فیدیبو نماینده قانونی انتشارات کتاب نیستان و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب یک سرباز ساده ملکه

کتاب یک سرباز ساده ملکه

نسخه الکترونیک کتاب یک سرباز ساده ملکه به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

با کد تخفیف fdb40 این کتاب را در اولین خریدتان با ۴۰٪ تخفیف یعنی ۵,۵۲۰ تومان دریافت کنید!

درباره کتاب یک سرباز ساده ملکه

مجموعه داستان «یک سرباز ساده ملکه» مجموعه­ای از داستان­های برگزیده جایزه اُ. هنری در سال ۲۰۰۹ است که با ترجمه شیما الهی منتشر شده است. در این مجموعه ۱۷ داستان برگزیده در این جایزه به همراه مقدمه لائرا فرمن سردبیر انتشار این مجموعه درج شده است. داستان­های این مجموعه را می­توان بازتابی از موقعیت اندیشه و تفکر اجتماعی جغرافیای تألیف آن دانست و به همین دلیل است که می­توان گفت بحران انسانیت و کشف تازه­ای از روابط انسانی و تعریف دقیق از ساختار خانواده در مقیاس جامعه انگلیسی زبان به طور عمده ساکن ایالات متحده است که محور اصلی این کتاب را شکل می­دهد که با کمی تامل می­توان آن را مسئله روز اجتماعی در تمامی جوامع مدرن نیز به شمار آورد.

ادامه...

