فیدیبو نماینده قانونی شمس الضحی و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب خیره به تو؛ در انتظار تو

کتاب خیره به تو؛ در انتظار تو
به «انتظار»، دیده به دریا گشودن

نسخه الکترونیک کتاب خیره به تو؛ در انتظار تو به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب خیره به تو؛ در انتظار تو

نیاز انسان به وجود مقدّس یک عالِم و مربّی الاهی، یکی از نیازهای اوّلیه‌ی فطری اوست. همه‌ی انسان‌ها با توجّه به شأنی که در خلقت دارند و خصوصیاتی که خدای متعال برای آن‌ها قرار داده است، دغدغه‌هایی دارند و اوّلین آن دغدغه‌ها، دغدغه‌ی معرفتی است. همه‌ی انسان‌ها این دغدغه را دارند، حتّی کودکان نیز در ضمن سؤالاتی چون: «ما از کجا آمده‌ایم؟ برای چه آمده‌ایم؟ به کجا می‌خواهیم برویم؟» «خدا چیه؟ کجاست؟ چه ­جوریه؟» این دغدغه را از دلشان به زبانشان جاری می‌کنند. اگر به این دغدغه‌ی معرفتی انسان پاسخی داده نشود، او با حسرت و چشم به راه زندگی می‌کند و با همان حسرت از این طرف چشم بسته و در آن طرف چشم می‌گشاید؛ ر فرهنگ شیعی، بنا بر دلایل متعدّد ـ که به برخی از آن‌ها اشاره می‌شودـ آن جایی که آن معرفت و امنیت و سکینه برای انسان حاصل می‌شود، ولایت ولیّ‌الله است؛ یعنی حضور فعّال وجود مقدّس ولیّ‌الله در باطن انسان.

ادامه...
  • ناشر شمس الضحی
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 0.75 مگابایت
  • تعداد صفحات ۵۱ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب خیره به تو؛ در انتظار تو

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

بِسمِ اللهِ الرَّحمانِ الرَّحیم

الحمدُ للهِ و سلامٌ علیٰ عبادِه الَّذین اصطَفیٰ
محمَّدٍ و آله خَیر الوریٰ و اللَّعنهُ الدّائمهُ
علیٰ اعدائِهم شَرِّ الوَریٰ

مقدّمه

نیاز انسان به وجود مقدّس یک عالِم و مربّی الاهی، یکی از نیازهای اوّلیه ی فطری اوست. همه ی انسان ها با توجّه به شانی که در خلقت دارند و خصوصیاتی که خدای متعال برای آن ها قرار داده است، دغدغه هایی دارند و اوّلین آن دغدغه ها، دغدغه ی معرفتی است. همه ی انسان ها این دغدغه را دارند، حتّی کودکان نیز در ضمن سوالاتی چون: «ما از کجا آمده ایم؟ برای چه آمده ایم؟ به کجا می خواهیم برویم؟» «خدا چیه؟ کجاست؟ چه­جوریه؟» این دغدغه را از دلشان به زبانشان جاری می کنند.
البتّه این سوال تمام انسان هاست؛ امّا کودکان، بدون تعارف و ملاحظه کاری، آن را به زبان می آورند؛ ولی بزرگ سالان از آن رو که مبادا بپرسند و شرمنده شوند، آن را بیان نمی کنند؛ ولی دائماً با آن زندگی می کنند تا آن جا که می توان گفت هر کسی در طول شبانه روز، در تنهایی خویش، لحظاتی با این دغدغه مواجه می شود.
اگر به این دغدغه ی معرفتی انسان پاسخی داده نشود، او با حسرت و چشم به راه زندگی می کند و با همان حسرت از این طرف چشم بسته و در آن طرف چشم می گشاید؛ ولی چه فایده!
از دیگر نیازهای فطری انسان ـ که هر کسی با تمام وجود تمنّای آن را داردـ امنیت و سکینه است. نیاز به آرامش و امنیت در زندگی انسان ها آن قدر شدید است که همه برای رسیدن به آن تلاش می کنند و خواسته یا ناخواسته، از صبح تا شام به دنبال تامین این نیازها در آمد و شُد هستند تا امکاناتی را فراهم کنند که احساس امنیت و سکینه و آرامش را برایشان به ارمغان بیاورد.
در فرهنگ شیعی، بنا بر دلایل متعدّد ـ که به برخی از آن ها اشاره می شودـ آن جایی که آن معرفت و امنیت و سکینه برای انسان حاصل می شود، ولایت ولیّ الله است؛ یعنی حضور فعّال وجود مقدّس ولیّ الله در باطن انسان.
خدای متعال در قرآن کریم می فرماید:

