ملودی بیتی یکی از نویسندگان محبوب آمریکایی در زمینۀ خودیاری و یکی از شخصیتهای جنبش بهبود است. او در سال ۱۹۴۸ در سنت پل مینهسوتا به دنیا آمد. وقتی کودکی نوپا بود، پدرش آنها را ترک کرد و مادرش به تنهایی مراقبت از او را به عهده گرفت. سرپرستی ملودی در سن چهارسالگی به خانوادهای غریبه سپرده شد.
در نوجوانی همسایهای ملودی را دزدید و به او تعرض کرد. مادرش چشم روی این اتفاق بست؛ همان طور که تعرض به خود را در سن کودکی انکار کرده بود.
ملودی در این باره میگوید: «مادرم یک هموابستۀ کلاسیک بود. اگر سردرد داشت، قرص نمیخورد، چرا که مواد مصرف نمیکرد. او به رنج کشیدن باور داشت.» ملودی برخلاف مادرش برای رنجهای روانیاش خوددرمانی میکرد. او مصرف مواد را در سن دوازدهسالگی شروع کرد و با این که با نمراتی عالی از دبیرستان فارغالتحصیل شد، اما در هجدهسالگی یک معتاد تمامعیار بود. سپس او به گروهی ملحق شد که از داروخانه مسکن میدزدیدند. بعد از چند بار دستگیر شدن، یک قاضی حکم کرد که تا هر مدتی طول بکشد، برای ترک به مرکز بازپروری برود یا به زندان برود.
ملودی به مصرف مواد در دورﮤ بازپروری ادامه داد تا این که رخدادی معنوی او را دگرگون ساخت که خود آن را چنین شرح میدهد: «من دراز کشیده و نشئه بودم که آسمان بنفش شد و همه چیز به هم وصل به نظر میرسید. توهم نبود. در کتابهای خودیاری، این لحظه را «بیداری معنوی» میخوانند. پیش از آن خودم را برای مصرف مواد محق میدیدم. بالاخره متوجه شدم اگر نصف این انرژی را که صرف کارهای نادرست کردهام، برای کارهای درست صرف کنم و نصف این انرژی را که صرف مواد کردهام، برای هوشیار ماندن به کار ببرم، تقریباً در انجام هر کاری موفق میشوم!»