فیدیبو نماینده قانونی انتشارات آوین و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب خودآموز ترک سیگار

کتاب خودآموز ترک سیگار
راهنمای كامل عملی

نسخه الکترونیک کتاب خودآموز ترک سیگار به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب خودآموز ترک سیگار

ورق‌زدن کافی نیست. باید به عنوان خوانندۀ این کتاب، نقش مهمی را ایفا کنید. کار شما این است که در مورد آنچه می‌خوانید سوال کنید؛ در مورد آنچه می‌خواهید در آینده بکنید تصمیم‌گیری کنید. وقتی کم‌کم این کتاب را می‌خوانید مغزتان اطلاعات را پردازش و نتیجه‌گیری می‌کند. وقتی همه‌چیز برایتان روشن شد به جواب این سوال واقعی که سیگاری‌ها از خود می‌پرسند: «چطور می‌توانم سیگار را ترک کنم؟» خواهید رسید. بر روی مباحث کلیدی در انتهای هر فصل تاکید می‌کنم. فصل پایانی یک جمع‌بندی کلی است. پس می‌توانید نکاتی را در آنجا یادداشت کنید که کاربرد خاصی برای شما دارند. نکاتی که هم از کتاب و هم از اندیشه‌ها و تجارب خودتان به دست آورید.

ادامه...
  • ناشر انتشارات آوین
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 1.13 مگابایت
  • تعداد صفحات ۲۰۸ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب خودآموز ترک سیگار

