Loading

چند لحظه ...
کتاب جنبش اشغال در ایالات متحده

کتاب جنبش اشغال در ایالات متحده
مطالبات و دستاوردها

نسخه الکترونیک کتاب جنبش اشغال در ایالات متحده به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق اپلیکیشن رایگان فیدیبو در دسترس است. همین حالا دانلود کنید

با کد تخفیف hifidibo این کتاب را در اولین خریدتان با ۴۰٪ تخفیف یعنی ۴,۰۰۰ تومان ارزان‌تر بخرید!

درباره کتاب جنبش اشغال در ایالات متحده

ماه ها تجمع و راهپیمایی مسالمت آمیز در سراسر این کشور، بخشی از مقاومت و اعتراض مردم به شرایط سیاسی ـ اقتصادی در آمریکا بود. اگر به کارنامه جنبش اشغال، به ویژه اشغال وال استریت بنگریم، صرف نظر از غلبه نیروهای نظامی و پلیس بر فعالیت های تجمعی اعتراض آمیز ایشان، می توان نکات مثبت و دستاوردهایی چند را شناسایی کرد که حاصل تلاش های شبانه روزی جامعه مدنی ایالات متحده آمریکا بود. اعتراض به فضای غیر شفاف ارتباط سرمایه و سیاست در ایالات متحده بحثی مربوط به سال های اخیر نیست و دهه ها از عمر آن می گذرد. چیزی که جنبش اشغال در آمریکا نیز به آن بی تفاوت نبود و یکی از دلایل اصلی اعتراض خود را بر اساس آن شکل داد. نقد رابطه پول و سیاست که در قالب پیوندهای حامیانه میان نمایندگان سیاسی و شرکت های تجاری نمود پیدا می کرد، جزو موارد اعتراضی جنبش بود و جلب توجه عموم به این موضوع و روشن کردن نفوذ کنترل نشده شرکت ها در نابرای های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، از دستاوردهای این جنبش در نظر گرفته می شود. طرح مسأله ۹۹ درصد و تقابل میان آن و ۱ درصد ثروتمند جامعه به گفتمانی تاریخی تعلق دارد که سال ها با بی اعتنایی و یا سرکوب توسط مقامات نگران نفوذ کمونیسم و مارکسیسم در ایالات متحده همراه بود. اما این بار جامعه مدنی با صدایی واحد و هماهنگ خواهان از بین رفتن این تضاد و توازن میان بخش های مختلف اقتصادی و سیاسی جامعه شد. توجه به شکاف اقتصادی و آگاه کردن جامعه نسبت به نفوذ شرکت ها در سیاست را می توان به خوبی به این جنبش نسبت داد که هدف اصلی آن عدالت توزیعی در زمینه ثروت بوده است. هزاران معترض با شیوه توافق محور تصمیم گیری آشنا شده اند که گونه از دموکراسی مستقیم بوده است. همچنین جنبش اشغال در آمریکا منبعی غنی برای اطلاعات مربوط به بانکداری ایجاد کرده و مردم به واسطه حضور در این جنبش و مطالعه مطالب ارائه شده توسط آن ها با مفاهیم پیچیده تر بانکداری و مالیه آشنا شده اند. جنبش اشغال توانسته مناظره عمومی را به سمت موضوعات مربوط به نابرابری اجتماعی سوق دهد. انتشار جزوات و اطلاعات آماری مصور درباره شرایط اقتصادی جامعه نیز موجب آشنایی طیف های مختلف مردم با مسائل گوناگون سیاسی، اقتصادی و اجتماعی شد. یکی از دستاوردهای قابل توجه جنبش، ابداع روز ملی نقل و انتقال بانکی بود که خواهان انتقال داوطلبانه [سرمایه شخصی] از بانک های تجاری به اتحادیه های اعتباری غیر انتفاعی در ۵ نوامبر سال ۲۰۱۱ م. بود که با حمایت ۷۵ هزار نفر روبرو شد. بنا به گزارش ها دلیل این امر درخواست کریستن کریستین شهروند ۲۷ ساله آمریکایی بود که این «کارزار را در ۴ اکتبر با دعوت کردن از ۵۰۰ نفر از دوستان خود در [شبکه اجتماعی] فیسبوک به ترک کردن بانک