقل استفاده را از استعدادهای جمعیت می کنند. در این کتاب، استدلال من بر این است که اگرچه قرن هاست که مفاهیم بنیادین جمع سپاری وجود داشته اند، اما تا قبل از استفاده ی گسترده از اینترنت در اواخر دهه نود، گسترش ارتباطات پرسرعت و همچنین ایجاد فرهنگ مشارکتی آنلاین در سال ۲۰۰۰، آن چه که امروزه به عنوان جمع سپاری می شناسیم و از ثمره ی آن برخوردار می شویم به منصه ی ظهور درنیامده بود.

طرح کلی کتاب

این کتاب در چهار بخش است. در فصل اول جمع سپاری را تعریف نموده و با نگاهی بر برخی از پدیده های آنلاین مربوطه که جمعیت های آنلاین و مشارکت عمومی را شامل می شوند اما شرایط جمع سپاری را ندارند، شرح داده ایم که چه کارهایی جمع سپاری محسوب نمی شوند. سپس در ادامه به بررسی مفاهیم و نظریات جمع سپاری پرداخته ایم. درباره ی هوش جمعی، خرد جمعیت ها، حل مسئله و نوآوری، و فرهنگ مشارکتی مباحثی را آورده و برخی از معروف ترین نمونه های جمع سپاری را کاویده ایم. این فصل را با مبحثی پیرامون افزایش علاقه به تامین مالی جمعی به عنوان شیوه ای برای آوردن محصولات به بازار از طریق جمع آوری بودجه ی توزیعی و حامیان مالی کوچک به پایان رسانده ایم. تامین مالی جمعی و جمع سپاری در بسیاری از مفاهیم، اشتراکات زیادی با هم دارند، اما استدلال ما بر این است که بهتر است تامین مالی جمعی به عنوان مفهومی مستقل درک و دانسته شود.
در فصل دوم، یک طبقه بندی آمده است که جمع سپاری به عنوان یک مدل حل مسئله ی چندکاربردی را مفهوم ساخته و برخی از نمونه ها را در این چهار نوع اصلی جای می دهد. باقی این فصل، تحقیقات جمع سپاری در حد و مرزهای میان رشته ای را ترسیم می کند، از قبیل تمرکز جمع سپاری بر فن آوری در رشته های محاسباتی و کامپیوتر، کار مبتنی بر عملکرد در جمع سپاری در زمینه ی رشته های کسب و کار، تمرکز بر جمعیت ها و انگیزه ها در علوم اجتماعی، و کارهای نظری و مبتنی بر مورد در بسیاری از رشته های تخصصی.
در فصل سوم، به بحث و بررسی موضوعات مهم و اصلی جمع سپاری پرداخته ایم که توجه دانشمندان را به خود جلب نموده اند و متخصصان را در فعالیت جمع سپاری دخیل ساخته اند. این موضوعات عبارتند از انگیزه ی جمعیت ها از مشارکت در جمع سپاری و سوءبرداشت ها درخصوص این که به لحاظ جمعیت شناختی و حرفه ای چه کسی واقعاً در کارهای جمع سپاری شرکت می کند. در این بخش همچنین با تاکید بر کارآیی جمع سپاری و این مسئله که در فعالیت جمع سپاری آیا جمعیت ها به ناحق استثمار می شوند یا خیر، موضوعات قانون و اخلاقیات را آورده ایم.
فصل آخر به آینده ی جمع سپاری می پردازد، و درباره ی کاربردهای عملی و مسیر تحقیقات آتی بحث می کند. کاربردهای عملی آینده عبارت است از استفاده از جمع سپاری در خبرنگاری، مشارکت عموم در راهبری، و نقش فن آوری های همراه در جمع سپاری. تمرکز تحقیقات آتی بر مطالعه ی مدیریت کارآمد جمعیت آنلاین، استفاده از جمع سپاری در تجزیه و تحلیل داده های کلان مقیاس و همچنین پژوهش ها پیرامون انگیزه ها و عملکرد خواهد بود.

فصل اول: مفاهیم، نظریه ها، و نمونه هایی از جمع سپاری

«برادر توماس می گوید: دو مغز بهتر از یک مغز است؛ عزیزم بیا ما هم نظر او را سرلوحه ی خود قرار دهیم».

