طی سالهای اخیر آمار تولد کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم در حال افزایش است و طبق آمار سازمان کنترل و پیشگیری از بیماریهای آمریکا میزان شیوع اتیسم در سال 2018 به یک در هر 59 تولد رسیده است. این مسئله باعث توجه فزاینده به اهمیت نقش آموزش و توانبخشی این کودکان شده است. تجربه ثابت کرده است که با به کارگیری فنون و رویکردهای جدید میتوان این کودکان را به گروه همسالان نزدیک کرد.
استفادهی به موقع از سطوح مختلف منابع آموزشی که مداخلهی به هنگام نامیده میشود، برای ارتقای سطح توانمندیهای کودک و تامین بهداشت روانی خانواده لازم و ضروری است. اختلال در مهارتهای اجتماعی شناختهشدهترین و اساسیترین ویژگی اختلال طیف اتیسم و شاید بتوان گفت پایدارترین ویژگی این اختلال از دوران کودکی تا بزرگسالی است. نقص مهارتهای اجتماعی در افراد مبتلا به اختلال طیف اتیسم شامل مشکلاتی در شروع تعاملهای اجتماعی، نگهداری رابطه متقابل، تقسیم شادی و لذت، دیدگاهگیری و فهمیدن علایق دیگران است؛اما این مهارتهای اجتماعی بهطور طبیعی در افراد مبتلا به اختلال طیف اتیسم به وجود نمیآید و باید بهطور صریح آموزش داده شوند.
کتاب حاضر سعی میکند تا مهارتهای اجتماعی را جزئی تر کند و بهطور صریح بیان میکند که در موقعیتهای اجتماعی چه باید کرد و چه باید گفت.