های خود آغاز کرد» و از آن ها می خواست سپرده های مالی خود را از بانک های بزرگ به اتحادیه های اعتباری غیر انتفاعی منتقل کنند. وی دلیل این اقدام خود را آگاهی از تصمیم شرکت بانک آمریکا به گرفتن کارمزد ۵ دلاری از کارت های اعتباری عنوان کرد و به سبب اعتراضی که داشت توانست تغییری غیر قابل پیش بینی در روند نقل و انتقال بانکی ایجاد کند و شمار زیادی از کاربران و مشتریان بانک ها را با خود همراه سازد. به نقل از انجمن ملی اتحادیه های اعتباری این طور خبر داده شد که ظرف یک ماه از اطلاعیه بانک آمریکا در ۲۹ سپتامبر سال ۲۰۱۱ م.، حدود ۶۵۰ هزار مشتری در اتحادیه های اعتباری اقدام به افتتاح حساب کردند. قدرت شبکه های اجتماعی و بستر مساعد در جامعه باعث شد یک حرکت اعتراضی فردی به قدرتی وسیع دست یافته و تنها «ظرف حدود ۱۸ روز، بیش از ۵۰ هزار نفر» آماده خروج از بانک های خود شوند. موفقیت این اقدام در جایی روشن شد که بیش از ۵۰ میلیون دلار از حساب های بانکی خارج شد و در شهر بوفالو نیز اعلام شد جنبش اشغال بوفالو موجب خروج ۴۵ میلیون دلار از بانک جی. پی. مورگان چیس و انتقال آن به بانک های کوچک تر شده بود . هنگامی که بانک هایی نظیر بانک آمریکا، جی. پی. مورگان چیس، سان تراست و ولز فارگو خبر دریافت کارمزد ۵ دلاری را اعلام کردند انتظار چنین اعتراضی نمی رفت و از این رو مقاومت عمومی و بستن حساب ها به حدی رسید که بانک ها و نهادهای مالی احساس خطر کردند و بانک آمریکا ضمن عقب نشینی اعلام کردند کارمز ۵ دلاری خود را حذف خواهد کرد. در جای دیگر علی رغم مقاومت اندرو کوئومو فرماندار نیویورک در برابر قانون مالیات گیری از میلیونرها، اعتراضات پیوسته و منسجم جنبش اشغال وال استریت در اقصی نقاط شهر نیویورک و چادر زدن در مرکز اداری شهر در آلبانی (مرکز ایالت نیویورک) وی را مجبور به اجرایی کردن چنین قانونی نمود. در نتیجه «فرماندار اندرو ام. کوئومو و رهبران قانونگذاران... اعلام کردند که برای تغییر کلی مالیات بر درآمد ایالت نیویورک به توافق رسیده اند و برای سکنه دارای درآمد بیشتر، دسته بندی مالیاتی بالاتری ایجاد می کنند و نرخ مالیات میلیون ها سکنه طبقه متوسط را کاهش می دهند». موفقیت ها و دستاوردهای جنبش اشغال در آمریکا به این جا خلاصه نمی شد و یکی دیگر از حوزه هایی که توانستند بر آن تأثیر بگذارند شورای تبادل قانونگذاری آمریکا بود. این شورا «یک گروه غیر انتفاعی سیاستگذاری بازار آزاد است که حدود ۲ هزار قانونگذار ایالتی عضو آن هستند» (Gabbatt, ۲۰۱۲, para. ۴) و به عنوان بستری برای هماهنگی های حقوقی میان مقامات منتخب مردم و شرکت هایی نظیر بانک آمریکا، والمارت و مک دونالد عمل می کند. اعتقاد بر این بود که چنین مکانی به بستری برای نگارش پیش نویس های قانونی به نفع شرکت ها و منافع تجاری آن ها ختم می شد و مردم از هیچ سودی بهره مند نمی شدند. از این رو جنبش اشغال در ۲۹ فوریه سال ۲۰۱۲ م. توانست با برگزاری راهپیمایی در بیش از ۸۰ شهر آمریکا روز توقف شرکت ها را عمومی کرده و کار را به جایی برساند که بسیاری از بزرگ ترین شرکت ها مجبور به ترک شورای تبادل قانونگذاری آمریکا شوند ("History & Timeline," n.d.). در رابطه با بحث مسکن و ضبط منازل افراد بدهکار توسط بانک ها