کتاب وهابیت اثر محمد اسدی گرمارودی نشر کتاب او

شاید به ذهن برخی چنین خطور کند که بحث در خصوص فِرق مختلف اسلامی لزومی ندارد؛ چراکه امری سرگرم کننده و عامل بازدارنده مسلمین از پرداختن به مسائل مهم‌تر می‌باشد؛ بنابراین بهتر است به جای این‌گونه مباحث، به فهم بهتر دین و بهره‌مندی بالا‌تر از آن بپردازیم؛ زیرا سران فِرق مختلف اسلامی از دنیا رفته‌اند و با ورود به این مباحث اختلافی، نه آن‌ها زنده می‌شوند و نه تاریخ به عقب بازمی‌گردد؛ پس این بررسی‌ها خالی از فایده خواهند بود.

برای روشن شدن مطلب باید توجه داشت که با کمال تأسف، چه بخواهیم چه نخواهیم، این تفرقه هم در تاریخ سایر ادیان و هم در اسلام ایجاد شده است؛ اما اگر نسبت به آن بی‌تفاوت بوده و هیچ تحقیق و تفحصی در باب این اختلافات ننماییم، چگونه می‌توانیم حق را بشناسیم؟ اگر مارکس و بنیان‌گذاران مکاتب ضد انبیاء از دنیا رفته و همچنین همه انبیاء و شخص نبی خاتم(ص) نیز رحلت فرموده‌اند، آیا شایسته است بیان داریم که نباید در زمینه تفکر مارکس و اختلاف آن با روش انبیاء به فعالیت پرداخت و وارد بحث و تحلیل و بررسی شد؟ پس دلیل رجحان یکی بر دیگری را چگونه می‌توان دریافت و چگونه می‌توان حق را از باطل تمیز داد؟ مگر به عنوان انسان منصف و بی‌غرض نباید بر اساس ترجیح انتخاب نمود؟ و مگر می‌توان ترجیح بلا مُرجح داشت؟!

سران هر فرقه، اعم از دینی و غیر دینی، مدعی هستند که مکتب آنان مکتب حق است، سایر مکاتب را باطل می‌گمارند و تضمین سعادت بشر را در گرویدن به مکتب خود می‌بینند. مسلّماً رد یا قبول هر یک از این مکاتب باید با معیار علم و منطق همراه باشد و لازمه برخورد منطقی، بحث علمی و کنکاش حق‌جویانه خواهد بود. قرآن‌کریم می‌فرماید:

<... فَبَشِّرْ عِبَادِ ۱۷ الَّذِینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُوْلَئکَ الَّذِینَ هَدَئهُمُ اللَّهُ وَ أُوْلَئکَ هُمْ أُوْلُواْ الْأ لْبَابِ>

... پس بندگان مرا بشارت ده! ٭ همان کسانی که سخنان را می‌شنوند و از نیکوترین آن‌ها پیروی می‌کنند؛ آنان کسانی هستند که خدا هدایتشان کرده و آن‌ها خردمندانند.

-متن از کتاب-