کتاب گله‌ی نارنجی اثر هرانت ماته‌ووسیان نشر پندار تابان

آندرو سرگرم ساختن گارى بود. باید تخته چوب کاج را صیقل می داد و هموار می کرد تا مال بند آماده شود. چند جای تخته را هم باید سوراخ می کرد، کاری ندارد. همین و بس. دیگر چیزی نمانده است. چه مردم عجیب ! با هر چیزی چنان رفتار می کنند که انگار هدیه ای آسمانی است. درست هم فکر می کردند؛ زیرا همه ی روز کارکردن زیر آفتاب سوزان خوشایند نیست. می توانست نزدیک غروب آفتاب به روستا برود و از ساناسار گاو نرش را عاریه بگیرد؛ چون گمان می رود دیگر در چراگاه تابستانی هیمه و چوب خشکی به جا نمانده باشد. باید برود به گاوهاى شیرده نگاهى بیندازد و از آنجا که حتماً آشخِن ماست خوبى داشت، کمى ماست بخورد.