(الَّذینَ آمَنُوا و تَطْمَئِنُّ قُلوبُهُم بِذِکرِ اللهِ الا بِذِکرِ اللهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلوب.) (۱)
(کسانی که ایمان آورده اند و قلوبشان به ذکر خدا اطمینان می یابد، بدانید تنها به ذکر خدا دل ها آرامش می یابد.)

از امام صادق علیه السّلام در ذیل آیه ی فوق نقل شده است که فرمودند:

«بِمُحمَّدٍ صلَّی الله علیه وآله وسلّم تَطمَئِنُّ و هُوَ ذِکرُ اللهِ و حِجابُه.»(۲)
«به محمّد صلَّی الله­علیه­وآله­وسلّم (قلب ها) آرامش می یابد و اوست ذکر خدا و حجابش.»

در تفسیر قمی نیز ذیل همین آیه آمده است:

«و قوله: (الَّذینَ آمَنُوا و تَطمَئِنُّ قُلوبُهم بِذِکر اللهِ) قالَ: (الَّذینَ آمَنوا) الشّیعَه و (ذِکرُ اللهِ) امیرُالموْمنین و الائِمَّه علیهم السَّلام.» (۳)
«منظور از کسانی که ایمان آوردند، شیعه است و منظور از ذکر خدا، امیرالمومنین و ائمّه علیهم السّلام هستند.»

امام باقر علیه السَّلام نیز فرمودند:

«نَحنُ ذِکرُ اللهِ وَ نَحنُ اکبرَ.»(۴)
«ماییم ذکر خدا و ما بزرگ تر هستیم.»

در زیارت جامعه هم ـ از امام هادی علیه السَّلام ـ می خوانیم:

«اَلسَّلامُ علیکم یا اهلَ بَیتِ النُّبوَّهِ... و مَاوَی السَّکینَهِ...»(۵)
«سلام برشما ای اهل بیت نبوّت...و منزلگاه آرامش و سکون.»

امام جواد علیه السّلام نیز در زیارت امام رضا علیه السّلام فرمودند:

«بِهم سَکنَتِ السَّواکن و تَحَرَّکتِ المتحَرِّکات.» (۶)
«به آنان (اهل بیت علیهم السّلام) ساکن ها سکون یافته و آرام می گردند و متحرّک ها حرکت می کنند.»

هم چنین امام عسکری علیه السّلام به فرزند گرامی­شان حضرت مهدی علیه السّلام فرمودند:

«اعلَم، انَّ قُلوبَ اهلِ الطّاعَهِ و الاخلاصِ نُزَّعٌ الیک مِثلَ الطَّیرِ الیٰ اوکارِها.» (۷)
«بدان که قلب های اهل اطاعت و اخلاص به سان پرنده به سوی آشیانه اش، مشتاقانه به سوی تو پَر می کشد.»

انسان تا زمانی که به آن معرفت نرسیده است، احساس تشنگی و گرسنگی می کند و تا وقتی که به آن ایمان دست نیافته، ملتهب و مضطرب است.
امام باقر علیه السّلام فرمودند:

«السَّکینهُ هِی الایمانُ.» (۸)
«سکینه همان ایمان است.»

