کتاب سراغاز وارونگی اثر شیرین نورنژاد نشر شقایق

نگاهم روی صحنه‌ی روبه‌روم خشک می‌شه. پلک نمی‌زنم، نفس نمی‌کشم، حرکتی نمی‌کنم. نگاهشون می‌کنم و از دورن فرومی‌ریزم. این بار بدتر از همیشه، حقارت‌آمیزتر از همیشه، خسته‌تر از همیشه!

نگاهم می‌کنه؛ نگاهی که زیاد هم متعجب نیست. خجالت‌زده؟ انگار اون هم نیست. حتی شاید طلبکار و حق به جانب هم باشه.

اشکی از چشم‌های بازم روی گونه‌م راه می‌گیره. می‌خوام چشم ببندم، حتی پلک‌های نامردم هم در حقم خیانت می‌کنند.

- مگه نگفتی امشب نمیاد خونه؟

چشم از امید زندگیم می‌گیرم. انقدر خسته و دل‌گرفته هستم که دیگه تحملم تموم شده.

- واسه چی اومدی؟!

اومدنم اشتباه بود، و باید این اشتباه رخ می‌داد تا همه چیز برای همیشه تموم بشه. قدم اول رو که برمی‌دارم، سرگیجه می‌گیرم. دستم روی شکمم می‌شینه. نگاهم رو پایین می‌کشم و به شکم دردناکم نگاه می‌کنم. هیچی حس نمی‌کنم، چقدر خالی و کوچیک شده!

- کجا میری؟

قدم دوم‌و ‌برنداشته، بالاخره پلک‌هام روی هم می‌افتند، اما... بیچاره زنی که امشب هیچی نداره؛ حتی یک رویا!

- آوات!

جوابی به کسی که اسمش‌و صدا کرده نمیده.

- صبر کن عطرین!

به پاهای سست شده‌م التماس می‌کنم که کمی من‌ و تن خسته و قلب آزرده‌م رو یاری کنند تا بتونم برای همیشه از این عطرین کثیف و خوار خلاص بشم.

- وایسا ببینم!