کتاب قدرت ذهن اثر حمیدرضا روحانی نشر حمیدرضا روحانی

قانون جذب از زمان عرضه و معرفی‌اش، دوستداران و پیروان بسیاری را از سراسر جهان به خود دیده است. با توجه به مستندات موجود، زن‌وشوهری آمریکایی با نام‌های جری و استرهیکس از نخستین افراد موفقی بودند که این قانون را بنانهاده‌ و با برگزاری دوره‌ها، نگارش کتاب‌ها و همچنین سخنرانی‌های فراوان، به گسترش آن اقدام کردند. انگیزه‌ای که امروزه نهاد چنین افرادی را به دستیابی آرامش، شادکامگی و در کنار آن، روش انباشتن ثروت واداشت، پیامدی است که اومانیسم دوران نوگرایی و فرانوگرایی با خود به ارمغان آورد و چنان حباب بزرگی را در برابر دیدگان آدمی درست کرد که گمان کند او محور و عامل اصلی و نهایی در شکل‌گیری امور متقابل و متضادی همچون ثروت و فقر؛ نیک‌بختی و شوربختی؛ شادی و اندوه و بسیاری مسائل مثبت و منفی زندگی خود است.

قانون جذب همواره بر آن بوده تا با حذف کردن علل گوناگون فراانسانی که ازجمله مهم‌ترین آن‌ها خواست و ارادۀ الهی در سلسله نظام هستی است، تمام توجه را به انباشته‌های ذهن بشری و خواسته‌های او متمرکز و محدود کند. این پنداره که زندگی افراد زیادی را در تسخیر خود گرفته، با جایگزینی اصطلاح زیبایی چون «کائنات و جریان هستی» از ورود هرگونه علت فرامادی و حتی مادی‌ای که فراتر از سیطرۀ اختیار انسانی است، در تحلیل رخدادهای مثبت و منفی زندگی این جهانی خودداری کرده و به‌واقع، سرگرمی مناسبی را برای شهروند جامعۀ مادی‌گرا فراهم آورده است.

بر اساس پژوهش‌های انجام‌شده، قانون جذب قانونی است که تنها به افکار آدمی واکنش نشان می‌دهد. به دیگر سخن، مخاطب این قانون واقعیت جاری نیست، بلکه انباشته‌های مثبت و منفی ذهن آدمی است. بر این اساس هرگونه که فکر کنیم، واقعیت ما نیز همان‌گونه شکل می‌گیرد. اما پرسش اینجاست که آیا پذیرش قانون جذب در زندگی برای لحظاتی که اندوهگین و دردمند هستیم، گونه‌ای فرار از واقعیت قلمداد نمی‌شود؟ زیرا استرهیکس چنین می‌انگارد که اگر وضعیت کنونی انسان خوب بود، می‌باید با تمرکز بر آن، به دوام و پایداری‌اش کمک کرد و چنانچه رویدادهای زمان حال ناخوشایند باشند، گریزی جز یافتن راهی به‌منظور عطف توجه به امور دیگر نیست تا به تعبیر او، توجه به آنچه ناخواسته (امر ناخوشایند، دردها و ناراحتی‌ها) دانسته می‌شود موجب افسردگی‌مان نگشته و شادی خودساختۀ ما را به حاشیه نراند؛ همان‌گونه که استرهیکس بیان می‌دارد: «شما توانایی دارید که توجه خود را معطوف به خودتان، بدنتان و چیزهایی که برایتان اهمیت دارد بکنید و آنچه دارد اتفاق می‌افتد را نادیده بگیرید».

اگر روان‌شناسی مثبت در پی دیدن نیمۀ پر لیوان و مدیریت ناگواری‌های روحی زندگی است (که اگرچه هیچ‌گاه آن‌ها را نادیده هم نمی‌انگارد)، قانون جذب با چندین گام فراتر رفتن، به دنبال واردکردن شادی‌های کوتاه‌مدت با استفاده از به کار بردن کلمه‌های به‌ظاهر زیبا و فریبنده پیرامون اموری همچون سلامتی جسم و ثروت‌اندوزی است؛ به‌گونه‌ای که دیگر جایی را برای اندیشیدن و توجه به امور ناخوشایند زندگی که می‌تواند تلنگری برای عدم دل‌بستگی به امور ناپایدار دنیوی به شمار آید باقی نگذاشته است.