کتاب اثبات نسب در دعوی ارث (فرجام خواهی از رأی شعبه پانزدهم دادگاه تجدیدنظر استان خراسان رضوی) اثر دیوان عالی کشور نشر دیوان عالی کشور

این نوشتار فصل بیست و سوم از کتاب زیر است: مذاکرات و آراء هیأت عمومی دیوان عالی کشور - سال ۱۳۹۰ (جلد ۱۷) جلسه ۲۳: رأی‎شماره ۱۵-۱۳۹۰ هیأت‌عمومی‌شعب کیفری دیوان‌عالی‌کشور عنوان: اثبات نسب مشتمل بر: - گزارش جریان پرونده جناب آقای حسن نقیب‌الحسینی: مستشار شعبه بیست و پنجم دیوان‌عالی کشور - بحث در قابلیت طرح و موضوع رئیس دیوان‌عالی کشور: آیت‌الله احمد محسنی گرکانی دادستان کل کشور: حجت‌الاسلام‌ والمسلمین غلام‌حسین محسنی اژیه و جنابان آقایان: ‌حسینعلی نیری: معاون قضایی‌ رئیس دیوان عالی کشور سیدرسول حسینی طباطبائی: مستشار شعبه بیست و یکم دیوان‌عالی کشور ‌ابراهیم ابراهیمی معاون قضایی ‌رئیس دیوان عالی کشور‌ و مسئول ‌اداره کل وحدت ‌رویه ‌و نشر مذاکرات هیأت عمومی دیوان عالی کشور عبدالعلی الهیاری: مستشار شعبه سی‌ام دیوان عالی کشور علی خوشوقتی: مستشار شعبه بیست و پنجم دیوان‌عالی کشور جعفر الهی: مستشار شعبه بیست و دوم (قم) دیوان‌عالی کشور رحمت‌اله سعیدی: رئیس شعبه بیست و پنجم دیوان‌عالی کشور - نظریه نماینده دادستان کل کشور - رأی‌گیری رأی‌گیری با حضور ۴۸ نفر اعضای محترم حاضر در جلسه برگزار شد، و اقلیت ۳ نفر رأی شعبه پانزدهم دادگاه تجدیدنظر استان خراسان رضوی را تأیید نمودند. - متن رأی رأی‌شماره ۱۵- ۱۸ /۱۱ /۱۳۹۰ هیأت‌عمومی‌‌شعب‌حقوقی‌‌دیوان‌عالی‌کشور اعتراضات آقای وکیل فرجام‌خواه نسبت به دادنامه۰۲۶۱۰-۱۶ /۱۲ /۱۳۸۹ شعبه پانزدهم دادگاه‌‌‌‌تجدیدنظر استان خراسان‌رضوی وارد است زیرا: به‌دلالت تصویرمصدق صورت‌جلسه‌عادی مضبوط در برگ بیستم پرونده آقای‌میرزای... معروف‌به میرزا ‌ع. پسربچه‌ای را که درتاریخ۸ /۹ /۱۳۵۰ از عیال وی باقی‌مانده‌بوده به علت نداشتن سرپرست در حضور بیش‌از ده‌نفر، برای فرزندی به‌غلام، کدخدای‌وقت‌نصرت‌آباد داده‌است ‌و رئیس‌وقت انجمن‌محل‌وسپاهی‌روستای‌کماچخور نیز آن‌راگواهی‌کرده‌اند که اظهارات آقای‌محمدعلی... فرزند امیر شصت‌وچهارساله اهل و ساکن‌روستای‌کماچخور درصفحه۴۶ جلد دوم پرونده که گفته‌است:«خدا به میرزای... فرزندی‌داد و خانم او هنگام تولد نوزاد فوت‌کرد و این‌بچه حدوداً ده‌روز داشت یا کمتر که غلام... او را برد وبزرگ‌کرد...» وتحقیقات‌محلی مأمورین‌ انتظامی‌ به شرح گزارش مورخ ۱۳ /۱۰ /۱۳۸۸ مضبوط در صفحه۹۲پرونده نیز مؤید مطالب‌مزبور است. به‌علاوه چندنفر از فرزندان‌مرحوم‌غلام در جلسه۲۷ /۶ /۱۳۸۴ شعبه‌اول دادگاه‌‌‌‌ عمومی‌دره‌گز در برگ‌های ۳۲ و۳۳ پرونده گفته‌اند خدابخش را پدرمان بزرگ کرده‌است و ما به برادری می‌شناسیم و از زمانی که‌خوب‌وبد خودمان‌را فهمیدیم خدابخش‌در نزد ما بوده ولی از پدر ومادرما نمی‌باشد وآقای‌خدابخش... هم‌ در جلسه۸ /۱۰ /۱۳۸۸ شعبه‌دوم دادگاه‌‌‌‌ عمومی‌دره‌گز (صفحه۹۰) پرونده از معرفی به پزشکی‌قانونی برای انجام‌آزمایشات لازم، صراحتاً امتناع نموده است که با عنایت به مراتب فوق به نظر اکثریت قریب به اتفاق اعضاء هیأت‌عمومی‌ شعب‌حقوقی‌ دیوان‌عالی‌کشور دادنامه‌فرجام‌خواسته به لحاظ عدم انطباق با دلایل موجود درپرونده مخدوش تشخیص و با نقض آن به استناد ماده۴۰۸ قانون آیین دادرسی دادگاه‌‌‌‌‌های‌عمومی‌و ‌انقلاب درامورمدنی، پرونده به شعبه دیگر دادگاه‌‌‌‌تجدیدنظر استان خراسان‌رضوی ارجاع‌می‌گردد تا طبق استدلال هیأت‌عمومی ‌دیوان‌عالی‌کشور رأی مقتضی صادر نمایند. هیأت‌عمومی‌ شعب‌حقوقی‌‌دیوان‌‌عالی‌کشور