کتاب تاملی بر حقوق سیاسی ملت ایران اثر علی احمدپور بخوانی نشر انتشارات قانون‌یار

حقوق سیاسی ملت، از مباحث محوري نظام هاي سیاسی است که در قانون اساسی نظام هاي سیاسی بر آن تأکید می شود و کشورهاي مختلف جهان می کوشــند آن را سرلوحه قانون اســاسی و درخشان ترین فصل آن قرار دهند که یکی از عمده ترین مباحث حقوق اساسی، حقوق بشر، حقوق افراد و محدودیت قدرت زمامداران است که از آن با عنوان حقوق و تکالیف حکومت و افراد و حقوق و آزادي هاي اساسی یاد می کنند. حقوق سیاسی ملت تجلی عینی جایگاه و ارزشی است که نسبت به افراد یک جامعه وجود دارد؛ این حقوق بیش از همه در قبال حکومت معنا می یابد، زیرا مهم ترین مرجعی که می تواند این حقوق را از افراد سلب کند، حکومت است؛ این حقوق درشکل کنونی اش، پدیده ای است مدرن که پس از روی دادن تحولاتی در غرب، در قالب قوانین اساسی کشورها و اعلامیه های گوناگون رسمیت یافت. رشد تفكر درباره حقوق و آزادي هاي عمومي در سده­هاي اخير، تاكيد پي درپي بر آن در ميثاق­هاي بين­المللي و رسوخ اين انديشه در قوانين اساسي كشورها اين موضوع را به صورت يكي از مسائل مهم جهاني درآورده است. بسياري از انقلاب ها با شعار شورانگيز و پرجاذبه آزادي، برابري و حقوق انساني آغاز شده­اند. اين حقيقت در نهضت اسلامي ايران نيز به روشني مورد توجه قرار گرفته است. به همين دليل پس از پيروزي انقلاب اسلامي، بخش قابل توجهي از اصول قانون اساسي به حقوق سیاسی ملت اختصاص يافت كه بي­ترديد، بازگوكننده نقش و جايگاه مهم حقوق سیاسی در نظام جمهوري اسلامي است. حقوق سياسي حقوقي هستند كه اتباع يك كشور به وسيله آن مي توانند در حاكميت كشور متبوع خود مستقيم يا غير مستقيم شركت نمايند. اين حقوق شامل بيگانگان نمي شود چرا كه بيگانگان اين حق را در رابطه با كشور متبوع خود دارند. مشاركت در انتخابات چه به عنوان راي دهنده و يا انتخاب شونده(اعم از انتخابات رياست جمهوري-پارلمان-شوراهاي محلي و...)همچنين دارا بودن بعضي مشاغل همچون وزارت، سفارت و مشابه آن از جمله اعمال حقوق سياسي به شمار مي روند.حقوق سیاسی یکی از اساسی ترین حقوق یک ملت می باشد چرا که در آن به آزادی های مردم و حد و حدود آن پرداخته شده است؛ مرز کشمکشی است میان حکومت و مردم و اگر این حقوق و الزامات توسط دولت­ها در حق مردم خود رعایت نگردد و آن را به رسمیت نشناسد موجب سرکش شدن دولتها و در نتیجه بوجود آمدن قیام­های مردمی و در نهایت تغییر نظام های سیاسی در کشورها می­انجامد همانطور که مردم ایران در سال 57 از ظلم و ستمی که نظام شاهنشاهی در حق مردم ایران رواداشته بود به تنگ آمده وبه رهبری حضرت امام خمینی(ره) انقلاب می­کنند و نمونه این انقلاب­ها را در حال حاضر در کشورهای عربی تحت عنوان بیداری اسلامی شاهد هستیم.