ساموئل فوت، نابوب(۱۷)

جمع سپاری یعنی همکاری،گردهمایی، کار تیمی، اجماع نظر، و خلاقیت. جمع سپاری شیوه ی نوین ترتیب دادن انجام کاراست، البته پدیده ای نیز محسوب می شود که در آن، وقتی شرایط مناسب است، گروهی از افراد می توانند عملکرد بسیار بهتری نسبت به کارشناسان داشته باشند؛ افرادِ بیرون سازمان می توانند نگرش ها و دیدگاه های جدیدی را نسبت به مشکلات داخلی ارائه دهند، و افرادی که به لحاظ جغرافیایی از هم دور هستند، می توانند با یکدیگر همکاری نموده و طرح ها و خط مشی هایی تدوین نمایند که مطلوب همگان است. در این فصل، به شرح و بررسی چرایی و چگونگی عملکرد جمع سپاری خواهیم پرداخت. نمونه های مهم و درخور توجه جمع سپاری را معرفی خواهیم کرد، و چگونگی جای گرفتن پدیده ی شگفت انگیز جذب سرمایه ی مردمی در این پدیده را خواهیم کاوید.

تعیین حدّ و مرزها

در سال ۲۰۰۸، نخستین اقدامات و تلاش های علمی برای تعریف جمع سپاری کم کم در مجلات علمی به چاپ می رسیدند. این تعاریف علمی متناقض، بر اساس شرکت کنندگان و دلایل مشارکت آنان، ابزار به کار گرفته شده در موارد مختلف، ویژگی های مشترک سازمانی در چندین نمونه، درجه ی پیچیدگی یا مقدار مشارکت کاربر به شرح جمع سپاری می پرداختند. این گونه تلاش ها برای فهمیدن مفهوم جمع سپاری باعث به وجود آمدن تعاریف ضد و نقیض از این پدیده و تفاسیر مختلفی از آن چه که جمع سپاری محسوب می شد و آن چه که محسوب نمی شد، گردید.
در مقاله ای که در سال ۲۰۱۲ در مجله ی اینفورمیشن ساینس(۱۸) منتشر گردید، انریکه استل-آرولاس(۱۹) و فِرناندو گُنزالِس- لادرُن-دو-گوارا(۲۰) به بررسی پیشینه ی علمی جمع سپاری پرداخته و دریافتند که تقریباً چهل تفسیر مختلف از جمع سپاری ارائه گردیده است. برخی از دانشمندان حتی در کارهای خود نیز تعاریف متفاوت و متناقضی برای این اصطلاح به کار برده بودند. پس از انجام یک تجزیه و تحلیل نظام مند و اعتباربخشی به بسیاری از این تعاریف، آن ها تعریف جامع زیر را از جمع سپاری ارائه دادند:

جمع سپاری نوعی فعالیت مشارکتی آنلاین است که در آن، یک فرد، یک موسسه، یک سازمان غیرانتفاعی، یا یک شرکت به گروهی از افراد ناهمگن با دانش و تعداد مختلف، از طریق یک فراخوان عمومی انعطاف پذیر، انجام داوطلبانه ی یک کار را پیشنهاد می کند. قبول انجام کارها، با پیچیدگی و تشکّل متغیر، توسط افراد حاضر در یک جمعیت، که در انجام یک تکلیفی مشارکت نموده و کار، سرمایه، دانش، و یا تجربه ی خود را می آورند، مزایای متقابلی دارد. نیاز یک کاربر اعم از نیاز اقتصادی، وجهه ی اجتماعی، عزت نفس، یا توسعه ی مهارت های فردی برطرف می شود. حال آن که جمع سپار(۲۱) آن چه را که کاربر به این کسب و کار آورده است، به دست آورده و از آن در جهت منافع خود استفاده خواهد کرد، که شکل این سود و نفع بستگی به نوع فعالیت انجام شده خواهد داشت.
این تعریف، توام با لفاظی اما کامل است. بنابراین، بر طبق نظر تعدادی از صاحب نظران که در این باره مقالات و کتبی را به چاپ رسانده اند، عوامل مهم و کلیدی جمع سپاری عبارتند از:
۱. سازمانی که می بایست کاری را به انجام رساند.
۲. یک اجتماعی از افراد (جمعیتی) که داوطلبانه خواهان انجام دادن آن کار است.
۳. یک محیط آنلاینی که باعث انجام شدن کار می شود و همچنین به موجب آن، افراد حاضر در آن جمعیت می توانند با سازمان ارتباط برقرار کنند.
۴. منفعت متقابل برای سازمان و جمعیت
به منظور برخورداری از مزایای متقابل، استدلال من این است که در فرایند جمع سپاری، مرکز کنترل در خلق کالاها و ایده ها باید در بین سازمان و جمعیت و در یک فضای مشترکی باشد که مزایای از بالا به پایین(۲۲)، مدیریت سنتی با مزایای پایین به بالا(۲۳)، تولید خلاقانه ی عمومی را به حداکثر رساند. هنگامی که مرکز کنترل، بیشتر در سمت سازمان باشد، مثل رقابت بازرایابی «یک طعم را انتخاب کنید»، جمعیت صِرفاً تبدیل به یک آلت دست در اهداف کلی سازمان خواهد شد. مزیت ترتیب این گونه ی کارها، بیشتر برای سازمان است، و ممکن است سازمان برای این ادعا که نیاز به درون داد جمعیت دارد، دلایل تبلیغاتی داشته باشد. در انتهای دیگر این پیوستار، وقتی که مرکز کنترل بیشتر در سمت جمعیت قرار گیرد، مثل پروژه های نرم افزار منبع- باز(۲۴) یا ویکی پدیا، جمعیت خودگردان گردیده و اهداف راهبردی اش را خودش تدوین می کند، و سازمان فقط یک نقش فرعی در کار جمعیت دارد. مزیت این گونه ترتیب دادن کارها بیشتر برای جمعیت می باشد؛ چنین جمعیتی، به سازمان (البته اگر سازمانی وجود داشته باشد) فقط به چشم پایگاهی نگاه می کند که یک منبع مشترکی بر روی آن ایجاد می شود. در فرایند جمع سپاری، کنش متقابل جمعیت و سازمان، امری حیاتی است زیرا تضمین کننده ی پیامدی می باشد که مزایای متقابل دارد و احتمالاً بدون تلاش های خلاقانه ی هر دو طرف، اصلاً به وجود نمی آمد. درک این مطلب که چه کارهایی را نمی توان جمع سپاری محسوب کرد نیز حائز اهمیت است. در این جا به طور مجزا به بررسی برخی از این مفاهیم می پردازیم.
مواردی که معمولاً به جمع سپاری معروف اند، اما به لحاظ فنی جمع سپاری محسوب نمی شوند

