فیدیبو نماینده قانونی نشر قطره و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب هنر درمانگری

کتاب هنر درمانگری
مصایب و چالش‌های درمانگر بودن

نسخه الکترونیک کتاب هنر درمانگری به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب هنر درمانگری

در این کتاب تلاش شده تا از نغمه‌ها و قصه‌های ناگفته و ناشنیده‌ای سخن بگوییم که از دید بسیاری از مان پنهان مانده است! یا مجال فکر کردن به آن را نداشته‌ایم، و یا مجال بوده و در خلوت به آن اندیشیده‌ایم، و یا حتی آن را با همکاران در میان گذاشته و یا قلمی برداشته و چند خطی در مورد آن نوشته‌ایم. بنابراین اگرچه آن‌ها را با دوستان و همکاران‌مان در میان گذاشته باشیم اما در نهایت مانند بسیاری واقعیت‌های دیگر، رازها و دردهای درمانگری‌مان در پشت درهای بسته بازگو می‌شوند و در میان سینه‌مان دفن می‌گردد! این دفن شده‌ها، دردهای مشترکی هستند که جان درمانگر را می‌سوزاند اما سرخی حاصل شده در چهره‌ی‌مان به اشتباه تعبیر می‌شود. دردهایی که اغلب حاصل یک ناهمخواهی نسبتاً بزرگ است، ناهمخوانی تصورات بیرونی مردم از این حرفه و واقعیت‌های درونی آن، ناهمخوانی بین نیاز واقعی جامعه به این حرفه و عدم حمایت از سوی مسئولان، نیاز به غنی‌سازی اطلاعات حرفه‌ای در این رشته و سنت‌گرایی بسیاری از درمانگران و...

ادامه...
  • ناشر نشر قطره
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 0.84 مگابایت
  • تعداد صفحات ۱۸۰ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب هنر درمانگری

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



پیش گفتار

قصه نیستم که بگویی
نغمه نیستم که بخوانی
نه چیزی چنان که ببینی
نه چیزی چنان که بشنوی
من درد مشترکم
مرا فریاد کن

احمد شاملو

همان طور که از عنوان کتاب مشهود است، اعتقاد ما بر این است که «درمانگری» با وجود تمام چالش ها و مصائبش یک «هنر» است. هنری که برای داشتنش باید از هفت خوان های مرئی و نامرئی گذشت و به قله ی قافی رسید که نمی دانیم در پشت آن «هنر درمانگری» انتظارمان را می کشد یا «درد درمانگری»! هرچند باید اذعان کرد که ارتباط درد و هنر در درمانگری شبیه به رنج و گنج است، بی رنج به گنج نخواهی رسید (اگرچه استثنا هم وجود دارد). در این کتاب تلاش شده تا از نغمه ها و قصه های ناگفته و ناشنیده ای سخن بگوییم که از دید بسیاری از مان پنهان مانده است! یا مجال فکر کردن به آن را نداشته ایم، و یا مجال بوده و در خلوت به آن اندیشیده ایم، و یا حتی آن را با همکاران در میان گذاشته و یا قلمی برداشته و چند خطی در مورد آن نوشته ایم. بنابراین اگرچه آن ها را با دوستان و همکاران مان در میان گذاشته باشیم اما در نهایت مانند بسیاری واقعیت های دیگر، رازها و دردهای درمانگری مان در پشت درهای بسته بازگو می شوند و در میان سینه مان دفن می گردد! این دفن شده ها، دردهای مشترکی هستند که جان درمانگر را می سوزاند اما سرخی حاصل شده در چهره ی مان به اشتباه تعبیر می شود. دردهایی که اغلب حاصل یک ناهمخواهی نسبتاً بزرگ است، ناهمخوانی تصورات بیرونی مردم از این حرفه و واقعیت های درونی آن، ناهمخوانی بین نیاز واقعی جامعه به این حرفه و عدم حمایت از سوی مسئولان، نیاز به غنی سازی اطلاعات حرفه ای در این رشته و سنت گرایی بسیاری از درمانگران و...
ما بر خلاف بسیاری از درمانگران از سخن راندن در زمینه هایی که از آن کم تر سخن گفته می شود هراسی نداریم و علاوه بر این به هوشمندی مراجعان مان نیز باور داریم. و معتقدیم دانستن، اغلب راهگشا است به همین دلیل خواندن این کتاب را نه فقط برای درمانگران بلکه به مراجعان نیز توصیه می کنیم. با امید که حتی اگر یک جمله از این کتاب بتواند تنها یک ارتباط حرفه ای را معنا کرده و خواننده ی آن را از آسیب مصمون دارد و یا در بهتر شدن رابطه یاری رسان وی گردد، این تلاش در نزدیک شدن به رسالت خود موفق بوده است.
در صورتی که علاقه مند باشید تا پاسخ چالش هایی که مانند یک تمرین در برخی بخش ها ارائه شده را با نویسندگان در میان بگذارید، می توانید با آدرس های زیر با ما در ارتباط باشید. بی شک علاقه مندی شما ما را سخت کوش تر خواهد کرد.

