فیدیبو نماینده قانونی انتشارات پوینده و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب موزه معصومیت

کتاب موزه معصومیت

نسخه الکترونیک کتاب موزه معصومیت به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب موزه معصومیت

کتاب «موزه معصومیت» نوشته اورهان پاموک (-۱۹۵۲) نویسنده ترک و برگزیده جایزه نوبل در سال ۲۰۰۶ است. او تنها نویسنده ترک است که تا کنون موفق به دریافت جایزه نوبل شده است. او ۶ سال صرف نوشتن این رمان کرد و در نهایت این اثر خارق‌العاده را با این جمله عاشقانه آغاز کرد: «می‌دانستم که این لحظه شادترین لحظه زندگی‌ام است». وقتی «موزه معصومیت» را می‌خوانید، فقط عشق نیست که در آن تجلی پیدا می‌کند بلکه دوستی، پیوند، جذابی‌ات، خانواده و خوشبختی هم مورد بحث قرار می‌گیرد و می‌بینید که دلتان نمی‌خواهد از دنیای رنگی کتاب خارج شوید. داستان این رمان که در محله‌های بالای شهر استانبول مثل نیشانتاشی، چوکورکوما، نقسیم، حربیه و بی اوغلی - محله‌هایی که نقشی کلیدی در زندگی خود پاموک داشتند - می‌گذرد، روایت کننده سرگذشت یک مرد ثروتمند استانبول به نام «کمال» است که به عشق دختری از طبقه فرودست جامعه به نام «فسون» گرفتار می‌شود. «موزه معصومیت» رمانی است که سنت‌ها و آداب و رسوم دست‌وپاگیر حاکم بر جامعه ترکیه در آن در قالب یک ماجرای عاشقانه به تصویر کشیده می‌شود. اورهان پاموک در این رمان می‌کوشد حقیقت تابوهای اجتماعی و سنّتی و نقش آنها را در زندگی ۷۰ سال اخیر مردم ترکیه به نمایش بگذارد. زندگی مردمی که بین فرهنگ غربی و ساختار یک جامعه سنّتی در حال پوست انداختن است. در سطرهای آغازین این کتاب می‌خوانیم: «شادترین لحظه زندگی‌ام بود،‌ می‌دانستم. اگر از قبل این می‌دانستم برای نجات این شادمانی هر کاری می‌کردم. ممکن بود همه‌چیز تغییر کند؟ بله،‌ اگر می‌دانستم این لحظه،‌ شادترین لحظه زندگی‌ام خواهد بود،‌ هیچ‌وقت آن را از دست نمی‌دادم. با آرامشی عمیق تمام وجودم از آن حس طلایی پر شد. شادمانی‌ای که شاید چند ثانیه طول کشید اما برای من به اندازه ساعت‌ها و یا سال‌ها گذشت. افسون را در آغوش گرفتم. شاد بودم. آنقدر غرق در عشق بودم که اصلا به شکل این گوشواره توجه نکرده بودم. آن بیرون هوا بسیار مطبوع بود. زیبایی روزهای بهار استانبول را داشت. مردم استانبول هنوز لباس‌های زمستانی می‌پوشیدند. با اینکه زمستان تمام شده بود اما داخل مغازه‌ها و ساختمان‌ها هنوز سرد بود»

ادامه...
  • ناشر انتشارات پوینده
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 2.49 مگابایت
  • تعداد صفحات ۵۰۱ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب موزه معصومیت

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

برای رویا

اینان مردمی بی گناه بودند، آنقدر بی گناه که فقر را بسان جرم می پنداشتند که ثروت به آن ها اجازه فراموش کردنش را می داد.

(جلال سالک- دست نوشته ها)

اگر انسانی در رویاهایش به بهشت برود و اگر برای وارد شدنش به بهشت گُلی را به عنوان هدیه به او بدهند و او بعد از بیدار شدن از خواب همان گل را در دستش ببیند به نظرتان چه می شود؟ بعد از آن باید چه تصمیمی بگیرد؟

(ساموئل تایلر- دست نوشته ها)

ابتدا تزئینات کوچک روی میز، لوسیون ها و لوازم آرایشش را نگاه کردم و در دست گرفتم. یک به یک با دقت بررسی شان کردم. ساعت کوچکش را دور دست پیچیدم. بعد به کمد لباس ها نگاهی انداختم. تمام آن لباس ها و تزئینات را دیدم. تمام آن چیزهایی که یک زن را کامل می کرد، در من حسی غریب از تنهایی و تلخی را برانگیخت و دلم می خواست به جای او می بودم.

