فیدیبو نماینده قانونی نشر قطره و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب ساس و مایاکوفسکی شاعر

کتاب ساس و مایاکوفسکی شاعر

نسخه الکترونیک کتاب ساس و مایاکوفسکی شاعر به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب ساس و مایاکوفسکی شاعر

ساس اثری است تخیلی و هجوآمیز که موضوع آن مبارزه با بازمانده‌های ذهنیت خرده‌بورژوایی در تمام شکل‌های آن است. مایاکوفسکی در این نمایشنامه نوکیسه‌های پس از سیاست نوین اقتصادی در اتحاد شوروی را ریشخند می‌کند. هدف عمده هجو مایاکوفسکی نمایش عنصری از طبقه‌ی مسلط است که به بورژوازی و خرده‌بورژوازی الوده شده است. ساس حشره خونخوار، نماد این الودگی است، این حشره کثیف ر حقیقت کنایه از تمام پلیدهی‌های است که در بستر آلودگی است، این حشره کثیف در حقیقت کنایه از تمام پلیدی‌هایی است که در بستر آلوده‌ی زمان رشد می‌کند. همچنین در این نمایشنامه بوروکراسی و جنبه‌های منفی تشکیلات اجتماعی اقتصاد و میل به خودکامگی و تن‌پروری بوروکرات‌ها نشان داده شده است.

ادامه...
  • ناشر نشر قطره
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 0.63 مگابایت
  • تعداد صفحات ۱۲۶ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب ساس و مایاکوفسکی شاعر

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



این کتاب ترجمه ای است از:
The Bedbug and Mayakovsky
Vladimir Mayakovsky - Elsa Triolet

