فیدیبو نماینده قانونی دفتر نشر فرهنگ اسلامی و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب غذا درمانی

کتاب غذا درمانی
روش‌های پيشگيری و كنترل بيماری‌ها با مواد غذايی ۳

نسخه الکترونیک کتاب غذا درمانی به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب غذا درمانی

اثر عمده ضد اکسیدکننده‌های مایعی که در مواد خوراکی نظیر مرکبات و فلفل دلمه‌ای و کلم بروکلی و غیره وجود دارند این است که خیلی سریع وارد عمل می‌شوند. مثلاً در مورد ویتامین Cنشان داده شده است که خیلی سریع و حتی قبل از سایر ضد اکسیدکننده‌ها وارد صحنه شده و رادیکال‌های آزاد اکسیژن را خلع سلاح و متوقف می‌کنند. یکی از چهره‌های هیجان‌انگیز و جالب آثار ویتامین C این است که به نظر می‌رسد با عوارض پیری و مرگ و میر مبارزه می‌کند. محققان با بررسی آمار وسیعی که در مورد ارتباط خوردن ویتامین C با میزان مرگ و میر در مورد ۱۱۳۴۸ نفر در سنین ۷۲ ـ ۲۵ سال در مدت ۱۰ سال گرفته شده دریافته‌اند که مردان و زنانی که مرتبا مقدار قابل ملاحظه‌ای ویتامین C ضمن رژیم غذایی خود مصرف می‌کنند یعنی در حدود ۳۰۰ میلی‌گرم ویتامین C از طریق مواد غذایی و یا به صورت مکمل در روز می‌خورند، در مقایسه با آنهایی که خیلی کمتر می‌خورند، میزان مرگ و میر آنها در اثر بیماری‌های قلبی بسیار کمتر است. مخصوصا مردان ۴۲ درصد کمتر و زنان ۲۵ درصد کمتر در اثر بیماری قلبی فوت کرده‌اند. و حتی در مواردی که خوردن ویتامینC از ۵۰ میلی‌گرم در روز نیز کمتر بوده است، زنان ۱۰ درصد کمتر در اثر بیماری‌های قلبی مرده‌اند و مردان ۶ درصد کمتر مرده‌اند.

ادامه...
  • ناشر دفتر نشر فرهنگ اسلامی
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 0.45 مگابایت
  • تعداد صفحات ۶۲ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب غذا درمانی

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

بخش اول: استفاده از ترکیبات شیمیایی ضد اکسیدکننده ها برای مبارزه با بیماری های قلبی و سرطان

