فیدیبو نماینده قانونی نشر قطره و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب بدن بازیگر

کتاب بدن بازیگر
یا ضرورت یافتن زبانی دیگر

نسخه الکترونیک کتاب بدن بازیگر به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است. تنها لازم است اپلیکیشن موبایل و یا نرم افزار ویندوزی رایگان فیدیبو را نصب کنید.

درباره کتاب بدن بازیگر

نمایش‌های پیپو دلبونو بسیار مفرح است، هرکس به نظر می‌رسد آن‌چه را دوست دارد انجام می‌دهد. نیازی نیست که الزاماً تماشاگر مطلعی باشیم تا بتوان متوجه این نکته شویم که اگر هر بازیگر همه‌کاره‌ی بازی خویش است و برای این‌که همه‌کاره بماند همگی گروه باید از قواعدی سختی پیروی کنند. آن‌طور که پییو دلبونو در این کتاب شرح می‌دهد، آزادی، ثمره‌ی کاری درازمدت، بی‌پایان و دشوار است. آن‌چنان‌که پیپو دلبونو در این کتاب می‌گوید: آزادی ثمره‌ی کاری درازمدت، بی‌پایان و دشوار است. چرا که تئاتر وی ترتیبی از تابلوهای نمایشی که پشت سر هم قطار می‌شوند نیست، بلکه توالی از تنش‌ها، تعلیق‌ها، توقف‌های ناگهانی، فریاد، سکوت، ژست، حرکت، خنده، نگاه و خلاصه هر آن‌چه که زندگی مشترک نوع بشر را باعث می‌شود...

ادامه...
  • ناشر نشر قطره
  • تاریخ نشر
  • زبانفارسی
  • حجم فایل 0.75 مگابایت
  • تعداد صفحات ۸۴ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب بدن بازیگر

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



مقدمه

صحنه، وطن پیپو دلبونو است، جایی است که در آن او بر عده ای از انسان های مهاجر و تبعیدی فرمانروایی می کند. انسان های که در طول تمام سفرهایش این جا و آن جا ملاقات کرده، در خیابان، در ورک شاپ رقص، در بیمارستان و غیره بر اساس یک نگاه، یک لبخند، و یا تنها با نوع خاصی از راه رفتن، آن ها را انتخاب کرده یا بهتر بگوییم. آن ها خود را خودشان انتخاب کرده اند.
کشف تئاتر پیپو دلبونو همانا قدم گذاردن به دنیای کودکی وی و رها کردن خود در طوفانی از احساسات سوزاننده است.
شخصیت های او از انسان ها، انسان ترند، گویی که از حقیقت خام ما برآمده اند و این چیزی است که ما از آن ها می شناسیم، خیلی ساده و بدون هیچ تزیین.
ما در مرحله ای هستیم که زمان را درمی نوردد: افسانه ها، اسطوره ها، شعر، اعتراض، همه ی این حال و هوا هایی که در سر می مانند... و البته تئاتر، هنر هزارساله.
از «زمانه ی قاتل ها» تا «مردمان پلاستیکی» و در گذر از «ولگردها», «خشم» و دیگر نمایش ها بودن شک پیپو دلبونو، ما را به تئاتر دعوت می کند. حتی دیگر از خود سوال نمی کنیم که آیا امروز این یکی با ما ارتباط برقرار می کند یا نه، شکل آن معاصر است یا سنتی، و یا از این یا آن مکتب هنری زاده شده است. آن چه باقی می ماند اصالت اثر است.
نه این که زمان از بین می رود ولی اهمیت خود را از دست می دهد، آن ها روی صحنه و ما روبه روی آن ها همه باهم لحظاتی خاص را که مملو از خاطرات و تصاویر، اعتمادی مسکوت، موسیقی، آشکارسازی و همراه با آرزوها، حیرت ها و تجدید دیدارها، خلاصه لحظاتی عمیق از سخاوتمندی آن هاست، روی صحنه تجربه می کنیم. رو در روی نمایشی از پیپو دلبونو، به احساسات فراموش شده مان می پیوندیم. همواره خنده و مسخرگی، چشمک، مهربانی و احترام باهم ترکیب می شود.
پیپو دلبونو از جشن های روستایی الهام می گیرد، آن جا که مردم از روی صداقت آواز می خوانند و گاهی دستپاچه می شوند و اشتباه می کنند و می خندند، او برادر خلف سینمای فلینی است.
آن چه پیپو دلبونو به ما منتقل می کند چیزی جز عشق و بی نظمی نیست، احساسی است که در واقعیت ها ریشه دارد.
او به راحتی و با اطمینان کامل دوست داشته ها، ستودنی ها و شورش هایش را اعلام می دارد. او بی تفاوت از کنار هیچ چیز و مشخصاً از کنار شکنندگی های انسانی نمی گذرد. تئاتر او سوار بر سیلی از انرژی است که نزدیکی همیشگی مرگ را گوشزد می کند. او خیلی زود متوجه شد که پس زدن مرگ تنها راه برای زندگی است. بنابراین روی صحنه تمام انرژی اش بسیج می شود و در خشم و لطافت می شکند و در آن تمام اشکال نمایشی به هم پیوند می خورند. گویی یک گروه بندباز و آکروبات باز در حال تبلیغ برای نمایش شان هستند، همانند یک داستان خیالی.
نمایش های پیپو دلبونو بسیار مفرح است، هرکس به نظر می رسد آن چه را دوست دارد انجام می دهد.
نیازی نیست که الزاماً تماشاگر مطلعی باشیم تا بتوان متوجه این نکته شویم که اگر هر بازیگر همه کاره ی بازی خویش است و برای این که همه کاره بماند همگی گروه باید از قواعدی سختی پیروی کنند. آن طور که پییو دلبونو در این کتاب شرح می دهد، آزادی، ثمره ی کاری درازمدت، بی پایان و دشوار است. آن چنان که پیپو دلبونو در این کتاب می گوید: آزادی ثمره ی کاری درازمدت، بی پایان و دشوار است. چرا که تئاتر وی ترتیبی از تابلوهای نمایشی که پشت سر هم قطار می شوند نیست، بلکه توالی از تنش ها، تعلیق ها، توقف های ناگهانی، فریاد، سکوت، ژست، حرکت، خنده، نگاه و خلاصه هر آن چه که زندگی مشترک نوع بشر را باعث می شود، می باشد و یا همانا تئاتر.

