کتاب اکسیر یادگیری در دبستان اثر اعظم خورشیدی نشر بید

بازی كه به معنی تلاش و فعالیت لذت بخش و خوشایند و تفریح است برای رشد همه جانبه كودك ضرورت تام دارد. كودك از طریق بازی احساسات و رویاهای خود را بروز می‌دهد. استعدادهایش راشكوفا می‌سازد، كنترل به موقع اعمال و حركات را می‌آموزد، بر تجاربش می‌افزاید، دنیای درون و اسرار و مشكلاتش را بارز می‌سازد و انرژی ذخیره شده خویش را در جهت مطلوب به مصرف می‌رساند. كودكان از طریق بازیها، مشكلات و همكاری و رعایت حقوق دیگران و قوانین اجتماعی را یاد می‌گیرند. (شفیع آبادی، 1372 ) كودكان خردسال نمی‌توانند افكار و عقاید و احساسات خود را به وضوح ازطریق كلمات و گفتار بیان كنند. بازی بخش عمده‌ای از زندگی كودك پیش دبستانی را تشكیل می‌دهد و باعث رشد شخصیت او می‌گردد. موجبات شادی و لذت و انبساط خاطر كودك را فراهم می‌كند. همكاری و نوع دوستی و اطلاعات و قوانین را به كودك یاد می‌دهد، دامنه تجسم و قصور او را می‌گستراند و كودك را به مشاغل گوناگون آشنا می‌سازد. (قاضی،1370 ).  بنابه اظهار كارل، گروهی یكی از روانشناسان بزرگ سوئیسی، بازی كودكان مقدمه‌ای برای كوششهای آینده و آماده شدن برای زندگی آینده است. بدان سان كه درآن جدی بودن زندگی بزرگسالان بر دوش كودك سنگینی نمی‌كند. او می‌گوید دربازی پلیس و ژاندارم كودكی كه نقش ژاندارم را می‌آفریند و به دستگیری دزدی می‌رود، گذشته از این كه نیروی جهانی او توسعه می‌یابد به تأثیر اصل اخلاقی و اجتماعی نیز می‌پردازد و در ضمن وظایف و حدود اختیارات این شغل رانیز می‌آموزد. به عكس كودكی كه نقش دزد را بازی می‌كند، با دستگیر شدن و پذیرفتن گوشمالی و در واقع زشتی دزدی را می‌پذیرد و به اجرای عدالت اجتماعی احترام می‌گذارد، به هر حال از دیدگاه گروهی، هدف بازی در خود نرفته است و بازی نمایانگر زندگی و فعالیت آزاد كودك بوده، در حقیقت او را برای اجرای كارها و وظیفه‌های سنگین آینده خود آماده می‌سازد(بهرامی، 1370).