فیدیبو نماینده قانونی چشم‌انداز ایران و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
مجله چشم‌انداز ایران

مجله چشم‌انداز ایران
۸۷

نسخه الکترونیک مجله چشم‌انداز ایران به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است. تنها لازم است اپلیکیشن موبایل و یا نرم افزار ویندوزی رایگان فیدیبو را نصب کنید.

درباره مجله چشم‌انداز ایران

تلاش های فرهنگی و مبارزه مسلحانه تکرار تجربه تعدیل یا رمز تحرک اقتصادی ناگفته های از جنگ تحمیلی جنبش خاخام‌ها علیه اسرائیل جستاری در خصوصی سازی آموزش و پرورش سیاست خارجی آمریکا و انقلاب ایران شناخت عوامل موثر بر تاخیر ازدواج جوانان

  • ناشر چشم‌انداز ایران
  • تاریخ نشر
  • زبانفارسی
  • حجم فایل 8.75 مگابایت
  • تعداد صفحات ۰ صفحه
  • شابک

معرفی رایگان مجله چشم‌انداز ایران

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



دوماهنامه چشم انداز ایران





حق انتشار الکترونیک برای فیدیبو محفوظ است

آغازین

تلاش های فرهنگی و مبارزه مسلحانه؟

ارزیابی مبارزه مسلحانه مجاهدین بنیانگذار

بخش اول

لطف الله میثمی

هر از چندی در مطبوعات روشنفکری ما موجی در رد یا پذیرش مبارزه مسلحانه در دهه ۴۰ و۵۰ ظاهر می شود. مسلماً ارزیابی مبارزات مسلحانه در دو دهه یادشده هم موضوعیت دارد و هم کار بسیار خوبی است، به شرط آنکه این ارزیابی یا نقد، از اطلاعات کافی برخوردار باشد. منظورم مطلق کردن کار نقد نیست به طوری که کسی نتواند به این کار بپردازد، بلکه می خواهم بگویم از آن زمان تاکنون کتاب ها و نوشته های زیادی در این زمینه منتشر شده است. به ویژه کتاب های خاطرات که به طور نسبی می تواند کفایت کند، اما به نظر من در این قضاوت ها و بررسی های انجام شده به همین دستاوردها هم به طور کافی توجه نشده است.
[نقد همزمان] روشی است که حضرت علی(ع) در نهج البلاغه به آن پرداخته است و آن این است که اگر کسی بخواهد قومی یا روابطی را در گذشته بررسی کند باید بررسی او به گونه ای باشد که گویا با آن قوم زندگی می کند یا در کوچه پس کوچه های آن قوم یا روابط، در حال حرکت یا نظاره است و همه چیز را به روشنی می بیند. آنگاه می تواند به ارزیابی آن قوم یا روابط بپردازد. منظور احاطه به شرایط و دیدگاه هایی است که در آن زمان وجود داشته است. برای تقریب ذهن بهتر است به نمونه ای بپردازم:
امروزه یک دانش آموز دبیرستانی می تواند به نقد نظریه جاذبه- دافعه نیوتن بپردازد و از نظریه نسبیت اینشتین یا نظریه کوانتم پلانک دفاع کند، درحالی که نظریه نیوتن بیش از ۴۰۰ سال بر افکار دانشمندان فیزیک حاکم بوده است. وقتی اینشتین نظریه نسبیت خود را مطرح کرد اکثر دانشمندان متوجه آن نشدند چرا که دستاورد جدیدی بود که با آن مانوس نبودند، اما با پیگیری اینشتین و نوشتن مقالات و سخنرانی های بسیار، دانشمندان جهان به اهمیت این نظریه پی بردند. به همین روال وقتی پلانک نظریه کوانتم خود را مطرح کرد، بیشتر دانشمندانی که با آن مانوس نبودند آن را نپذیرفتند ولی به تدریج آن نیز پذیرفته شد.
در زمینه های سیاسی و اجتماعی نیز نمی توان با دیدگاه های امروز به نقد دهه ۴۰ و۵۰ پرداخت، بلکه باید توانایی ها و ناتوانایی های مردم آن زمان ایران زمین را دانست و سپس به قضاوت پرداخت و به همین دلیل است که من نقد همزمان را پیشنهاد می دهم، یعنی آیا در آن زمان نیروهایی بودند که حامل این دیدگاه های ما در آن زمان باشد یا توان تاریخی شان در همان حدی بود که به آن عمل کردند؟
نمونه دیگر اجتماعی این است که برخی به نهضت ملی ایران و دکتر مصدق انتقاد می کنند که چرا در قضیه ملی کردن، صنعت نفت را به بخش خصوصی واگذار نکرد و به جای ملی کردن، صنعت نفت را دولتی کرد؟ اگر بخواهیم به شرایط آن زمان و نقد همزمان آن دوره اشاره کنیم باید گفت؛ نخست آنکه، در دوران مصدق ملت ما در اوج آزادی های مصرح در قانون اساسی بود. دوم آنکه، مصدق منتخب واقعی مردم ایران بود. سوم آنکه، او بهترین کارشناسان و اساتید دانشگاه را همراه خود داشت و چهارم آنکه، بخش خصوصی در آن دوران در حدی نبود که حتی یک دهم صنعت نفت به آن واگذار شود. پنجم اینکه، اصولاً مصدق نمی خواست کارشناسان انگلیسی را از ایران بیرون کند، بلکه می خواست آنها صنعت نفت را در جایگاه یک مقاطعه کار اداره کنند و دولت ملی ایران بر کار آنها ناظر باشد تا به تدریج کارشناسان ایرانی جای آنها را بگیرند. ششم اینکه، ملی کردن نفت یک انقلاب مالکیتی بود که می خواست مالکیت ایران را بر سرزمین و زیرزمین ایران عینیت بخشد. اینجا بود که انگلیسی ها قبول نداشتند که ایرانیان مالک بر سرزمین و زیرزمین خود باشند. تا آنها حساب و کتاب پس بدهند و مالیات بپردازند و از همان روزهای اول رئیس میسیونی که برای مذاکره به ایران آمد، چه در فرودگاه مهرآباد و چه در فرودگاه هیترو لندن اعلام کرد تا مصدق رئیس دولت است، قرارداد نفتی نخواهیم داشت و باید او سرنگون شود و در نهایت هم همین طور شد. حال باید قضاوت کرد آیا مرحوم مصدق با توجه به توانایی های آن زمان آیا کار بهتری می توانست بکند؟ آیا به بخش خصوصی و حتی بخش خصوصی خارجی بی اعتنا بود؟ که نبود.(۱)
به نظر من شاید علت غفلت نسل حاضر نسبت به مبارزه مسلحانه در آن دو دهه این است که برخی گفته اند مبارزان مسلحانه یک مشت قداره بند و نظامی کار بوده اند و اصولاً به کار فرهنگی اعتقادی نداشتند، اینها معتقدند که به جای مشی مسلحانه باید کار فرهنگی انجام می شد و حتی از آن بالاتر می گفتند مبارزه مسلحانه جای کار فرهنگی را گرفت و به عبارت امروزی مبارزه مسلحانه رادیکالیزمی بود که کار فرهنگی را مخدوش یا به تاخیر انداخت. به نظر می رسد یکی از سیاه – سفیدکردن های امور همین تقابل مبارزه مسلحانه یادشده با کار فرهنگی باشد.

نظرات کاربران درباره مجله چشم‌انداز ایران