فیدیبو نماینده قانونی نشر قطره و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب کودک آزاری

کتاب کودک آزاری
انواع آزار جسمی، جنسی، عاطفی و بی توجهی به کودکان

نسخه الکترونیک کتاب کودک آزاری به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب کودک آزاری

زندگی در دنیای پیچیده‌ی کنونی، ما را با مسائل گوناگونی مواجه می‌کند که گاه موجب سردرگمی ما می‌شوند. نشر قطره به منظور پاسخ به پرسش‌های خانواده و یاری دادن به آنها برای حل مشکلات‌شان، کتاب‌های تالیفی «روان و زندگی» را با همکاری گروهی از روان‌پزشکان، روان‌شناسان و استادان برجسته‌ی ایران منتشر می‌کند. دکتر کتایون خوشابی در سال ۱۳۶۸ مدرک پزشکی عمومی خود را از دانشگاه همدان دریافت کردند، در سال ۱۳۷۳ موفق به اخذ مدرک روان‌پزشکی از دانشگاه علوم پزشکی ایران شدند و در سال ۱۳۷۷ فلوشیپ روان‌پزشکی کودک را از دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دریافت کردند. ایشان دانشیار علوم بهزیستی و توانبخشی هستند و سال‌ها است که به ارزیابی بالینی کودکان دچار مشکل و خانواده‌ی آنها می‌پردازند، همچنین دارای تالیفات و ترجمه‌های گوناگونی در این زمینه هستند.

ادامه...
  • ناشر نشر قطره
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 0.46 مگابایت
  • تعداد صفحات ۸۷ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب کودک آزاری

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

یادداشت ناشر

هنگامی جامعه ی سالم و متعادلی خواهیم داشت که افراد بتوانند با برخورداری از سلامت روان در عرصه های اجتماعی به فعالیت بپردازند. انکار نابسامانی های روانی جامعه کمکی به رفع آن ها نمی کند. برای درمان، نخست باید بیماری را شناخت.
در گذشته های دور، اندیشمندان و ادیبان با نوشتن پندنامه های ارزشمند رسالت خود را در اشاعه ی اصول متعادل اخلاقی و روانی در سطح جامعه به انجام می رساندند؛ اما انسانِ امروز که درگیر مناسبات و معضلات پیچیده تری است، نیازمند شناخت و به کارگیری روش هایی عملی تر برای مقابله با دشواری های فردی و اجتماعی خود است.
انسان در هر نقطه از جهان، تنها با کسب آگاهی ها و مهارت های ویژه قادر خواهد بود راه برون رفتی از تنگناهای فردی و اجتماعی خود بیابد.
از آن جا که هر اجتماعی فرهنگ، قوانین، کاستی ها و اختلالات خاص خود را دارد؛ بررسی، شناخت، راه حل ها و درمان های مخصوص به خود را نیز می طلبد.
نشر قطره بر آن شده است تا با هم کاری گروهی از روان پزشکان و روان شناسان برجسته ی ایران، مجموعه کتاب هایی را با عنوان «روان و زندگی» منتشر کند. مولفان این مجموعه با دانش نظری و تجربه های بالینی و درمانی مفید، بخشی از مهم ترین اختلالات جامعه را مورد توجه قرار داده اند.
این مجموعه به صورت پرسش و پاسخ و به زبانی ساده تنظیم شده است تا خوانندگان بتوانند ضمن کسب آگاهی های لازم، پاسخ های روشنی را برای حل مشکلات روان شناختی خود به دست آورند.
نشر قطره بر خود لازم می داند که از روان پزشکان، روان شناسان و استادان محترمی که با این مجموعه هم کاری کرده اند، سپاسگزاری کند.

