کتاب هر چه باداباد اثر استیو تولتز نشر چشمه

هر چه باداباد سومین کتاب از تریلوژی استیو تولتز بعد از دو کتاب جز از کل و ریگ روان ‌است. تولتز نویسنده‌ی استرالیایی بعد از دو کتاب پیشین خود که درباره‌ی ترس از مرگ و ترس از زندگی نوشته بود در سومین اثر سه‌گانه‌ش به سراغ مفهموم استعاره‌ی رجعت ابدی فردریش نیچه رفته است. حالا در این کتاب مرگ و زندگی با هم درآمیخته می‌شوند و ما با کاراکتر اصلی کتاب یعنی آنگوس به زندگی پس از مرگ سفر می‌کنیم. استیو تولتز مثل همیشه با زبانی ساده برای ما یک کمدی سیاه را تعریف میکند. این کتاب پر از لحظات و تشبیه‌های ناب است که به جرات می‌توان گفت این سبک و لحن منحصر به فرد تولتر است.

کتاب‌های استیو تولتر در ایران مخاطبی زیادی دارد و آثار او چندین و چند بار به تجدید چاپ رسیده‌اند. کتاب ‌هر چه باداباد همزمان با انتشار جهانی در استرالیا، آمریکا و اروپا در ایران با ترجمه‌ی ‌‌پیمان خاکسار منتشر شد و طرفداران تولتز را باری دیگر شگفته‌زده کرد. شما می‌توانید این کتاب را از دسته‌بندی داستان و رمان وبسایت و اپلیکیشن فیدیبو تهیه کنید.

خلاصه‌ای از کتاب هر چه باداباد

شخصیت اصلی کتاب ما یعنی آگنوس حالا سر به راه شده است و به دنبال یک زندگی آرام است. همسرش گریسی باردار است و در انتظار به دنیا آمدن فرزندشان هستند که یک مرد غریبه وارد زندگی‌شان می‌شود و ‌آنگوس را به قتل می‌رساند. هرچه باداباد که روایتی معلق بین مرگ و زندگی‌ست پر است تصاویری که مخاطبش را به هیجان می‌آورد. استیو تولتز به طرزی استادانه با قلمش جهانی را ترسیم می‌کند که همانقدری که جذاب است هم ترسناک است و هم به طرز غریبی مسخره. استیو تولتز اهمیت‌ دغدغه‌ها و نگرانی‌ها را در مقابل مرگ قرار می‌دهد عیار آن‌ها را می‌سنجد. جذابیت کتاب در آن است که اتفاقاتی که می‌خوانیم همانقدر که فانتزی و هیحان‌انگیز است می‌تواند در زندگی حقیقی هر کدام ما نیز اتفاق بی‌افتد. 

هرچه باداباد همچنان مانند دیگر آثار تولتز پر است نیش و کنایه به مسائلی که به اعتقاد او زندگی و زیستن را سخت و مبتذل کرده است؛ برای مثال در این کتاب بیشتر از همیشه با انتقاد تولتز نسبت به تکنولوژی و فضای مجازی رو به رو می‌شویم و همزمان با گریسی مواجه هستیم که یک بلاگر است و ثانیه به ثانیه زندگی‌اش را با مخاطبین – یا همان دنبال کنندگان- مجازی‌اش به اشتراک می‌گذارد. 

تولتز در هر چه باداباد سعی دارد تا به مفهوم استعاره‌ی رجعت ابدی بپردازد. نیچه با رجعت ابدی بیان میکند که جهان و تمامی موجودات و نیروها همواره در حال تکرار شدن بوده‌اند و همه چیز بی نهایت‌بار، به شکلی خود همانند، تا ابد تکرار خواهد شد. مفهومی که ریشه‌اش از فسلفه‌های یونان می‌آید و یکی از آموزه‌های فیثاغورث نیز بوده است. رواقیون، احتمالا با الهام از فیثاغورس، مفهوم رجعت ابدی را وارد فلسفه‌ی طبیعی خود کرده‌اند. 