منابع باز

نخست این که جمع سپاری همانند ایجاد منابع باز نمی باشد. تولید یک منبع باز، ترتیبی از کار را شرح می دهد که در آن، افراد، یک جمعیت خود-گردان را تشکیل داده و با همکاری یکدیگر، بر اساس ضوابط و معیارهای خود و در قالبی که می خواهند، یک منبع مشترک را خلق می نمایند. افراد به پیشرفت هایی دست می یابند و حاصل آن پیشرفت ها را با رغبت خاطر و به طور رایگان در اختیار عموم حاضر در آن جمعیت می گذارند. نرم افزار منبع-باز مثل مرورگر وبِ موزیلا فایرفاکس، نمودی از این کار است. با به وجود آمدن ویروس ها، و مطرح شدن موضوعات امنیتی در مرورگر فایرفاکس، یا با میل به دسترسی داشتن یک سری ویژگی های و کارایی های جدید، افراد حاضر در جمعیت فایر فاکس، به طور داوطلبانه این برنامه را توسعه بخشیدند، و افزونه ها(۲۵)، و نسخه های جدیدی از مرورگر را به وجود آوردند. وقتی که مرورگر را کامل تر نمودند،آن ها رمز جدید فایرفاکس را در یک وب سایت مشترک منتشر کردند، و نسخه های ارتقایافته ی محصول به طور رایگان در دسترس کاربران قرار گرفته است. جمعیت فایر فاکس، مثل هر جمعیت منبع باز دیگر، خود گردان بوده و یک سری هنجارها، قوانین، و عملکردهای برتر را برای اداره ی نسخه های محصول ایجاد نموده است.
چرا این کار جمع سپاری محسوب نمی شود؟ ایجاد منبع باز را به این خاطر جمع سپاری نمی دانیم که در طراحی آن، هیچ گونه مدیریت از بالا به پایینی در پروژه وجود ندارد. در اصل، مدیریت پروژه های منبع-باز از پایین به بالا است، و همکاری های خود-سازمان دهی شده ای در میان برنامه نویسانی که برای یک هدف مشترک کار می کنند، صورت می گیرند.روال کار روزانه ی تولید منبع باز توسط جمعیت رهبری می شود و الزاماً پروژه یا حامی پروژه ای در کار نیست، هرچند که در عمل، پروژه های منبع باز عظیم، کم کم شروع به اتخاذ یک فرایند مدیریتی و سلسله مراتبی و از بالا به پایین نموده اند.اگرچه، به لحاظ مفهومی، تولید منابع باز، دور شدن از تولید «بسته»ی سنتی می باشد که در آن، یک سازمان طراحی یک محصول را دیکته می کند و کار کارکنان را هدایت می کند یا این که منظور تحقق بخشیدن به یک طرح، پیمان کاران را راهنمایی می کند. در تولید منبع باز، هم فرایند و هم طراحی تحت هدایت کارگران قرار دارد. در رابطه با تولید خلاقانه ی کالاها و خلق ایده ها، باید بگوییم که در یک فرایند سنتی که به صورت سلسله مراتبی مدیریت می شود، مرکز کنترل در سازمان است، حال آن که در تولید منبع باز این مرکز کنترل در دست کارگرانی است که در بیرون از یک سازمان به صورت پراکنده قرار دارند (یا این که اصلاً سازمانی وجود ندارد).