مقدمه ی مولف

در طول تاریخ، کودکان به عنوان یکی از آسیب پذیرترین گروه های جامعه، همواره در معرض خطرات بی شماری بوده اند و بر اثر بیماری های قابل پیش گیری، حوادث قابل اجتناب و انواع بدرفتاری ها و برخوردهای غیراخلاقی، صدماتی دیده اند که گاه به قیمت از دست رفتن جان آن ها تمام شده است.
امروزه به رغم پیشرفت های علمی و فرهنگی جوامع، هم چنان تعداد گزارشات مربوط به صدمات و آسیب های اجتماعی که به کودکان وارد می شود رو به افزایش است. این مسئله باعث شده اغلب کشورها و سازمان های بین المللی، بیش تر از پیش به کودکان و مشکلات آنان توجه کنند، و تا حد ممکن خطرات زندگی کودکان را کاهش دهند.
فقر، بی سوادی، سوءتغذیه، جنگ، انواع سوءاستفاده ها، تبعیض نژادی و نداشتن امنیت از جمله خطراتی هستند که کودکان سراسر جهان را به طور جدی تهدید می کنند. کودکانی که مورد انواع کودک آزاری قرار می گیرند، به کارهای غیرقانونی یا تکدی گری وادار می شوند یا مورد بی مهری و بدرفتاری والدین خود واقع می شوند، از نظر جسمی و روانی آسیب های گاه جبران ناپذیری می بینند که روی روند رشد و نحوه ی شکل گیری شخصیت آنان آثار منفی و عمیقی برجای می گذارد. به همین دلیل امروزه کودک آزاری به عنوان یکی از مهم ترین مسائل بهداشتی و درمانی در کشورهای مختلف جهان مطرح شده است.
یکی از شایع ترین انواع کودک آزاری، آزار جسمی و عاطفی کودکان است که اغلب به منظور تنبیه صورت می گیرد؛ ولی این گونه تنبیهات غیراخلاقی و غیرقابل توجیه هستند. بررسی ها و مطالعات نشان داده اند اغلب والدینی که مرتکب چنین رفتارهایی می شوند از سطح سواد و آگاهی پایینی برخوردارند. بنابراین در صورتی که باورهای نادرست افراد جامعه تغییر کند و سطح آگاهی آنان بالا برود میزان کودک آزاری کاهش خواهد یافت. به همین منظور این کتاب را برای ارتقای سطح دانش و آگاهی عموم افراد جامعه به خصوص والدین، تهیه و تدوین کرده ام. امید آن که بتوان از این طریق گام مثبت و موثری در جهت پیش گیری از کودک آزاری برداشت.

دکتر کتایون خوشابی


کودک آزاری به چه معناست و چه انواعی دارد؟

کودک آزاری رفتاری است که در آن کودک توسط اطرافیان مورد سوءاستفاده ی جسمی، جنسی یا عاطفی قرار می گیرد، یا نسبت به رفع نیازهای اولیه ی او غفلت می شود.
کودک آزاری انواع مختلفی دارد که شامل آزار جسمی، آزار عاطفی، سوءاستفاده ی جنسی، غفلت و بی توجهی، سوءاستفاده ی صنعتی، سوءاستفاده ی تحصیلی و... می شود.

کودک آزاری جسمی:

به هرگونه آزار جسمی که به طور عمد یا حتی غیرعمد توسط والدین یا مراقبین و به طور کلی اطرافیان کودک اعمال شود، کودک آزاری جسمی گفته می شود.

***
هرگونه آزار جسمی و عاطفی که از روی عمد به کودک وارد شود، کودک آزاری محسوب می شود.
***

کودک آزاری عاطفی:

رفتارهای خصمانه یا بی تفاوتی والدین نسبت به کودک، توهین، تحقیر و هرگونه رفتاری که به کودک استرس وارد کند و به اعتمادبه نفس او لطمه بزند، کودک آزاری عاطفی محسوب می شود.
طردکردن، نادیده گرفتن، خُرد کردن شخصیت کودک، منزوی کردن و وادار کردن او به انجام رفتار نامناسب، از مصداق های کودک آزاری عاطفی هستند که به رغم آسیب های روانی زیادی که به کودک وارد می کنند اغلب قابل پی گیری و اثبات نیستند.

سوءاستفاده ی جنسی:

به بهره کشی جنسی از کودک توسط یک فرد بالغ به منظور کسب رضایت جنسی یا روانی، سوءاستفاده ی جنسی گفته می شود.