«کولت گدار»

مجموعه ی تئاتر امروز جهان

وجود بیش از هجده دانشکده ی هنرهای نمایشی دولتی و خصوصی در سراسر کشور، به اضافه ی ده ها کارگاه آزاد آموزش هنر بازیگری و کارگردانی، که هر ساله دست کم ۱۲۰۰ فارغ التحصیل متخصص و تعلیم دیده وارد بازار تولید هنرهای نمایشی می کنند، در جوار ۲۰۰ گروه داوطلب شرکت در جشنواره ی نمایش های آیینی ـ سنتی، ۳۳۶ گروه تئاتر معلولین در سراسر کشور، ۵۱۰ گروه تئاتر مردمی در ۴۳۷ سرای محله ها ی تهران، وجود ۱۲۰ گروه تئاتر فعال در حوزه ی نمایش های ویژه ی کودک و نوجوان، ۴۵۷ گروه تئاتر عروسکی متقاضی در جشنواره های داخلی تئاتر عروسکی، ۲۶۷ گروه خیابانی دارای پروانه و ۴۷۰ گروه حرفه ای خواهان شرکت در جشنواره ی سالیانه ی تئاتر فجر، که در مجموع یک نیروی فعال ۲۰۰ هزار نفره در سراسر کشور را تشکیل می دهند، ما را در برابر مطالبات نیرویی فعال، جوان و پویا قرار می دهد که برای آموختن و اندوختن، بیش تر از هر زمان دیگر، نیازمند منابع و کتاب های پرارزش و علمی در همه ی زمینه های نظری و عملی هنر نمایش اند. کافی است تنها یادآوری کنیم که در زمینه ی نمایش نامه نویسی، در سال ۱۳۹۲، حدود ۳۰۰۰ نمایش نامه توسط درام نویسان جوان ایرانی به رشته ی تحریر درآمده است. ارقام و آمار زمینه های دیگر نیز بسیار درخور توجه اند:
ـ برپایی ۸۷ جشنواره و همایش و یادواره: ۳۲ جشنواره ی استانی، ۶ جشنواره ی منطقه ای و ۵۲ جشنواره با عناوین مختلف از سوی گروه های نمایش در نقاط مختلف کشور.
ـ تولید ۴۹۳۸ نمایش از سوی گروه های نمایش و ادارات فرهنگ و ارشاد اسلامی سراسر ایران.
ـ تعداد ۶۷۶۹۹ اجرا از نمایش های تولید شده در گونه های مختلف.
ـ وجود ۱۲۲۳۰۶۹۱ مخاطب و تماشاگر.
ـ تعداد تالارهای فعال محل اجرای نمایش در سراسر کشور ۳۹۹ سالن.
طرفه آن که (بر طبق آمار ارائه شده از طرف دفتر طرح و برنامه ی اداره ی کل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی) این آمار و ارقام تنها مربوط به فعالیت های یک ساله ی ۱۳۹۲ در مراکز هنری و ادارات وابسته به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. حال اگر فعالیت های گوناگون: ۷۲ کانون نمایش دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی، کانون های فرهنگی و هنری مساجد، واحد فرهنگی ـ هنری بنیاد شهید، واحد آموزش و تولید حوزه ی هنری سازمان تبلیغات اسلامی، و سرانجام حجم بالای آموزش و تولید نمایش در ده ها خانه ی فرهنگی و فرهنگ سراهای تهران و شهرستان ها را هم بیفزاییم، خواهیم دید با نیرو، توان، کار و خلاقیت بسیار گسترده تری روبه روییم که به علت جوانی و جست وجوگری، از هر نظر نیازمند تعلیم و آموزش اند. بنابراین بر اهل فن و قلم و مراکز علمی و انتشاراتی است تا در برابر استقبال گسترده و بی سابقه ی هنرمندان، دانشجویان و هنرجویان از این هنر پایه ای کهن و توانمند، تا آن جا که در توان دارند، بکوشند به قدر وسع و دانش خود از خرمن تجارب زنده و منابع علمی امروز دنیا توشه بردارند و به نوبه ی خود، پالوده و پیراسته و علمی، در دسترس این نسل جست وجوگر و زنده و فعال بگذارند، تا حتی الامکان فاصله ی فنی و فکری خود را با آخرین تجربیات و دستاوردهای امروز جهان کم و کم تر کرده باشیم.