بخشی از کتاب یک سرباز ساده ملکه

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

مقدمه

دوستان و همکاران ویلیام سیدنی پورتر(۱)، نود سال پیش جایزه اُ.هنری را به افتخار او و سبک داستان نویسی اش بنا نهادند.
از سال ۱۹۱۹ تا به امروز سال های معدودی بوده که مجموعه داستان های جایزه اُ.هنری چاپ نشده؛ با این وجود در صنعتی که عمر بسیاری از کتاب ها مثل شمع کوتاه است، نود سال دوام، دستاورد شگرفی است.
این مجموعه سالانه تبدیل به سنتی متداول بین نویسندگان و خوانندگان شده که هر سال بهار چشم انتظار انتشار آن می باشند. شناخت داستان و تشویق نویسنده به ادامه این راه،فارغ از اینکه نویسندگی شغل او محسوب می شود یا خیر، هدف ماست. یکی از اولین اهداف این مجموعه «تشویق و ترغیب نویسندگان جوان» است، اما همان طور که یکی از نویسندگان این دوره، جان برنساید اشاره کرده، حضور در مجموعه داستان های جایزه اُ.هنری حتی برای نویسندگانی که سال هاست فعالیت می کنند و شناخته شده اند هم ارزشمند و خوشحال کننده است.
شناخت جایزه اُ.هنری از کیفیت داستان ها به واسطه مجلاتی است که داستان های برگزیده را منتشر می کنند. روزنامه نیویورکر از ابتدای فعالیت همواره انتشار داستان را در برنامه کارش قرار داده است و مخاطبین گسترده ای نیز دارد. مسلماً مجلات کوچک تری مثل نیوانگلند ریویو تنها جزء کوچکی از این طیف وسیع را در بر می گیرد. آنچه حائز اهمیت می باشد این است که یک مجله در طولانی مدت به چاپ داستان های خوب و برتر ادامه می دهد، داستان هایی که خواننده را به چالش کشیده و گاهی درگیر و شیفته خود می سازد.
مجموعه ما دوستی وفادار و پرشور برای خوانندگان است. هر سال بهار مجموعه داستان های جایزه اُ.هنری به تعهد خود در زمینه ارائه داستان های کوتاه باکیفیت عمل می کند. وقتی ایده انتشار سالانه کتاب برای جلب توجه به مجموعه ای فوق العاده از داستان های کوتاه و نویسندگان آن به ذهن دوستان و همکاران اُ.هنری رسید، چنین هدف والایی را در سر داشتند.
اکنون که نود سال از پایه گذاری جایزه اُ.هنری می گذرد، تفاوت زیادی بین این مجموعه و اولین شماره آن در نود سال پیش وجود دارد. در سال ۱۹۱۹ و چندین سال بعد از آن، هیئتی برای انتخاب داستان ها وجود داشت، اما در حال حاضر سردبیر مجموعه به تنهایی این کار را انجام می دهد. از سال ۲۰۰۲، معیارهای انتخاب داستان گسترش یافته؛ امروز هر داستانی که به زبان انگلیسی نوشته شده و در مجلات آمریکای شمالی چاپ شده باشد، فارغ از ملیت نویسنده امکان دریافت جایزه را دارد. به همین دلیل داستان های این مجموعه متعلق به صداها و کشورهایی مختلف است. نویسندگان این مجموعه از کشورهای اسکاتلند، انگلیس، آفریقای جنوبی، سنگاپور، کانادا و همین طور ایالات متحده آمریکا هستند.
سیستم جایزه دهی به اولین، دومین و سومین نویسنده برتر به تدریج رها شد. به تمام داستان های مجموعه به یک میزان جایزه داده می شود، اما از داستان هایی که هیئت منصفه به عنوان داستان مورد علاقه خود برگزیده اند، قدردانی مجزایی به عمل خواهد آمد. این بنیاد تا کنون نه سردبیر داشته که هر کدام به شکلی در فرم کتاب تغییراتی جزئی ایجاد کرده اند. تنها چیزی که تغییر نکرده وفاداری به ماموریت مجموعه داستان های جایزه اُ.هنری است که نود سال پیش توسط پایه گذاران آن شروع به کار کرد تا «هنر داستان کوتاه را تقویت کند.»
در سال ۲۰۰۹، نام این مجموعه به داستان های جایزه اُ.هنری و انجمن قلم آمریکا (پن/او. هنری) تغییر یافت تا بر پیوند جدید ما با انجمن قلم آمریکا تاکید کند.
