کتاب سرمایه‌گذاری خارجی در صنعت گردشگری اثر حسین جمشیدی مقدم نشر موسسه اندیشه کامیاب ایرانیان

طبق پیش بینی های انجام شده تا سال 2020 میلادی، صنعت گردشگری به لحاظ درآمدزایی در کنار صنعت نفت قرار خواهد گرفت. از این رو لزوم اهمیت به این صنعت و جذب سرمایه به شدت احساس می شود. از این موضوع می توان به عنوان ژئوپلتیک گردشگری (جغرافیای سیاسی گردشگری) یاد کرد و جذب سرمایه‌گذاری خارجی در حوزه ی صنعت گردشگری را تلاشی در جهت توسعه اقتصاد زیباشناختی یا اقتصادتجربه در سطح جهان دانست. از آنجایی که گردشگری یک فعالیت اقتصادی وابسته به فرآیند سرمایه و اقتصاد بازار است، نقش سرمایه گذاری در توسعه ی گردشگری نقشی حیاتی، اصلی و بنیادی است. به همین دلیل توسعه ی گردشگری وابستگی کامل به سرمایه‌گذاری های داخلی و خارجی در هر کشور دارد و بدون این سرمایه‌گذاری ها، حتی شکل گیری جریان گردشگری با تأثیرگذاری اقتصادی غیرممکن است (فکری زاد،1393).

لذا با توجه به تأکید کارشناسان بر اهمیت سرمایه‌گذاری خارجی در توسعه ی صنعت گردشگری، می توان دریافت که برای رسیدن به این هدف فقط سرمایه‌گذاری داخلی کافی نیست و به بیان دیگر سرمایه‌گذاری داخلی توانایی پوشش تمامی نیازهای این بخش را ندارد. افزایش تعداد گردشگران، مدیران و مؤسسان شرکت های کشورهای مختلف که به دنبال مکانی امن برای سرمایه‌گذاری هستند، می تواند موجب افزایش سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی شود. از سوی دیگر، سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی نیز بر توسعه ی گردشگری مؤثر است که با توسعه ی تسهیلات و زیرساخت های گردشگری از جمله توسعه حمل و نقل و راه ها، توسعه ی فناوری اطلاعات و ارتباطات و همچنین توسعه ی اماکن اقامتی، رستوران ها و هتل ها سبب توسعه ی صنعت گردشگری می شود (بهبودی و باستان، 1389).