کتاب فلسفه بدون زنان اثر ویگدیس سونگه - مولر نشر موسسه سروش مولانا

«اگر حقیقت زن باشد چه خواهد شد؟ آیا ظن این نخواهد رفت که جملگی فیلسوفان با آن همه سماجت مردانه هر آینه از این حقیقت دورتر شدند؟»

این سخن مشهور نیچه در سرآغاز کتاب «ماورای خیر و شر» کانون بنیادی اندیشیدن در باب وضع زن در تاریخ فلسفه است. تاریخی که نظر به واژه‌مداری و عقل‌محوری زنانگی را از خویش رانده و خویش را از زنانگی محروم ساخته است.

این که چگونه یاد زن از روان اندیشه فلسفی بیرون رفت در روزگاری که زنان دگربار به آیین قدرت و اجتماع بازگشتند، پرسش بجا و اندیشیدنی است. خصوصا آن که، زن ایرانی در جستجوی چهره‌ای نوین از برای خویش است. به دست آوردن این منزلت چهره بی‌رجوع به واقعیت‌های تاریخی امری امکان‌ناپذیر باقی‌ خواهد ماند.

خواندن این کتاب به هر دو جنس می‌آموزد که شیوه‌ی نگاه خود به خرد و تجربه را مورد بازاندیشی قرار دهند و به عادات ذهنی و ایدئولوژیک تسلیم نشوند؛ عادت در فکر و کنش اجتماعی سمی مهلک است که هیچ‌گاه ذهن آدمی را ترک نگفته.