کتاب صوتی آه ما الاغ ها اثر عزیز نسین

- بخشی از کتاب: آه، ما! ما الاغ‎ها!.. ما جماعت الاغ‎ها هم سابق بر این، درست مثل شما جماعت آدم‎ها حرف می‎زدیم. ما هم برای خودمان زبان به‌خصوصی داشتیم. موزون و شیرین و خوشایند صحبت می‎کردیم. چه عالی حرف می‎زدیم و چه ترانه‎های دل‎انگیز سر می‎دادیم. البته ما الاغ‎ها به زبان آدم‎ها حرف نمی‎زدیم، به زبان خود الاغ‎ها حرف می‎زدیم؛ زبان الاغ‎ها زبانی بود انعطاف‎پذیر، لطیف و غنی. ما جماعت الاغ‎ها آن وقت‎ها عرعر نمی‎کردیم، بعدها عرعر کردن را پیشه‎ی خود کردیم. همان‌طور که می‎دانید، حالا تمام خواسته‎ها، احساس‎ها، آرزوها، تلخ‎کامی‎ها و شادی‎هایمان را برای همدیگر و شما انسان‎ها ـ که آقای ما باشید ـ تنها به‌وسیله‎ی عرعر کردن می‎فهمانیم. راستی عرعر کردن چیست؟ عرعر کردن، عبارت از این است که صداهایی پشت هم با دو هجای کشیده به شکل «آآآآ ـ ای‎ی‎ی‎ی، آآآآ ـ ای‎ی‎ی‎ی»، یکی از ته گلو و دیگری از جلوی دهان خارج شود. عرعر کردن همین است. زبان غنی ما یواش‌یواش تحلیل رفت، تا آخرش محدود شد به همین صدای دوهجایی. آخر مخلوقی مثل ما، چطور می‎تواند تمام احساسات خود را با این یک شِبه‌کلمه بفهماند؟!