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



سرگذشت نویسنده

اولین تجربه سیگارکشیدن من در زمین ورزش فچام در سوری صورت گرفت. دقیقاً یادم نمی آید که هفت یا هشت ساله بودم ولی خیلی از پسر بچه هایی که در آن حوالی پرسه می زدند سیگار به دست داشتند. گرچه دقیقاً یادم نیست چند ساله بودم ولی یادم می آید که سرفه می کردم و آنها به من می گفتند چند تا پک که می زنم صورتم به رنگ مضحکی در می آید. این نقطه ضعف کوچک نمی توانست مانع از آن شود که با پسرهای بزرگ تر دمخور شوم. در چنین جمعی باید فوتبال بازی می کردی، داستان های زشت می شنیدی و اگر شیطون و بازیگوش بودی و هر از چند گاهی سر و گوشت می جنبید، کسی کاری باهات نداشت. قبلاً آبنبات های دخانیاتی زیادی می خوردم و حالا وقتش رسیده بود بروم سراغ خود سیگار.
من عزم خود را جزم کرده بودم. پیش بچه ها کم نیاورم. چیزی نگذشت که افتخارم شده بود اینکه یک نخ سیگار را تا آخر بکشم. متوجه شدم که همه دود را به داخل ریه ها نمی فرستم و بیشتر آن را در دهانم نگه می دارم. در ذهن خود حس می کردم مثل کلینت ایست وود در یکی از فیلم های خشن وسترنش شده ام که خیلی خونسرد به نظر می رسد. او همیشه قبل از اینکه دشمن خود را بکشد سیگار می کشید. نمی دانم او چطور این کار را می کرد ولی می توانست کبریت خود را روی صورت نتراشیده دیگران روشن کند. چندی گذشت که به مقام بلند مرتبه ”سیگار جور کن“ دست یافتم. داداش بزرگم (که ۹ سال از من بزرگ تر بود) پاکت سیگار ۲۰ تایی خود را در اتاق جا می گذاشت و من از این فرصت استفاده می کردم. کم کم حس کردم که هر بار دو نخ برایم کافی است. دو نخ را برمی داشتم و او هم بو نمی برد. احساس گناه نمی کردم چون او وضعش خوب بود ـ یک شغل نیمه وقت در یک مغازه شرط بندی داشت. آن وقت ها قیمت یک پاکت ۲۰ تایی سیگار، ۶۰ پنی بود. یک مادربزرگ خیلی دست و دل باز هم داشتم که ۱۰ برابر نرخ تورم به من پول توجیبی می داد.
اولین پاکت سیگاری را که خریدم هیچ گاه فراموش نمی کنم. در یکی از زمین های ورزش در نوربوری بود. یکی از برادرانم در مسابقه های صبح تا عصر هاکی بازی می کرد و من رفته بودم تماشا. با دوستانم به زمین بازی رفتم. سیگار کشیدم، با دوچرخه ام تک چرخ زدم و یک عالمه نوشابه گازدار خوردم. رک و پوست کنده به شما می گویم که وقتی به سن ۹ سالگی می رسیدیم کمتر کاری بود که بلد نباشیم. بعد از اینکه نصفه روزی در زمین های هاکی پرسه زدیم وقت نهار شد. ناهارمان را در کافه ای واقع در طبقه اول باشگاه ورزشی خوردیم. وقتی توی اتاق بودم متوجه یک ماشین سکه ای سیگار در آن طرف پنجره شدم. قیمت یک پاکت ۲۰ تایی سیگار، ۷۰ پنی بود. پولش را داشتم ولی مشکل این بود که خیلی ها داخل اتاق بودند. تصمیم گرفتم تا بعد از نهار صبر کنم. بازی ها بعد از ناهار شروع شد. به مادرم گفتم می روم بیرون چرخی بزنم و یک ساعته برمی گردم. ۷۰ پنی را گذاشتم توی جیبم و دوباره به کافه برگشتم. آشنایی در آنجا نبود و اگر کسی سر راهم سبز می شد می گفتم سیگار را برای پدرم می خواهم. پول را داخل دستگاه انداختم. اهرمی چرخید و یک پاکت قرمز و طلایی سیگارِ دان هیل بیرون آمد. موفق شدم! این اولین پاکت سیگار خودم بود. لااقل به مدت یک سال بعد از این رویداد، دان هیل، سیگار محبوب و دلخواه من بود.
حالا وقتی به کوچک ترین خواهرزاده یا برادرزاده ام که هشت ساله است نگاه می کنم و تصور می کنم که او در این سن سیگار بکشد وحشت برم می دارد. من با زنی صحبت کرده ام که می گفت یادش می آید از شش سالگی سیگار می کشیده است. یادم می آید وقتی در بچگی سیگار می کشیدم بچه هایی از من کوچک تر هم بودند که سیگار می کشیدند. وقتی بچه بودم تبلیغاتی در تلویزیون پخش می شد که به بچه ها هشدار می داد به شخصیت شروری به نام آقای نیکوتین نزدیک نشوند. آقای نیکوتین پشت سر بچه ها می گفت: «یک سیگار بکشند، می شوند مال من»؛ و بعد به آنها سیگار تعارف می کرد. شاید چون ما بچه های آن دوره بیشتر توی کوچه و خیابان بودیم تا جلوی تلویزیون، متوجه اهمیت تبلیغات ضددخانیاتی دولت نمی شدیم. در منطقه ای که ما زندگی می کردیم ـ که مطمئنم مثل همه جاهای دیگر بود ـ تقریباً همه جوانان سیگار می کشیدند. اگر کسی سیگار نمی کشید یک استثنا بود.