انسان تا به آن سکینه و آرامش نرسیده دائماً احساس بی­قراری و ناآرامی دارد و آن گاه که این همه برایش حاصل شد، از زندگی خود احساس رضایت می کند و با فراغ بال و رغبت می تواند بندگی کند و شاکر باشد.
بنابراین، نیل به ارتباط با ساحت مقدّس ولیّ الله صلوات الله علیه تکلیفی است که گریزی از آن نیست.
امام باقر علیه السّلام فرمودند:

«مِحنَهُ النّاسِ عَلینا عَظیمَه؛ ان دَعَوناهُم لَمْ یجیبونا و ان تَرَکناهم لَم یهتَدوا بِغَیرنا.» (۹)
«محنت و رنج مردم بر ما بزرگ است؛ اگر آنان را بخوانیم، ما را اجابت نمی کنند و اگر رهایشان کنیم، جز به وسیله ی ما هدایت نمی شوند.»

در زیارت جامعه ی کبیره هم می خوانیم:

«... البابُ المبتَلیٰ بِه النّاس مَن اتاکم نَجیٰ و مَن لَم یاتِکم هَلَک...» (۱۰)
«(شما اهل بیت) باب امتحان مردم هستید. هر که نزد شما آید، نجات یابد و هر که به سوی شما نیاید، هلاک گردد.»

و در زیارت امام عصر علیه السّلام (آل یس) نیز عرضه می داریم:

«... فلا نَجاهَ و لا مفزَعَ الّا انتم...» (۱۱)
«نجات و پناهی جز شما نیست.»

اگر این ارتباط و اتّصال و این بروز و ظهور در فرد اتّفاق بیفتد، آن همه برای وی حاصل می شود و اگر در جمع اتّفاق بیفتد، برای همه حاصل می شود.
امام صادق علیه السَّلام می فرمایند:

«اعرِف امامَک فانَّک اذا عَرَفتَه لم یضُرَّک تَقدَّم هٰذَا الامرُ او تَاخَّرَ.» (۱۲)
«امام ات را بشناس که اگر او را شناختی، نزدیک­شدن و یا به تاخیر افتادن این امر به تو ضرری نمی رساند.»

فضیل بن یسار گوید: از امام باقر علیه السَّلام شنیدم که فرمودند:

«مَن ماتَ و لَیسَ لَهُ امامٌ ماتَ میتَهً جاهلیهً وَ مَن ماتَ و هُوَ عارِفٌ لِامامِه لَم یضُرَّهُ تَقدَّم هٰذَا الامرُ او تَاخَّرَ و مَن ماتَ و هُوَ عارِفٌ لامامهِ کانَ کمَن هُوَ مَعَ القائِمِ فی فُسطاطِه.» (۱۳)
«هر که بمیرد و امامی نداشته باشد، به مرگ جاهلیت مرده است و هر که بمیرد در حالی که امام خویش را بشناسد، این امر پیش افتد یا تاخیر افتد، به حال او ضرری نمی رساند و هر که بمیرد در حالی که او شناسای امامش باشد مانند کسی است که به همراه قائم (علیه السَّلام) در خیمه اش باشد.»

خیره به تو؛ در انتظار تو

یکی از راه کارها و آموزه هایی که در فرهنگ شیعی، به طور جدّی، برای نیل به آن معرفت و ارتباط و اتّصال به آن حقیقت توصیه شده «انتظار» است که برای هر مکلّف و هر انسانی که مخاطب دین بوده باشد مقدور است.
«انتظار» اگر درست معنا شود و به آن مواظبت و عمل شود، این همه را برای انسان به ارمغان آورده و عواید و بهره­های فوقِ رغبت او را برایش پیشکش می کند.
«انتظار» یعنی این که آدم چشم بدوزد و خیره شود به آن چیزی که دلش می خواهد اتّفاق بیفتد؛ با این توجّه که همین امروز و هر آن ممکن است آن اتّفاق بیفتد و از راه برسد.
امام صادق علیه السَّلام فرمودند:

«تَوَقَّع امرَ صاحبِک لَیلَک وَ نهارَک.» (۱۴)
«بهار ظهور امر (امامت، ولایت و حاکمیت) صاحبت (قرین و مالکت) را به هر شب و روزت رخ داده بدار و زمین را از آن، فرا گرفته بدان.»

