کتاب خلبانان برتر جنگ جهانی دوم اثر حمید عشقی نشر موسسه فرهنگی آرمان رشد

درباره کتاب خلبانان برتر جنگ جهانی دوم: نیروی هوایی یکی از شاخصه‌های اصلی در ارزیابی قدرت نظامی یک کشور محسوب می‌شود، امروزه با پیشرفت‌های صورت گرفته در عرصهٔ هوانوردی و ساخت هواپیماهای مدرن و استفاده از تسلیحات دقیق‌تر جنبهٔ استراتژیک نبرد هوایی جایگاه خاصی پیدا کرده است. شاید امروزه توانایی‌های تکنولوژیک ابزار اصلی برای خلبان‌ها باشد و با تکیه بر ابزاری مانند رادارها و سیستم‌های فریب و گریز، عملیات‌ها را سریع‌تر, دقیق‌تر و با امنیت بیش‌تر به سرانجام برسانند، ولی خلبان‌های جنگ جهانی دوم بدون دسترسی به تکنولوژی‌های مدرن و فقط با اتکا به مهارت‌ها و شجاعت فردی دل به دریای نبرد می‌زدند و در تاریخ هوانوردی تبدیل به اسطوره شدند. در هر دو جناح متحدین و متفقین خلبانان کارآزموده‌ای بودند که در این کتاب به تفکیک کشور به توانایی‌ها, شجاعت‌ها و عملیات آن‌ها پرداخته شده است. اگرچه استفاده از هواپیما برای اولین بار در جنگ جهانی اول متداول شد؛ اما بنا بر گواهی بیشتر مورخان کاربرد نظامی هواپیما در جنگ جهانی دوم به تکامل تاکتیکی و تکنولوژیکی رسید. در ابتدای جنگ استفاده وسیع از بمب‌افکن‌ها به‌منظور بمب باران شهرها توسط نیروی هوایی آلمان انجام گرفت؛ اما این تاکتیک توسط متفقین غربی الگوبرداری شد و در اواسط جنگ، شهرهای آلمان مورد هجوم وسیع بمب‌افکن‌های متفقین قرار گرفت. همچنین پشتیبانی نیروی هوایی از نیروی‌زمینی، تاکتیکی بود که ارتش آلمان در ابتدای جنگ آن را ابداع کرد؛ اما از اواسط جنگ این تاکتیک توسط متفقین نیز به‌کار گرفته شد. این تاکتیک که به عملیات برق‌آسا شهرت یافت، موجب از رونق افتادن تاکتیک ایجاد خط جبهه شد و این در حالی بود که برخی از کشورها مانند فرانسه هنوز بر اساس روش قدیم می‌جنگیدند و درکی مناسب از این تاکتیک نداشتند و ناچار شکست را پذیرفتند. نقش مهم و اساسی نیروی هوایی در جنگ‌ها تا به امروز پایدار است؛ به‌گونه‌ای که حتی در قرن بیست و یکم هم نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا در جنگ افغانستان، کوزوو و عراق از تاکتیک عملیات برق‌آسا استفاده کردند. این کتاب به‌منظور آشنایی با خلبانان نامی جنگ جهانی دوم نگارش یافته است؛ زیرا آنان را باید بنیان‌گذاران روش‌های مدرن جنگ‌های هوایی دانست. در این کتاب به معرفی ۱۰۰ خلبان مشهور جهان پرداخته‌ایم؛ اما از آنجایی که تقریباً تمام ۱۰۰ خلبان برتر جهان را خلبانان آلمانی تشکیل می‌دادند به‌جهت آشنایی با خلبانان مشهور دیگر کشورها و رعایت بی‌طرفی تصمیم گرفته شد تا ۵۰ خلبان معروف آلمان و ۵۰ خلبان نامی از دیگر کشورها در این کتاب معرفی شود. برخی از خلبانان متفقین مانند پل تیبتس به لحاظ آماری جزو ۵۰ خلبان برتر متفقین محسوب نمی‌گردند؛ اما به لحاظ اهمیت جزو خلبانان معروف جهان به‌حساب می‌آیند. همچنین خلبانانی مانند پیتر ادر که جزو جوانمردترین خلبانان جنگ جهانی دوم محسوب می‌شود نیز ازلحاظ آماری در سطحی پایین قرار داشت؛ اما شهرت او در جنگ جوانمردانه موجب شد تا در این کتاب معرفی شود. این کتاب یک جلد از مجموعه کتاب‌های منتشر شده در حوزه جنگ جهانی دوم است و با نثری روان و شیوا و تصاویری گویا اطلاعات دست‌اولی به شما ارائه می‌دهد. خواندن کتاب خلبانان برتر جنگ جهانی دوم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم خواندن این کتاب را به علاقه‌مندان تاریخ و کتاب‌های مرتبط با جنگ پیشنهاد می‌کنیم.