من و دوستانم که جوان بودیم سیگار پیدا کردن برایمان زیاد سخت نبود. از مغازه دارهای محلی می خریدیم. آنها فکر می کردند برای یکی از اعضای مسن تر خانواده است. پس از مدتی (بعد از اینکه چند بار ناخواسته پیش آنها سرفه کردیم) بو بردند و مجبور شدیم برای گیر آوردن این جنس قاچاق به جاهای دورتری برویم. وقتی مستاصل می شدیم با بهانه های عجیب و غریب، مغازه دار را به ته مغازه می کشاندیم. در این حین، یکی از بچه ها می رفت تو، و قبل از اینکه مغازه دار برگردد یک پاکت سیگار از روی پیشخوان کش می رفت. یک بار وقتی دوست خوبم، دارِن و من داشتیم برای سیگار له له می زدیم به یک ماشین تحریر متوسل شدیم. می دانستیم که اگر نامه ای به خط خودمان بنویسیم لو می رویم؛ در نتیجه، تایپش کردیم. نامه چیزی توی مایه های زیر بود:
مدیر محترم فروشگاه باجنز
متاسفانه چون حال من خوب نیست و نمی توانم خودم بیایم دو تا از نوه هایم را می فرستم دو بسته سیگارJPS برایم بخرند. اگر می خواهید اطمینان پیدا کنید به من زنگ بزنید.
شماره ای که ما به او داده بودیم شماره تلفن یک باجه عمومی بود تا اگر مدیر فروشگاه زنگ زد پاسخی دریافت نکند و ما بگوییم پدربزرگ باید خوابیده باشد. این شگرد خیلی مفیدی بود.
وقتی به سن ۱۲ سالگی رسیدم و دبستان را تمام کردم اکثر مواقع هنگام ناهار سیگار می کشیدم. در مدرسه ای که من درس می خواندم بچه ها اجازه داشتند وارد پارک پشت مدرسه شوند. خیلی از ما آنجا می رفتیم. اگر تمرین دو صحرایی یا بسکتبال داشتیم می شد از محوطه پارکینگ دوچرخه ها یا توالت ها استفاده کرد ولی باید خیلی دقت می کردیم که گیر نیافتیم. در محله ای که حالا زندگی می کنم چند مدرسه بزرگ وجود دارد و می بینیم که بعضی از بچه ها از کوچه های باریک و کوچک اطراف خانه ما برای سیگار کشیدن استفاده می کنند. چه خاطرات شیرینی داشتیم! منظورم سیگار نیست بلکه دوستانی است که زمانی با آنها رفیق بودیم.
در سن ۱۴ سالگی تصمیم گرفتم سیگار را کلاً کنار بگذارم (البته این تصمیم فقط ۱۷ سال دوام آورد). دلیل ترک من، مسائل مربوط به سلامتی و مال نبود. به این خاطر ترک کردم که نامزدم در آن زمان سیگار نمی کشید و می گفت که دوست دارد وقتی با من است بوی سیگار ندهم. تین برای من خیلی مهم بود. اگر او به دیگران می گفت که من آدم درست و حسابی نیستم برایم گران تمام می شد. حیثیتم را از دست می دادم! من هم تصمیم به ترک سیگار گرقتم. دیگر به پارک نمی رفتم. سعی می کردم در صندلی های جلوی اتوبوس بنشینم تا وسوسه نشوم، به دوستان سیگاری ام می گفتم سیگار برای سلامتی شان ضرر دارد اما بعد از مدتی برعلیه خودم موضع گیری کردم و به نامزدم گفتم که او سعی می کند مرا کنترل کند و رابطه ام را با او قطع کردم و نامزد دیگری پیدا کردم. این اولین باری بود که به خاطر سیگار کسی را از دست می دادم. چه کسی می داند، شاید او می توانست عشق زندگی من باشد ولی من او را از دست دادم.
بین سنین ۱۴ تا ۲۰ سالگی به طور متوسط هر دو هفته یکبار سیگار را ترک کردم به این شکل که سه یا چهار ساعتی تحمل می کردم ولی در نهایت طاقتم تمام می شد و یا به سراغ سطل آشغال ها می رفتم تا ته سیگاری پیدا کنم یا یک نخ سیگار از کسی گدایی می کردم و قول می دادم که این آخرین باری است که سیگار می خواهم. وقتی شب می شد یک پاکت ده تایی سیگار برای خودم می خریدم و می گفتم حالا وقت خوبی برای ترک کردن نیست. همیشه فکر می کردم پاکت های ۱۰ تایی سیگار برای کسانی است که می خواهند ترک کنند حالا می بینم این پاکت ها برای بچه هایی است که پول ندارند پاکت ۲۰ تایی بخرند. حتی بدتر از آن، مغازه داران نزدیک مدرسه من که سیگار را به صورت نخی ۱۵ پنی می فروختند. یک بار رفتم یک نخ سیگار بخرم که متوجه شدم سیگار نخی فروخته نمی شود چون نیمسال تحصیلی تمام شده است. از قرار معلوم برای مغازه دار صرف نمی کرده سیگار را از این به بعد به صورت نخی بفروشد!
بین سنین ۲۰ تا ۳۰ سالگی، من احتمالاً بدترین ترک کننده سیگار در جهان بوده ام. در اوج اعتیادی که به ترک کردن پیدا کرده بودم گاهی روزی سه بار ترک می کردم. به این شکل که با احساس خوبی که ناشی از استعمال سیگار دیشبی بود صبح از خواب بیدار می شدم. وقتی به سمت ایستگاه حرکت می کردم از کنار سیگاری ها عبور می کردم و احساس می کردم سوراخ های بینی ام گشاد شده اند تا مقداری از دود مسموم سیگار را بو کنند. وقتی به ایستگاه می رسیدم خودم را متقاعد می کردم که اگر فقط یک نخ سیگار بکشم حالم توپ توپ خواهد شد. در نتیجه، به نزدیک ترین کسی که سیگار می کشید نزدیک می شدم؛ جوک بی مزه ای در مورد ترک سیگار می گفتم و بعد تقاضای یک نخ سیگار می کردم. سیگار را می کشیدم؛ بعد می رفتم کنار غیرسیگاری ها در واگن غیرسیگاری ها می نشستم. باید به یاد داشته باشید که تا همین چند وقت پیش می شد در قطار اتوبوس، سینما یا اتاق محل کار سیگار کشید.