در جنگ دوم جهانی ژاپن تعدادی جنگنده های هوایی داشت که برای دفاع از جزیره ژاپن آماده بودند جان خود را فدا کنند و با بمب از هوا به کشتی های مورد هدف حمله نمایند و آن را نابود کنند. ضد اکسیدکننده ها در بدن انسان نقشی نظیر این خلبان های فداکار ۱۹۴۰ ژاپن را دارند و شجاع ترین خدمتگذاران بدن انسان می باشند.
هر روز بدن انسان با هزاران حمله از طرف نیروهای آسیب زا به نام رادیکال های آزاد برخورد می کند. رادیکال های آزاد مولکول های اکسیژن ناپایداری هستند که تحت تاثیر عواملی مانند دود سیگار ـ نور شدید آفتاب و یا آلودگی های هوا و پرتو ایکس حاصله از رادیولوژی ها و اشعه ماوراءبنفش و ده ها عوامل دیگر، یک الکترون از ساختمان مولکولی خود را از دست داده و به صورت یک مولکول ناقص درآمده اند. این مولکول های ناقص اکسیژن، سراسیمه در زوایای بدن سرگردانند و به هر گوشه ای سرمی زنند تا در فرصتی نقص خود را با دزدیدن الکترون از سایر مولکول ها، ترمیم کنند و به صورت اکسیژن پایدار درآیند. و هر موقع که موفق شوند الکترونی از دیگران بربایند ناچار مولکول های ناقص بیشتری درست می شود و به سلول های سالم صدمه وارد می شود.
آسیب رادیکال های آزاد موجب می شود که جزء مضرّ کلسترول که LDL کلسترول نامیده می شود به دیواره داخلی شریان ها رسوب کنند و بچسبند و در مواردی موجب سخت شدن و تصلب دیواره شریان و در نهایت سبب بیماری های قلبی شوند. در مواردی که رادیکال های آزاد به هسته سلول (DNA) صدمه وارد می کنند ممکن است با ایجاد موتاسیون یا جهش، موجب سرطانی شدن سلول ها شود و رادیکال های آزاد که به سلول های چشم حمله می کنند ممکن است ایجاد کاتاراکت و کدر شدن عدسی چشم و همچنین وارد شدن آسیب به ماکولا (Macula)(۱) شوند که منجر به کاهش یا از دست رفتن دید چشم در اشخاص سالخورده می شود. و بالاخره طبق نظر اکثریت دانشمندان رادیکال های آزاد از مهمترین عوامل پیری زودرس در انسان می باشند. و تا وقتی که یک مبارز شجاع برای برخورد با رادیکال های آزاد مخرّب قدم به میدان نگذارد، آنها به خرابکاری خود در گوشه و کنار بدن ادامه می دهند و ضایعاتی ایجاد می کنند. در این شرایط است که ضد اکسیدکننده ها برای حمایت بدن در مقابله با رادیکال های آزاد وارد صحنه کارزار در بدن می شوند. هر بار که انسان از میوه ها و سبزی ها و یا از سایر مواد غذایی سرشار از مواد ضد اکسیدکننده می خورد، سیلی از این ترکیبات شیمیایی بسیار مفید مبارز ضد اکسید کننده وارد خون انسان می شود. این مواد از طریق جریان خون به تمام زوایای بدن می رسند و در هر قسمت مانند سپری بین سلول های سالم و رادیکال های آزاد مهاجم قرار می گیرند و از الکترون های خود به آنها می دهند و مانع وارد شدن آسیب آنها به سلول ها می شوند. این کار باعث خنثی کردن آسیب رادیکال های آزاد و نجات سلول ها از حمله آسیب زای آنها می شود.

سه سرباز فداکار شجاع بدن

همین طور که در بدن انسان رادیکال های آزاد مخرّب تولید می شوند، به موازات آن مواد و ترکیبات شیمیایی مفیدی بر ضد آنها به نام ضد اکسیدکننده ها نیز تولید می شوند. برخی از این ضد اکسیدکننده ها انزیم هایی هستند که منحصرا برای سرکوب رادیکال های آزاد وظیفه دارند. این انزیم ها در مواردی که بدن انسان مورد حمله های شدید مواد بیماری زا نظیر دودهای خطرزا از اگزوست ماشین ها و یا دود سیگار و یا اشعه ماوراءبنفش و یا پرتوهای زیان آور و نظایر آن قرار گرفته باشد و یا حتی به علت شرکت در تمرین های ورزشی خیلی شدید از پا درآمده باشد، ممکن است از عهده مقابله برنیایند. در این مواقع است که لازم می شود بدن انسان از نیروی ذخیره آماده در بدن استفاده کند و این نیروی ذخیره، ترکیبات شیمیایی ضد اکسیدکننده ها هستند. عملاً صدها ترکیبات شیمیایی در مواد غذایی وجود دارد که در بدن نقش ضداکسید کننده ها را دارند. و جالب این است که این مواد مفید تمام شدنی نیستند، زیرا انسان مرتبا برای تامین بدل مایتحلل ناچار است غذا بخورد و با خوردن غذا این ترکیبات شیمیایی مهم و مفید موجود در مواد غذایی مرتبا وارد صحنه کارزار بدن می شوند.
با این که محققان و دانشمندان هر روز مشغول بررسی و یافتن مواد ضد اکسیدکننده جدیدی هستند، ولی به هر حال مهمترین و سردسته این مواد ضد اکسیدکننده بسیار مفید برای مقابله با رادیکال های آزاد و سایر دشمنان بیماری زای بدن در حال حاضر سه ترکیب شیمیایی معروف می باشند که به نام ویتامین C ـ ویتامینE و ترکیبات بتاکاروتن نام برده می شوند.
آلفرد اوردمان (Alfred ordman ph.D) استاد بیوشیمی در دانشکده بلوات در شهر بلوات در ایالت ویسکانسین می گوید: «هیچ شکی نیست که ضد اکسیدکننده های مواد غذایی، مهمترین نقش را برای کاهش خطر انواع بیماری ها دارند.» و شواهد علمی نیز به اتفاق این نظر را تایید می نمایند.

