کتاب دنیا جای بهتری می شد اگر... اثر میلاد غریبی‌زاده نشر هورین

و در ابتدا فقط گرد و غباری بود که بر اثر جاذبه و گرانش و فعل و انفعالات فیزیکی و شیمیایی کم کم کهکشان ها شکل گرفتند، میلیاردها منظومه و بی نهایت ستاره و سیاره. زمین ما فرصت مناسبی برای زندگی جانداران فراهم آورد و از اکسیژن و آب و خاک و چوب و غذا، همه چیز در آن مهیا گشت. در طول چند میلیارد سال طول زمین گونه های گیاهی و جانوری مختلفی زیستند و نابود شدند تا نوبت به ما رسید یعنی انسان ها.

در ابتدا ما حتی از یکدیگر می ترسیدیم و نمی دانستیم که باید لباس بپوشیم، باید در برابر خطرها با هم متحد شویم و باید برای پیدا کردن غذا و آب با همدیگر همکاری کنیم. کم کم آتش را کشف کردیم و از سنگ ها برای خود مسکن ها ساختیم.

کم کم زبانی اختراع کردیم و با یکدیگر تعامل و ارتباط برقرار کردیم. کم کم یاد گرفتیم که هم نوع خودمان را نباید بکشیم و چه چیزی خوردنش برای ما مفید است و چه چیزی مضر. خانواده ها را تشکیل دادیم و سپس قبیله ها و یک فرد که از همه داناتر و با تجربه تر بود را رئیس قبیله یا بزرگ قبیله قرار دادیم و تجربه های خود را نسل به نسل منتقل کردیم تا از خطر انقراض در امان باشیم. به فرزندان خود محافظت در برابر سرما و گرما را آموختیم و نحوه شکار و دفاع و تهیه مایحتاج را آموزش دادیم.

هر چه می گذشت بر تعدادمان فزونی می گشت و قوی تر و باهوش تر می شدیم چون اتحادمان را حفظ می کردیم.