(احمد حامدی تان پینار- دست نوشته ها)

۱- شادترین لحظه زندگی من

شادترین لحظه زندگی ام بود، می دانستم. اگر از قبل این را می دانستم برای نجات این شادمانی هر کاری می کردم. ممکن بود همه چیز تغییر کند؟ بله، اگر می دانستم این لحظه، شادترین لحظه زندگی ام خواهد بود، هیچ وقت آن را از دست نمی دادم. با آرامشی عمیق تمام وجودم از آن حس طلایی پر شد. شادمانی ای که شاید چند ثانیه طول کشید اما برای من به اندازه ساعت ها و یا سال ها گذشت. روز دوشنبه ۲۶ می ۱۹۷۵ بود. چند لحظه مانده به ساعت سه انگار از گناه و جزا و پشیمانی نجات پیدا کردیم.
افسون را آرام در آغوش گرفتم. شاد بودم. آنقدر غرق در عشق بودم که اصلاً به شکل این گوشواره توجه نکرده بودم. آن بیرون هوا بسیار مطبوع بود. زیبایی روزهای بهار استانبول را داشت. مردم استانبول هنوز لباس های زمستانی می پوشیدند. با این که زمستان تمام شده بود اما داخل مغازه ها و ساختمان ها هنوز سرد بود.
مثل بچه ها زیر یک لحاف دراز کشیده بودیم، لحافی که بوی عود می داد. از سوی پنجره رو به دریا باد ملایمی می وزید، بادی که بوی بهار می داد. باد پرده های توری را تکان می داد و بدن ما را نوازش می کرد. صدای بچه هایی که آن پایین فوتبال بازی می کردند به گوش می رسید. حتی فحش ها و دعواهای شان کلمه به کلمه شنیده می شد. گاهی به یکدیگر نگاه می کردیم و لبخند می زدیم. اما خوشبختی ما آنقدر عمیق و بزرگ بود که نمی توانستیم چیزی را جایگزینش کنیم.
فردای آن روز وقتی یکدیگر را ملاقات کردیم افسون گفت که لنگه گوشواره اش گم شده. وقتی از هم جدا شده بودیم، لنگه گوشواره را روی ملافه های آبی رنگ دیده بودم و برای این که گم نشود آن را داخل جیبم گذاشته بودم.
گفتم: این جاست عزیزم.
دستم را داخل جیب کتم که به پشتی صندلی آویزان بود کردم. گفتم: خدای من مثل این که نیست.
انگار فلاکتی بزرگ و یا یک بدشانسی اتفاق افتاده است. اما بلافاصله به یاد آوردم که به خاطر سرد شدن هوا کتم را عوض کرده بودم.
- فکر می کنم تو جیب اون یکی کتم مونده.
افسون چشم هایش را تا حد ممکن گشاد کرد و گفت: یادت نره که فردا حتماً برام بیاریش. برام خیلی اهمیت داره.
- حتماً.
افسون تا یک ماه پیش فامیل دورِ هفده ساله ای بود که وجودش را از یاد برده بودم و کم مانده بود که او را برای همیشه فراموش کنم. من اما مرد سی ساله ای بودم که در شرف ازدواج بود؛ ازدواج با زنی به نام سیبل که همه ما را برازنده هم می دانستند.

