تحقیقات بیشماری وجود دارد که مزایای اجتماعی، معنوی، روانشناسی و حتی جسمانی بخشش را نشان میدهند. اما، رَوَند واقعی بخشش غالبآ مکتوم مانده است. بله! فراموش کردن ناراحتی و رنجشِخاطر خوب و مفید است، اما سؤال اینجا است که وقتی به ما آسیب زدهاند، چگونه میتوانیم رنجش خاطر را فراموش کنیم؟ البته بهتر است تقاضای مجازات نکنیم، اما وقتی چیزی را که از ما گرفتهاند نمیتوانیم بازپس بگیریم، چگونه میتوانیم درخواست مجازات نکنیم؟ آیا میتوان هم بخشید و هم تقاضای رسیدگی در دادگاه را ارائه نمود؟ برای بخشیدن کسی، چه گامهایی را باید برداریم؟ چگونه میتوانیم تمام آسیبهایی را که بر قلب ما وارد شده و این امر ناشی از ضعف ما انسانها است، برطرف کنیم؟
مسیر بخشش مسیر آسانی نیست. در این مسیر باید از میان لجنزار خشم و نفرت عبور کنیم، مسیر خود را از میان اندوه و خسران پیدا کنیم تا به مرحلهی پذیرش که ویژگی بارز و شاخص بخشش است برسیم. گرچه، اگر مسیر روشن باشد این سفر آسانتر خواهد بود، اما اینگونه نیست. تمایز بین کسانی که موجب آسیب به دیگران شدهاند و کسانی که مورد آسیب قرار گرفتهاند نیز، گاهی روشن و مشخص نیست. هر یک از ما لحظهای در شرایطی قرار داشتهایم که به ما آسیب زدهاند و لحظهای دیگر عامل آسیب به دیگری شدهایم. لحظهی بعد هم از حد فاصل بین این دو عبور کردهایم و با درد و خشم حملهور شدهایم. لذا همهی ما غالب اوقات از این خطوط عبور میکنیم. در هر حال هر جا که باشید، هر کاری که کرده باشید، هر آسیبی که به شما زده باشند، امیدواریم این کتاب برای شما مفید باشد.