hamidatashpour@gmail.com
nasrin.salahshouri@gmail.com

در نهایت از مسئول فرهیخته ی انتشارات قطره جناب آقای فیاضی و همکاران محترم ایشان که با سعه صدر و خوش رویی قابل تحسینی با مولفین همکاری نموده اند کمال تشکر را داریم.

زمستان ۹۲
دکتر سید حمید آتش پور
نسرین سلحشوری

تقدیم به پدری که مرا شوقِ آموختن داد.
تقدیم به مادری که مرا صبر و شکیبایی داد.

و

تقدیم به سرزمینی که ما را، همه ی ما را، هم پدر است و هم مادر؛
و به ما شکیبایی آموختن، در مسیر شکوفایی داد.

چه طور درمانگر شدید؟

اجازه دهید بحث خود را از این جا شروع کنیم که آیا به خاطر دارید که در دوران کودکی از شما این سوال به ظاهر ساده پرسیده شده باشد «دوست دارید در آینده چه کاره شوید؟»
معمولاً کودکان به تاثیر از بزرگ ترها پاسخ های قابل حدسی را ارائه می دهند. مثلاً می گویند می خواهیم دکتر شویم؟ (البته اغلب آن ها منظورشان پزشکی است)، یا مثلاً می گویند می خواهیم معلم شویم، یا خلبان و یا حتی مهندس (که معمولاً گرایش آن هم خیلی مهم نیست). علی رغم این پاسخ ها، گاهی اوقات کودکانِ جسورتر و خلاق تری نیز یافت می شوند که مشاغل دیگری را دوست دارند و می گویند، برای مثال، می خواهند راننده ی کامیون شوند یا به کشاورزی بپردازند و یا مثل آن خردسالی که با غرور جواب داد دوست دارم در آینده پدرم (یا مادرم) شوم! با وجود این، احتمال کمی وجود دارد که خود شما در کودکی گفته باشید (و یا حتی از کودکی شنیده باشید) که می خواهید روان شناس یا مشاور شوید.
برخلاف دوران کودکی، در سال های اخیر افراد زیادی را می بینید که در بزرگ سالی دوست دارند مشاور یا درمانگر شوند. برخی از این افراد، یا حتی می توان تاکید کرد که اکثر این افراد، شغل اصلی شان مشاوره دادن نیست. در عین حال افراد دیگری هم وجود دارند که نه تنها مشاوره دادن حرفه ی اصلی آن ها محسوب می شود بلکه استعداد بسیار بالایی دارند تا یافته های علمی خود را به صورت عملی به کار گیرند. زمانی که به این افراد نگاه می کنید، گویی از ابتدا برای حرفه ی مشاوره زاده شده اند.
این افراد علم و معرفت خود را به سادگی در رفتار و منش خود نشان می دهند. می توان آن ها را حرفه ای هایی تصور کرد که آگاهی شان تنها به نظریه ها و کتاب هایی که خوانده اند، یا به مقالاتی که ارائه داده اند و سمینارهایی که شرکت کرده اند، ختم نمی شود. ما این مشاوران را «اثرگذارانی» می دانیم که در گمنامی، افراد زیادی را راهنمایی و هدایت می کنند. ما دیده ایم که افراد زیادی از راهنمایی های آن ها سود برده اند و از این مشاوران به عنوان کسانی که در زندگی شان فراموش نمی شوند، یاد می کنند.
بی تردید جذابیت رشته ی روان شناسی و مشاوره است که ما را چنین به خود می کشاند. اما به همین دلیل، یعنی جذاب بودن این رشته ی تحصیلی است که افراد دیگری نیز به حیطه ی آن پا می گذارند. با بررسی جامعه ی خود افراد بسیاری را دیده ایم که تصور می کنند یک استعداد ذاتی در روان شناس بودن و یا مشاوره دادن به دیگران دارند. استعدادی که ظاهراً فقط به کار دیگران می آید، به درد دیگران می خورد و زندگی شخصی خود آن ها را در بر نمی گیرد. این افراد در جامعه ی ما همان کسانی هستند که به گفته ی خودشان کتاب های روان شناسی زیادی را خوانده اند. کتاب هایی که آن ها خوانده اند اغلب در جامعه ی ما فروش بالایی دارند ولی کم تر مورد تایید روان شناسان و مشاوران برجسته هستند. این کتاب ها اغلب اصطلاح «روان شناسی بازاری» را با خود یدک می کشند. البته دیده شده است که برخی از این افراد علاقه به روان شناسی را به طور جدی دنبال می کنند و وارد دانشگاه می شوند. این افراد معمولاً تا مقطع کارشناسی پیش می روند. چهار سال درس خواندن در بیش تر موارد آن ها را به شدت سرخورده می کند و از ادامه ی راه باز می مانند. تحصیل در این رشته ها به آن ها می فهماند که روان شناسی و مشاوره چیزی بیش تر از «قورت دادن قورباغه» و یا «گوسفند نباشید» است. اما آیا داستان ما در ارتباط با درمانگر شدن به همین جا ختم می شود؟ پاسخ ما منفی است، زیرا برخی از افراد برای رها شدن از بند تعارضاتی که با خود به بزرگ سالی شان آورده اند، به این رشته رو می آورند. توقع آن ها این است که تحصیل در رشته ی روان شناسی و مشاوره روزنه ای برای به دست آوردن سلامت روان برای آن ها ایجاد کند. البته یادآوری این نکته واجد اهمیت است که اگرچه برخی از افراد برحسب آزمون ورودی دانشگاه ها که گاهی آن را شبیه به سیستم «شانس و اقبال» جست وجو در سایت «گوگل» می دانند، ناخواسته و بدون آگاهی وارد رشته ی روان شناسی می شوند، اما کسانی نیز وجود دارند که می دانند چه می خواهند و با علاقه و آگاهی لازم این رشته را انتخاب می کنند. این دسته از افراد کسانی هستند که در مقاطع بالاتر متخصص این رشته می شوند.