ویتامین C

ویتامین C که به نام شیمیایی اسید اسکوربیک معروف است، مثل گشت های دریایی، در صحنه مایعات بدن نگهبانی می دهد و رادیکال های آزاد سرگردان در خون و در سایر مایعات بدن نظیر مایعات ریه و چشم را اسیر می کند. هر وقت مواد غذایی سرشار از ویتامین C خورده می شوند ویتامین C برای حمایت از منابع مایعات موجود در گوشه و کنار بدن مانند خون، حفره های قلب، و شریان ها و رگ ها و مایعات ریه و چشم و غیره وارد کارزار می شود.
اثر عمده ضد اکسیدکننده های مایعی که در مواد خوراکی نظیر مرکبات و فلفل دلمه ای و کلم بروکلی و غیره وجود دارند این است که خیلی سریع وارد عمل می شوند. مثلاً در مورد ویتامین Cنشان داده شده است که خیلی سریع و حتی قبل از سایر ضد اکسیدکننده ها وارد صحنه شده و رادیکال های آزاد اکسیژن را خلع سلاح و متوقف می کنند. یکی از چهره های هیجان انگیز و جالب آثار ویتامین C این است که به نظر می رسد با عوارض پیری و مرگ و میر مبارزه می کند. محققان با بررسی آمار وسیعی که در مورد ارتباط خوردن ویتامین C با میزان مرگ و میر در مورد ۱۱۳۴۸ نفر در سنین ۷۲ ـ ۲۵ سال در مدت ۱۰ سال گرفته شده دریافته اند که مردان و زنانی که مرتبا مقدار قابل ملاحظه ای ویتامین C ضمن رژیم غذایی خود مصرف می کنند یعنی در حدود ۳۰۰ میلی گرم ویتامین C از طریق مواد غذایی و یا به صورت مکمل در روز می خورند، در مقایسه با آنهایی که خیلی کمتر می خورند، میزان مرگ و میر آنها در اثر بیماری های قلبی بسیار کمتر است.
مخصوصا مردان ۴۲ درصد کمتر و زنان ۲۵ درصد کمتر در اثر بیماری قلبی فوت کرده اند. و حتی در مواردی که خوردن ویتامینC از ۵۰ میلی گرم در روز نیز کمتر بوده است، زنان ۱۰ درصد کمتر در اثر بیماری های قلبی مرده اند و مردان ۶ درصد کمتر مرده اند.
دکتر جیمز اینستروم (James Enstrom ph.D) دانشیار تحقیق در دانشکده بهداشت عمومی لوس آنجلس در کالیفرنیا می گوید سایر بررسی ها نیز چنین نتیجه ای نشان می دهد.
ویتامین C مانند سایر ضد اکسیدکننده ها به عنوان یک ماده توانای ضد سرطان شناخته شده است. بخصوص ضد سرطان معده. در تحقیقی که میزان مصرف ویتامین C بین ساکنین ۷ کشور مختلف جهان در مدت ۲۵ سال با هم مقایسه شده، محققان دریافته اند هر کجا و هر قدر که مردم ویتامین Cبیشتری در روز می خورده اند به همان نسبت میزان مرگ و میر آنها در اثر سرطان معده کمتر بوده است.
دکتر رابرت جنکینس (Robert Jenkins ph.o) استاد بیولوژی دانشکده ایتاکا در نیویورک معتقد است مقدار ۶۰ میلی گرم ویتامین C که برای مصرف روزانه استاندارد اعلام شده احتمالاً کافی نمی باشد و به نظر او باید مقدار مصرف ویتامین Cروزانه کمی کمتر از ۱۰۰۰ میلی گرم در روز باشد.
دکتر اوردمان (ordman) توصیه می کند که مصرف هر بار ۵۰۰ میلی گرم و دو بار در روز، ذخیره بدن را از جهت ویتامین C در سطح مطلوبی نگه می دارد. و چه بهتر است که هر چه بیشتر آن را با خوردن مواد غذایی سرشار از ویتامین C به دست آورده باشید.
در مواردی که به خصوص معتاد به سیگار و دخانیات هستید و یا با اشخاص سیگاری زندگی می کنید حفظ ذخیره ویتامین C بدن در سطح مطلوب خیلی مهم است. تحقیقات نشان می دهد که برای سرکوب رادیکال های آزاد محصول دود یک نخ سیگار در حدود ۲۰ میلی گرم ویتامینC لازم می باشد.

