فیدیبو نماینده قانونی انتشارات روزنه و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .

کتاب طراحی صحنه در سینما

نسخه الکترونیک کتاب طراحی صحنه در سینما به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است. تنها لازم است اپلیکیشن موبایل و یا نرم افزار ویندوزی رایگان فیدیبو را نصب کنید.

درباره کتاب طراحی صحنه در سینما


کتابی را که اینک در پیش‌رو دارید، ترجمۀ کتاب «Designing for Screen» نوشته «جورجینا شُرتر» است.
هدف من از ترجمه این کتاب، تأمین بخشی از نیازهای کسانی است که به شکلی مستقیم یا غیرمستقیم در زمینه‌های مختلف طراحی صحنه سینما و... فعال هستند.
ین اثر با، مقدمه‌ای درباره اصول و اهمیت موارد زیباشناسی (رنگ، بافت، نور و محیط) آغاز شده است؛ سپس به ارزش و نقش این موارد در طراحی و ایجاد فضاهایی برای صحنه اشاره می‌شود؛ همچنین عملکرد و تلاش‌های بزرگان و اساتید این حوزه نیز مورد نقد و بررسی قرار گرفته و در نهایت ضمن بررسی مقولات جزئی‌تر، نکات ظریفی را در خصوص روش‌های طراحی و انجام پروژه‌های گوناگون به خوانندگان عرضه می‌دارد.

ادامه...
  • ناشر انتشارات روزنه
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 5.53 مگابایت
  • تعداد صفحات ۱۶۸ صفحه
  • شابک

معرفی رایگان کتاب طراحی صحنه در سینما

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

 


پیش گفتار مترجم

کتابی را که اینک در پیش رو دارید، ترجمه کتاب «Designing for Screen» نوشته «جورجینا شُرتر» است.
هدف من از ترجمه این کتاب، تامین بخشی از نیازهای کسانی است که به شکلی مستقیم یا غیرمستقیم در زمینه های مختلف طراحی صحنه سینما و... فعال هستند.
پس از آشنایی با این کتاب و مطالعه آن دریافتم این اثر می تواند مرجع بسیار خوبی برای آشنایی دانشجویان و علاقه مندان به طراحی صحنه، با قوانین، دستورها، استانداردها و توصیه های مربوط به طراحی صحنه و پیاده سازی این مباحث در سینما باشد؛ بنابراین وظیفه خود دانستم که برای انتقال مفاهیم این کتاب به دانشجویان فارسی زبان این رشته و نیز بهره مندی کسانی که در این حوزه کار می کنند کتاب را به فارسی برگردانم. ارائه راه کارهای مفید و بینش عمیق نویسنده انگیزه مرا دوچندان کرد.
این اثر با، مقدمه ای درباره اصول و اهمیت موارد زیباشناسی (رنگ، بافت، نور و محیط) آغاز شده است؛ سپس به ارزش و نقش این موارد در طراحی و ایجاد فضاهایی برای صحنه اشاره می شود؛ همچنین عملکرد و تلاش های بزرگان و اساتید این حوزه نیز مورد نقد و بررسی قرار گرفته و در نهایت ضمن بررسی مقولات جزئی تر، نکات ظریفی را در خصوص روش های طراحی و انجام پروژه های گوناگون به خوانندگان عرضه می دارد.
گفتنی است که کاربرد بسیاری از معادل های فارسی واژگان لاتین برای مخاطبان این حوزه هنری به دلیل عدم کاربرد، نا آشناست، ناگزیر از به کارگیری برابرهای فارسی آنها خودداری شده است. (لوکیشن: محیط)
در پایان سزاوار است از همه عزیزانی که به هر شکل مرا در برگردان این کتاب یاری نموده اند، سپاسگزاری کنم. همچنین مراتب قدردانی خود را به خانم ها «مرضیه برومند» و «آتوسا قلم فرسایی» که نقش بزرگی در زندگی هنری و ورودم به این حرفه داشتند، اعلام می دارم و سپاس ویژه دارم.

