طی چند دهه گذشته برخاسته از تغییر آبوهوا، افزایش جمعیت، رشد شهرنشینی، فروسایی و ویرانی بنیادهای زیستی، بسیاری از منابع آبی تجدیدپذیر رو و زیرزمینی روبهکاهش نهادهاند بهگونهای که در بسیاری مناطق میزان مصرف بر منابع موجود آب شیرین پیشی گرفته و امنیت، ثبات و توسعه جوامع و واحدهای سیاسی- فضایی بسیاری را در خود گرفتار آورده و آینده جوامع و مانایی و پایایی مدنیت بشر در آستانه تهدید قرار گرفته است. روندی که در آینده نزدیک بیمها و نگرانیهای بیشتری برخواهد انگیخت. بر بنیاد گزارشها آن دسته از کشورهایی که روی نوار بیابانی جهان هستند، از منظر تأمین امنیت پایدار آبی وضعیت نگرانکنندهتری دارند. حاکمیت رویکرد ژئوپلیتیک سنتی بر مناسبات هیدروپلیتیک در این کشورها امنیت پایدار آب را آشفته و آنها را به تنشهای درهمتنیده و فزاینده در مقیاس داخلی و منطقهای پیش برده است. کشور ما نیز در این منطقه قرار دارد. بهگواهی یافتهها و دادهها، اوضاع کشورمان بهواسطه کاهش بارش، مدیریت ناکارای منابع آبی، کشاورزی ناکارآمد و برداشت بیرویه از آبهای زیرزمینی با نگرش به پیامدهای پیونددار با آن از دیگر کشورهای باختر آسیا نگرانکنندهتر مینماید. با این حال، میزان تنش آبی در مناطق مختلف کشور همسان نیست و در آن دست مناطقی که بارش اندک و مصرف فزاینده آب دارند ژرفا و گستره بحران، فزایندهتر است. افزون بر موارد برشمرده در مقیاس داخلی رویکرد ابزاری کشورهای همسایه بهویژه در خاور کشور به محدودیت منابع آب دامن زده است، بهگونهای که طی یک دهه گذشته امنیت آبی بسیاری از جوامع محلی و اکوسیستمها در نواحی مرزی متأثر از سیاستهای توسعهای و تنشزای دولت افغانستان تهدید شده است. مشهد بزرگترین کلانشهر خاور کشور است که طی یکونیم دهه گذشته بخشی از امنیت آبی آن در پیوند با ساخت سد دوستی قرار گرفته که خاستگاه آب آن بلندیهای مرکزی افغانستان است. از این رو، نگرانیها نسبت به فراهمسازی منبع آب پایدار برای شهر مشهد جدی است. وضعیتی که در هنگامههای کم بارشی نمود و بَسامد بیشتری مییابد و مناسبات دو کشور را بهسوی تنش پیش میبرد. بیگمان، تداوم چنین نگرشی بر هزینههای موجود خواهد افزود و فرصتهای همکاری را خواهد زدود. این در حالی است که فرصتهای جغرافیایی و مزیتهای ژئوپلیتیک دو کشور بهگونهای هستند که در صورت نگاه همتکمیلی میتواند مناسبات هیدروپلیتیک را به همکاریهای پایدار رهنمون شود. کتاب پیشرو با عنوان «هیدروپلیتیک آیندهپژوهی مناسبات هیدروپلیتیک ایران و افغانستان در حوضه آبریز هریرود» که به قلم دکتر مراد کاویانیراد عضو هیئتعلمی دانشگاه خوارزمی و همکار علمی پژوهشکده مطالعات راهبردی و دکتر حسن صدرانیا عضو هیئتعلمی پژوهشکده مطالعات راهبردی نوشته شده است، کوششی آیندهنگرانه برای راهکاریابی چنین تنگنایی در شرق کشورمان است. کوشش نویسندگان کتاب بر توانمندسازی ادبیات هیدروپلیتیک در دو رخساره مفهومی و کاربردی سبب شده است که مفاهیم و رویکردهای موجود در متن با سرفصل دروس«ژئوپلیتیک منابع و محیط زیست» و «بحران های محیطی و امنیت ملی ایران» در مقطع کارشناسی ارشد جغرافیای سیاسی و نیز درس تخصصی «هیدروپلیتیک ایران و حوزه پیرامون» مقطع دکترای جغرافیای سیاسی پیوستگی چشمگیری بیابد.
پژوهشکده مطالعات راهبردی ضمن تشکر از مؤلفین محترم کتاب و همچنین دفتر نشروتحقیقات پژوهشکده که با دقت و حوصله، پیگیریهای لازم برای آمادهسازی، ویراستاری فنی و صفحهآرایی کتاب را عهدهدار بودند، امیدوار است با نگرش به چنین زمینهها و نیازهایی این کتاب نیز همچون سایر محصولات پژوهشکده مطالعات راهبردی چشماندازهای نوینی در جامعه دانشگاهی و سیاستگذاران در این عرصه بگشاید.
معاون پژوهشی