فیدیبو نماینده قانونی شمس الضحی و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .

کتاب وقتی‌ تو آمدی... تا تو بیایی

نسخه الکترونیک کتاب وقتی‌ تو آمدی... تا تو بیایی به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است. تنها لازم است اپلیکیشن موبایل و یا نرم افزار ویندوزی رایگان فیدیبو را نصب کنید.

درباره کتاب وقتی‌ تو آمدی... تا تو بیایی

«انسان» به دلیل شدّت علاقه‌ی خود به سرافرازی و نیک‌بختی خویش، نگران آینده‌ی مبهم و تاریک؛ لذا: حریص و کنجکاو به داشتن توانایی در تدبیر و تنظیم آن و خیر خود است:
(و إنَّهُ لِحُبِّ‌ِ الْخَیرِ لَشَدیدٌ.)
(و حقیقت این است که او (انسان) به آن‌چه که مطابق میل اوست (و گمان می‌کند که به نفع او می‌باشد) سخت علاقه‌مند است.)
(بَلْ یریدُ اْلإنْسانُ لِیفْجُرَ أمامَهُ.)
(حقیقت این است که انسان بر آن است که پیش روی خود را بشکافد (نسبت به آن باخبر باشد).)
و این در حالی است که «آینده»، آینده‌ی «گذشته» است؛ «آینده» جریان «گذشته» در پیش روست؛ پس دانستن گذشته در تدبیر آینده نقش جدّی دارد. این روند در فرهنگ و فهم الاهی از خلقت و شریعت، تعریف شده است؛ هم اجمالاً و هم تفصیلاً. و دانستن آن چه در هم‌سویی و همراهی با آن، و چه در درگیری و مبارزه با آن سهم بسزایی دارد.
«حقیقت» تعریف خدای متعال از خود در متن و پیکره‌ی خلقت است، و رعایت شریعت اوّلاً اقتضای فطری انسان برای زیستن در پهنه‌ی آن و ثانیاً لازمه‌ی إلاّ و لابدّ نیل به معرفت آن‌حقیقت است؛ همان‌که گران‌ترین گوهر در هستی و گم‌شده‌ی قلبی و باطنی انسان می‌باشد؛ که به دلیل فقدان آن، نفس او ملازم تشنگی و گرسنگی و تلخ‌کامی و نگرانی و حسرت شده است.

ادامه...
  • ناشر شمس الضحی
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 0.53 مگابایت
  • تعداد صفحات ۷۰ صفحه
  • شابک

معرفی رایگان کتاب وقتی‌ تو آمدی... تا تو بیایی

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



۱

مخلوق هرخالقی، نشانه وعلامت، یعنی آیه و اسم اوست و لذا بزرگ ترین مخلوق: آیه ی عظمی و اسم اعظم خالقش.
امام ابوالحسن اوّل (حضرت موسی کاظم) علیه السّلام فرمودند:

«ما خلَق اللهُ خَلقاً افضَل مِن محمَّدٍ صلّی الله علیه وآله و لا خَلَقَ خَلقاً بعدَ مُحمَّدٍ افضَل مِن علیٍّ علیه السّلام.»(۳)

«خدا آفریده ای را برتر از محمّد صلّی الله علیه وآله نیافرید و پس از محمّد (صلّی الله علیه وآله) آفریده ای را برتر از علی علیه السّلام نیافرید.»

«اَللّٰهُمَّ... فَهَا انَا ذَا مُسْتَجِیرٌ بِکرَمِ وَجْهِک وَ عِزِّ جَلَالِک مُتَوَسِّلٌ الَیک مُتَقَرِّبٌ الَیک بِاحَبِّ خَلْقِک الَیک وَ اکرَمِهِمْ عَلَیک وَ اوْلَاهُمْ بِک وَ اطْوَعِهِمْ لَک وَ اعْظَمِهِمْ مَنْزِلَهً وَ مَکاناً عِنْدَک مُحَمَّدٍ وَ بِعِتْرَتِهِ الطَّاهِرِینَ الْائِمَّهِ الْهُدَاهِ الْمَهْدِیین ...»(۴)

«خدایا... پس اینک من به بزرگواری دیدگاهت و رتبه ی بلامنازع شکوهت پناهنده ام، به محبوب ترین آفریدگانت و باکرامت ترینشان نزد تو وبرترینشان به تو و فرمانبردارترینشان از تو و با عظمت ترین آنان از حیث منزلت و جایگاه نزد تو؛ محمّد و خاندان پاکش که امامان هدایتگر مورد هدایت اند به تو متوسّل و نزدیکی جوینده ام.»

۲

خدای متعال اوّل مخلوقش را که مقصد خلقت او بود، خود آفرید و او را مقصود خلایق قرار داد.
پیامبر اکرم صلّی الله علیه وآله وسلّم فرمودند:

«اوّلُ ما خَلَقَ اللهُ نوری.»(۵)

«اوّلین چیزی که خدا آفرید، نور من بود.»
خدای متعال خطاب به حبیبش خاتم الانبیاءصلّی الله علیه وآله وسلّم فرمود:

«لَولاک لَما خلَقتُ الافلاک َ و لَولاک لَما خَلَقتُ الکَونَین.»(۶)

«اگر تو نبودی، مدار و منظومه ی خلقت را نمی آفریدم، و اگر تو نبودی دو جهان (کائنات) را خلق نمی کردم.»