یادداشتی بر ساس

در نخستین سال های حکومت شوروی بر اثر درگیری های ناشی از صدمات جنگ اول و مقاومت ارتجاع داخلی و مداخله ی نظامی دولت های بزرگ و محاصره ی اقتصادی شوروی از طرف این دولت ها، سیاستی اعمال می شد که به کمونیسم جنگی موسوم است. این سیاست از ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۰ به طول انجامید. مشخصه های این سیاست، تمرکز تولید و توزیع در دست دولت، ممنوعیت تجارت آزاد و سیستم مصادره ی محصول اضافی دهقانان بود. در این سال ها دهقانان می بایست تمامی محصول اضافی خود را به دولت تحویل دهند.
با اتمام جنگ داخلی و مداخله ی نظامی، سیاست جدیدی موسوم به سیاست اقتصادی جدید(۱۴) اعلام شد و روابط کالایی ـ پولی به وجود آمد تا پیوند میان صنایع اشتراکی شده و اقتصاد و خرده مالکی حفظ گردد. مصادره ی مازاد محصول کشاورزی جای خود را به مالیات جنسی داد و دهقانان توانستند مازاد محصول خویش را آزادانه بفروشند و کالاهای صنعتی لازم را به دست آورند.
یکی از ویژگی های اساسی سیاست اقتصادی جدید این بود که به سرمایه داری خرده پا، که در دوره ی کمونیسم جنگی دچار اختناق شده بود، اجازه داده شد در چارچوب های معین و محدود به فعالیت خویش ادامه دهد تا رشد اقتصاد سوسیالیستی دچار وقفه نگردد. اما در این دوره مواضع حساس اقتصاد، هم چنان در دست دولت شوروی قرار داشت. هدف از اعلام و اعمال این سیاست تسهیل نیروهای تولید جامعه، بهبود وضع کشاورزی و ایجاد وضعیت اقتصادی لازم برای گذار از کاپیتالیسم به سوسیالیسم بود. این دوره از ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۸ ادامه داشت و با اعلام نخستین برنامه ی پنج ساله ی اقتصادی پایان گرفت.
این یک سوی ماجراست و زمینه ی اساسی نمایش نامه را که ادامه ی حضور اقتصادی و در نتیجه، حضور فرهنگی خرده بورژوازی در وضعیت حکومت سیاسی طبقه ی کارگر است، نشان می دهد. نمایش نامه ی ساس در اوضاع و احوالی نوشته شد که سرمایه داران خرده پا (خرده بورژوازی) و نپ من ها «گمان می کردند بازی را برده اند.» اما عمرشان، لااقل در صحنه ی اقتصاد، به سر آمده بود.
اما سوی دیگر ماجرا، جنبه ی فرهنگی آن است که بر اثر پیروزی سیاسی طبقه ی کارگر و پیروزی انقلاب (که معنای آن جابه جایی قدرت سیاسی و اقتصادی در طبقات اجتماعی است)، طبقات بهره کش و وابستگان آن ها از نظر سیاسی و اقتصادی خلع ید می شوند. مبارزه میان کهنه و نو ـ به ویژه در عرصه ی فرهنگ ادامه می یابد. طبقات حاکمه ی گذشته، طبقات حاکمه ی خارجی و سنت ها و ارزش های منسوخ فرهنگ کهن به این آسانی مواضع خود را رها نمی کنند. خلاصه، حقیقت این است که «بورژوازی می میرد، اما مرگش با مرگ های دیگر متفاوت است: جسدش در میان ما می ماند و گندیده می شود. این بوی گند تا مدت ها در فضای زندگی سایر طبقات باقی می ماند و باید آن را از میان برد.»
اما گذشته از عامل اساسی خصمانه ی بورژوازی، عامل دیگری هست که شاید خطرناک تر و شکست دادن آن دشوارتر است. «و آن عامل خرده بورژوازی است که همه روزه با آن سروکار داریم». خرده بورژوازی، خاصه در وضعیتی که از بورژوازی از نظر اقتصادی وضع ثابتی ندارد، آرزوی نزدیکی به طبقات بالای جامعه، به اشرافیت فئودالی و بورژوازی را در سر می پروراند، اما با کوچک ترین باد مخالف و به نیروی همان ها که دوست شان می دارد، از پا درمی آید و به صفوف طبقات پایین افکنده می شود و حتی ممکن است به مرحله ی گدایی تنزل کند. انعکاس سیاسی این بی ثباتی اقتصادی نوعی تلون مزاج و نوسان سیاسی میان طبقات بالا و پایین جامعه است. این اقشار متوسط گاهی به راست، یعنی به سوی بورژوازی و فئودالیته منحرف می شوند و گاهی به چپ، یعنی به سوی طبقات پایین جامعه متمایل می شوند و با آنان متحد و هم رزم می گردند.
ویژگی فرهنگی طبقه ی متوسط نیز از موقعیت اقتصادی ـ سیاسی او ریشه می گیرد. خرده بورژوازی به علت گرایش اقتصادی به طبقات بالای جامعه، که از شباهت ماهوی میان او و صاحبان سرمایه و زمین (تمایل به بهره کشی) ریشه می گیرد، بخشی از ارزش های آن طبقات را پذیرا می شود و اشاعه می دهد. چون کمال مطلوب وضع خود را موضع آن طبقه ها می داند، کمال فرهنگی خویش را نیز در میان آنان جست وجو می کند. اما مسئله به همین جا محدود نمی شود. بلکه این طبقه، به ویژه در شرایط نپ که میدانی یافته بود، می تواند هم پای رشد اقتصادی خود، رشد فرهنگی نیز پیدا کند و در طبقات پایین جامعه، که هنوز کاملاً از قید ارزش های منسوخ رها نشده اند، نفوذ کند و آنان را «آلوده» سازد. در شرایطی که طبقات پایین فاقد تشکل و آگاهی طبقه ای هستند، یا آگاهی طبقه ای شان چندان استوار نیست یا این آگاهی به درجات کمال نزدیک نشده، مثلاً در شرایط روسیه ی ۱۹۲۸ـ۱۹۲۱، و سال ۱۹۲۹ (زمان وقوع قسمت اول نمایش نامه ی ساس) خرده بورژوازی می تواند عناصری از طبقات پایین را که از لحاظ فرهنگی صدمه پذیر هستند، به سوی خود بکشاند و فرهنگ منحط و واسطه ای خود را که داغ انحطاط فرهنگ بورژوا را بر پیشانی دارد، در عناصری از طبقات دیگر اشاعه دهد.