رعنا امینی ۱۳۹۴



پیش گفتار نویسنده

با سینما و تلویزیون وقتی کوچک بودم آشنا شدم و بیش از سی سال است که همچنان مجذوب آن باقی مانده ام. بارها پدر و مادرم مرا به خاطر علاقه به یک دنیای خیالی سرزنش کردند. آنها به تماشا کردن تلویزیون علاقه مند بودند، و بیشتر از سینما، لذت می بردند.
حاضر شدن، رفتن به سینما، و حس انتظاری که با ورود به سینما به ما دست می داد، نشستن و خوردن پاپ کورن و در نهایت هیجان تماشای فیلم و صحبت درباره آن در راه برگشت، رویداد مهمی در خانواده ما بود.
تا سنین نوجوانی نسبت به فیلم دیدگاه انتقادی نداشتم تا اینکه فیلم های دوران کودکی ام را دوباره نگاه کردم و متوجه شدم آنچنان که فکر می کردم جذاب نیستند! ولی آن فیلم ها برای من خاطره بودند و دوران کودکی ام را تشکیل می دادند. بعدها متوجه شدم که تمام آن خاطرات نقش بسیار مهمی در انتخاب حرفه ام در آینده داشته ا ند.
تا زمانی که در کالج Central Saint Martins سرگرم تحصیل بودم بیشتر دوست داشتم طراح لباس باشم و اصلاً متوجه نبودم که صحنه، بخش مهمی از شیوه بیان داستان است. ولی این مسئله در طول دوران تحصیلم تغییر کرد و من متوجه اهمیت زمینه بصری کلی در نحوه بیان داستان و حمایت از بازیگران شدم. اینکه چگونه می توان با استفاده از تصاویر، رنگ، بافت، تیرگی و روشنی، نظر بیننده را جلب کرد، برایم جالب بود.
این کتاب به بررسی شیوه های طراحی با استفاده از ابزار مختلف می پردازد. در این کتاب به طراحی در فیلم، تلویزیون و ویدئو به عنوان یک مفهوم کلی می پردازیم. همچنین به شما کمک می کنیم تا استعداد طراحی خود را شکوفا کنید. چطور می توان اطلاعاتی که به طراحی کمک می کنند را از فیلم نامه استخراج کرد؟ تم های کلیدی کدام است و چطور می توان آنها را به مفهومی تبدیل کرد که به بیان داستان کمک کند؟ تحقیق را چطور و چگونه شروع کنیم؟
مهم ترین چیزی که باید به خاطر داشته باشید که ضمناً اساس این کتاب را هم تشکیل می دهد این است که طراحی، نقشی کلیدی در بیان داستان دارد. ما در این کتاب به نمونه های مختلفی در فیلم ها و برنامه های تلویزیونی موجود اشاره می کنیم تا شما در حین مطالعه، آنها را ببینید و خودتان متوجه شوید که تصمیمات طراحان آنان چه نقشی در بیان داستان داشته و چگونه آن را غنی تر کرده و تجربه بهتری برای بیننده فراهم نموده است.

ابزار فیلم برداری برای پرده: تفاوت های قیاسی و اساسی

کارگردانی هنری چیست؟

کارگردانی هنری اصطلاحی است که در صنعت سینما، تلویزیون، تیزرهای تبلیغاتی و موزیک ویدئو برای طراحی صحنه به کار برده می شود. این عبارت شامل مفهوم، طراحی، خلق و چیدمان تمام عناصر بصری در تصویر است و برای تضمین هماهنگی تمامی ایده های مفهومی و یکنواختی در بیان داستان به کار برده می شود. به طور خلاصه، کارگردانی هنری مانند نخی است که تمام اجزای بصری پروژه را به هم متصل می کند.