ویتامین E

در حالی که ویتامین C نگهبان در منابع آبی بدن است، ویتامین E که به نام آلفاتوکوفرول(۲) معروف است، محیط فعالیت و عملش صحنه های غلیظ و متراکم یعنی چربی ها و نسوج چرب بدن می باشد و نسوج چرب را از حمله رادیکال های آزاد حفظ می کند. و این توانایی حفظ چربی ها از آسیب رادیکال های آزاد، به ویتامین Eخاصیت مبارزه با بیماری های قلبی داده است. دانشمندان در مطالعات خود دریافته اند که ویتامین E که در چربی قابل حل است، نقش موثری در حفظ و حمایت LDL یعنی جزء بد کلسترول از اکسیده شدن و چسبیدن به جدار شریان ها دارد. در مطالعاتی که در مورد هزاران نفر انجام گرفته نشان داده شده است که خوردن ویتامین E تاثیر محسوسی در کاهش خطر بیماری های قلبی دارد. در یک تحقیقی که در مورد ۸۰۰۰۰ نفر پرستار انجام گرفته نشان داده شده است زنانی که به قدر کافی از ویتامین E استفاده می کنند یعنی روزانه ۲۰۰ واحد بین المللی ویتامین E می خورند، احتمال مبتلا شدن آنها به بیماری های قلبی ۳۰ درصد کمتر از زنانی است که فقط ۳ واحد بین المللی در روز ویتامین E می خورند.
یک نتیجه جالب و بسیار امیدبخش در مورد سلامتی زنان از تحقیقی به دست آمد که در دانشگاه نیویورک در بافلو انجام گرفته است. در این تحقیق نشان داده شده است زنانی که به قدر کافی از ویتامین E استفاده می کنند در مقایسه با زنانی که خیلی کم ویتامین E می خورند محسوسا احتمال خطر سرطان پستان برای آنها کمتر است. این نتیجه برای زنان جوان بسیار شاخص بود ولی در مورد زنان در سنین پس از یائسگی نیز محسوس بوده است. مصرف مواد غذایی سرشار از ویتامین E نظیر روغن های گیاهی، جرم گندم، دانه های آفتاب گردان و غیره برای سلامت مردان نیز خیلی کمک می کند. برای مثال بیش از ۵۰ درصد مردانی که به بیماری دیابت مبتلا هستند دچار مشکل نعوظ می باشند زیرا به علت حمله رادیکال های آزاد به شریان های آنها، خون کافی به آلت تناسلی آنها نمی رسد. محققان توصیه می کنند اگر مقدار کافی ویتامین E در رژیم غذایی خود مصرف کنند با احتمال زیاد به افزایش جریان گردش خون در شریان ها کمک می کند. دکتر اوردمان می گوید در حالی که ویتامین E به تنهایی بسیار مفید است ولی اگر مخلوط با ویتامین Cمصرف شود اثرش خیلی بیشتر است. یعنی اگر ویتامین E در اثر حمله رادیکال های آزاد اکسیده شده باشد و نتواند تاب مقاومت بیاورد ویتامین cبه آن کمک می کند و توانایی ویتامین E را به آن باز می گرداند.
مقدار مصرف استاندارد روزانه ویتامین E۳۰ واحد بین المللی است ولی دکتر اوردمان توصیه می کند که مصرف ۴۰۰ واحد بین المللی با تجویز پزشک، حداکثر اثر شفابخشی آن را ظاهر می سازد. یعنی در مواردی که ویتامین E با خوردن مواد غذایی سرشار از ویتامین E تامین می شود به خوبی می توان مقداری مواد خوراکی که این مقدار ویتامین Eرا تامین کند، مصرف نمود.

