کتاب صوتی گلند اثر علی محمد ملاحی

بخشی از کتاب:

گاهی از شیشه‌ی پنجره‌ی اتوبوس، به مهتاب خیره می‌شوم و خاطرات کودکی‌ام را در سیمای ابرآلود آن می‌نگرم. تصاویر خاطراتی که در صفحه‌ی سپید ماه، چونان گهواره‌ای با پیچ و خم‌های این جاده، در پس و پیش دیدگانم متجلی می‌شوند؛ و گاهی هم به خط سفید وسط جاده چشم می‌دوزم. این خط سفیدی که مرا تا مقصد همراهی خواهد کرد. ممتد و منقطع.

دیشب بوی خواب فضای اتوبوس را پر کرده بود ؛ اما چشم‌های من بیدارتر از همیشه سرِ رفاقتی با آرامش نداشت. آدم وقتی خوابش نبَرَد، عقربه‌های ساعت، پا شُل می‌کنند و زمان به کندی سپری می‌شود؛ و سفرش اگر چه کوتاه باشد، اما ملال‌آور به نظر می‌آید.

خیلی وقت است که گردنه های «بدرانلو» و «چمن بید» را پشت سرگذاشته‌ایم.

سپیده دم است و ما به تونل ورودی استان گلستان نزدیک می‌شویم. شوق دیدار، همان اندک خواب را از چشم‌هایم زدوده است. اضطراب سراپای وجودم را فراگرفته، طپش قلبم را می‌شنوم و تکان‌های شدیدش را احساس می‌کنم. عرق سردی پیشانی‌ام را خِنج می‌کشد و از شقیقه‌ام سرازیر می‌شود. از دیشب تا حالا مُدام با انگشتان پاهایم بازی می‌کنم.

گویی درقفس کفش، احساس خفگی می‌کنند.

می‌گویند: «پا، قلب دوّم آدم‌هاست ». نکند دلتنگی‌هایم از کفش‌هایم باشد!!