وظیفه طراح و کارگردان هنری چیست؟

زمانی که فهرست دست اندرکاران یک فیلم یا سریال را می بینید، شاید نقش طراح و کارگردان هنری را با هم اشتباه بگیرید. از نظر تاریخی، توصیف نقش دپارتمان هنری همیشه مشکل بوده است و دلیل اصلی آن این است که این وظیفه مدام در حال تغییر و گسترش است و تکنیک های ساخت فیلم مدام در حال دگرگونی است و رسانه های جدیدی از جمله تلویزیون و کامپیوتر نیز از راه رسیده است.
عنوان کارگردان هنری اولین بار در دهه ۳۰ میلادی و زمانی به کار برده شد که ساخت فیلم به لطف امکان نورپردازی مصنوعی، به محیط های بسته انتقال یافت. قبل از آن و در زمانی که بیشتر فیلم برداری در فضای باز صورت می گرفت، تنها عناوینی که برای ساخت فیلم در محیط های بسته به کار برده می شد کارگردان فنی و طراح دکور داخلی بود. نظام استودیویی هالیوود، نقش کارگردان هنری را با تقسیم وظایف بین کارگردان هنری ناظر که مفاهیم را مطرح می کرد و کارگردان هنری واحد که آن ایده ها را به کمک دستیاران و طراحان به واقعیت تبدیل می کرد، مشخص تر کرد. ولی این تعریف باز هم تغییر کرد و کارگردان هنریِ ناظر بیشتر نقش مدیری را بازی کرد که فیلم نامه را در اختیار کارگردان هنری واحد قرار می داد و او هم پس از مشورت با کارگردان، طراحی ها را آماده می کرد. ولی تمام کار در نهایت به اسم کارگردان هنری ناظر تمام می شد که حرف آخر را می زد، در حالی که امکان داشت هیچ نقشی در طراحی نداشته باشند.
با وجود درگیری بر سر کار و نزدیک تر شدن رابطه بین کارگردان هنری و کارگردان، نیاز شدیدی به پذیرش جایگاه طراح وجود داشت و به همین خاطر عنوان طراح بوجود آمد. این عنوان اولین بار توسط David O. Selznick برای William Cameron Menzies به خاطر فعالیت در فیلم (Gone with The Wind (۱۹۳۹ به کار برده شد. عنوان جدید نه تنها به جنبه طراحی فعالیت وی، بلکه به میزان نقش وی از ابتدای تولید نیز اشاره داشت. کارگردانان هنری به عنوان طراح شناخته شدند و دستیاران آنان نام کارگردان هنری را یدک کشیدند. (طراحی تولید: معماران سینما، نوشته Jane Barnwell، ۲۰۰۴).
این تعریف تا کنون تغییر زیادی نداشته است. حالا به بررسی این نقش ها با تعریف امروزی آن می پردازیم، ولی فراموش نکنید که این تعاریف قابل تغییر است.
طراح تولید، همانگونه که از عنوانش پیداست، مسئول ظاهر اثر تولیدشده است. این شخص در کنار کارگردان و فیلم بردار، تمامی مفاهیم و طراحی ها را آماده و بر اجرای آنها نظارت می کند تا تمام صحنه ها در زمان مورد نظر و با توجه به بودجه ساخته شوند.
طراح تولید همچنین در انتخاب لوکیشن های خارج از استودیو نقش دارد و موظف است آنها را با داستان انطباق دهد. به طور عام و با توجه به سابقه هنری، طراح تولید با تمام جنبه های فنی فیلم سازی، از تجهیزات فیلم برداری گرفته تا تجهیزات نور و جلوه های ویژه آشناست و باید بتواند کار ساخت فیلم را در حد بودجه انجام دهد. با توجه به تغییرات عظیم دنیای فیلم سازی، مهم است که طراح تولید بتواند خودش را به روز نگه دارد و با تمام تکنیک های طراحی و جلوه های ویژه جدید آشنایی داشته باشد.
کارگردان هنری با طراح تولید در ارتباط است و برای تحقق ایده های آنها تلاش می کند. به کار گرفتن هر دو نقش، به حجم کار بستگی دارد. هرچه بودجه بیشتر باشد و یا پروژه حجم و پیچیدگی بیشتری داشته باشد، ممکن است تعداد کارگردان های هنری که با طراح تولید کار می کنند بیشتر باشد. در پروژه های کوچکتر فقط از یک کارگردان هنری که هر دو نقش را بازی می کند، استفاده می کنند. دفعه بعدی که یک فیلم یا برنامه تلویزیونی را تماشا کردید، به فهرست دست اندرکاران آن دقت کنید و ببینید کدام یک از این نقش ها در ساخت آن حضور داشته اند؛ به تعداد تیم ها هم دقت کنید: تیم یک و تیم دو، که هر یک کارگردان هنری مخصوص خود را دارند. (فرهنگ کامل فیلم، چاپ دوم، Ira Konigsberg، ۱۹۹۷).

چطور از این کتاب استفاده کنید

در طول این کتاب و هنگامی که صحبت از تصمیم گیری خلاقانه به میان می آید، معمولاً به جای عبارت طراح تولید از طراح فیلم استفاده می کنیم. این کتاب بیش از هر چیز دیگری، یک ابزار است که خواننده را با مهارت های اساسی برای ورود به صنعت فیلم سازی و تلویزیون آشنا می کند. همچنین مهارت ها و تکنیک های طراحی خواننده را افزایش می دهد و هرکسی را که مایل باشد در این صنعت فعالیت کند راهنمایی و تشویق می کند.