استیو تولتز را بیشتر بشناسیم

استیو تولتز متولد 1972 در شهر سیدنی استرالیاست. از دانشگاه نیوکاسل سال 1944 فارغ‌ تحصیل شد و به قصد مهاجرت در کشورهایی زیادی برای زندگی مستقر شد؛ شهرهای پاریس، نیویورک، ونکوور و مونترال محل‌هایی هستند که استیو تولتز برای زندگی انتخاب کرد. او پیش از آن که نویسنده شود مشاغل گوناگونی مانند فیلمبرداری، بازاریابی، نگهبانی، کارآگاه خصوصی، معلم انگلیسی و فیلم‌نامه‌نویسی را تجربه کرد.

در مجموع سه کتاب نوشته است که در کشورهای مختلف و به خصوص ایران طرفدار و مخاطبین زیادی دارد. کتاب های جز از کل و ریگ روان ‌و هر چه باداباد که این سه اثر در قالب یک تریلوژی مجموعا در چهارده سال از 2018 تا 2022 منتشر شد.

چرا باید هرچه باداباد را بخوانیم؟

هر چه باداباد فارغ از جذابیتش در سبک روایت و لحن پر از صلابتش پر است از تصاویر ملموس و درخشان؛ استیو تولتز با قلم و کلمات تخیل و تصویرسازی ما را به کار می‌گیرد و ما با جهان و شخصیت‌هایی مواجه می‌شویم که می‌توانیم خودمان جای آن‌ها بترسیم، متعجب شویم و هیجان زده شویم. تولتز ما را به روایتی و فضایی می‌برد که بیش از پیش به مرگ و زندگی بی‌اندیشیم و بهتر با دلمشغولی زندگان و حتی مردگان آشنا شویم.

بخشهایی از کتاب هر چه بادا باد

هر چه باداباد هیچ‌کس هیچ‌وقت به من فکر نمی‌کرد. حالا که مُرده‌ام، فکرم به‌شدت درگیر چیزهایی شبیه این‌هاست: چه تعداد از تصمیمات مهم زندگی‌ام را فقط به این خاطر گرفته بودم تا کسانی که حتی متوجه حضورم نشده بودند درباره‌ام بد فکر نکنند؛ چه‌قدر له‌له زده بودم برای خوش‌آمد کسانی که از آن‌ها خوشم نمی‌آمد فقط چون می‌ترسیدم بیزاری از من مسری باشد و به کل جمعیت سرایت کند؛ و اگر ــ حقیقت تأسف‌بار این‌جاست ــ همه‌ی بخت‌برگشتگی‌هایم منحصر به خودم بودند و کسی درگیرشان نمی‌شد، مشکل چندانی با آن‌ها نداشتم. فقط بابت این‌ها غصه نمی‌خورم؛ چرا بیشتر دنیای‌مان را ندیده بودم؟ چرا چتربازی یا ماجراجویی جنسی نکردم؟ دقیقاً چرا این‌قدر از لمس یک ذَکَر متنفر بودم؟ ناهم‌جنس‌خواه بودنم چه اهمیتی داشت؟ اکثر گیاه‌خوارها ماهی نمی‌خورند؟ و چرا این‌قدر مطمئن بودم که هر جور باور به ماوراءالطبیعه معنایش رجعتی شرم‌آور است به دوران پیشاعلم؟ البته که من هم ترس‌های غیرمنطقی خودم را داشتم: ترس از مانکن‌ها و شیب‌های تند و خیره شدن دیگران به خودم، ولی هیچ‌وقت از تاریکی نمی‌ترسیدم، یا از مُرده‌ها، یا هر چیزِ مربوط به دنیای پس از مرگ. برای من بهشت رویایی کودکانه بود و برزخ استعاره‌ای آشکار و جهنم صرفاً معتبر روی زمین، و حتی تصور یک روح جاودان فقط راهی بود برای اجتناب از رودررویی با سفر بی‌بازگشت‌مان به ناکجا. خجالت‌آور است که آدم تا چه حد می‌تواند در اشتباه باشد.

پیشنهادهایی برای کسانی که هرچه باداباد را دوست دارند

اگر هرچه باداباد و دیگر آثار استیو تولتز را دوست دارید خواندن سه کتاب دیگر را نیز به شما پیشنهاد می‌کنیم و امیدواریم از خواندن آن‌ها لذت ببرید.

• مجوس از جان فاولز
• عامه‌پسند از چارلز بوکفسکی
• اتحادیه‌ی ابلهان از جان کندی تول