غفلت و بی توجهی:

توجه نکردن به نیازهای اولیه و حقوق اساسی کودک مانند تغذیه، بهداشت، داشتن سرپناه، پوشش کافی، امنیت، محبت، آموزش و... اگر به شکلی باشد که باعث ایجاد اختلال در سلامتی یا رشد کودک شود، نوعی کودک آزاری محسوب می شود.
غفلت والدین و کسانی که مسئول محافظت از کودکان هستند معمولاً از فقر و ناتوانی آنان در محافظت از کودکان ناشی می شود و اغلبِ این کودکان مورد سایر کودک آزاری ها نیز قرار می گیرند.

***
کودک آزاری، تاثیر عمیقی بر رشد و شخصیت کودک می گذارد، به همین دلیل مبارزه با آن از اولویت های بهداشتی ـ درمانی کشورهای مختلف جهان به شمار می رود.
***

سوءاستفاده ی صنعتی:

به کار گماردن کودکان در کارخانه ها، کارگاه های تولیدی کوچک، کوره پزخانه ها و مزارع نیز کودک آزاری تلقی می شود که در کشورهایی مثل هند، افغانستان، پاکستان و تا حدودی کشور خودمان شیوع زیادی دارد.

سوءاستفاده ی تحصیلی:

این نوع سوءاستفاده در منابع و کتاب های مربوط به این موضوع وجود ندارد و به نظر می رسد یک مشکل فرهنگی است که بیش تر در کشورهای مشرق زمین دیده می شود. متاسفانه علی رغم این که در بسیاری از مدارس مقطع ابتدایی کشورمان نظام ارزشیابی کیفی اجرا می شود، هنوز هم خانواده ها به اولیای مدارس فشار می آورند که نظام ارزشیابی کمّی را اعمال کنند.
مجبور کردن و تحت فشار قرار دادن کودک برای گرفتن نمره ی ۲۰ و رسیدن به مدارج بالای تحصیلی، در صورتی که کودک از نظر هوشی، جسمی و روانی توانایی لازم را نداشته باشد، کودک آزاری تحصیلی محسوب می شود.
باید توجه کرد که معمولاً وقتی کودکی مورد یک نوع آزار قرار می گیرد، مورد سوءاستفاده و آزارهای دیگر هم قرار می گیرد. به عنوان مثال کودکی که تنبیه بدنی شده، هم مورد بی توجهی قرار گرفته و هم از نظر عاطفی آزار دیده است. یا کودکی که به او بی توجهی می کنند، از لحاظ عاطفی آزرده می شود و احتمال دارد که مورد سوءاستفاده ی جنسی هم قرار بگیرد و...

آیا تنبیه بدنی نوعی کودک آزاری است؟

هر نوع تنبیه بدنی شدید که آثار آن بر جسم کودک باقی بماند کودک آزاری جسمی تلقی می شود.
تنبیه بدنی به دلیل این که باعث آزار جسمی و روانی کودک می شود نوعی کودک آزاری به حساب می آید. متاسفانه از سالیان خیلی دور استفاده از تنبیه بدنی برای تربیت و مهار کودکان در بسیاری از فرهنگ ها و از جمله فرهنگ ما ایرانیان وجود داشته است؛ حتی مَثَل هایی در فرهنگ عامیانه ی ما وجود دارد که آن را تایید می کنند.