نیز می توان به موفقیت هایی اشاره کرد که توسط جنبش اشغال در ایالات متحده به دست آمد. دو سازمان خانه های خود را اشغال کنیم و سلب مالکیت را اشغال کنیم در زمینه جلوگیری از فعالیت های این چنینی بانک ها جلودار بوده اند و با شگردهای مختلفی نظیر چادر زدن و اقامت دسته جمعی در اماکن در حال سلب مالکیت شدن، از اخراج بسیاری از افراد از منازل خود در سراسر آمریکا از قبیل بوفالو، بیرمنگهام، سنت پل، اوکلند و بسیاری از شهرهای دیگر ممانعت به عمل آورده اند. معترضان در منطقه کلمبیا (با مرکزیت شهر واشینگتن) قادر به جلب توجهات در سطح ملی به این حقیقت شدند که این منطقه علی رغم داشتن ۶۱۸ هزار سکنه فاقد نماینده در کنگره و استقلال در تعیین بودجه یا قانونگذاری است و این در حالی بود که ایالت وایومینگ که از چنین قابلیت هایی برخوردار است، فقط ۵۶۸ هزار سکنه دارد. جنبش اشغال توانست توجه عمومی را به وام های دانشجویی و بدهی دانشجویان و فارغ التحصیلان بیکار آمریکایی جلب کند. مجموع بدهی های حیرت آور است: هم زمان با ناآرامی ها و اعتراضات در نیویورک «بانک فدرال نیویورک (در سال ۲۰۱۱ م.) این مبلغ را ۵۵۰ میلیارد دلار تخمین می زند» ("Student loans in America," ۲۰۱۱, para ۹) اما به امکان برآوردی کمتر از واقعیت نیز اشاره کرد. آمارها حاکی از شرایط دشواری است که دانشجویان آمریکایی در زمینه وام با آن روبرو می شوند: «۶۹ درصد از فارغ التحصیلان کالج های دولتی و خصوصی غیر انتفاعی در سال ۲۰۱۳ م. وام گرفته بودند. این وام گیرندگان به طور میانگین ۲۸۴۰۰ دلار وام فدرال و خصوصی دریافت کرده بودند که نسبت به سال ۲۰۱۲ م. به میزان ۲ درصد افزایش داشت». توجه به نظامی شدن فزاینده پلیس محلی از دیگر دستاوردهای جنبش بود. موارد مکرر برخورد پلیس با معترضان و توسل به خشونت از جانب نیروهای امنیتی موجب شد وجهه پلیس در ایالت های مختلف تخریب و جوانبی از رفتار آن ها با معترضان اجتماعی آشکار شود. توجه شهروندان آمریکایی به رفتار پلیس با تجمع کنندگان و فیلم برداری و عکاسی از صحنه های درگیری که مستقیم وارد فضای مجازی وب و شبکه های اجتماعی می شد از ویژگی های جنبش بود. همچنین عدم توجه جریان اصلی رسانه های گروهی که به بیان برخی تحیلگران منتقد نظام سیاسی ـ اجتماعی آمریکا، وابسته به جریان قدرت و ثروت هستند موجب شد تا جنبش اشغال وال استریت و همچنین جنبش های مشابه در ایالت های دیگر با توسل به امکانات مجود به فضای اینترنت رو آورده و مجلات، وب سایت ها و در کل رسانه های مستقل و مخصوص به خود را ایجاد کنند. روزنامه ها و برنامه های رادیویی می توانستند اخبار مربوط به جنبش را به طور مستقیم در دسترس میلیون ها نفر قرار دهند که نمی توانستند اخبار و واقعیات مربوط به جنبش را از طریق رسانه های گروهی بزرگ آمریکایی دنبال کنند. به عنوان مثال می توان نشریاتی نظیر آکیوپاید وال استریت ژورنال، آکیوپای د پرس و ایندیگناسیون (به زبان اسپانیایی) و همچنین آکیوپاید تایمز آو لاندن (در انگلستان) اشاره کرد که با سایر سایت های خبری و تحلیلی همراه می شوند. ناگفته نماند که توجه عموم به برخورد و تضاد میان فقیر و غنی که هم اکنون طیف گسترده تری از مردم و افکار عمومی را به خود مشغول کرده (Morin, ۲۰۱۲) حاصل تلاش