و نیز آن حضرت فرمودند:

«... فَتَوقَّعوا الفَرَج صَباحاً و مَساءً.» (۱۵)
«پس بامدادان و شامگاهان فرج را واقع­شده بدارید.»

به این ترتیب، «انتظار» یک توجّه و یک حالت است، نه یک عمل و رفتار. انتظار، انتظار واقعیتی از راه رسیدنی است. به طور معمول، آدم به هرخواسته ای این توجّه و تذکر و توقّع را داشته باشد، لاجرم آن اتّفاق، دیر یا زود، واقع می شود؛ به شرط آن که از این موضع، خود را جابه جا نکند؛ یعنی دیده بر منظور خود دوخته و در تمنّای آن، خیره به آن بنگرد.
عقلاً و نقلاً برای ما مسلّم است که تمام اجزای خلقت به هم دیگر متّصل اند و ما نیز به عنوان جزئی از خلقت با همه ی اجزای خلقت مرتبط هستیم. هر جزئی که در خلقت جابه جا شود، تمام ارتباطات آن با بقیه ی اجزاء هم جابه جا می شود. هم چنین ارتباطات بقیه ی اجزای خلقت با او نیز جابه جا می شود؛ یعنی اگر خود را در موضعی قرار دهید که منتظر و چشم­به­راه باشید اتّفاق خاصّی در آن روز برایتان بیفتد، بقیه ی اجزای خلقت هم با شما در همین ارتباط حرکت می کنند؛ همان طور که اگر پازلی را در مجموع پازل ها جابه جا کنید، بقیه هم ناچار باید جابه جا شوند تا آن شکل کامل و مطلوب و قابل قبول ساخته شود. در زندگی هم همین طور است:

(انَّ اللهَ لا یغَیرُ ما بِقَوْمٍ حَتّیٰ یغَیرُوا ما بِانْفُسِهِم.)(۱۶)
(به راستی که خدا آن چه را که ازآنِ قومی است تغییر نمی دهد تا این که آنان تغییر دهند آن چه را که در خودشان است.)

یکی از سنن تکوینی الاهی و حتّی تشریعی این است که وقتی ما خودمان را عوض می کنیم خدای متعال بقیه ی عوامل و اجزا را هم در ارتباط با ما عوض می کند.

(مَنْ یرِدْ ثَوابَ الدُّنْیا نُوْتِهِ مِنْها وَ مَنْ یرِدْ ثَوابَ الآخِرَهِ نُوْتِهِ مِنْها و سَنَجْزِی الشّاکرینَ.) (۱۷)
(و هر که پاداش این جهان خواهد، از آن می دهیم اش و هر که پاداش آن جهان جوید، از آن می دهیم اش و سپاس گزاران را پاداش می دهیم.)

اگر عزم کسی برای داشتن دنیا، به مقوله ی دنیوی، جزم باشد و پای این عزم جزم در داشتن دنیا بایستد، خدای متعال همان را به او می رساند؛ به اذن خدای متعال، به همراه خودِ شخص، دیگر عناصر خلقت نیز دست به کار می شوند و همان چیزی را که فرد می خواهد به وی می رسانند. این همان سرّی است که امروزه در مغرب زمین کشف کرده اند و به عنوان راز موفّقیت به آن عمل می کنند. این همان «مَنْ طَلَبَ شَیئاً وَ جَدَّ وَجَدَ»(۱۸) یا «مَنِ استَدامَ قَرعَ البابِ و لَجَّ ولَجَ»(۱۹) است؛ به­شرط آن که آدم در این احساس ایستادگی کند. لذا اگر منتظر باشید که چیزی برایتان اتّفاق بیفتد، آن اتّفاق می افتد.
امیرالمومنین علیه السّلام فرمودند:

«کلُّ مُتَوقَّع آتٍ.»(۲۰)
«هر مورد انتظاری، آمدنی است.»