کاروتنوئیدها(۳) ـ بتاکاروتن(۴)

بتاکاروتن ترکیب شیمیایی رنگین برخی مواد خوراکی است به رنگ قرمز مایل به زرد و نارنجی و یا سبز تیره سبزی ها که در بدن تبدیل به ویتامین A می شود. مانند رنگ زرد مرکبات ـ زردآلو ـ کدوحلوایی ـ هلو ـ هویج ـ اسفناج ـ طالبی ـ کلم بروکلی و غیره. این ترکیب شیمیایی رنگین طی چند دهه گذشته از نظر خواص شفابخشی برای تعداد زیادی از بیماری ها و به عنوان ضد اکسیدکننده ها، با روند سریعی توجه محافل دانش تغذیه جهان را به خود معطوف داشت و از زمانی که تحقیقات دانشمندان نشان داده است بتاکاروتن طبیعی در جلوگیری از بیماری های قلبی و سرطان نقش درمانی بالایی دارد، به عنوان یک داروی طبیعی گیاهی موثر بسیار مورد توجه قرار گرفته است.
ولی نکته جالب در مورد بتاکاروتن این است که چند سال پیش طی آزمایش هایی معلوم شد که مصرف بتاکاروتن به صورت داروی مکمل یعنی به صورت قرص و کپسول تجارتی مصنوعی آثار منتظره شفابخشی را ندارد. بلکه در برخی موارد احتمال خطر بیماری ها را نیز افزایش می دهد، و در آن تاریخ برای مدتی شهرت مفید بودن آن تا حدودی از دست رفت. ولی پس از این که تحقیقات بیشتری در مورد چگونگی مصرف و کاربرد آن به عمل آمد و معلوم شد که بتاکاروتن ها وقتی آثار شفابخشی جالب خود را در بدن انسان منعکس می سازند که به صورت طبیعی از طریق خوردن میوه ها و سبزی های دارای بتاکاروتن خورده شود و نه به صورت مکمل، دوباره اهمیت دارویی خود را بازیافت.
در حال حاضر محققان و دانشمندان با اطمینان بیشتری به مفید بودن آن به صورت طبیعی اعتقاد دارند. مثلاً دکتر اوردمان توصیه می کند مقداری که باید از میوه ها و سبزی های دارای بتاکاروتن خورده شود تا آثار شفابخشی آن ظاهر شود، در حدود خوردن ۵ ـ ۶ وعده میوه و سبزی در روز است و اضافه می کند که مصرف مکمل های مصنوعی بتاکاروتن به صورت قرص و قطره و کپسول و غیره به طور مسلم ممکن است خطرآفرین باشد.
چرا منابع طبیعی خوراکی بتاکاروتن بهتر از مکمل بتاکاروتن است؟ این موضوع هنوز صددرصد از نظر علمی روشن نیست، ولی عده ای از دانشمندان در این مورد توجیه زیر را اعلام می دارند:
خانواده ترکیب های شیمیایی بتاکاروتن حداقل دارای ۵۰۰ عضو است که همه مانند برادر و خواهرهای تنی و نسبی از یک پدر و مادر هستند که جمع آنها به طور کلی خانواده ترکیب های شیمیایی کاروتنوئیدها نامیده می شوند و دانشمندان می گویند ممکن است خواص شفابخشی مورد نظر فقط از بتاکاروتن به تنهایی نباشد و شاید خوردن مجموعه ای از ترکیب های شیمیایی مختلفه موجود در این گونه میوه ها و سبزی ها که شامل بتاکاروتن و سایر انواع کاروتنوئیدهاست این آثار شفابخشی را دارد. و به این دلیل خواص درمانی آنها وقتی ظاهر می شود که به صورت کامل و مجموعه کاروتنوئیدها یکجا خورده شوند یعنی خود میوه ها و سبزی ها عینا به طور طبیعی مصرف شوند.