جورجینا شُرتر



۱. رنگ و بافت:

رنگ:

رنگ برای طراح هنری، یکی از بخش های مهم، اساسی و حیاتی جهت ارتباط برقرار کردن زبان بصری داستان با بینندگان است. این بخش از کتاب به رنگ معطوف شده است و کمک می کند تا شما درباره رنگ و بافت در شکل های مختلف بیندیشید و بسازید و درک کنید که چگونه ارتباط درست بصری می تواند به درک بصری بهتر بیننده کمک کند.
رنگ، بخش وسیعی از زندگی روزمره است؛ نتیجه این سیر برای ما، درک و ارتباط برقرار کردن بین همه چیزهایی است که خواسته و ناخواسته می توانند روی فضا تاثیرگذار باشند. همه کاره بودن آن به این معناست که می توان رنگ را با روش های ساده و پیچیده برای کنترل و اداره کردن احساسات، خاطرات و تجربیات به کار برد. طراحان صحنه از آن به عنوان ابزاری اولیه برای ایجاد یک زبان بصری روایتی استفاده می کنند.
طراح می تواند جزئیات و اطلاعات زیادی را به مخاطبان انتقال دهد. این رسانه چنان قدرتمند است که طراح را مجبور می کند به رنگ محصولات با دقت و تفکر، توجه نشان دهد. هر پروژه دارای روایت منحصربه فرد خود است و شما باید با توجه دقیق به رنگ به حمایت و ارتقای روایت کمک کنید. شما نمی توانید رنگ را طبق آنچه که دوست دارید به سادگی انتخاب کنید؛ بلکه باید آن را بر اساس نحوه تاثیرگذاری بر مخاطبان برگزینید، برای استفاده درست از رنگ باید داستان را کاملاً بفهمید و بدانید که چگونه باید آن را بیان کنید.
رنگ ها می توانند در ظاهر، واقعی و غیرواقعی و یا به شکلی که داستان را بیان می کنند، متفاوت باشند؛ برای مثال موزیک ویدئو، شکل داستانی موزیکال است که نحوه و مکان استفاده از رنگ و چگونگی اتصال آن به ملودی، مورد توجه است. ریتم و داستان و فضای آهنگ در کوتاه ترین زمان و رنگ های دراماتیک و غیر واقعی می توانند در تغییر دیدگاه ها و رشد سریع تجربیات موثر باشند.
این تفاوت به چگونگی استفاده از رنگ در فیلم و تلویزیون و ویدئو بستگی دارد و اینکه در کجای زمان می شود داستان را گفت؛ بنابراین یک پالت رنگی می تواند با ظرافت جهت همگون کردن حس های واقعی به ما کمک کند. رنگ های دراماتیک در فضای درام بسته به روایت آن تغییر می کند به عنوان مثال در فضای درام فانتزی از رنگ های غیر واقعی استفاده می شود تا مخاطب بتواند غیر واقعی بودن آن را درک کند.
رنگ، نقش اساسی و مهمی در کاهش بودجه تولید دارد و ممکن است ساخت آن به بودجه اضافه نیاز نداشته باشد. رنگ، آسان ترین، کاربردی ترین، ارزشمندترین و تاثیرگذارترین راه جهت ارتباط برقرار کردن ایده هاست؛ اما قبل از ادامه بحث، باید ابتدا شرایط خلق فضاهای مختلف را با رنگ بدانیم و تئوری و روان شناسی رنگ را از آن طریق درک کنیم.

تئوری رنگ:

ویژگی های بصری رنگ ها در برخورد با سفید روشن تر می شود. هنگامی که نور سفید از منشور شیشه ای عبور می کند، رنگ های مختلفی ایجاد می شود اما چشمان ما فقط به یک طیف رنگ شناخته شده به عنوان رنگ های اصلی نور- قرمز، آبی، سبز- پاسخ می دهد؛ وقتی این رنگ های منشور (تصویر شماره ۱) با یکدیگر ترکیب می شوند، هر کدام از این رنگ های اصلی، ترکیب بندی های متفاوتی به ما می دهند.
رنگ ها از دو عنصر عمده تشکیل می شوند: نور و رنگ دانه. طراح نور با نورهای رنگی کار می کند و طراح صحنه با رنگ به شکل رنگ دانه و ساختار آن برخورد می کند؛ حتی اگر نور، متوسط یا ضعیف باشد طراحان باید با نحوه نورپردازی و تاثیر هر نوع نوری بر کار، شناخت داشته باشند.



شکل شماره ۱

نظرات کاربران درباره کتاب طراحی صحنه در سینما

سلام.لطفا این کتاب رو جزو طرح رایگانتون‌بزارید.ممنونم
در 1 سال پیش توسط