من چند سالی در یک بانک کار کرده ام. وقتی وارد بانک می شدم با دیواری از نیکوتین روبرو می شدم. افراد مجاز بودند تا ساعت ۹:۳۰ سیگار بکشند. در این ساعت، کار بانک آغاز می شد و ارباب رجوع وارد می شدند. آن وقت سیگارکشیدن به توالت ها و اتاق کارکنان محدود می شد. برای آدم غیرسیگاری که می خواست در اتاق کارکنان که ۲۰ تا ۳۰ نفر سیگار می کشیدند غذا بخورد وضعیت وحشتناکی بود، و اگر می توانستم تا ساعت ۹:۳۰ سیگار نکشم به یک موفقیت رسیده بودم ـ البته بدون احتساب سیگاری که در ایستگاه می کشیدم. اگر از دنده چپ از خواب بلند نشده بودم می توانستم تا ساعت ۱۲ ظهر تحمل کنم. البته در این مدت، کسی را که قبلاً از او سیگار تلکه نکرده ام نشان می کردم تا اگر حالم خیلی بد شد او مرا بسازد. روی این نکته تمرکز می کردم که یک محیط بدون سیگار را پیدا کنم، جایی که در کنار یک رودخانه باشد. از هر ده بار پیاده روی، نه بار آن همراه با سیگار کشیدن بود. از کنار مغازه ای رد می شدم، یک پاکت ده تایی سیگار می خریدم، یکی آتش می کردم و عزم خود را جزم می کردم که هر طور شده از این پس سیگار نکشم. در چنین روزهایی که سعی می کردم ترک کنم می شد شب ها مرا به همراه یک پاکت سیگار مارلبرو در یک کافه پیدا کرد. جواب من به کسی که بپرسد: «آیا داشتم سیگار را ترک می کردم؟» این است که «اگر می خواهید سیگار بکشید باید از آن لذت ببرید». در واقع، مجبور شدم روزهای ترکم را از سه روز در هفته بیشتر نکنم چون در غیر این صورت ممکن بود الکلی هم بشوم.
من خودم را آدمی که اراده اش کاملاً ضعیف باشد نمی دانم چون هر کاری در زندگی خواسته ام کرده ام مثلاً جهان را کاملاً گشته ام. بخشی از زندگی من این است که هنرهای رزمی و فلسفه تدریس می کنم و با استفاده از تمرین های توانبخشی در کلینیک های فیزیوتراپی در منطقه کنت کار می کنم تا افراد را فعال و متحرک کنم.
به مدت دو سال در مسابقات موتورسواری شرکت کردم (خیلی وقت ها برنده شدم و خیلی وقت ها تصادف کردم). بخشی از کار من این است که جلوی گروه های بزرگی از افراد بایستم، مهارت های مختلف زندگی را به آنان آموزش دهم و در مورد این مهارت ها سخنرانی کنم. همیشه خودم را یک آدم فعال و ورزشکار توصیف کرده ام. ولی وقتی نوبت به سیگار می رسد احساس می کنم یک برده هستم ـ یک احمق ضعیف ترحم برانگیز که هر از چند گاهی از سیگارکشیدن متنفر می شود ولی نمی تواند ترک کند. خودم را متقاعد می کنم که بعضی افراد سیگاری هستند، بعضی ها هم نیستند و کسانی که سیگاری نیستند نمی دانند چه چیزی را از دست می دهند. چه اشتباهی می کردم! هر کسی که از دام نیکوتین آگاه نباشد و وادار شود که آن را به مدتی طولانی امتحان کند می تواند سیگاری شود.
وقتی به این درک برسید که همه نکات مثبت سیگار کشیدن و دلایل انجام آن صرفاً بهانه و غیرواقعی است در این صورت، باورتان نمی شود که چرا از همان ابتدا به این درک نرسیدید. اگر قبل از اینکه اولین سیگار را بکشید این اطلاعات به شما داده می شد عمراً سیگار کشیدن را شروع نمی کردید.
هدف این کتاب، روشن است ـ شما را متقاعد به ترک سیگار کند. شیوه کارکرد آن، این است که نشان دهد همه دلایل سیگار کشیدن دروغ هستند و نشان دهد کسانی که سیگار نمی کشند از چه منافع و مزایایی بهره مندند.
نام این کتاب خودآموز ترک سیگار است چون شما کسی هستید که فرآیند ترک سیگار را شروع، کنترل و تکمیل می کنید.
در ابتدای این کتاب، نکات کلیدی برجسته می شوند. ممکن است بعضی از آنها بیشتر در مورد شما صدق کند اما این نکته، مهم است که همه آنها را کاملاً درک کنید. ممکن است پس از خواندن چند صفحه از این کتاب متقاعد شوید که سیگار را ترک کنید ولی لطفاً تا آخر مطالعه کنید تا از همه ابعاد موضوع آگاه شوید و واقعاً برای همیشه سیگار را ترک کنید! نگران نباشید. این کتاب قرار نیست جادو و جنبل کند. این کتاب بر اساس واقعیت ها و حقایق بنیادی در مورد علت سیگار کشیدن است و به این سوال که چرا و چگونه می توانیم ترک کنیم پاسخ هایی جامع و کامل می دهد.

نظرات کاربران درباره کتاب خودآموز ترک سیگار