لذا فرموده­اند: اگر کسی تمارض کند، به همان مرض دچار می شود و نیز فرموده اند: در مصائب ­و مشکلات، ناله نکنید؛ زیرا این­کار، سبب تشدید آن­وضعیت می شود. احساس­آدم در برخورد با مصائب و مشکلات، وضعیت او را تعیین می کند. اگر خوب و خوش­برخورد کند، آن­وضعیت را التیام می بخشد و­بالعکس، اگر با آه­ و ناله برخورد کند، آن­وضعیت را برای خود تثبیت می کند.
امیرالمومنین علیه السّلام فرمودند:

«تَفاَّل بِالخَیرِ تَنَلهُ.» (۲۱)
«فال نیک بزن، به آن می رسی.»

و نیز آن حضرت فرمودند:

«تَفَاَّل بِماتَهوی یکن فلَقَلَّ ما 
یقالُ لِشَی ءٍ کان الّا تَکوَّنا»(۲۲)

ـ بدان چه می خواهی فال نیک بزن، خواهد شد، کم است که به چیزی گویند: شود و نشود.

«هَوِّنِ الامرَ تَعِش فی راحَهٍ
 قلَّ ما هوَّنتَ الّا سَیهون»(۲۳)

ـ کار را آسان گیر تا آسوده زندگی کنی، کم است که آسان گیری و آسان نشود.

گفت: آسان گیر کارها کز روی طبع
سخت می گیرد جهان بر مردمان سخت کوش(۲۴)

بنابراین، انتظار و چشم­به­راه بودن به این که انسان نایل به ارتباط و اتّصال نسبت به ساحت مقدّس امام زمان صلوات الله علیه شود، دیر یا زود، همان را برای شخص ایجاد می کند؛ ولو به هر مقدار.
از همین­روست که از بعضی راهروان این راه که خود راهبر بودند، شنیده ایم که می فرمودند: وقتی از خانه بیرون آمدید، نگاهی به سر کوچه تان بیندازید؛ شاید آن کسی را که دنبال او می گردید ببینید. به انتهای کوچه نگاهی بیندازید؛ شاید همان کسی از آن جا عبور کند که او را گم کرده اید.
وقتی انسان منتظر و چشم به راه ارتباط با ساحت مقدّس امام عصر علیه السّلام بود،اوّلین اتّفاقی که به سرعت برایش می افتد این است که بدون این که وجود مقدّس آن حضرت را با چشم سر ببیند، ایشان را مُشرِف بر خود ومواجه با خود می یابد؛حضور ایشان را حس می کند و با ایستادگی و استواری در این موضع، این احساس حضور در او تشدید می شود.

(وَ انْ لَّوِ اسْتَقامُوا عَلَی الطَّریقَهِ لَاسْقَیناهُم ماءً غَدَقاً.) (۲۵)
(و اگر خود را بر راه استوار دارند، به آبی فراوان آنان را سیراب می کنیم.)

رعایت کردن ادب محضر مقدّس آن حضرت این احساس و ارتباط را تشدید می کند.
بنا بر آن چه گفته شد، محسوب­کردن «انتظار» به­عنوان یک عمل و رفتار، در واقع معنی کردن انتظار است با خالی کردن محتوای آن. گاه آدم احکام را می داند؛ ولی بدون توجّه به معنا و معرفت معنای آن، آن را انجام می دهد و خود نیز می فهمد که با آن پوسته ای که او ایجاد می کند بهره ای از حقیقت نمی برد.

نظرات کاربران درباره کتاب خیره به تو؛ در انتظار تو

اعوذو باالله من الشیطان الرجیم بسم الله الرحمن الرحیم اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم «اللهم عجل لولیک الفرج» سلام این کتاب شرح میدهد: انتظار و نیاز به وجود پاک ولی الله عجل البه تعالی فرجه الشریف در فطرت انسان چیستی انتظار آداب انتظار (تا صفحه ۳۵ که خوندم این چنین بود و شیرین) پیشنهاد می کنم بخوانید و من الله التّوفیق السلام علیک یا بقیة الله عجل الله تعالی فرجه الشریف و رحمة الله و برکاته اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
در 1 سال پیش توسط بنی آدم