تولید گروهی مشترک (۲۶)

دوم این که استاد حقوق، یوچای بنکلِر(۲۷)، تولید گروهی مشترک را جمع سپاری می نامد، حال آن که این گونه نیست. یک نمونه ی مشهور از تولید گروهی مشترک، دائره المعارف آنلاین ویکی پدیا می باشد. بنا بر همان دلایل مشابهی که در رابطه با ایجاد منابع-باز عنوان نمودیم، ویکی پدیا را نیز نمی توان جمع سپاری انگاشت زیرا دستورالعمل های از بالا به پایین در خصوص موضوع مقالاتی که می بایست در دائرهالمعارف نوشته شوند یا این که محتوای آن ها چه باشد، وجود ندارد. ویکی پدیا فقط توسط افراد حاضر در جمعیت ویکی پدیا که در راه بهبود این منبع تلاش نموده و هوش و زکاوت خود را نیز در این زمینه به کار برده اند، رشد یافته است. ویکی پدیا به یک گودال ماسه ای می ماند که افراد می توانند در آن بازی کنند. ویکی پدیا همچنین مجموعه ای از ابزارها را نیز ارائه می دهد؛ مانند یک ویکی با یک زبان نشانه گذاری ساده، برای هر آن کس که بخواهد به دائرهالمعارف کمکی کرده باشد. به جز این ابزارها، ویکی پدیا ابزار دیگری برای تولید دانش بر روی سایت ندارد. این کار (تولید دانش) توسط جمعیت انجام شده و اداره می شود، و به صورت از پایین به بالا می باشد. در رابطه با ایجاد خلاقانه ی کالاها و ایده ها نیز مرکز کنترل در دست ویکی پدیایی ها است، و نه در سازمان مشهود ویکی پدیا.

بازار پژوهی و تعهد به بِرَند

سوم این که جمع سپاری، مثل رای گیری ساده یا ستادهای بازار پژوهی نیست. افرادی که فقط عقاید خود را بیان می کنند یا رای می دهند، در واقع، در جمع سپاری شرکت نمی کنند. یک مثال از این نوع اقدامات، دیوموکراسی پِپسی(۲۸) ستاد می باشد که به منظور انتخاب طعمی جدید برای نوشابه های مانتن دو(۲۹) خود به پا شده بود. ِپسی تعداد محدودی از طعم ها را به مشتریان ارائه داد، و طعمی که بیشترین رای به آن داده شد را به عنوان طعم جدید انتخاب کرد. این نوع از ستادهای بازاریابی که از مصرف کنندگان می خواهند از بین فهرست کوتاهی از گزینه ها، به گزینه ی مورد علاقه ی خود رای بدهند، مشابه اقدامات بازار-پژوهی سنتی از قبیل گروه های هدف، و تست های سلیقه می باشند. تنها تفاوت در این است که امروزه این اقدامات به خاطر دسترسی به اینترنت در مقیاس وسیع تری صورت می پذیرد. همانند منبع-باز و تولید گروهی مشترک، این فعالیت های بازاریابی، جمع سپاری به شمار نمی روند زیرا کنترل از بالا به پایین زیادی در آن ها وجود دارد، و به میزان کافی فعالیت از پایین به بالا در آن ها صورت نمی گیرد. سازمان ها از قبل با خواستن از افراد که با آن ها همکاری نمایند، پیامدهای احتمالی را محدود کرده اند و اغلب تنها مشارکت مجاز آن ها، یک ارزیابی ساده یا رای دادن می باشد. اما اگر از یک جمعیتی بخواهیم که خودشان از نو یک طعمی ارائه دهند و سپس طعم برتر را انتخاب نمایند، در آن صورت، این کار جمع سپاری محسوب می شود. اما در رای گیری صِرف یا ارزیابی، شرکت ها فقط خلاقیت و قدرت تصمیم اندکی به جمعیت می دهند، از این رو، جمع سپاری اتفاق نمی افتد. در این شرایط، مرکز کنترل درخصوص ایجاد خلاقانه ی کالاها و ایده ها در سازمان است، و نه در میان مصرف کنندگان.

نظرات کاربران درباره کتاب جمع سپاری، برگرفته از کتاب

از نظر ابزاری میتونم سایت لیست می رو معرفی کنم که با جمع سپاری و نظرسنجی آنلاین، از عموم جامعه نظرسنجی میکنه، درواقه یه شبکه اجتماعیه listme.ir
در 3 هفته پیش توسط gre...adp