ایمانوئل کانت نقطهی اوج و درعینحال نقطهی عطف روشنگری اروپایی است. گذشته از این، نظر به اهمیت تأثیرش در تاریخ فلسفهی مدرن، بزرگترین فیلسوف عصر جدید بهشمار میرود. کانت چه در نظریهی شناخت، هستیشناسی و متافیزیک، چه در ف لسفهی اخلاق، فلسفهی حق و دولت و تاریخ، و چه در زیباییشناسی فلسفی و فلسفهی زیستشناسی، بهتقریب در تمامی عرصههای فلسفی، بهنحوی اساسی و اغلب انقلابی، بنایی نو میافکند و به چشمانداز اندیشهی باختری رنگ و فضایی مدرن میبخشد.
بهویژه فلسفهی اخلاق کانت، و بسط و تداوم آن در فلسفهی حق و دولت او، برای جامعهی معاصر از اعتبار و روزآمدی بالایی برخوردار است.