کتاب تله مأموریت اثر امیرعلی خمارلو نشر شرکت چاپ و نشر بازرگانی

مسیر اول: مسیر روایتگری (The Narrative Journey)

این مسیر ، قلب تپنده و روایی کتاب است. شما در این سفر تنها نخواهید بود و از همان ابتدا، با «سارا » آشنا می شوید؛ یک مدیر دغدغه مند و توانا که با چالش ها، تردیدها و امیدهایی روبهروست که احتمالاً شما نیز با آنها دستوپنجه نرم میکنید. داستان سارا، شبیهساز پرواز ماست که در آن همراه با او شکست میخورید، با مقاومتهای سیستم روبهرو میشوید، لحظات «آها!» را تجربه کرده و اولین قدمهای لرزان اما شجاعانه را بهسوی یک پارادایم جدید برمیدارید. این بخش برای «حس کردن » و «زندگی کردن » ایده ها طراحی شده است.

مسیر دوم: کارگاه کالبدشکافی و ابزارها (The Architect’s Engine Room)

داستان به تنهایی کافی نیست. برای یادگیری عمیق و کاربردی، پس از هر گام مهم در سفر سارا، داستان را متوقف کرده و با هم وارد «کارگاه کالبدشکافی و ابزارها» می شویم. در این بخش های تحلیلی، من ب هعنوان راهنما، اتفاقات داستان را کالبدشکافی کرده و آنها را به نظریه های علمی معتبر و تجربیات واقعی سازمان های موفق در سراسر جهان متصل می کنم. در انتهای هر «کارگاه کالبدشکافی»، یک «جعبه ابزار» عملی در اختیار شما قرار می گیرد تا بتوانید همان تحلیل ها و اصول را مستقیماً در سازمان خود به کار ببرید. این بخش برای «درک کردن» ، «تحلیل کردن» و «به کار بستن» ایده ها طراحی شده است.

سخن مولف

اجازه بدهید این کتاب را با یک اعتراف شروع کنم؛ نقطه شروع همه‌چیز برای من. سال‌ها پیش، در یکی از اولین پروژه‌های مشاوره‌ام، من روح یک سازمان را کشتم. البته نه به معنای واقعی کلمه. آن موسسه فرهنگی قدیمی هنوز پابرجاست، اما آن جرقه، آن شور و حس تعلق عمیقی که اعضایش را مانند خانواده به هم پیوند می‌داد، مدت‌هاست که مرده است. و من، با تمام نیت‌های خوب و ابزارهای مهندسی‌ام، در این ترور خاموش نقش داشتم.

آن روزها، به‌عنوان یک مهندس صنایع جوان، دنیای من دنیای نمودارها، فرآیندها و استانداردها بود. وقتی برای اولین بار پا به دنیای سازمان‌های غیرانتفاعی گذاشتم، با جهانی روبرو شدم که بر اساس روابط و شهود پیش می‌رفت. من با تمام قوا برای «حرفه‌ای‌سازی» این سازمان‌ها بسیج شدم؛ برایشان ساختارهای بی‌نقص ماشینی طراحی کردم، غافل از آنکه این اسکلت فلزی، کالبد نرم و ارگانیک روابط انسانی آن‌ها را می‌شکافت.

تلخ‌ترین بخش ماجرا این بود که می‌دیدم تیم‌ها، ساختار زیبای من را روی دیوار قاب می‌کردند، اما در عمل، آن را دور می‌زدند تا بتوانند کار واقعی‌شان را انجام دهند. در ابتدا آن‌ها را به «مقاومت در برابر تغییر» متهم می‌کردم، اما حقیقت این بود که آن‌ها برای بقا می‌جنگیدند؛ برای محافظت از روح سازمانشان در برابر تهاجم منطق ماشینی من.

این کتاب، محصول بیست سال دست‌وپنجه نرم کردن با همین تناقض دردناک و سفر شخصی من از جایگاه یک «معمار ماشین» به یک «باغبان اکوسیستم» است؛ سفری که در آن آموختم سازمان‌های مأموریت‌محور، ماشین نیستند که مهندسی شوند؛ آن‌ها سیستم‌های زنده‌ای هستند که باید پرورش داده شوند.