۲- بوتیک شانز لیزه

تمام اتفاقات متحول کننده زندگی من، یک ماه پیش یعنی ۲۷ آوریل ۱۹۷۵ با دیدن کیفی با مارک معروف جنی کولون در یک ویترین شروع شد. من همراه سیبل بودم. زنی که به زودی با او نامزد می شدم. در جاده والی کونا در یک شب تقریباً سرد، مست و خوشحال بودیم و قدم می زدیم.
در حین شام خوردن در یکی از رستوران های شیکی که به تازگی باز شده بود، در مورد تدارکاتی که پدر و مادرم برای مراسم نامزدی دیده بودند، صحبت می کردیم. سیبل ترجیح می داد، مراسم به خاطر آمدن بهترین دوستش نورچین که در سال های دبیرستان بسیار به هم نزدیک بودند، در ماه سپتامبر برگزار شود.
آن زمان سیبل سفارش لباس نامزدی را به یکی از مشهورترین خیاط های استانبول داده بود. سیبل و مادرم آن شب برای اولین بار سر جای مروارید های لباس با هم بحث کردند.
پدر همسرم برای دختر دردانه اش بهترین ها را تدارک دیده بود و مادر بابت این مسئله خیلی خوشحال بود. پدرم هم به خاطر داشتن عروسی مثل سیبل که در دوران بورژوازی آن موقع در پاریس، در دانشگاه سوربن درس خوانده بود به خود می بالید.
بعد از صرف غذا وقتی سیبل را به خانه می رساندم با خودم فکر کردم که چقدر خوشبخت هستم. در حال قدم زدن بودیم.
ناگهان سیبل گفت: نگاه کن چه کیف قشنگی.
گرچه به خاطر خستگی کمی کلافه بودم اما بلافاصله ویترین و مغازه را به خاطر سپردم و فردای آن روز برای خرید کیف به مغازه رفتم. واقعیت این بود که من از آن دسته مردهایی که شب به شب برای همسرانشان هدیه می خرند و آن ها را میان گل و تور تقدیم می کنند، نبودم.
آن زمان بوتیک ها و گالری هایی بودند که از روی مارک های معروفی مثل Elle و Vogue اجناسی را کپی می کردند و می فروختند.
صاحب بوتیک شانز لیزه شِنای خانم را بعد از سال ها که ندیده بودمش به یاد آوردم. او هم مثل افسون نسبتی دور با مادرم داشت.
فردای آن روز راس ساعت مقرر، دو دستگیره برنزی در بوتیک را گرفتم و باز کردم. قلبم به شدت می تپید. بهار بود و هوا کمی گرم ولی مغازه خنک بود. احساس کردم کسی داخل مغازه نیست. افسون را بعداً دیدم. قلبم مثل موج هایی شده بود که خودشان را بی محابا به ساحل می کوبیدند.
آرام گفتم: از این کیفی که تو ویترین به دست مانکن آویزون کردین می خواستم.
این دختر به نظرم خیلی جذاب و زیبا آمد.
- همون کیف کرم با مارک جنی کولون؟
وقتی چشم در چشم شدیم بلافاصله شناختمش.
آرام زمزمه کردم: بله همون که تو ویترین دست مانکنه.
گفت: بله. و به سمت ویترین رفت. پای راستش را از داخل کفش پاشنه بلند زردش بیرون آورد و آن را که با دقت خاصی به ناخن هایش لاک قرمز زده بود، روی ویترین گذاشت. اول به کفش خالی نگاه کردم و بعد به پای بلند و کشیده اش. پاهایش آفتاب سوخته بود و دامن زردرنگش به خاطر بلندی پاهایش کوتاه تر به نظر می رسید. کیف را برداشت و به سمت پیشخوان آمد. زیپ آن را باز کرد و کاغذها را به دقت از توی کیف خالی کرد و جلوی من گذاشت. دوباره چشم در چشم شدیم.
- سلام افسون، چقدر تغییر کردی. چقدر بزرگ شدی. فکر کنم منو نشناختی.
- سلام کمال خان. چرا شناختمتون احساس کردم شما منو نشناختین. نخواستم مزاحمتون بشم.
سکوت برقرار شد. حس عجیبی مرا معذب می کرد و نمی توانستم راحت باشم.
- خب، چی کارا می کنی؟
- برای کنکور آماده می شم. در ضمن هر روز هم به این جا میام و تو مغازه با آدم های جدیدی آشنا می شم.
- عالیه. راستی قیمت این کیف چنده؟
ابروهایش را بالا داد و در حین خواندن اتیکت روی کیف گفت: ۱۵۰۰ لیره. این پول در آن زمان حقوق یک کارمند تازه کار بود.
- شنای خانم حتماً بهتون تخفیف می ده. البته اگه زحمت بکشید و بعدازظهر تشریف بیارید.
گفتم: نه، نه اصلاً مهم نیست. از جیب پشتم کیف پولم را درآوردم و اسکناس های نم خورده را شمردم. افسون کیف را با دقت تمام داخل یک پلاستیک برچسب دار گذاشت. می دانست در این سکوتی که بینمان برقرار شده من در حال تماشای بازوهای عسلی رنگ و حرکات سریعش هستم. کیف را خیلی مودبانه به سمت من دراز کرد. تشکر کردم و گفتم: به خاله نسیبه از طرف من سلام و عرض ادب برسونید.
لحظه ای به فکر فرو رفتم انگار افسون را در آغوش داشتم و در گوشه ای از بهشت ایستاده بودم. این فکر احمقانه بود چرا که افسون آنقدرها هم زیبا نبود.
به سرعت به سمت در برگشتم و به خیابان رفتم. از گرما لذت بردم. از هدیه ای که خریده بودم راضی به نظر می رسیدم. سیبل را بی نهایت دوست داشتم و به همین دلیل تصمیم گرفتم افسون و مغازه را از ذهنم بیرون کنم.