ها و اعتراضات مردمی بود که مکان های نمادین اقتصاد سرمایه داری در نیویورک و سایر شهرهای مهم ایالات متحده را به اشغال خود درآوردند. خبرگزاری سی. ان. ان. (Basu, ۲۰۱۲) به نقل از «دفتر بودجه کنگره ایالات متحده اعلام می کند که درآمد ۱ درصد ثروتمند آمریکا در فاصله سال های ۲۰۰۷ ـ ۱۹۷۹ م. به میزان ۲۷۵ درصد افزایش داشته است که این نابرابری را به مسأله اول ذهن مردم بدل کرده است» (para. ۵). مرکز تحقیقاتی پیو (Morin, ۲۰۱۲) در سال ۲۰۱۲ م. نتایج تحقیقاتی «بین ۲۰۴۸ فرد بالغ» در سال ۲۰۱۱ م. را ارائه می کند که بر اساس آن «حدود دو سوم جامعه (۶۶ درصد) اعتقاد دارند که میان فقیر و غنی منازعات شدید یا نیرومندی وجود دارد ـ افزایشی ۱۹ درصدی به نسبت سال ۲۰۰۹ م.». این یعنی آگاهی از منازعه میان فقیر و غنی در ایالات متحده به موازات جنبش اشغال در آمریکا افزایش یافته و جلوتر از دو منازعه رایج در جامعه آمریکا یعنی بین مهاجران و افراد متولد شده در آمریکا و بین سیاه پوستان و سفیدها قرار گرفته بود. از دیگر دستاوردهای جنبش، توجه طیف گسترده ای از هنرمندان و جریانات هنری به خودِ مسأله اعتراض بود. پیشرفت های متعدد در زمینه فنی و نظری در هنر موجب شده جامعه آمریکا از رشته های هنری نیز برای بیان اعتراض خود به نظام سیاسی ـ اقتصادی موجود بهره برداری کند. حرکت های هنری معاصر انتقادی در ایالات متحده همواره به اموری از قبیل سیاست، اقتصاد و نابرابری های اجتماعی توجه داشته اند و ظهور و شکل گیری این جریان گسترده ناراضی موجب شد بخشی از قابلیت ها و انرژی حرکت های هنری اعتراضی موجود به این جنبش پیوسته و زبان بصری ویژه آن را خلق کنند. جنبش اشغال چه در خاورمیانه و چه در اروپا یا ایالات متحده آمریکا از نیروی بالقوه توده های معترض به خوبی استفاده کرده و ضمن بهره گیری از توانایی هنر معترض به خلق مضامین و محتوایی منتقدانه پرداخته است. در واقع رویکرد هنری جنبش اشغال در آمریکا در چارچوب گسترده تر و فراگیر هنر اعتراض قرار می گیرد که موضوعاتی از جمله فساد سیاسی و نابرابری های اقتصادی، نژادی، جنسیتی و ده ها مورد دیگر را می توان به عنوان مهم ترین نقش مایه های آن در نظر گرفت. از نگاه هنر اعتراضی، شرایط زندگی مدرن مستلزم پاسخ آگاهانه شهروندان به شرایط نامساعد در جوامع است. بر این اساس شهروندان جامعه مدرن نباید نسبت به بی عدالتی ها بی تفاوت بوده و باید به نوعی درگیر اعتراض شوند. نظر به ماهیت سرمایه داری نظام اقتصادی حاکم بر ایالات متحده، بخش قابل توجهی از هنر اعتراضی در این کشور به فساد شرکتی معطوف شده و به روندهای مختلفی از اقتصاد آزاد و بازار گرفته تا جوانب غیر اخلاقی و نابرابری در کشور پرداخته است. جنبش اشغال در آمریکا با توسل به مناظرات موجود در جامعه توانست از مباحث عمومی منتقدانه استفاده کرده و تولیدات هنری قابل توجهی در این زمینه داشته باشد. از پوستر گرفته تا هنر اجرایی، نمایش نور، شعر و سایر صور خلاقانه، آثار هنری در خدمت آرمان اعتراضی جنبش به وضع موجود در ایالات متحده قرار گرفت. در صورت بررسی آثار و آفرینش های هنری جنبش اشغال در می یابیم که هنر به مثابه ابزاری برای تغییر در نظر گرفته می شود که جامعه را به مثابه بستر انواع نابرابری ها، موضوع (مخاطب) خود می داند. نابرابری همواره مهم ترین مضمون در هنر اعتراضی جنبش های اجتماعی بوده و آثاری که در این زمینه خلق می شوند ضمن برخورداری از روحیه عدالت خواهانه، دارای جنبه تهییج کننده عمومی و دعوت به انجام تغییر اصلاحی هستند. چنین تغییری معطوف به بهبود شرایط نامساعدی است که جنبش اجتماعی مورد نظر در واکنش به آن شکل گرفته است. در صورت در نظر گرفتن آمریکا به عنوان کانون بررسی، می توان به این نتیجه رسید که هنر اعتراضی به مثابه واکنشی منتقدانه به نبود عدالت اجتماعی ناشی از فعالیت های سیاستمداران فاسد، شرکت های بزرگ خصوصی خودخواه و نادیده گرفتن حقوق توده های کم درآمد و همچنین مردم عادی است. جوانان و هنرمندان آمریکایی از رشته هایی نظیر گرافیک، تصویرسازی، طراحی، کاریکاتور، عکاسی و در برخی موارد از نمایش، موسیقی و همچنین شعر به منظور انعکاس آمال و حقایق جنبش اشغال استفاده کردند و این جریان منتقد به ویژه در اینترنت همچنان فعال است. پوستر یکی از نمودهای فعالیت هنری جنبش اشغال چه در نیویورک و چه در شهرهای دیگر آمریکا بود که با عاریه گرفتن از سایر رشته ها نظیر تصویر سازی، صفحه آرایی و کاریکاتور، به خلق آثاری پرداخت که بیننده و مخاطب خود را درگیر می کند. دعوت به تجمع، تهییج عموم، ارائه اطلاعاتی درباره وضعیت سیاسی ـ اقتصادی، نقد نظام اقتصادی سرمایه داری، اشاره به نابرابری های اقتصادی، تعارضات در توزیع ثروت، شکاف فقیر و غنی، نشان دادن انسجام و اتحاد میان مستضعفین و افراد کم درآمد، آگاهی بخشی به اقشار و توده های مردم و بسیاری از موارد دیگر را می توان جزو موضوعات و پیام های قابل انتقال توسط پوسترهای متعلق به جنبش اشغال در نظر گرفت. در این اثر، در میان صور مختلف آفرینش هنری در جنبش اشغال، بر پوستر تمرکز می شود زیرا قابلیت های این واسط هنری با روحیات اعتراضی و سبک و سیاق جنبش هماهنگی چشمگیری دارد و در قیاس با سایر واسط های هنری مورد استفاده جنبش، بیشتر مستند سازی شده است. پوستر یکی از بارزترین نمودهای گرافیکی هنری جنبش اشغال در ایالات متحده بوده است که ضمن برخورداری از قابلیت انتشار گسترده و به نسبت ارزان، امکان فراخوان عمومی در ابعاد وسیع چه در شهرها و چه در فضای مجازی وب را فراهم می کند. جنبش اشغال اولین جریان بهره گیرنده از پوستر سیاسی نبود زیرا آثار چاپی به موازات جریان فکری منتقد که از دوران روشنگری پا به عرصه گذاشت توانسته اند نقش مؤثری در فرهنگ بصری قرن های گذشته ایفاء کنند و مناظرات سیاسی امروزی را تحت تأثیر پیام خود قرار دهند. پوستر به عنوان ابزاری برای اعلام و انتشار دیدگاه سیاسی ـ اجتماعی هنرمند طراح خود، به منظور فراخوان عمومی و دعوت از مردم به منظوری مشخص مورد استفاده قرار گرفته است. پوسترهای سیاسی در قرن ۲۰ م. در نتیجه پیشرفت های فنی در صنعت چاپ سنگی به طور چشمگیرتری در جامعه حضور پیدا کرد. دستاوردهای فنی باعث شده بود انتشار ارزان و پرتیراژ پوسترها در ابعاد بزرگ امکان پذیر شود.

ادامه...

مشخصات کتاب جنبش اشغال در ایالات متحده

بخشی از کتاب جنبش اشغال در ایالات متحده

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

در حال بارگذاری...

نظرات کاربران درباره کتاب جنبش اشغال در ایالات متحده