برای مثال ترکیب شیمیایی لایکوپن (Lycopene)که یکی از کاروتنوئیدها می باشد در گوجه فرنگی وجود دارد و از نظر اثر شفابخشی آن بر ضد سرطان قوی تر از بتاکاروتن است. در آزمایشی که برای مقایسه خواص درمانی این دو نوع کاروتنوئید در آزمایشگاه به عمل آمده نشان داده شده است که لایکوپن خیلی بیشتر از بتاکاروتن برای مهار رشد انواعی از سلول های سرطانی موثر است. و به همین دلیل گوجه فرنگی از نظر مبارزه با سرطان پروستات بالاترین مقام را دارد. و در آزمایش دیگری برای بررسی خواص درمانی هویج برای تقویت چشم ها نشان داده شده است، اشخاصی که از بیشترین مقدار کاروتنوئید هویج در رژیم غذایی استفاده می کنند در مقایسه با آنهایی که خیلی کم از هویج استفاده می نمایند۵۰ ـ۳۰ درصد کمتر با خطر ضعف ماکولا یا ضعف دید چشم مواجه می شوند.
بنابراین هر چند ترکیبات شیمیایی ضد اکسیدکننده ها هر یک به تنهایی ممکن است آثار درمانی داشته باشند، ولی اصولاً این ترکیبات مانند اعضای یک ارکستر وقتی بهترین صدای درمانی را دارند که همه با هم در نواختن شرکت داشته باشند یعنی انواع کاروتنوئیدهای موجود در میوه ها و سبزی ها یکجا و به طور طبیعی خورده شوند.
در یک مطالعه محققان اسکاتلندی به ۵۰ نفر مرد داوطلب، مجموعه ای از چند بتاکاروتن به صورت مخلوط داده اند شامل: ۱۰۰میلی گرم ویتامین c ـ ۴۰۰ واحد بین المللی ویتامین E ـ ۲۵ میلی گرم بتاکاروتن. و به گروه دیگری متشکل از ۵۰ نفر مرد قرص های بی اثر دادند. پس از ۲۰ هفته نشان داده شده است که گلبول های سفید مبارز با بیماری ها در گروهی که از ضد اکسیدکننده ها خورده بودند در مقایسه با گلبول های سفید مبارز با بیماری ها در گروهی که از ضد اکسید کننده ها نخورده بودند متحمل ۷۵ درصد آسیب به DNA سلول ها شدند یعنی ۲۵ درصد کمتر خسارت دیده اند. و این خیلی مهم است زیرا آسیب وارده بر DNA ممکن است منجر به ایجاد سرطان شود. به علاوه در مورد کمک به جلوگیری از بیماری های قلبی طبق بررسی که در موسسه ملی مبارزه با پیری در بتستا در مریلند به عمل آمده، مصرف مقدار ویتامین Cهمراه با ویتامین E بسیار اثر مفید داشته است. در آزمایشی که در مورد ۱۱۱۷۸ نفر در سنین بین ۱۰۵ ـ ۶۷ به عمل آمده محققان دریافته اند که عده ای که از ویتامین C و E با هم استفاده کرده اند، خطر احتمال مبتلا شدن به بیماری های قلبی آنها ۵۰ درصد کاهش داشته است.
اگر چه ترکیبات شیمیایی ضد اکسیدکننده ها به طور مسلم اثر شفابخشی در مورد مبارزه با بیماری های قلبی و سرطان نشان داده اند ولی برای کنترل سایر ناراحتی ها نیز موثرند.
مثلاً برای نمونه کمک به رفع درد و خستگی ماهیچه ها می نمایند. در یک مطالعه ای نشان داده شده است افرادی که اغلب کار نشسته دارند و حرکتی نمی کنند، همین که کمی تمرین ورزشی کنند عضلات آنها درد می گیرد و اگر ویتامین E بخورند آن درد رفع می شود. و به نظر می رسد که ویتامین Eآسیب وارده از رادیکال های آزاد به ماهیچه ها و عضلات این افراد را ترمیم می کند و رفع خستگی می نماید.

