کتاب مسئله حجاب در جمهوری اسلامی ایران اثر علی غلامی نشر واژه پردازان اندیشه

بحث حجاب و پوشش دارای سابقه‌ای به اندازه عمر بشر بوده و هم زمان با هبوط حضرت آدم و حوا به زمین و آشکار شدن عورات آنها بر یکدیگر مطرح شده است. ریشه فطری حجاب سبب گردیده رگه‌های اعتقاد و التزام به آن در میان اقوام اولیه؛ ملل مختلف باستان، ادیان الهی و آیین‌های بشری قابل رصد و مشاهده باشد و حتی در کشورهای غربی که در حال حاضر در برخی مناطق آن وضعیت حجاب و پوشش چندان مناسب به نظر نمی‌رسد، از ۱۵۰۰ سال قبل از میلاد تا حدود ۱۹۵۰ میلادی شیب افول حجاب بسیار ملایم بوده، و پدیده برهنگی در سیر حجاب قابل مشاهده نیست، و غالب تغییرات این حوزه مربوط به نیمه دوم قرن ۲۰ و اوایل قرن ۲۱ است. در ایران تا قبل از ورود اسلام؛ بحث حجاب و پوشش تحت تأثیر آموزه‌های مختلفی است که در هنگام ورود اسلام و هم‌زمان با حاکمیت ساسانیان، تعالیم زرتشتی نقش اساسی را در این موضوع ایفا می‌نماید. این آموزه‌ها عمدتاً سختگیرانه‌تر از چیزی است که اسلام دربردارنده آن است و زنان را تا حد محرومیت کامل از فعالیت اجتماعی و نقش‌آفرینی جدی در آن پیش می‌برد. با ورود اسلام به ایران و پذیرش تدریجی آن توسط ایرانیان طی قرون اولیه هجری، افراط‌‌های موجود در حوزه حجاب و پوشش تحت تأثیر آموزه‌های اسلام تعدیل گردید، و اگرچه به حد مطلوب و کمال خویش نرسید، اما زمینه بروز استعدادهای زنان در حیطه‌های مختلف را کم و بیش فراهم ساخت. این روند قرن‌ها و تا شروع حکومت پهلوی ادامه یافت و حجاب و پوشش خصوصاً توسط بانوان با التزام به دستورات و چارچوب‌های شریعت حفظ گردید.