کتاب مکالمات اقیانوسی اثر ابراهیم موسی پور بشلی نشر انتشارات کاگو

بطری با خودش گفت

چرا باید این سفر این قدر طول بکشد و چرا دسترسی من به نقشه ی نجات این قدر باید دشوار باشد؟... اصلاً من از کجا بدانم وعده هایی که مرغک ناشناسی درباره ی ساحل به من میدهد راست است؟ کدام ساحل؟ اینها توهمات یک مرغک خسته و سرگردان در وسط اقیانوس نیست؟

من اصلاً چرا حرفهای یک مرغ دریایی یا هم چو چیزی را باور کنم که خودش هزار بدبختی کشیده و رسیده این جا و مرا گرفتار حرفهاش کرده؟ این اگر چیزی از ساحل می دانست که بال می زد و خودش را به یک جایی میرساند و وسط اقیانوس علاف و در به در نبود بطری بخشی از این تردیدهاش را به مرغک گفت ببینید وسط اقیانوس بیکرانی که فقط یک بطری سرگردان هست و یک مرغک از او سرگردان تر اگر بطری همین تردیدها و شکایتهاش را درباره ی حرفهای مرغک به خود مرغک نگوید آنها را به چه کسی بگوید؟