انجمن قلم آمریکا (پن) سازمانی بین المللی است که خود را وقف ترغیب، حمایت و اعانت از نویسندگان و ادبیات نموده است. برنارد مالامود(۲)، استاد داستان نویسی که مجموعه امسال به او تقدیم شده و از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۱ رئیس انجمن قلم آمریکا بود، می گوید:«من به انجمن نویسندگان که کمابیش به شکلی رسمی تشکیل شده، ایمان دارم و از نگرانی و علاقه این انجمن برای ترویج ادبیات به عنوان نیرویی تعالی بخش در این جهان بی ثبات آگاهم؛ ادبیاتی که به سیاست های مهاجم، روح و جسم و شاید حتی مغز می بخشد؛ ادبیاتی که ما را به سمت شناخت ارزش و درک زندگی سوق می دهد.»
انجمن قلم آمریکا که در سال ۱۹۲۰ تاسیس شده، به چندین روش به تعهداتش عمل کرده: با دفاع از نویسندگانی که به خاطر آثارشان زندانی شده یا با خطر زندانی شدن مواجه هستند؛ با ارائه جوایز مطلوب به نویسندگان، ویراستاران و مترجمان؛ با حمایت از بحث های عمومی در زمینه مسائل و معضلات ادبیات و آزادی بیان؛ و با «هدایت و آموزش نوجوانان از طریق آموزشگاه های نویسندگی انجمن قلم که دانش آموزان محروم مدارس دولتی را با نویسندگان حرفه ای در یک جا گرد هم آورده تا در زمینه صنایع ادبی بحث و گفت و گو کنند.»
از مجموعه داستان های جایزه اُ.هنری و انجمن قلم آمریکا، به منظور تقویت هنر داستان کوتاه و ترغیب نویسندگان جوان و خوانندگان پیر و جوان در برنامه نویسندگان و خوانندگان استفاده خواهد شد. امیدواریم رابطه ای موفق و طولانی مدت با انجمن قلم آمریکا داشته باشیم.
سه عضو هیئت منصفه مجموعه داستان های سال ۲۰۰۹ اِی. اس. بایت(۳)، آنتونی دوئر(۴) و تیم اوبرایان(۵) هستند که پیش از این داستان هایی از هر سه نفر آنها در مجموعه داستان های جایزه اُ.هنری منتشر شده است. این سه نفر در مقام نویسنده علائق و مشغولیات متفاوتی دارند. داستان های متعارف تیم اوبرایان از سربازان آمریکایی در جنگ ویتنام، و دوران پس از آن جنگ را برای بسیاری از خوانندگان معنا کرده؛ اینکه جنگ سربازان را مانند روح تعقیب می کند موضوع بسیاری از کارهای اوبرایان بوده است. اما موضوع در هر داستان حائز اهمیت است. اوبرایان داستان مورد علاقه اش را این طور توصیف می کند: «این داستانی فوق العاده درباره جنگ است، دقیقاً به همان شکل و اندازه که بارتلبی(۶) داستان فوق العاده ای درباره زندگی اداری و کارمندی است.»
اثر بایت به خوبی به زندگی ذهنی انسان راه باز می کند، در جهان داستانی او تخیل، زندگی روزمره را تحت کنترل درمی آورد.
رابطه پر تنش و متغیر شخصیت داستان دوئر با جهان طبیعی و ساخت دست بشر موضوع اصلی آثار اوست. توجه ریز بینانه به عینیات و محسوسات نشانه بارز آثار دوئر است که در تقابل با روایت اغراق آمیز و پر احساس او قرار می گیرد.
بایت و اوبرایان هر دو یک سرباز ساده ملکه اثر گراهام جویس را به عنوان داستان مورد علاقه خود انتخاب کرده اند. جویس استادانه موضوعات عادی و غیرعادی و هراسناک را با یکدیگر ترکیب کرده تا به داستانش انرژی دهد. یک سرباز ساده ملکه دارای عناصر اهریمنی و واقع گرایانه داستان های جنگ است؛ راوی دیگر یک ارتشی باجربزه و قابل اطمینان نیست، بلکه تجربه دردناک و زجرآورش از زمان جنگ او را تبدیل به شخصیتی تراژیک کرده است.
آنتونی دوئر، وایلدوود، اثر جونو دیاز را انتخاب کرده است. وایلدوود روایت پر قدرت زنی جوان، مصمم و بی پرواست که می خواهد از چنگ مادر هیولایش و عقاید جنسی او فرار کند و به سوی سرنوشت خود که عشق و نفرت به نسبتی برابر آن را رهبری می کنند برود. مادر داستان، اتفاقات ناخوشایندی که برای راوی داستان پیش می آید و ماجرای فرار او برای خیلی از زن ها ملموس است، گرچه بیشتر ما نمی توانیم با چنین تناسب حیرت آوری داستانی را تعریف کنیم.
داستان های این مجموعه طی یک سال مطالعه و از ماه مه ۲۰۰۸ تا ماه مه۲۰۰۹ جمع آوری شده اند. وقتی همه داستان ها در یک جلد کنار هم قرار گرفتند، رابطه ای بین آنها پدید آمد که وقتی هر داستان به طور مجزا توسط نویسنده های مختلف نوشته و در چهارده نشریه مختلف منتشر شده بود، دیده نمی شد.