بخشی از کتاب خلبانان برتر جنگ جهانی دوم: اتو کایتل در شهر کرونسدورف ایالت سیسیلیا در امپراتوری اتریش - مجارستان در کشور کنونی چک متولد شد. پدرش ادوارد کایتل از اهالی آلمانی تبار ایالت سودت لند کشور چکسلواکی بود. اتو در ابتدای دوره جوانی به خلبانی بسیار علاقه‌مند شد و در سال ۱۹۳۹ درحالی‌که ۲۲ سال داشت به نیروی هوایی آلمان پیوست. کایتل پس از اتمام دوره آموزشی در فوریه ۱۹۴۱ با سِمت افسر جزء به اسکادران دوم گروه هوایی ۵۴ پیوست. او یک فرد کوتاه‌قامت بود که آرام صحبت می‌کرد و این با تصور عموم مردم در خصوص یک خلبان جنگنده مغایر بود. در ۳۱ ماه می ۱۹۴۱ او به دلیل نقص فنی در موتور هواپیمای مستر اشمیت - ۱۰۹ خود مجبور به ترک هواپیما و استفاده از چتر نجات شد که در این حادثه جراحت اندکی برداشت. او در اولین روز آغاز عملیات بارباروسا در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱ شرکت داشت و موفق شد یک هواپیمای یاک - ۱‌۲۸ و یک هواپیمای بمب‌افکن روسی را ساقط نماید. در پایان سال ۱۹۴۱ او هفده پیروزی در کارنامه خود ثبت کرده بود. در ۱۹ فوریه ۱۹۴۲ کایتل موفق شد سی ‌و ‌نهمین پیروزی خود را همزمان با ثبت چهار‌هزارمین رکورد عملیات جنگی گروه هوایی ۵۴ به دست آورد. هانس ترایوتلوفت فرمانده گروه هوایی ۵۴ به کایتل گفت: «به شما وعده می‌دهم که خیلی طول نخواهد کشید تا شما وینگمن شوید.» در ۱۵ مارس ۱۹۴۲ کایتل پس از کسب چهل‌و‌هفتمین پیروزی خود در همان روز مجبور به فرود اضطراری در شصت کیلومتری پشت خطوط دشمن شد. او در یک دشت باز پوشیده از یخ فرود آمد و در جنگل مخفی شد و با موفقیت خود را به خطوط آلمانی‌ها رساند. او در هوای سرد و بدون لباس کافی از دریاچه یخ زده ایلمن عبور کرد و پس از تحمل سه روز گرسنگی به لشگریان آلمان رسید. او در ۱۸ مارس به گروه رزمی خود بازگشت و یک درجه ارتقا یافت و مفتخر به دریافت صلیب طلا شد. اتو کایتل در تاریخ ۲۹ اکتبر ۱۹۴۳ پس از آنکه موفق شد صد و بیست‌و‌سومین پیروزی خود را به دست آورد به دریافت نشان صلیب شوالیه نائل شد. در آوریل ۱۹۴۴ نشان برگ بلوط نیز به نشان قبلی او اضافه گردید. او از نوامبر ۱۹۴۳ تا ژانویه ۱۹۴۴ فرماندهی یک گروه از شکاری‌های آلمانی را که در شهر بیاریتز در فرانسه مستقر بودند به عهده گرفت. در ۳۱ دسامبر ۱۹۴۳‌۳۳ او به یک دسته از بمب‌افکن‌های آمریکایی حمله کرد؛ اما موفق نشد با آنها وارد جنگ هوایی شده و باعث تأخیر بمب‌افکن‌ها در بمب باران اهدافشان شود. در مارس ۱۹۴۴ او یک‌بار دیگر به گروه هوایی ۵۴ در جبهه روسیه بازگشت و پس از آنکه موفق شد به دویست و سی‌و‌نهمین پیروزی خود دست یابد در تاریخ ۲۵ نوامبر ۱۹۴۴ مفتخر به دریافت نشان شمشیر طلا برای نشان صلیب شوالیه مزین به برگ بلوط خود شد. در روز ۱۴ فوریه ۱۹۴۵ اُتو کایتل در پانصد و هشتاد‌و‌سومین مأموریت خود بر فراز شهر کورلاند کشته شد. او در این روز در نبردی هوایی در سطح پایین با یک دسته از هواپیماهای ایلیوشین ۲ مواجه شد و موفق شد یکی از هواپیماها را هدف قرار دهد. این هواپیما به‌سوی خطوط جبهه نیروهای روسی حرکت نمود؛ اما هواپیمای فوکه ولف کایتل هدف آتش هواپیمای ایلیوشین دیگر قرار گرفت و تصمیم به هدایت هواپیما به‌سوی زمین گرفت. به گفته شاهدان عینی هواپیمای او از کنترل خارج شده بود و مانند فرفره درحالی‌که می‌چرخید سقوط کرد. او امکان استفاده از چتر نجات را نیافت و هواپیمایش با بال سمت راست به زمین برخورد کرده در هم شکست و سپس آتش گرفت و اندکی بعد منفجر شد. اُتو در پانصد و هشتاد‌و‌سه مأموریت جنگی شرکت نمود و موفق شد دویست و شصت‌وهفت پیروزی به‌دست آورد که نودوچهار عدد از آنها ایلیوشین بودند. او مقام چهارمین خلبان برجسته تاریخ هوانوردی جهان را به خود اختصاص داد. او همچنین برجسته‌ترین خلبان گروه هوایی ۵۴ و برترین خلبان آس فوکه ولف در جنگ جهانی دوم بود.