چالش:

اغلب افراد برای انتخاب رشته و حرفه ی خود داستانی دارند که در واقع بیانگر انگیزه ها و پیش آمدهایی است که آن ها را در این مسیر قرار داده است.
ـ داستان شما برای ورود به این حیطه چیست؟
...
ـ جالب ترین داستانی که از همکاران تان در مورد انتخاب این حرفه شنیده اید چه بوده است؟
...
ـ آیا تا به حال در میان همکاران یا مشاوران و روان شناسانی که ملاقات کرده اید با فردی مواجه شده اید که به نظرتان برسد بهترین شغلی که می توانست داشته باشد، همین شغل بوده است؟ کدام ویژگی این فرد شما را به چنین نتیجه گیری رساند؟
...
ـ در مورد خودتان چه طور فکر می کنید؟ آیا این حرفه و حیطه ی کاری، انتخاب مناسبی برای شما بوده است؟ لطفا با ۳ دلیل این موضوع را توضیح دهید.

۱ـ...
۲ـ...
۳ـ...

ـ اگر زمان به عقب بر می گشت، آیا دوباره همین مسیر را برای آینده ی حرفه ای تان انتخاب می کردید؟ چرا؟ (۳ دلیل ذکر کنید)

۱ـ...
۲ـ...
۳ـ...

ـ آیا این حرفه را به فرزندان یا دوستان تان پیشنهاد می کنید؟ چرا؟
...

بعد از پاسخگویی به این سوال ها، آخرین سوال چالش برانگیز را با تامل بیش تری پاسخ دهید. چرا که اگر پاسخ شما به این سوال منفی است، به شما پیشنهاد می کنیم که کتاب را ببندید و تصمیم بگیرید آن را به کتابخانه ای که در آن عضو هستید، هدیه دهید و یا آن را به کسی بدهید که تصور می کنید پاسخش (به این سوال) مثبت است!
ـ گذشته از این که چه طور درمانگر شده اید (و یا چه طور در این رشته تحصیل کردید)، آیا هنوز هم دوست دارید یک درمانگر باقی بمانید؟ (یا در آینده درمانگر شوید؟) با ۳ دلیل توضیح دهید.

۱ـ...
۲ـ...
۳ـ...

نظرات کاربران درباره کتاب هنر درمانگری