کتاب انگیزش تحصیلی اثر عصمت نجاتی گرایی نشر انتشارات فرنام

انگیزش به عنوان تمایل به حداکثر تلاش برای رسیدن به حداکثر نتیجه تعریف شده است. به گونه ای که فرد از تمام توانایی خویش برای رسیدن به اهداف برنامه‌ریزی شده کمک می‌گیرد و سعی می‌کند با موانع پیش رو مبارزه کند و آن را از میان بردارد. اما از بی‌انگیزشی شدید دانش‌آموزان و به طبع آن افت یا ترک تحصیل دانش‌آموزان ما تاکنون آمارهای مختلفی منتشر شده است. آمار در مهر ماه سال ۱۳۹۰ نشان می‌داد ۷ میلیون و ۱۳۵ هزار دانش‌آموز ایرانی ترک تحصیل کرده‌اند، و ما با افت تحصیلی رو به رشد ۲۵ درصدی در برخی مناطق مواجه هستیم. در آن سال با توجه به گزارش‌های مرکز آمار ایران و جمعیت ۱۹ میلیون و ۴۳۵ هزار نفری در سنین ۷ تا ۱۹ سال که باید آموزش خود را در مدارس ادامه دهند، بیش از ۷ میلیون و ۱۳۵ هزار نفر به دلایل مختلف قادر به ادامه تحصیل نبودند و در مجموع بیش از ۳۷ درصد دانش‌آموزان ایرانی مجبور به ترک تحصیل شده بودند. مدیرکل آموزش‌و پرورش شهر تهران چندی قبل از آن گفته بود در سال تحصیلی ۹۳ ـ ۹۲ نزدیک به ۱۵۰ دانش‌آموز در دوره متوسطه اول و حدود ۷۶۰ دانش‌آموز در دوره متوسطه دوم در پایتخت ترک تحصیل کرده‌اند و ما با افت تحصیلی ۱۵ درصدی مواجه هستیم. این رقم‌ها با محاسبه ارقام ترک تحصیل در کل کشور بسیار بزرگ‌تر می‌شوند. آذر ماه گذشته نیز معاون آموزش ابتدایی سازمان آموزش ‌و پرورش اعلام کرد که در این سال تحصیلی ۷۵ هزار دانش‌آموز ترک تحصیل شناسایی شدند. در بررسی ساختار آموزش و پرورش و اینکه اصولا دلایل این همه بی انگیزشی، افت تحصیلی و در نهایت ترک تحصیل چیست، به نظر می رسد باید به جای تکیه بر نظریه پردازی، سعی در بومی کردن مساله کرد. مطالعات نشان داده است اصولا انگیزش پیشرفت تحصلی سازه ای چند بعدی است که نمی توان در یک ساختار خطی ساده به برسی آن پرداخت.