بعضی از داستان های این مجموعه درباره کودکان و یا روابط پیچیده فرزندان و والدین است. باقی درباره عشق است؛ چه عشق های بی سرانجام و چه عشق های پیروز. بعضی درباره بدبختی است؛ چه خیالی و چه واقعی. دو داستان درباره خود داستان است و اینکه ما چطور از طریق آنها زندگی می کنیم.
در وارثِ نادین گوردیمر، دخترِ بازیگری مشهور باید با آخرین راز مادر هوسبازش کنار بیاید و درباره هویت خود که او را برای همیشه از مادرش جدا می کند، تصمیم بگیرد.
مهربانِ ال. ای. میلر را می توان مکملی برای وایلدوود و وارث در نظر گرفت، چون در این داستان هم زاویه دید متعلق به زنی جوان است که شخصیتش هنوز به طور کامل شکل نگرفته و شخصیت زنی مسن تر را انعکاس دهد. در مهربان، راوی داستان سوار هواپیماست که تصادفاً دختر کسی از گذشته های دور را می بیند: دختر زنی که حداقل دو طیف از مهربانی را به او آموخت؛ همانندی و همدردی.
در و ما اینجا می مانیم، داستان زیبای کره ای پل یون درباره جنگ، شخصیت اصلی داستان آرزوی بازگشت برادر یتیمش را دارد که در کودکی همه چیز او بوده است. او هیچ چیز از خودش نمی داند، حتی روز تولدش را، اما مانند کسی که به خود یا خانواده اش وفادار باشد، به این پسر ـ که او هم هویتی ندارد ـ وفادار است، ولی پسر برای همیشه رفته است.
بدبختی شخصیت داستان یون این است که هیچ خانواده ای ندارد؛ در حالی که آن سر جهان در آفریقای جنوبیِ پس از آپارتاید، دختر هنرمند و موفق داستان کوه یخ آلستر مورگان، تمام تلاشش را می کند تا خود را از دست خانواده اش خلاص کند. راوی داستان پدر تنها و بیوه دختر است که خودش بدون وجود همسرش سرگردان مانده و در خانه ای گران قیمت که قرار بوده در دوران بازنشستگی هر دو در آن زندگی کنند، اسیر شده است. دختر آرامش غمگین پدر را بر هم می زند و امنیت و ثباتی که پدرش به او پیشنهاد داده را رد می کند.
کندی، دستیار پرستارِ بیمارستان، از زخم های وحشتناک روی گردان نیست و خواننده مهمانِ ماریسا سیلور در عجب است که چه موقع چیزی جز بیماری و علائم بالینی، کندی را به خود جذب می کند. در سرتاسر داستان، کندی می خواهد سربازی را که «سه چهارم بدنش از بین رفته و دو پایش از زیر زانو و دست چپش هم از شانه قطع شده» را وادار به واکنش کند. مادرِ خودش به او ثابت کرده که عشق ضعیف تر از اعتیاد به مواد مخدر است. قهرمان داستان مهمان، مادربزرگ کندی است که هیچ وقت احساساتش را سرسری نگرفته و همیشه سعی کرده تصمیمات ناشدنی بگیرد. داستان با زاویه دید کندی پیش می رود، نویسنده هم زمان خواننده را آن قدر دور می برد تا ببیند چه باعث شده که کندی چنین شخصیتی داشته باشد.
دختر ایزابلِ کارن براون حول ماجرای کودکی می گردد که نامش در عنوان داستان آمده، اما در انتها روی شخصیت راوی تمرکز می کند. می توان گفت تمام داستان هایی که به شیوه اولْ شخص روایت می شوند در آخر به شخصیت خود راوی ختم می شوند. ظرافت روایت براون به خواننده این امکان را می دهد که زندگی کودک را هم زمان از دو زاویه دید مختلف ببیند.
دو داستان درباره مادر، قدرت عشق را به تصویر می کشد، در هر دو داستان مادر خودخواسته سرنوشت فرزند را تغییر می دهد. شخصیت داستان اینجا شهر تو نیست، اثر کیتلین هوراکس، کشور، زبان، خانواده و دوستانش را رها کرده تا زندگی خود و دخترش را بهبود ببخشد. اما ازدواج توافقی او با پیرمردی که هیچ چیز درباره اش نمی داند و زبانش را نمی فهمد به دخترش درس عشق و بقا نمی دهد، بلکه به او یاد می دهد چطور خود را بفروشد. با این حال قانون بقا قوی تر از تخریب نفس عمل می کند و شاید در این مورد عشق مادری بر خشمِ بجای فرزند پیروز می شود.
گلخانه، اثر کیرستن ساندبرگ لانستروم شما را شیفته خود می کند، به خصوص اگر چند بار آن را بخوانید تا حس وحشت پنهانش برایتان آشکار شود. مادران بی رحم داستان ها ما را به یاد مده آ(۷) یا شاید یاد جوآن کرافورد(۸) و رخت آویز آهنی اش می اندازد. مادر داستان لانستروم اعتقادی به اعتماد ندارد و فقط به امنیتی که خودش می تواند تامین کند اکتفا می کند. پس از خیانت به پسرش، خودش می ماند و گیاهانی که باید پرورش دهد تا در باغ خانه دیگران به ثمر برسند.