پیش گفتار

«انسان» به دلیل شدّت علاقه ی خود به سرافرازی و نیک بختی خویش، نگران آینده ی مبهم و تاریک؛ لذا: حریص و کنجکاو به داشتن توانایی در تدبیر و تنظیم آن و خیر خود است:

(و انَّهُ لِحُبِّ ِ الْخَیرِ لَشَدیدٌ.)(۱)

(و حقیقت این است که او (انسان) به آن چه که مطابق میل اوست (و گمان می کند که به نفع او می باشد) سخت علاقه مند است.)

(بَلْ یریدُ اْلانْسانُ لِیفْجُرَ امامَهُ.)(۲)

(حقیقت این است که انسان بر آن است که پیش روی خود را بشکافد (نسبت به آن باخبر باشد).)
و این در حالی است که «آینده»، آینده ی «گذشته» است؛ «آینده» جریان «گذشته» در پیش روست؛ پس دانستن گذشته در تدبیر آینده نقش جدّی دارد. این روند در فرهنگ و فهم الاهی از خلقت و شریعت، تعریف شده است؛ هم اجمالاً و هم تفصیلاً. و دانستن آن چه در هم سویی و همراهی با آن، و چه در درگیری و مبارزه با آن سهم بسزایی دارد.
«حقیقت» تعریف خدای متعال از خود در متن و پیکره ی خلقت است، و رعایت شریعت اوّلاً اقتضای فطری انسان برای زیستن در پهنه ی آن و ثانیاً لازمه ی الاّ و لابدّ نیل به معرفت آن حقیقت است؛ همان که گران ترین گوهر در هستی و گم شده ی قلبی و باطنی انسان می باشد؛ که به دلیل فقدان آن، نفس او ملازم تشنگی و گرسنگی و تلخ کامی و نگرانی و حسرت شده است.
این نوشته، ترسیم اجمالی از سریان آن حقیقت در خلقت و شریعت و جریان آن است که صورت جمعی جملی آن «لا هو الّا هو» و تعبیر جمعی آن «هو الله الذّی لا الٰه الّا هو» می باشد. والحمد لله ربّ العالمین.

۳

از شدّت کرامت و شرافت ایشان، به هنگام آفرینش وی به خود تبریک گفت:

(فَتَبارَک اللَّهُ احْسَنُ الْخالِقین.) (۷)

(پس شایسته ی تعظیم و تکریم و ستایش است خدا؛ که بهترین و نیکوترین خلق کنندگان است.)

(لَقَد خَلَقنَا الانسانَ فی احسنِ تَقویمٍ.)(۸)

(که ما انسان را در نیکوترین صورت (در مراتب وجود) بیافریدیم.)

(لَقَد خَلَقنَا الانسانَ)؛ محمّد صلّی الله علیه وآله وسلّم، و هو (فی احسنِ تَقویمٍ).(۹)

(به تحقیق ما انسان را بیافریدیم)؛ یعنی: محمّد صلّی الله علیه و آله وسلّم را، و اوست(در نیکوترین صورت(در مراتب وجود).و کرامت و شرافت و تکلیف خلایق را در تسلیم آنان به وی قرار داد.

(انَّ اللَّهَ وَ مَلائِکتَهُ یصَلُّونَ عَلَی النَّبی یا ایهَا الَّذینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلیما.)(۱۰)

(به درستی که خدا و فرشتگانش بر پیامبر صلوات می فرستند، ای کسانی که ایمان آورده اید بر او صلوات فرستید و تسلیم شوید تسلیم شدنی.)
امام صادق علیه السّلام فرمودند:

«اُمِرَ النَّاسُ بِمَعْرِفَتِنَا وَ الرَّدِّ الَینَا وَ التَّسْلِیمِ لَنَا.»(۱۱)

«مردم به شناخت ما و مراجعه ی به ما و ت
سلیم شدن برای ما دستور یافته اند.»
امام رضا علیه السّلام فرمودند:
«شِیعَتُنَا الْمُسَلِّمُونَ لِامْرِنَا الْآخِذُونَ بِقَوْلِنَا الْمُخَالِفُونَ لِاعْدَائِنَا فَمَنْ لَمْ یکنْ کذٰلِک فَلَیسَ مِنَّا.»(۱۲)

«شیعیان ما تسلیم شدگان نسبت به ما، گیرندگان سخنان ما، مخالفان دشمنان ما می باشند، پس هرکه چنین نباشد از ما نیست.»

۴

او همه ی علم فعلی حقّ متعال و تمام خواسته ی (مشیّت) او بود.

«السَّلامُ علیک ایُّهَا العَلَمُ المَنصوبُ والعِلمُ المَصبوبُ.» (۱۳)

«سلام بر تو ای پرچم برافراشته و علم همیشه ریزان (علم فعلی خدا).»
امام صادق علیه السّلام فرمودند:

«خَلَقَ اللَّهُ الْمَشِیهَ قَبْلَ الْاشْیاءِ ثُمَّ خَلَقَ الْاشْیاءَ بِالْمَشِیهِ.»(۱۴)

«خدا مشیّت (مقام نورانی خاتم الانبیاء صلّی الله علیه وآله وسلّم) را قبل از هر چیز آفرید، سپس همه چیز را به مشیّت بیافرید.»
امیرالمومنین علیه السّلام فرمودند:

«الامامُ... قُدرَهُ الرَّبِّ و مَشیَّتُه...»(۱۵)

«امام... قدرت پروردگار و مشیّت اوست.»

نظرات کاربران درباره کتاب وقتی‌ تو آمدی... تا تو بیایی

سپاسگزارم که گذاشتید
در 1 سال پیش توسط