کتاب زنی در سوئیت شماره 11 اثر روت ویر نشر لی‌لا

در خوابم و در سلول تاریک و سرد زیر آب محبوس بودم؛ آنجا به قدر ی عمیق بود که هیچ کدام از فریادهایم بیرون نمی رفت و هیچ راه فراری نبود. دراین بین، تنها کاری که میتوانستم بکنم، این بود که از این سوی اتاقک تنگ و کوچک به آن سویش بدوم، ناخن های شکسته ام را روی در قفل شده بکشم و پرده های نارنجی رنگ نایلونی را کنار بزنم؛ ولی پشت آن پنجره و هیچ چیز دیگری نبود و فقط یک تکه پلاستیک خشک و بی روح دیده می شد که انگار مرا مسخره می کرد .