وقتی بورژوازی حاکم قوی است، و طبقات پایین فاقد قدرت سیاسی هستند، خرده بورژوازی با طبقات بالا متحد می شود، ولی با بالا گرفتن موج مبارزه ی طبقات پایین و افزایش رشد معنوی ایشان، خرده بورژوازی نیز که، در این میان لگدکوب سرمایه ی بزرگ شده، به طبقات پایین می پیوندد و این طبقات را برای پیروزی یاری می کند. اما همان طور که وحدت نخستین جای خود را به تضاد می دهد، وحدت اخیر نیز به تضاد منجر می شود. به این معنی که پس از کسب قدرت توسط طبقات پایین، وحدت میان خرده بورژوازی و طبقات پایین از میان می رود و منجر به تضاد می شود. حل این تضاد، با سرکوب اقتصادی و اجتماعی طبقات متوسط به وسیله ی طبقات مسلط جدید صورت می پذیرد.
در جامعه ای که مواضع مسلط اقتصاد و سیاست آن در ید قدرت طبقات پایین قرار دارد، می توان گفت کار مبارزه ی قهرآمیز «به پایان خوش» رسیده، اما آتش مبارزه ی فرهنگی به صورت «انقلاب فرهنگی» نه تنها «کاهش نمی یابد، بلکه در عین حفظ وحدت گذشته پیوسته اشکال دقیق تر و عمیق تری به خود می گیرد.»
این انقلاب فرهنگی که وجهی از انقلاب اقتصادی اجتماعی است از آن رو اهمیت و ضرورت دارد که حضور و نفوذ فرهنگی خرده بورژوازی می تواند راه را برای بازگشت حکومت سرمایه باز کند. اما در شرایطی که گفتیم مواضع مسلط فرهنگ نیز در اختیار طبقات پایین و وابستگان فرهنگی آن ها قرار دارد. مایاکوفسکی شاعر بزرگ و بدعت گذار دوران شوروی، مدافع یکی از این مواضع مسلط است. او با تمام توش و توان فرهنگی خویش، به پشت گرمی طبقه ی نوپا و مسلط، با این عنصر مزاحم و مخرب فرهنگی به مبارزه برمی خیزد.
خرده بورژوازی یکی از آماج های اصلی هجو هشیارانه ی مایاکوفسکی در نمایش نامه ی ساس است. پری سیپ کین(۱۵) یا اسکریپ کین سابق، «کارگر سابق» و «اکنون نامزد الزه ویر(۱۶) رنسانس»، عنصری از طبقه ی مسلط جامعه ی شوروی است که دچار تلقینات اولگ بارد(۱۷) (اولگ بوچکین، «بشکه ی» سابق) می شود و با یک «اردنگی از طبقه ی خود بیرون می رود». الزه ویر رنسانس بند ناف این استحاله و مسخ فرهنگی و اخلاقی است. نام او، رنسانس، خود به معنای «تولد دوباره» و کنایه از تولد دوباره ی خرده بورژوازی در دوران نپ است. هدف عمده ی هجو مایاکوفسکی عنصری است از طبقه ی مسلط و مترقی که به گند نفس بورژوازی و خرده بورژوازی آلوده شده. ساس، این حشره ی کثیف، کنایه از تمام پلیدی هایی است که در «بستر آلوده ی زمان» رشد می کند، و در واقع میان ساس و خرده بورژوازی (ساسوس معمولیوس و بورژوازیوس عامیوس) تفاوتی نیست مگر این که «ساس وقتی از خون سیر شد زیر تخت می افتد و خرده بورژوازی پس از سیر شدن از خون بشر روی تخت می افتد». اما اولگ بارد علاوه بر اشاعه دادن ارزش های فرهنگ بورژوازی، یک فضل فروش نیز هست. کسی است که از هر چیز در زمینه ی فرهنگ بورژوازی چیزی می داند و درعین حال به بنیان گذاران جامعه ی نو نیز، لااقل در کلام، و بدون فهم درست سخنان آنان، تکیه می کند. و این ها را وسیله ی فضل فروشی و فخرفروشی قرار می دهد. او عنصری است که در هنگام نوشتن نمایش نامه، نمونه اش فراوان دیده می شد و نشانه ی تلاش مذبوحانه ی فرهنگ بورژوایی برای پل زدن میان فرهنگ منسوخ و مطرود کهن و فرهنگ نوپای طبقات مسلط جامعه ی جدید است.
اولگ بارد و سایر شخصیت های فرعی نمایش نامه از فرهیخته نمایانی هستند که راه را بر تکامل و رشد می بندند و راه خود، راه دروغ و ریا و تظاهر و تملق را باز می کنند و این بیماری همان است که امروزه به اسنوبیسم(۱۸) مصطلح شد: تظاهر به پذیرش آرا و عقایدی که از آن خود فرد، به عنوان نماینده ی طبقه و گروه اجتماعی معین و دارای سطح تکامل فرهنگی معین نیست. خطر حضور این گونه فرهیخته نمایان است که مایاکوفسکی را وادار می کند تا فضل فروشی را به باد هزل و هجو کوبنده ی خویش بگیرد.
در بعضی موارد در این نمایش نامه، بوروکراسی نیز هدف حمله است. و چنان که می دانیم او این کار را در شعر (در «وحشت های کاغذی») و در نمایش نامه نویسی (در «حمام») ادامه داد. غرض از بوروکراسی، جنبه های منفی تشکیلات اجتماعی اقتصادی و میل به خودکامگی و تن پروری بوروکرات هاست.
***

نظرات کاربران درباره کتاب ساس و مایاکوفسکی شاعر