از این نظر تالیف و ترجمه ی مجموعه ای از کتاب های ارزنده و علمی که هم، ارزش دانشگاهی داشته باشد و به کار کلاس های درس و تحقیق دانشگاهی بیاید، و هم مفید به حال تجربیات عملی و کارهای اجرایی گروه های فعال نمایشی در مراکز حرفه ای و تجربی، اولین دل مشغولی ما برای تالیف و انتشار این مجموعه است. به خصوص که در غیاب مراکز پژوهشی و علمی، نبود تحقیقات منظم هنرهای نمایشی، فقدان مراکز اسناد و مدارک هنری، و نیز کمبود کتاب و کتابخانه های تخصصی، ما در همه ی زمینه ها با کاستی های جدی و چشمگیری روبه روییم.
وجود پاره ای پژوهش های سطحی ـ ژورنالیستی نیز که تالیف شان بسیار شتاب زده صورت می گیرد و اغلب آن ها به شدت کهنه و تکراری بوده و یا رونویسی ناشیانه از کتاب های دیگران و منابع خارجی اند و تقریباً هیچ کدام به نیازهای واقعی امروز هنر و هنرمندان ایران پاسخ نمی گویند و تا به امروز جز غلط آموزی، سطحی نگری و «پخته خواری» سود دیگری در برنداشته اند.
گفتن ندارد که خلاقیت های نمایشی گوناگون هنرمندان ما زمانی به سامان می رسد و از ارزش های مثبت و ماندگار برخوردار می شود که زیربنای تئوری محکمی داشته باشد. و به درستی این مهم به دست نمی آید مگر به یاری آموزش درست، استادان فرهیخته، وجود منابع موثق و داشتن مآخذ دقیق و علمی که باب نظریات نوین یا بحث های تازه را بگشاید، و یا از اصول پایه و راه کارهای نوین برای غنای زیبایی شناسی نمایش امروز سخن در میان آورد.
از سوی دیگر کثرت فرهنگ ها و وجود سبک ها، شیوه ها و گونه های جدید تئاتر در کنار آثار گوناگون بازمانده از حوزه های تمدن های مختلف از ۲۵۰۰ سال پیش تاکنون، فرهنگ تئاتر را چنان غنی و پیچیده و پرپشتوانه کرده است که بدون شک بدون تجهیز خود به منابع معتبر تاریخی یا تشریح اصول و روش های آن به یاری منابع پایه ای و مآخذ تشریحی نوین، امکان ندارد از دستاوردها و تجربیات گرانبار هزاران ساله ی این هنر در سطح جهان باخبر شویم.
بنابراین تلاش ما این خواهد بود تا این مجموعه، هم در زمینه ی نظری و عملی به نیازها پاسخ گوید و هم در باب مباحث تاریخی، ژانرها، سبک ها و تجربه های نوین، کمبودها را برطرف کند. و هدف در همه حال ارتقای سطح کمی و کیفی هنر نمایش و تامین نیاز هنرمندان، دانش آموختگان و دوستداران این هنر در زمینه های فکری و فنی پر ارزش است. باشد تا در جای خود پژوهشگران، منتقدان، گزارشگران هنری و خوانندگان مختلف را نیز به کار آید. و به ویژه هنرمندان گرامی شهرستان های دور و نزدیک را ـ که امکان دسترسی کم تری به مراکز علمی و دانشگاه ها دارند ـ از هر نظر یاری رسان باشد.

قطب الدین صادقی

نظرات کاربران درباره کتاب بدن بازیگر

کتاب اصلا آموزشی نیست
در 1 سال پیش توسط