برای اولین بار در اواخر قرن نوزدهم، الکتروکاردیوگرام (ECG) توسط اینتهوون (یک پزشک هلندی) تعریف شد. پس از ابداع اشتقاقهای اندامی دو قطبی توسط اینتهوون، دکتر فرانک ویلسون و همکاران، شش اشتقاق سینهای را در دهه ۱۹۳۰ ابداع کردند. سپس دکتر گلدنبر، سه اشتقاق اندامی را تکمیل کرد. در سالهای بعد، ECG به عنوان کاربردیترین ابزار غیرتهاجمی در ارزیابی عملکرد الکتریکی قلب مورد استفاده قرار گرفت. ECG، فرصتی را برای ارزیابی و معاینه قلب به منظور دستیابی به اطلاعاتی پیرامون سیستم هدایت الکتریکی، ریخت شناسی و عملکرد آن و همچنین گردش خون ارائه میدهد. کتاب ECG کاربردی برای علوم ورزشی و طب ورزشی، بر اساس تجربیات ما که حاصل بررسی بیش از ۱۰۰ مقاله مروری، چندین کتاب، فصول مختلف کتب دیگر و بیش از یک دهه تفسیر ECG بیماران بالینی تا ورزشکاران نخبه در زمان استراحت و طی فعالیت ورزشی میباشد، تهیه شده است. در کتاب الکتروکاردیوگرام (ECG)، مطالب به گونهای ارائه شده است که برای افرادی که با ECG آشنا نیستند، قابل استفاده باشد. این کتاب میتواند منبعی مناسب برای پژوهشگرانی که در حوزه علوم و طب ورزشی فعالیت میکنند، باشد. در هفت فصل کتاب الکتروکاردیوگرام (ECG)، بیش از ۱۰۰ مورد ECG، ارزیابی و توضیحات مربوط به آن ارائه شده است تا موضوعات از حالت تئوری به حالت کاربردی در بیاید. در فصل اول، مروری بر ریخت شناسی و سیستم هدایت الکتریکی قلب صورت میگیرد. همچنین در این فصل، عملکرد قلب در زمان استراحت و طی فعالیت ورزشی بر اساس تفسیر ECG بررسی و ارزیابی میشود.