***
خشم بیان نشده ی والدین، یکی از مهم ترین عوامل کودک آزاری است.
***

درنتیجه والدین به بهانه ی تنبیه کردن، کودکان را کتک می زنند؛ اما اغلبِ موارد تنبیه بدنی به دنبال خشم و عصبانیت والدین صورت می گیرد نه برای اصلاح رفتار نامناسب کودک.
اغلب والدین ادعا می کنند که به قصد ادب کردن کودک، او را می زنند، ولی معمولاً با از دست دادن کنترل خود او را آن چنان مورد ضرب و جرح قرار می دهند که گاه شدت آسیب وارده به کودک از حد متوسط و شدید بالاتر می رود و حتی به مرگ کودک منجر می شود.
گاه والدین از شدت عصبانیت و خشم، کنترل خود را از دست می دهند و به طرز وحشیانه ای کودکان را مورد آزار و ضرب وشتم قرار می دهند. به عنوان مثال آنان را با کمربند، تسمه یا طناب می زنند، بدن شان را با آتش سیگار می سوزانند یا در موارد خیلی حادتر دست یا پای کودک خود را در آب جوش فرو می برند که معمولاً باعث سوختگی شدید کودک می شود. در مواردی هم والدین به دلیل شب ادراری، دستگاه ادراری ـ تناسلی کودک را داغ می کنند.
برخی دیگر از انواع تنبیه بدنی مانند سیلی زدن، هل دادن، گاز گرفتن، نیشگون گرفتن و تنبیهاتی از این دست، ممکن است به ظاهر تاثیر آن چنانی بر جسم کودک نداشته باشند، مثلاً باعث سرخی پوست یا کبودی در سطح بدن شوند. اما همین موارد نیز ــ جدا از آن که ممکن است باعث آسیب های جدی مثل پارگی پرده ی گوش، یا شکستگی دست و پا شود ــ صدمات عاطفی و روانی زیادی به کودک وارد می کنند. در معاینه های بالینی می بینیم که این کودکان، بسیار مضطرب، افسرده و گوشه گیر هستند و اعتمادبه نفس فوق العاده پایینی دارند. این موارد نشان دهنده ی آسیب روانی ای هستند که به کودک وارد شده. طبق مطالعات روان شناسی، کودکانی که از ناحیه ی سر و صورت مورد تنبیه بدنی قرار می گیرند، در بزرگسالی از اعتمادبه نفس پایینی برخوردارند. سیلی زدن به صورت یک بچه، به معنای خرد کردن هویت او و از بین بردن اعتمادبه نفسش است.
تنبیه در کنار تشویق یکی از راه های تربیت کودک است؛ اما باید تفاوت تنبیه و کودک آزاری را بدانیم. تنبیه بدنی به دلیل آثار نامطلوبی که روی کودک باقی می گذارد، یک روش نادرست تلقی می شود. تفاوت تنبیه و آزار جسمی، در شدت آن است. اگر تنبیه به حدی باشد که اثر آن روی بدن کودک باقی بماند آزار جسمی محسوب می شود.
روش تنبیهی دیگری که روان شناسان آن را تایید می کنند، «محروم کردن موقت» است. اما همین محروم کردن و بی توجهی هم اگر طولانی شود یا به شکلی باشد که کودک احساس کند پدر و مادر، او را از خود طرد کرده اند و دیگر دوستش ندارند، کودک آزاری به حساب می آید. در روش های فرزندپروری موثر قاعده این است که در ازای هر سال سن کودک، تنها می توان او را به مدت یک دقیقه از خود دور کرد. یعنی اگر یک کودک ۵ ساله رفتار نادرستی انجام داد، برای تنبیه، می توان او را فقط به مدت ۵ دقیقه در اتاقی گذاشت که تنها بودن در آن، خطری برایش نداشته باشد. اما چون ۵ دقیقه زمان کمی است، می توانیم علاوه بر آن، به مدت ۲۰ دقیقه هم به او بی توجهی کنیم. البته این بی توجهی شامل نیازهای اولیه ی کودک مانند درخواست آب، غذا، دستشویی رفتن و امثال این ها نمی شود؛ و باید به این نیازها رسیدگی کرد. در این ۲۰ دقیقه فقط از نظر عاطفی به کودک بی توجهی می شود؛ به عنوان مثال مادر در این مدت به چشمان کودک نگاه نمی کند.
یکی دیگر از روش های تنبیهی، نادیده گرفتن رفتار نادرست کودک است. این روش در مورد کودکان دو تا پنج ساله و برای اصلاح رفتار نادرست جزئی، نتایج بسیار خوبی دارد.

تقدیم به کودکان سرزمینم

نظرات کاربران درباره کتاب کودک آزاری

کتاب خوبی بود
در 1 هفته پیش توسط سامرند صالحی
عالی
در 2 سال پیش توسط yun...ghi
برنامه تون خیلی مزخرفه من کتاب خریدم ولی نتونستم دانلود کنم
در 4 هفته پیش توسط mas...h57