هنر خوب زندگی کردن
Loading

چند لحظه ...
عبارت پنجم هواوپونوپونو

عبارت پنجم هواوپونوپونو
بعد از«متاسفم،لطفا من را ببخش، متشکرم،عاشقتم»چه بگوییم؟

نسخه الکترونیک عبارت پنجم هواوپونوپونو به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق اپلیکیشن رایگان فیدیبو در دسترس است. همین حالا دانلود کنید

با کد تخفیف hifidibo این کتاب را در اولین خریدتان با ۵۰٪ تخفیف یعنی ۵,۰۰۰ تومان ارزان‌تر بخرید!

درباره عبارت پنجم هواوپونوپونو

از درِ حافظه می‌آییم یا از درِ الهام؟ بعد از ترجمه‌ی کتاب «پول عاشق سرعت است» این افتخار را داشتیم که ترجمه‌ی جدیدترین اثر دکتر «جو ویتالی» عزیز به‌نام «عبارت پنجم هواوپونوپونو» را به‌دست بگیریم. هرچقدر در مسیر زندگی، جلو می‌رویم، دریچه‌های جدیدی از فضایِ نمی‌دانم که نمی‌دانمِ ذهن و آگاهی غوطه‌ور در جهان هستی به روی‌مان گشوده می‌شود که دانش‌های قبلی‌مان را کامل‌تر و جامع‌تر می‌کند. بی‌شک کتاب پیشِ‌رو حاصل آگاهی ناب غریزی‌ست که در مسیر بیداری و تحول فردی بوده که سالیان‌سال مطالعه‌کرده و تحقیقات گسترده‌ای انجام داده است. سیستم هواوپونوپونو برای انسانی طراحی شده است که به این جهان هستی گام نهاده تا سفر پرشکوه زندگی را تجربه کند و اوج موفق و موثربودنش را به رخ جهان هستی بکشد. ما انسان‌ها آمده‌ایم تا خورشید بودن‌مان را زندگی کنیم. گرمای عشق و انرژی درون‌مان را نثار آدم‌های زندگی‌مان کنیم؛ اما در میانه‌ی راه چیزی مانع می‌شود و کم‌کم روشنایی‌های وجودمان جایش را به تاریکی می‌دهد و مثل ماه، سرد و ساکت می‌شویم و تاریکی زندگی‌مان را فرا می‌گیرد. از ذات یگانه‌مان که ما را تبدیل به اشرف مخلوقات کرد، جدا شدیم و تنهایی را تجربه کردیم. با آموزه‌های این کتاب می‌خواهیم دوباره به اصل و مرکز حقیقی وجودمان، آن خویش حقیقی، هسته‌ی مرکزی وجودمان نزدیک و نزدیک‌تر شویم. عده‌ای از روان‌شناسان، ذهن انسان را به یک کوه‌یخ تشبیه کرده‌اند که بخش اندکی از آن بیرون آب (ضمیر خودآگاه) و بخش اعظمی از آن (ضمیر ناخودآگاه) درون آب است. ولی «کارل گوستاو یونگ»، فیلسوف و روان‌شناس سوییسی عقیده داشت که انسان‌ها با لوح سفید به این دنیا نمی‌آیند، بلکه هر انسان با بذرهایی پا به این کره‌ی خاکی می‌گذارد و از این رهگذر، مفهومی فراتر به‌نام ناخودآگاه جمعی را معرفی کرد. ناخودآگاه جمعی که قرن‌ها زندگی نیاکان و گذشتگان ما را در بردارد، شامل داستان‌های اسطوره‌ای هم هست که نسل به نسل و سینه به سینه تا امروز بر سر زبان‌ها جاری شده و با آن‌ها همذات پنداری کرده‌ایم، «رستم یلی بود در سیستان / من آوردمش اندر این داستان». هرچه هست، چه ضمیر ناخودآگاه، چه ضمیر ناخودآگاه جمعی، به‌نظر می‌رسد توده‌ای باور مسموم در آن وجود دارد که ذهن انسان به آن چسبیده و همین هم برایش دردسر درست کرده است. مدلِ بودنی که غیرسازنده است و اجازه نمی‌دهد با ذات یگانه‌مان یکی شویم و خودِ حقیقی‌مان را زندگی کنیم. باورهایی که حضورمان را از ما گرفته‌اند، ما را به یک ربات و ماشین هیجانی تبدیل کرده‌اند و باعث شده‌اند تا زندگی را دستِ دوم تجربه کنیم.

ادامه...

مشخصات عبارت پنجم هواوپونوپونو

نظرات کاربران درباره عبارت پنجم هواوپونوپونو