نقش سایر انواع ضد اکسیدکننده ها

اگرچه ویتامین C و ویتامین E و بتاکاروتن و انواع دیگر کاروتنوئیدها بهترین نمونه های مطالعه شده ضد اکسیدکننده ها می باشند ولی به هر حال این جنگنده های مبارز با بیماری ها، گروه کوچکی از مبارزان حمایت بدن در مقابل بیماری ها می باشند و برای مثال مواد معدنی سلنیوم و روی نیز از ضد اکسیدکننده های بسیار توانا می باشند. همین طور ترکیبات فنول در چای سبز و ترکیبات فلاوونوئیدها. توصیه دانشمندان این است، برای این که اطمینان حاصل شود به قدر کافی از انواع ترکیبات شیمیایی ضد اکسیدکننده ها برای مقابله با رادیکال های آزاد و بیماری ها وارد بدن می شود لازم است که در هر روز حداقل ۵ وعده از میوه ها و سبزی ها خورده شود. و در مورد استفاده از مکمل ها یعنی قرص ها و کپسول ها و قطره های تجارتی مصنوعی ضد اکسیدکننده ها باید اطمینان حاصل شود آنچه که در بازار خریده می شود از جمله ویتامین C و ویتامین E، از انواع مطالعه شده باشد که بتوانند به بدن کمک کنند و به علاوه با آزمایش های کلینیکی دراز مدت ثابت شده باشد که ضرری برای بدن ندارند و این توصیه درباره ویتامین Cو ویتامینE وارد است، ولی در مورد سایر انواع ضد اکسیدکننده ها اکیدا توصیه می شود که به هیچ وجه جز شکل طبیعی آنها مصرف نشود؛ یعنی فقط از طریق مواد غذایی خورده شود. به جداول زیر در مورد مواد غذایی سرشار از ضد اکسیدکننده ها توجه نمایید.

مواد غذایی سرشار از بتاکاروتن



جدول مواد غذایی سرشار از ویتامینC



جدول مواد غذایی سرشار از سلنیومselenium



اعضای تودلی نظیر سیراب شیردان معمولاً سلنیوم زیاد دارند. بیشترین مقدار سلنیوم سبزیجات در سیر است که ۱۴ میکروگرم در ۱۰۰گرم دارد.

نظرات کاربران درباره کتاب غذا درمانی

سلام دوستان لدفا هرکس خریده بگه مفیده بوده یا خیر من رشتم تربیت بدنیه ب شدت نیاز ب کتاب های آناتومی و تغذیه دارم و نمیخوام به دانشگاه اکتفا کنم اما نمونه هایب ک گذاشتن قدرتی برای تصمیم گیری نمیده چون یا ۲۵ صفحه تقدیره و یا انقد کیفتش پایینه نمونه ک آدم متوجه نمیشه ک آیا کتاب مورد نظرش هم همین کیفته و خب آدم ریسک نمیکنه رو پولش ممنون میشم راهنماییم کنید
در 3 هفته پیش توسط بهار ?