کتاب مجموعه نبرد هیولاها، مورک، مرد مردابی جلد 4 اثر آدام بلید نشر انتشارات قدیانی

زِنبار خم شد و پاچه‌ی ضخیم شلوار چرمی‌اش را داخل پوتین‌هایش فرو کرد. او به مرداب رنگارنگ مقابلش زل زد و دنبال درخشش پولک‌های مواج گشت. آنها پولک‌های افعی‌هایی بودند که در آب‌های گل‌آلود خانه کرده و عاشق این بودند که دندان‌های نیش‌شان را در بدن قربانیان ناآگاه فرو کنند. هفته‌ی گذشته، زمانی که اِمنی، دوست زِنبار، برای ماهیگیری به آنجا آمده بود، مورد حمله قرار گرفته بود. اِمنی جان خود را نجات داده بود. زِنبار با تلخی اندیشید: «اما پایش را، نه!» پای او را به‌خاطر نیش سمی افعی قطع کرده بودند. زِنبار جعبه‌ی مخصوص صید مارماهی را روی شانه‌اش گذاشت، چوب‌دستی‌اش را در دست گرفت و صاف ایستاد. او در نور اندک سحرگاهی، به مرداب کایونیایی نگاه کرد که آرام و ساکن بود؛ به‌جز تعدادی حباب قرمز، آبی و سبز که بر سطح مرداب ظاهر می‌شدند و می‌ترکیدند. او به بقیه‌ی صیادان مارماهی که هنوز در رختخوابشان بودند، فکر کرد. سپس لبخندی زد و به خود گفت: «من وقتی مُردم، می‌توانم بخوابم. اما حالا باید مارماهی صید کنم.» و به داخل مرداب قدم گذاشت. گل و لای در حال حرکت و رنگارنگ مرداب روی پوتین‌هایش را پوشاندند. هرچه زِنبار بیشتر در مرداب جلو می‌رفت، مه سردی به‌سرعت محاصره‌اش می‌کرد؛ طوری‌که قدرت دیدش کم می‌شد. سعی می‌کرد روی برآمدگی‌های کوچکی که از سطح مرداب بیرون زده بودند، بایستد، اما پایش پیوسته لیز می‌خورد. آهسته گفت: «مجبورم طبق معمول از داخل گل و لای راه بروم.» او پیش از برداشتن هر قدم عمق مرداب را با چوب‌دستی‌اش بررسی می‌کرد. ناگهان درد شدیدی را در مچ پایش حس کرد و از درد فریاد کشید. پایش سست شده بود، اما به هر ترتیبی که بود، سرپا ایستاد. زِنبار با وحشت به پایین نگاه کرد؛ انتظار داشت افعی‌ای را در آب، در حال حرکت به دور خود ببیند، اما چیزی آنجا نبود. زمانی که درد شدیدتری را در پای دیگرش حس کرد، از شدت درد نالید. به‌سرعت پاچه‌های شلوارش را بالا زد و چند زالو را دید که به پاهایش چسبیده بودند. وقتی یکی از زالوها که با مکیدن خون او بزرگ شده بود، از پایش جدا شد و بادکش‌های دهانش به‌رنگ قرمز درخشیدند، زِنبار از درد چشمانش را بر هم فشرد... -از متن کتاب-