کتاب ساختار محله ای و ترس از بزه دیدگی اثر ‌میلاد‌ میوه یان نشر انتشارات قانون‌یار

جرم رفتاری است ضد اجتماعی که به سبب ایجاد اخلال در نظم عمومی، اقامه دعوی علیه مرتکب آن را موجب می گردد. در گذشته های دور و در دوران دادگستری خصوصی، در اغلب موارد، زیان وارده به جامعه از خساراتی که متوجه مجنی علیه می گردید قابل تفکیک نبود به همین دلیل نیز دو دعوی عمومی و خصوصی و به تبع آنها، دو روش مختلف رسیدگی به دعاوی کیفری و حقوقی وجود نداشته است. با گذشت زمان و تحول جوامع و خروج آنها از حالت قبیله­ای و عشیره ای و به دیگر سخن، تشکیل دولت و تشخیص و تسجیل منافع عمومی، زیان وارده بر جامعه، از خساراتی که ممکن است بر اثر ارتکاب جرم به شهروندان وارد شود جدا و اعلام جرم نه فقط حق مجنی علیه بلکه حقو تکلیفی برای سایر افراد جامعه تلقی شد و تقیب بزهکاران بر عهده دولت قرار گرفت. امروزه ترس از بزه دیدگی به عنوان یک مشکل بسیار مهم اجتماعی توسط دانشگاه ها، رسانه ها و مهمتر از همه توسط جامعه پذیرفته شده است. جامعه بی جرم امکان ناپذیر است. پس همواره میزانی ترس از بزه دیدگی در جامعه وجود دارد، همچنین تحقیقات صورت گرفته در این حوزه مطالعاتی نشان داده اند که ترس از بزه دیدگی در دهه های اخیر در میان افراد جامعه افزایش یافته است و جرمشناساندر نتایج پژوهش های خود به این نکته اشاره کرده اند که ترس از بزه دیدگی مشکل بسیار بزرگتری از خود جرم می باشد. لذا مطالعات آسیب شناسی اجتماعی در زمینه جرم به سمت ترس از بزه دیدگی کشیده شده اند، زیرا ترس آشکارترین واکنش اجتماعی به جرم است که عواقب آن در جامعه و تعاملات اجتماعی بسیار شایع و شدید می باشد و در مقایسه با آسیب هایی که به طور مستقیم از جرائم ایجاد می شوند، با پیچیدگی بسیار کمتری قابل پیگیری و مطالعه است. حال باید به این نکته اشاره داشت که در زندگی اجتماعی ترس از قربانی شدن افراد را ترغیب می نماید تا رفتارهای نامتعرف و غیر معمولی را جهت گریز از آن به نمایش بگذارند و یا از رفتن به مکان های خاص و ارتباط با افراد دیگر جامعه به منظور کاهش قربانی شدن، اجتناب کنند. بدین ترتیب هنگامیکه ترس از بزه دیدگی در جامعه ای افزایش یابد، سایر مسائل رفاهی و مواهب مادی و معنوی آن جامعه نیز به خطر خواهد افتاد. در چنین محیطی دیگر امکان زندگی شاداب، رفاه و پیشبرد هدف های اجتماعی وجود نخواهد داشت.