کتاب تشریح عوامل تأثیر گذار بر توسعه کسب و کارهای خانگی و کوچک اثر عباس فرخ نژاد نشر نمای علم

در دنیای کنونی از یک سو سازمان‌ها روز به روز کوچک‌تر و انعطاف‌پذیرتر شده و از سوی دیگر مرزهای میان خانه و محل کار در حال از بین رفتن است. بر اساس نظریه‌ توسعه‌ی انسانی و معقول، کار در آینده در خدمت دیگران نخواهد بود، بلکه فعالیتی است که انسان برای خود سازمان با مدیریت و کنترل خود و برای رفع نیازهایش انجام داده است (پرچمی و جلالی، ۱۳۹۷) و به همین دلیل در سال‌های اخیر شمار کسانی که به طور مستقل و برای خود کار می‌کنند؛ به ویژه صاحبان مشاغل و کسب‌وکارهای خانگی رشد فزاینده‌ای یافته است (هاشمی و همکاران، ۱۳۹۸). به طور کلی، کسب‌وکار خانگی پدیده‌‌ی جدیدی نیست، بلکه در نتیجه‌‌ تغییر و تحولاتی که امروزه در فعالیت‌‌های اقتصادی و اجتماعی به وجود آمده است، به آن توجه بیشتری شده است (ژانگ و همکاران، ۲۰۲۲). کسب‌وکار خانگی از جمله راهکارهای مناسب برای توسعه‌ی اشتغال خرد و متوسط به ویژه برای جمعیت وسیعی از زنان و جوانان که دارای مهارت کافی در انجام برخی از کارها هستند؛ اما به دلیل بازار نامناسب اشتغال نمی‌توانند جذب بازار شوند، می‌باشد (مدرسی، ۱۳۹۷). لازم به تذکر می‌باشد که شروع یک کسب‌وکار از خانه می‌‌تواند فرصت‌هایی را به افراد در اولین گام فعالیت‌های کارآفرینانه دهد اما اگر به درستی پشتیبانی نشوند، می‌تواند اثرات زیان‌‌ آوری را بر افراد خود اشتغال داشته باشد. در واقع اگر سیاست‌های افزایش خود اشتغالی این موضوعات را در نظر نگیرد، شانس کمی برای آن کسب‌وکارها وجود دارد که به سمت خود اشتغالی میل پیدا کند و آن‌‌ها را در معرض خطر شکست و خاتمه کسب‌وکار قرار می‌دهد (لایت و مونک، ۲۰۱۸). به منظور توسعه‌‌ و پشتیبانی از کسب‌وکارهای خانگی ضروری است برنامه‌‌هایی با اهداف و چشم‌ انداز مناسب در دوره‌های زمانی کوتاه‌مدت و بلند مدت به اجرا درآید. بنابراین دانستن ابعاد سرمایه‌‌گذاری‌‌های داخلی مؤثر در توسعه و ارتقاء کسب‌وکارهای خانگی، سیاست‌گذاران را یاری خواهد کرد تا سیاست‌های این حوزه از کارایی و اثربخشی برخوردار باشد.

محققان نشان داده‌اند که فرایند توسعه کسب‌وکار متأثر از عوامل زیادی است که به طور کلی می‌‌توان آن را به دو گروه تقسیم نمود: عوامل روان‌‌شناسانه و عوامل غیر روان‌‌شناسانه. عوامل روان‌‌شناسانه به ویژگی‌های شخصی افراد اشاره دارد؛ در حالی که عوامل غیر روان‌شناسانه به محیط دربرگیرنده‌‌ی فرد می‌پردازد که از جمله‌‌ی عوامل غیر روان‌‌شناسانه می‌توان به سرمایه‌‌گذاری داخلی اشاره نمود (شین، ۲۰۰۳). سرمایه‌‌گذاری‌‌ داخلی، یکی از مفاهیم نسبتاً نوینی است که در بررسی‌های اجتماعی و اقتصادی جوامع مدرن، مطرح گردیده است. این مفهوم به پیوند‌ها و ارتباطات میان اعضای یک شبکه به عنوان منبع با ارزش اشاره دارد که با خلق هنجار‌ها و اعتماد متقابل، موجب تحقق اهداف اعضا می‌شود (کیپور و آرورا، ۲۰۲۱).