شخصیت اصلی ای. وی. اسلیت در پارک بامبوی بنفش یک پرستار بچه است، اما اینجا پرستار از خود بچه آسیب پذیرتر است. داستان زیبای اسلیت درباره قدرت است و اینکه چطور اختلاف طبقاتی، اختلاف سطح مالی و تحصیلات ـ اما بیشتر سطح مالی ـ یک انسان بزرگ را مثل بچه ای بی دفاع می کند.
معشوقه عمو موستو، اثر موهان سیکا عنوانی کمیک دارد. احساسات ملودرام شخصیت و روابط داستان آن قدر باز شده که خوانندگان این نویسنده جوان را سر شوق بیاورد. اما در میانه راه لحن کمدی داستان تغییر می کند؛ آنچه به نظر خنده دار و احمقانه می آمد مسموم و مخرب می شود. یک رابطه عاشقانه بی ضرر و حتی شاید سودمند در خانواده جدایی و تفرقه می اندازد.
ناقوس زنِ جان برنساید هوس و بدبختی را برای خوانندگان باز می کند. در یک جامعه کوچک، زنی تنها تصمیم می گیرد در کنار دیگر اعضای گروه، ناقوس زنی کند. شاید هدف او از شرکت در این گروه امکان برقراری ارتباط یا حتی صمیمیت با افراد جدید است. بخشی از جذابیت داستان به احترام نویسنده به سازش و طیف گسترده احساسات شخصیتش بر می گردد. زیبایی داستان در ادبیات نویسنده و توانایی او برای توصیف هر دو شخصیت و همین طور مکان داستان است که ما را پیش از آنکه باخبر شویم، از لحاظ احساسی درگیر خود می کند.
در تاریکی اندرو شاون گریر سه دوست از یک فاجعه می گریزند، دو نفرشان عاشق و نفر سوم ناظر تیزبین رفتار انسانی است. فرم داستان که از بخش هایی کوتاه تشکیل شده الگو برداری از سفر این سه نفر و نقص ها و کمبودهای درونی و پیروزی عشق و دوستی انسان هاست.
ماجرای جانشینِ ویت دین پیش از سقوط سایگون روی می دهد. داستان به شیوه اول شخص جمع روایت می شود و تغییرات ایجاد شده توسط کمونیست ها را با جانشینی و تعویض معلمان و پایداری دانش آموزان نشان می دهد. مهم ترین درس دانش آموزان درباره آینده خودشان است و اینکه باید چطور رفتار کنند تا جان سالم به در ببرند.
تعداد چاپ شده لحاظ شود بیست و دو داستانِ پاول تروکس و دوربین و مار کبرایِ راجر نش نقش داستان در زندگی ما را نشان می دهد. در دوربین و مار کبرا یک پزشک تازه کار به روستایی در حاشیه صحرای بزرگ آفریقا و کرانه دریاچه بزرگ تلخِ مصر فرستاده می شود. پزشک با خودش دوربینی دارد که به کمک آن جایگاه خود به عنوان یک پزشک را می شناسد و طبیعت متغیر و بی ثبات اطرافش را درک می کند. در مکانی جدید با مسئولیت هایی بزرگ، دکتر از دوربین برای حفظ تجربیات و اتفاقات استفاده می کند. بیماری ها شبیه هم هستند. روباه و شاهین را اشتباه می گیرد. از خودش می پرسد: «یعنی زندگی هم با تمام اتفاقات و زندگی هایش همین شکل است؟ شبیه خرچنگ هایی که در هم می لولند و همه شبیه به هم هستند؟»
بیست و دو داستانِ پاول تروکس را می توان بیست و دو داستان مجزا یا یک داستان یک پارچه در بیست و دو بخش در نظر گرفت. خواننده تصمیم می گیرد چند داستان از دل این داستان دربیاورد و چگونه تناسب ها و تفاوت ها را شناسایی کند و تجربیاتی که تروکس این طور مقتصدانه به تحریر درآورده را از زوایای مختلف ببیند.
این ویژگی داستان تروکس برای تمامی بخش های مجموعه داستان های جایزه اُ.هنری و انجمن قلم آمریکا ۲۰۰۹ صادق است. خواننده تصمیم می گیرد که چگونه در یک داستان سهیم شود ـ حتی تصمیم اینکه موضوع هر داستان چیست و یا اینکه هر کدام چند موضوع را دربر می گیرند نیز به عهده خواننده است. خواننده می تواند کشف کند که چگونه نویسنده، این جهان مجزا را خلق کرده و این داستان را نوشته است. در آخر، این خواننده ها هستند که هنر داستان کوتاه را حمایت می کنند.

لائورا فرمن
آستین، تگزاس

نظرات کاربران درباره کتاب یک سرباز ساده ملکه