کتاب کافه آرزو اثر منیر نوری نشر نوآوران سینا

سال اول دانشگاه حس عجیبی دارد. نه بزرگ شده‌ای نه دانش‌آموزی. به برزخ می‌ماند. دوست داری به هیچ کس متکی نباشی، نه پدر نه مادر.

 از اینکه دوستان و آشناها می‌گفتند او می‌تواند گلیم خودش را از آب بیرون بکشد، پونه احساس غرور می‌کرد و همین باعث می‌شد کار‌های عجیب و غریبی بکند که البته تاوان سختی هم داشت...

از روشن شدن هوا ساعتی گذشته بود. نور از پنجره به داخل اتاق‌خواب می‌تابید. پونه لحافی را که دورش پیچده بود کنار زد.

فضای خانه با یک‌دست مبل راحتی پر شده بود. یک نورافشان طلایی با چهار شمعدان و تابلو فرشی كه نشان می‌داد نقاشش فلسفه‌ی هنر را می‌شناسد، تنها زینت خانه‌اش بود. اصولاً طرفدار سبک مینیمالیسم بود؛ دوست داشت با حذف وسایل اضافی فضای بیشتری برای خود فراهم کند.