نظرات کاربران درباره کتاب موزه معصومیت

واقعا ارزش خوندن نداره چرانوبل برده من موندم یک داستان با ریتم کند با شخصیت های کامل سست و متزلزل
در 1 سال پیش توسط انت دانلیان
خیلى داستان پیش پا افتاده اى داره و واقعا حوصله سربره.کاملا وقت تلف کردن بود.من که از نصفه کتاب فقط صفحه ها رو بدون خوندن ورق زدم که تمام بشه
در 2 سال پیش توسط mah...var
داستان تا نیمه خوب پیش می‌ره اما بعد از اون بسیار کند و پیش پا افتاده می شه. این اولین تجربه من از خواندن آثار اورهان پاموک بود که دیگه تکرارش نخواهم کرد.
در 1 سال پیش توسط mozh sad
با وجود سانسور زیاد و توجمه بینهایت بد و غلطهای ویرایشی اصلا ارزش خوندن نداره. البته من نسخه چاپی را خواندم
در 2 سال پیش توسط hal...ari
من خیلى ازین نسخه ترجمه بد شنیدم و پیشنهاد میکنم تا اومدن یه ترجمه بهتر سمت ابن ترجمه نرید.
در 2 سال پیش توسط soheil
واقعا حوصله ام رو سر برد .نمیدونم عیب از ترجمه بود یا خود کتاب در کل اصلا دوستش نداشتم
در 9 ماه پیش توسط sharareh goli
این کتاب ترجمه بدی داره و بهتره با این ترجمه خونده نشه
در 10 ماه پیش توسط زهره دودانگه
از کتاب خیلی لذت بردم‌، توصیفات شهری استانبول در گذشته، صحبت کردن از مردم و تابوهای زمانه، در کنار اون توصیف عشق، که فقط ماجراجویی های پشت سر هم نیست، بلکه واکاوی افتادن در عشق و دوست داشتن دیگری هست، برای من خیلی‌ جذاب بود. پیشنهاد میکنم که حتما نسخه بدون سانسور خونده شه. و دیگه اینکه توصیفات و کند پیش رفتن رمان برای من خودش لذت‌بخش بود. قسمتی از شاهکار بودن این کتاب
در 7 ماه پیش توسط naj...eph
ترجمه کردن این اثر در شرایط فعلی واقعاً بی‌معنا است. من ترجمه‌ی انگلیسیشو خوندم، باسانسور تقریباً چیزی از کتاب باقی نمی مونه.
در 3 سال پیش توسط زینب پناهی
صفحه یک تا دویست و پنجاه جذابه که متاسفانه قسمتی از آن سانسور شده،از دویست و پنجاه تا پانصد کسل کننده آخر کتابم بسیار شوک آور
در 2 سال پیش توسط محمد علی حسینی فر